Supreme Court dismisses appeal for retrial when new evidence emerged only after the final judgment. The appeal is rejected because the evidence did not exist during the prior proceedings. The court holds that post-judgment evidence cannot serve as a basis for retrial under Polish law.

Sygn. akt V CZ 110/11 POSTANOWIENIE Dnia 8 lutego 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Hubert Wrzeszcz (przewodniczący) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca) w sprawie z powództwa R. P. przeciwko „R.” Spółdzielni Meblarskiej Zakład Pracy Chronionej w R. i B. P. o ustalenie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 lutego 2012 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 12 maja 2011 r., oddala zażalenie. Uzasadnienie 2 Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 12 maja 2011 r. odrzucił na podstawie art. 410 § 1 k.p.c. skargę powoda o wznowienie postępowania, zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 11 lutego 2009 r., oddalającego apelację powoda.

Uzasadniając brak podstaw do uznania, iż skargę oparto na podstawie restytucyjnej określonej w art. 403 § 2 k.p.c. Sąd drugiej instancji stwierdził, że podstawą wznowienia mogą być jedynie okoliczności i środki dowodowe, które istniały już w czasie trwania zakończonego postępowania, a nie te które wystąpiły dopiero po jego zakończeniu. W okolicznościach tej sprawy Sąd Apelacyjny uznał zatem, że nie może być ustawową podstawą wznowienia dowód w postaci pisma komornika z dnia 17 grudnia 2010 r., który zatem nie istniał w czasie trwania zakończonego postępowania.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący zarzucił naruszenie art. 403 § 2 k.p.c. poprzez nieuwzględnienie faktu, że w trakcie postępowania, którego wznowienia obecnie się domaga, nie mógł skorzystać ze środka dowodowego, ponieważ dowód ten w postaci pisma komornika nie istniał jeszcze w czasie trwania tego postępowania. Żalący wyraźnie przyznaje, że dokument ten sporządzono dopiero po zakończeniu postępowania, ale istniał dowód w postaci akt komorniczych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnianie, a zaskarżone postanowienie wydane zostało zgodnie z obowiązującym prawem. W judykaturze prezentowana jest stabilna interpretacja art. 403 § 2 k.p.c., że środek dowodowy, który powstał dopiero po uprawomocnieniu się wyroku nie może stanowić podstawy wznowienia postępowania (por. postanowienia SN: z dnia 15 września 2005 r., II CZ 78/05, niepubl. i z dnia 23 sierpnia 2006 r., III CZ 52/06, niepubl.). Innymi słowy, wykrycie nowych okoliczności lub środków dowodowych w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c. dotyczy tylko takich, które istniały już w poprzednim postępowaniu, ale strona nie miała obiektywnej możliwości ich powołania, bo były dla niej niedostępne (postanowienie SN z dnia 14 lipca 2006 r., 3 II CZ 43/06,niepubl.).

Nie może być natomiast podstawą wznowienia postępowania środek dowodowy, który powstał dopiero po uprawomocnieniu się orzeczenia (por. postanowienia SN: z dnia 30 maja 2007 r., I CZ 40/07, niepubl. i z dnia 7 marca 2007 r., II CZ 5/07, niepubl.), a tak właśnie było w niniejszej sprawie, co przyznał zresztą sam żalący, twierdząc, że dowód w postaci pisma komornika z dnia 17 grudnia 2010 r. powstał dopiero po prawomocnym zakończeniu postępowania wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 11 lutego 2009 r. (sygn. akt I A Ca 15/09). W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.