Supreme Court dismisses divorce jurisdiction designation request due to lack of reasoning by lower court.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the lower court's request to designate a competent court for a divorce proceeding. The district court in Zielona Góra failed to provide any reasoning for its decision to refuse designation, despite the plaintiff claiming both spouses resided within its jurisdiction. The Supreme Court ruled that such designation requests must be substantiated to verify if exclusive jurisdiction under Article 41 of the Civil Procedure Code applies, and without this justification, the request is invalid.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 41 k.p.c.; Art. 45 k.p.c.: A request to designate a competent court for divorce proceedings is inadmissible if the lower court fails to provide a reasoned explanation, as the Supreme Court cannot verify whether exclusive jurisdiction exists without such justification.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
III CO 529/24 POSTANOWIENIE 22 maja 2024 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Marcin Krajewski na posiedzeniu niejawnym 22 maja 2024 r. w Warszawiew sprawie z powództwa K. F. przeciwko J. F.o rozwiązanie związku małżeńskiego przez rozwód,na skutek wystąpienia przez Sąd Okręgowy w Zielonej Górzepostanowieniem z 23 kwietnia 2024 r., I 2 C 682/23,o oznaczenie sądu właściwego, odmawia oznaczenia sądu.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 23 kwietnia 2024 r. Sąd Okręgowy w Zielonej Górze zwrócił się do Sądu Najwyższego na podstawie art. 45 k.p.c. o oznaczenie sądu do rozpoznania sprawy z powództwa K. F. przeciwko J. F. o rozwód. Sąd nie uzasadnił swojego stanowiska.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W sprawie o rozwód właściwość miejscową należy ustalić zgodnie z art. 41 k.p.c. Stanowi on, że powództwo ze stosunku małżeństwa wytacza się wyłącznie przed sądem, w którego okręgu małżonkowie mieli ostatnie wspólne miejsce zamieszkania, jeżeli choć jedno z nich w tym okręgu ma jeszcze miejsce zamieszkania lub zwykłego pobytu.
Z braku takiej podstawy wyłącznie właściwy jest sąd miejsca zamieszkania strony pozwanej, a jeżeli i tej podstawy nie ma – sąd miejsca zamieszkania powoda.Oznaczenie przez Sąd Najwyższy, w trybie art. 45 k.p.c., sądu właściwego do rozpoznania powództwa będzie uzasadnione dopiero w razie jednoznacznego stwierdzenia, że nie jest możliwe ustalenie właściwości miejscowej sądu na podstawie art. 41 k.p.c. (zob. postanowienie SN z 26 stycznia 2022 r., III CO 125/22). Brak uzasadnienia wydanego postanowienia w okolicznościach sprawy uniemożliwia weryfikację tej przesłanki, a w orzecznictwie Sądu Najwyższego wielokrotnie wyrażane było stanowisko, zgodnie z którym wystąpienie o oznaczenie sądu właściwego zawsze wymaga uzasadnienia (zob. np. postanowienia: z 29 maja 2018 r., III CO 56/18, OSNC-ZD 2019, nr B, poz. 25; z 26 października 2023 r., III CO 557/23, i z 31 stycznia 2024 r., III CO 79/24).
Jeżeli nawet uznać wskazane stanowisko za zbyt rygorystyczne, to w każdym razie uzasadnienie jest niezbędne w sytuacji, gdy z akt sprawy nie da się jednoznacznie wywieść występowania przesłanek oznaczenia sądu właściwego. Taka sytuacja występuje w niniejszej sprawie. W pozwie powód wskazał miejsca zamieszkania obu stron na terenie Polski w okręgu Sądu Okręgowego w Zielonej Górze. W piśmie procesowym z 20 marca 2024 r. powód nadal twierdzi, że jego miejscem zamieszkania jest miejscowość znajdująca się w okręgu tego Sądu, podając jednocześnie, że ostatnie wspólne miejsce zamieszkania małżonków na terenie Polski znajdowało się obszarze właściwości Sądu Okręgowego w Zielonej Górze.
W tym stanie rzeczy Sąd występujący z wnioskiem powinien wskazać, dlaczego, w jego ocenie, nie można ustalić właściwości miejscowej sądu na podstawie art. 41 k.p.c.Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. [SOP][ms]