Supreme Court dismisses jurisdiction designation request due to lack of factual findings on residence.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the request to designate the competent court for a divorce case because the lower court failed to establish the parties' residence. The lower court sought designation without providing reasoning, and the Supreme Court noted that jurisdiction depends on proving whether spouses reside in Poland or share a common residence. Since no factual findings were made regarding the parties' locations, the court could not determine jurisdiction under the Civil Procedure Code.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 45 k.p.c.; Art. 41 k.p.c.: Jurisdiction for divorce cases is determined by the last common residence of spouses; designation is only justified if it is unequivocally established that neither party resides in Poland.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CO 125/22 POSTANOWIENIE Dnia 26 stycznia 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marcin Krajewski w sprawie z powództwa M. D.przeciwko X. D.o rozwód,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 stycznia 2022 r.na skutek przedstawienia przez Sąd Okręgowy w B.akt sprawy o sygn. X C […]celem oznaczenia sądu właściwego do rozpoznania sprawy odmawia oznaczenia sądu.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 8 czerwca 2021 r. Sąd Okręgowy w B. zwrócił się od Sądu Najwyższego z wnioskiem o oznaczenie sądu właściwego do rozpoznania sprawy z powództwa M. D. przeciwko X. D. o rozwód. Sąd Okręgowy nie przedstawił uzasadnienia wniosku. Postanowieniem z 27 października 2021 r. Sąd Najwyższy zwrócił akta sprawy Sądowi Okręgowemu w B. w celu sporządzenia uzasadnienia postanowienia z 8 czerwca 2021 r.Postanowieniem z 12 listopada 2021 r. Sąd Okręgowy odmówił sporządzenia uzasadnienia w sprawie.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 45 k.p.c. Sąd Najwyższy dokonuje oznaczenia sądu, przed który należy wytoczyć powództwo, jeżeli w świetle okoliczności sprawy nie można ustalić właściwości miejscowej. W sprawach ze stosunku małżeństwa, stosownie do art. 41 k.p.c., powództwo wytacza się wyłącznie przed sąd, w którego okręgu małżonkowie mieli ostatnie wspólne miejsce zamieszkania, jeżeli choć jedno z nich w okręgu tym ma jeszcze miejsce zamieszkania lub zwykłego pobytu. Z braku takiej podstawy wyłącznie właściwy jest sąd miejsca zamieszkania strony pozwanej, a jeżeli i tej podstawy nie ma - sąd miejsca zamieszkania powoda.
W tych okolicznościach konieczność oznaczenia przez Sąd Najwyższy sądu, przed który należy wytoczyć powództwo o rozwód, aktualizuje się dopiero w razie stwierdzenia, że żadna ze stron nie zamieszkuje w Polsce ani nie ma miejsca zwykłego pobytu w ostatnim wspólnym miejscu zamieszkania małżonków. Sąd Okręgowy nie dokonał w niniejszej sprawie odpowiednich ustaleń co do miejsca zamieszkania lub zwykłego pobytu stron. Oznaczenie przez Sąd Najwyższy w trybie art. 45 k.p.c. sądu właściwego do rozpoznania sprawy będzie uzasadnione dopiero w razie jednoznacznego stwierdzenia na podstawie zebranego materiału dowodowego, że żadna ze stron nie ma miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej i nie jest możliwe ustalenie właściwości miejscowej sądu na podstawie art. 41 k.p.c.Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.