Supreme Court dismisses appeal on inadmissibility grounds regarding legal errors and lack of prejudice to the main judgment.

Απόφαση 2065 / 2022 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 2065/2022

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Θεόδωρο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αικατερίνη Κρυσταλλίδου, Κυριάκο Μπαμπαλίδη, Γεώργιο Αυγέρη και Αγαθή Δερέ - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 9 Μαΐου 2022, με την παρουσία και της γραμματέως Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: καταργηθέντος και τεθέντος σε εκκαθάριση νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου με την επωνυμία "Οργανισμός Κωπαΐδας", που εδρεύει στη Λιβαδειά και εκπροσωπείται νόμιμα από την εκκαθαρίστριά του Π. Μ.. Εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Άρτεμη Γκαρή, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.

Της αναιρεσιβλήτου: ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΕΤΑΙΡΙΑ ΥΔΡΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΧΕΤΕΥΣΕΩΝ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΗΣ ΑΝΩΝΥΜΗΣ ΕΤΑΙΡΙΑΣ (ΕΥΔΑΠ ΑΕ)", που εδρεύει στο Γαλάτσι Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Σωτήριο Παπαδόπουλο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 25-11-2011 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 630/2017 του ίδιου Δικαστηρίου, όπως αυτή διορθώθηκε με την 2493/2017 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και 372/2019 του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 17-5-2019 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η αμοιβή, η οποία αποτελεί ουσιώδες στοιχείο στη σύμβαση έργου, οφείλεται ως αντάλλαγμα για την εκτέλεση αυτού και μπορεί, κατά την κατάρτιση της σύμβασης, το ύψος αυτής να ορισθεί κατ' αποκοπή (ΑΠ 1367/2000), κατά μονάδα εργασίας (ΑΠ 314/2009), επί τη βάσει προϋπολογισμού, απολογιστικώς, χρονικώς, σε ποσοστά ή και να καταλείπεται ακαθόριστη ως προς το ποσό και τον τρόπο υπολογισμού της.

Κατά το σύστημα καθορισμού της αμοιβής απολογιστικώς, η αμοιβή του εργολάβου υπολογίζεται σε ποσοστό επί του αθροίσματος των πραγματικών εξόδων του έργου (ΑΠ 381/2021, ΑΠ 1294/2018, ΑΠ 682/2010, ΑΠ 257/2009). Περαιτέρω, από τις διατάξεις των άρθρων 111 παρ. 2, 118 αριθ. 4 και 216 παρ. 1α του ΚΠολΔ., προκύπτει ότι το δικόγραφο της αγωγής πρέπει να περιέχει σαφή έκθεση των γεγονότων που απαιτούνται για τη νομική της θεμελίωση, η έλλειψη δε ή η ανεπαρκής ή ασαφής αναφορά κάποιου από τα γεγονότα αυτά, δηλαδή η αοριστία της αγωγής, συνιστά έλλειψη της με ποινή απαραδέκτου επιβαλλόμενης προδικασίας, η οποία, ως αναγόμενη στη δημόσια τάξη, εξετάζεται από το δικαστήριο και αυτεπαγγέλτως.

Η διάταξη του άρθρου 224 εδ. β` του ΚΠολΔ παρέχει την ευχέρεια στον ενάγοντα να συμπληρώσει, να διευκρινίσει και να διορθώσει τους περιεχόμενους στην αγωγή ισχυρισμούς, όχι όμως και να αναπληρώσει τους ελλείποντες και μάλιστα εκείνους που αποτελούν στοιχεία του αγωγικού δικαιώματος. Μπορεί, δηλαδή, ο ενάγων, βάσει της πιο πάνω διάταξης (σε συνδυασμό με εκείνη του άρθρου 236 ΚΠολΔ), να συμπληρώσει με τις προτάσεις του κατά την πρώτη συζήτηση της υπόθεσης την ατελή έκθεση των πραγματικών ισχυρισμών του, θεραπεύοντας έτσι την ποσοτική ή ποιοτική αοριστία της αγωγής, που αναφέρεται στην εξειδίκευση των θεμελιωτικών της αγωγής γεγονότων, δεν μπορεί όμως να αναπληρώσει τη νομική αοριστία της αγωγής, η οποία συνίσταται στη μη έκθεση αυτού τούτου του περιστατικού που απαιτείται κατά το νόμο για την παραγωγή του αγωγικού δικαιώματος (ΑΠ 449/2014, ΑΠ 1764/2006, ΑΠ 1122/2005, ΑΠ 263/2005).

Έτσι, είναι απαράδεκτη η υποκατάσταση ή η προσθήκη με τις προτάσεις νέων ουσιωδών γεγονότων (οψιγενών ή μη), τα οποία συνιστούν προϋπόθεση, χωρίς τη συνδρομή της οποίας θα ήταν αδύνατη η γένεση της διαγνωστέας έννομης σχέσης ή συνέπειας ή τα οποία μπορούν μόνο αυτά να θεμελιώσουν νέα αγωγή (ΑΠ 1189/2020, ΑΠ 837/2019, ΑΠ 1515/2018).

Περαιτέρω, η αοριστία της αγωγής, η συνδεόμενη με την νομική εκτίμηση του εφαρμοστέου κανόνα του ουσιαστικού δικαίου, ελέγχεται ως πλημμέλεια από το άρθρο 559 αρ. 1 Κ.Πολ.Δ., αν το δικαστήριο για τον σχηματισμό της κρίσης του σχετικά με την νομική επάρκεια της αγωγής αξίωσε περισσότερα στοιχεία από εκείνα που απαιτεί ο νόμος για την θεμελίωση του δικαιώματος, ή αν αντιθέτως αρκέστηκε σε λιγότερα.

Η ποσοτική, όμως, ή ποιοτική αοριστία της αγωγής ελέγχεται κατά τους αρ. 8 και 14 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ (ΑΠ 657/2020, ΑΠ 512/2018), και οι δικονομικές της ελλείψεις που καθιστούν άκυρο ή απαράδεκτο το δικόγραφο της ελέγχονται κατά το άρθρο 559 αρ. 14 ΚΠολΔ (ΑΠ 512/2018, ΑΠ 862/2015). Στην προκείμενη περίπτωση, ο αναιρεσείων, με τον πρώτο λόγο της αίτησης αναίρεσης προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση την από τον αρ. 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια, επικαλούμενος ότι παρά το νόμο δεν κήρυξε απαράδεκτη την αγωγή λόγω αοριστίας, κατά παραδοχή της προταθείσας νόμιμα στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο ένστασης αοριστίας αυτής, την οποία επανέφερε με το μοναδικό λόγο έφεσης, καθόσον στην αγωγή δεν αναφέρεται: 1) ποιες ήταν οι δαπάνες προμήθειας και εγκατάστασης του αναγκαίου εξοπλισμού του αντλιοστασίου που έλαβαν χώρα, η αξία των υλικών, το κόστος των εργατικών και το κόστος των οχημάτων, και 2) το χρονικό σημείο που έγιναν απαιτητές και ληξιπρόθεσμες οι οφειλές του αναιρεσείοντος και ποια χρονική περίοδο αφορούν.

Από την παραδεκτή επισκόπηση του δικογράφου της ένδικης αγωγής (άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ) προκύπτει ότι η ενάγουσα και ήδη αναιρεσίβλητη ισχυρίστηκε με αυτήν, κατά το ενδιαφέρον τον αναιρετικό έλεγχο μέρος, ότι δυνάμει σύμβασης ο αναιρεσείων - εναγόμενος της ανέθεσε και η ίδια ανέλαβε και εκτέλεσε τα αναφερόμενα στην αγωγή έργα, αντί συμφωνηθείσας αμοιβής, η οποία καθορίστηκε απολογιστικά, με βάση την αξία των υλικών, το κόστος εργατικών και το κόστος οχημάτων - μηχανημάτων, και αποτελεί τη δαπάνη προμήθειας και εγκατάστασης του αναγκαίου εξοπλισμού, προσαυξημένης με το εργολαβικό όφελος (10%), τα γενικά έξοδα της εργολάβου (15%) και ΦΠΑ, για την ανέγερση, συντήρηση και λειτουργία των ως άνω έργων, και ειδικότερα ότι εκτέλεσε: 1) Όσον αφορά το αντλιοστάσιο και υδραγωγείο Διστόμου:

α) το έργο συντήρησης αυτού και λειτουργίας για δύο μήνες αυτού, το έτος 2007, για το οποίο εξέδωσε, στις 15-9-2008, τον αναφερόμενο λογαριασμό ... αναλυτικό λογαριασμό κατασκευής/είσπραξης για αξία υλικών 1.117,73 ευρώ, για κόστος εργατικών 198.535,16 ευρώ, για μηχανήματα και μεταφορά οχημάτων 1.897,50 ευρώ και 5.783,92 ευρώ, αντίστοιχα, για γενικά έξοδα (15%) 31.100,15 ευρώ, για εργολαβικό κέρδος (10%) 23.843,45 ευρώ, γενικό σύνολο 262.277,91 ευρώ και ΦΠΑ (19%), ήτοι με συνολικό τιμολόγιο (με αριθμ. ...) 312.110,72 ευρώ, β) το έργο συντήρησης και λειτουργίας για δύο μήνες αυτού το έτος 2008, για το οποίο εξέδωσε, στις 15-4-2009, το λογαριασμό κατασκευής/ είσπραξης ...

για κόστος εργατικών 170.616,40 ευρώ, για μηχανήματα 10.680,52 ευρώ, για γενικά έξοδα (15%) 27.194,54 ευρώ, για εργολαβικό κέρδος (10%) 20.849,15 ευρώ, με γενικό σύνολο 229.340,61 ευρώ και ΦΠΑ (19%) 43.574,72 ευρώ, ήτοι με συνολικό τιμολόγιο (με αριθμ. ...) 272.915,33 ευρώ και 2) το έργο ανέγερσης νέου αντλιοστασίου για την επαύξηση της παροχής άρδευσης από τα υδραγωγεία Μόρνου και Διστόμου, το έτος 2007, για το οποίο εξέδωσε, στις 15-4-2009, το λογαριασμό ...

για αξία υλικών 154.506,73 ευρώ, για κόστος εργατικών 211.188,79 ευρώ, για μηχανήματα 12.399,72 ευρώ, με γενικό σύνολο 478.290,48 ευρώ και ΦΠΑ (19%) 43.480,95 ευρώ, ήτοι με συνολικό τιμολόγιο (με αριθμ. ...) 569.165,67 ευρώ. Με βάση το ανωτέρω ιστορικό, η αναιρεσίβλητη ζήτησε να υποχρεωθεί ο αναιρεσείων οργανισμός να της καταβάλει το συνολικό ποσό 1.154.191,72 ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την επόμενη των εξήντα ημερών από την έκδοση του αντίστοιχου τιμολογίου, ως δήλη ημέρα πληρωμής, άλλως από την επόμενη της επίδοσης της αγωγής, κυρίως ως κόστος και αμοιβή, υπολογιζόμενα απολογιστικώς, κατά τα ανωτέρω, άλλως ως όφελος του αναιρεσείοντος, που προέκυψε από τη διοίκηση των ανωτέρω υποθέσεων αυτού κατά την εικαζόμενη βούληση και προς το συμφέρον του αναιρεσείοντος, άλλως ως όφελος το οποίο αυτός αποκόμισε με την αποφυγή δαπάνης για την αντίστοιχη συντήρηση, λειτουργία του παραπάνω αντλιοστασίου και ανέγερση νέου αντλιοστασίου, επί ζημία της αντίστοιχης περιουσίας της, που αναγνώρισε ο αναιρεσείων.

Στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο, η αναιρεσίβλητη με τις προτάσεις, που κατέθεσε νόμιμα, εξειδίκευσε : το χρονικό διάστημα συντήρησης του με παραπάνω με στοιχείο 1α έργου από 15-6-2007 έως 25-8-2007 και το χρονικό διάστημα λειτουργίας αυτού από 6-7-2007 έως 25-8-2007, το χρονικό διάστημα συντήρησης του με παραπάνω με στοιχείο 1β έργου από τον Μάιο έως Σεπτέμβριο 2008 και το διάστημα λειτουργίας αυτού από 2-6-2008 έως 9-8-2008, το χρονικό διάστημα ανέγερσης νέου αντλιοστασίου από το Φεβρουάριο του 2007 έως Σεπτέμβριο του 2007, καθώς και τους ανωτέρω λογαριασμούς, με βάση τους οποίους εκδόθηκε το αντίστοιχο τιμολόγιο, ενσωματώνοντας στις προτάσεις και καρτέλες κοστολόγησης εργατικών.

Με τις ανωτέρω προτάσεις της η αναιρεσίβλητη, κατά την πρώτη συζήτηση της υπόθεσης, παραδεκτά, κατ' άρθρο 224 εδ. β` ΚΠολΔ, συμπλήρωσε, επαρκώς, την ατελή έκθεση των πραγματικών ισχυρισμών του, θεραπεύοντας έτσι την ποσοτική αοριστία της αγωγής. Με αυτό το περιεχόμενο η αγωγή, στην οποία διαλαμβάνονται τα πραγματικά περιστατικά που απαιτούνται κατά το νόμο για την παραγωγή του αγωγικού δικαιώματος καταβολής αμοιβής για το εκτελεσθέν έργο, όπως παραδεκτά, με τις προτάσεις της αναιρεσίβλητης, κατά τα ανωτέρω, εξειδικεύθηκε η ποσοτική αοριστία της αγωγής, η οποία, με την εκκαλούμενη απόφαση, και τη συνεκκαλούμενη με αριθμ. 630/2017 διορθωτική αυτής απόφαση, έγινε δεκτή ως κατ' ουσίαν βάσιμη κατά την κύρια βάση αυτής, κρίνεται ορισμένη και νόμιμη, καθόσον τα διαλαμβανόμενα στο δικόγραφό της περιστατικά, όπως η ποσοτική αοριστία συμπληρώθηκε, αληθή υποτιθέμενα, αρκούν για να θεμελιώσουν τη σχετική αξίωση της αναιρεσίβλητης για την απόδοση της καθορισθείσας, απολογιστικώς, συμβατικής αμοιβής και κόστους, αφού ανταποκρίνονται πλήρως στις προϋποθέσεις εφαρμογής των αναφερομένων ουσιαστικού δικαίου διατάξεων των άρθρων 681, 694, 361 ΑΚ που εφάρμοσε το δευτεροβάθμιο δικαστήριο και καταφάσκουν το ορισμένο και τη νομική βασιμότητα της αγωγής, κατά τη γενόμενη, με την εκκαλούμενη απόφαση, κύρια βάση αυτής, ήτοι πληρούν το πραγματικό των εν λόγω διατάξεων.

Ειδικότερα, στην αγωγή αναφέρονται με επάρκεια τα πραγματικά περιστατικά που θεμελιώνουν νομικά την αγωγή, κατά την κύρια και επικουρική βάση αυτής: 1. α) οι δαπάνες προμήθειας και εγκατάστασης του αναγκαίου εξοπλισμού του αντλιοστασίου, και β) η αξία των υλικών, το κόστος των εργατικών και το κόστος των οχημάτων, που χρησιμοποιήθηκαν από την αναιρεσίβλητη για την ανέγερση, συντήρηση και λειτουργία των αναφερόμενων αντίστοιχα έργων, ώστε να είναι δυνατός ο απολογιστικός καθορισμός τόσο των δαπανών όσο και της αμοιβής, συμπεριλαμβανομένων των συμβατικώς ορισθέντων προσαυξήσεων, τα οποία, εξειδικεύθηκαν ποσοτικά, με τις προτάσεις, στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο, και 2.

το χρονικό σημείο εκτέλεσης του έργου, ο χρόνος των επιμέρους εργασιών, καθώς και ο χρόνος που έγιναν απαιτητές και ληξιπρόθεσμες οι ένδικες οφειλές του αναιρεσείοντος, και, συγκεκριμένα, εξήντα (60) ημέρες μετά την έκδοση των αναφερόμενων τιμολογίων, καθώς και η χρονική περίοδος που αφορούν οι αντίστοιχες προμήθειες και κόστη και αμοιβή, για τα οποία εκδόθηκαν, όπως παραπάνω, οι αναφερόμενοι αντίστοιχα λογαριασμοί και τιμολόγια.

Επομένως, το Εφετείο, με το να κρίνει, κατά πλειοψηφίαν, ορισμένη και νόμιμη την αγωγή, ως στηριζόμενη στις προαναφερόμενες διατάξεις δεν παρέλειψε παρά το νόμο να κηρύξει απαράδεκτη την αγωγή, λόγω αοριστίας, κατ' αποδοχή της επαναφερθείσας με το μοναδικό λόγο έφεσης ένστασης αοριστίας της κύριας βάσης, και συνεπώς ο παραπάνω πρώτος λόγος της αίτησης αναίρεσης, από τον αρ. 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, είναι αβάσιμος.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 19 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση. Έλλειψη νόμιμης βάσης της απόφασης συντρέχει, όταν στο αιτιολογικό της απόφασης, που αποτελεί την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού, δεν περιέχονται καθόλου ή δεν αναφέρονται με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία το δικαστήριο της ουσίας στήριξε την κρίση του επί ζητήματος με ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και, έτσι, δεν μπορεί να ελεγχθεί, αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συνέτρεχαν ή όχι οι όροι του κανόνα ουσιαστικού δικαίου, που εφαρμόστηκε ή αν συνέτρεχαν οι όροι άλλου κανόνα που ήταν εφαρμοστέος αλλά δεν εφαρμόστηκε (ΟλΑΠ 6/2006, ΟλΑΠ 26/2004).

Εξάλλου, το κατά νόμο αναγκαίο περιεχόμενο της ελάσσονος πρότασης προσδιορίζεται από τον εκάστοτε εφαρμοστέο κανόνα ουσιαστικού δικαίου, του οποίου το πραγματικό πρέπει να καλύπτεται πλήρως από τις παραδοχές της απόφασης στο αποδεικτικό της πόρισμα, και να μην καταλείπονται αμφιβολίες (ΟλΑΠ 2/2019, ΟλΑΠ 8/2018, ΑΠ 34/2021).

Εσφαλμένες νομικές σκέψεις (ΑΠ 1086/2014, ΑΠ 845/2009) ή ανεπαρκείς ή παντελής έλλειψη νομικών σκέψεων στη μείζονα πρόταση της δικαστικής απόφασης δεν στοιχειοθετούν παραδεκτό λόγο αναίρεσης από τον αρ. 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ (ΑΠ 395/2022, ΑΠ 1289/2017, ΑΠ 780/2017). Στην προκείμενη περίπτωση, ο δεύτερος λόγος αναίρεσης, κατά το πρώτο σκέλος, από τον αρ. 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με τον οποίο ο αναιρεσείων Οργανισμός, πλήττει την προσβαλλόμενη απόφαση, παραθέτοντας μέρος από τις νομικές σκέψεις του αιτιολογικού της πλειοψηφίας της προσβαλλόμενης απόφασης κατά το μέρος που αφορά τη γενόμενη με την εκκαλούμενη απόφαση δεκτή κατά την κύρια βάση της αγωγής είναι απαράδεκτος, διότι δεν ιδρύεται ο επικαλούμενος λόγος, όταν αφορά εσφαλμένες ή ανεπαρκείς ή αντιφατικές νομικές σκέψεις της μείζονας σκέψης με τις οποίες η αγωγή κρίνεται μόνο ως νόμιμη ή ορισμένη, αφού ελλείπει η, αναγκαία της στοιχειοθέτησής του, προϋπόθεση της κατάρτισης ελάσσονος πρότασης εκτίμησης των αποδείξεων, το τυχόν δε σφάλμα ελέγχεται με λόγο αναίρεσης από τον αρ. 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ.

Ο ίδιος παραπάνω λόγος, κατά το δεύτερο σκέλος, από τον αρ. 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ως προς τις προβαλλόμενες λοιπές αιτιάσεις, με τις οποίες ο αναιρεσείων, επικαλούμενος απόψεις της μειοψηφούσας στην προσβαλλόμενη απόφαση γνώμης, εκθέτει ότι η αγωγή έδει να απορριφθεί ως μη νόμιμη κατά τις επικουρικές βάσεις της αγωγής και δη καθό μέρος επιχειρείται η θεμελίωσή της: 1.

στις διατάξεις των άρθρων 200, 281 και 288 ΑΚ αγωγής, περί διορθωτικής παρέμβασης του δικαστηρίου στη καταρτισθείσα μεταξύ των διαδίκων σύμβαση, διότι δεν αναφέρονται απρόβλεπτες συνθήκες, 2. περί γνήσιας θεμιτής διοίκησης αλλοτρίων, διότι η επικληθείσα παροχή υπηρεσίας αποκλείει την ύπαρξη διοίκησης αλλοτρίων και 3.

περί αφηρημένης αναγνώρισης χρέους, γιατί δεν γίνεται επίκληση έγγραφης σύμβασης, είναι απαράδεκτος, ως αλυσιτελής, διότι στηρίζεται σε εσφαλμένη προϋπόθεση, αφού δεν πλήττεται επιτυχώς η γενόμενη δεκτή ως κατ' ουσίαν βάσιμη κύρια βάση της αγωγής, που επιστηρίζει το διατακτικό (ΑΠ 87/2022, ΑΠ 957/2021, ΑΠ 1522/2017).

Κατ' ακολουθίαν τούτων, και επειδή δεν υπάρχει άλλος λόγος αναίρεσης, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης, να διαταχθεί η εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του κατατεθέντος από τον αναιρεσείοντα παραβόλου (άρθρ. 495 παρ. 3 ΚΠολΔ) και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, η οποία κατέθεσε προτάσεις, σε βάρος του αναιρεσείοντος, λόγω της ήττας του, (άρθρ. 176, 191 παρ. 2, 183 ΚΠολΔ), όπως ορίζεται, ειδικότερα, στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 17-5-2019 αίτηση του αναιρεσείοντος ν.π.δ.δ. με την επωνυμία "Οργανισμός Κωπαΐδας", καταργηθέντος στις 30-11-2014 και τεθέντος σε εκκαθάριση, με το άρθρο 61 του ν. 4305/2014, για αναίρεση της 372/2019 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών.

Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.

Επιβάλλει στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700,00) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 18 Οκτωβρίου 2022.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 12 Δεκεμβρίου 2022.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ