Supreme Court remands appeal for retrial due to appellate court's failure to address all evidence and facts.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland remanded the appeal to the Court of Appeal for a new decision on the costs of the appeal proceedings. The appellant argued that the appellate court failed to consider specific supervisory board resolutions and member debts, which they claimed should have justified a retrial under the Civil Procedure Code. The Supreme Court found that while the appellate court correctly dismissed evidence created after the final judgment and facts the party should have known, it inadequately explained why it rejected the specific supervisory board documents and debt figures presented by the appellant. Consequently, the decision was overturned to ensure the lower court fully evaluated all alleged grounds for reopening the case.
Legislator headnote
AI generatedArt. 401 § 1 k.p.c.; Art. 403 § 2 k.p.c.: A preliminary review under Art. 401 § 1 k.p.c. requires the court to examine whether all facts and evidence cited by the party actually constitute a statutory ground for retrial; if the court fails to address specific facts or evidence that could potentially justify a retrial, the decision must be remanded for reconsideration.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CZ 40/07 POSTANOWIENIE Dnia 30 maja 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (przewodniczący) SSN Jan Górowski SSN Barbara Myszka (sprawozdawca) w sprawie ze skargi I. N. o wznowienie postępowania w sprawie z powództwa I. N. przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej "W." w W. o uchylenie uchwały, zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 14 maja 2003 r., po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 maja 2007 r., zażalenia skarżącej na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 22 listopada 2006 r., uchyla zaskarżone postanowienie i przekazuje skargę o wznowienie postępowania do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 22 listopada 2006 r.
Sąd Apelacyjny odrzucił skargę I. N. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem tego Sądu z dnia 14 maja 2003 r., I A Ca …/02, wydanym w sprawie z powództwa skarżącej przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej „W.” w W. o uchylenie uchwały zebrania przedstawicieli utrzymującej w mocy uchwałę rady nadzorczej o wykluczeniu skarżącej ze Spółdzielni. W uzasadnieniu Sąd Apelacyjny podkreślił, że skarga o wznowienie postępowania musi opierać się na jednej z ustawowych podstaw wznowienia wymienionych w art. 401 i 403 k.p.c. oraz że zgodnie z art. 403 § 2 k.p.c., podstawą wznowienia może być późniejsze wykrycie takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu.
Powołane przez skarżącą okoliczności faktyczne, mające stanowić podstawę wznowienia na podstawie tego przepisu, które znane były jej w poprzednim postępowaniu, zakończonym prawomocnym wyrokiem z dnia 14 maja 2003 r., I A Ca …/02, nie mogą uzasadniać wznowienia. Nie uzasadnia również wznowienia powołanie się na wnioski zawarte w opinii biegłej E. S., sporządzonej w sprawie zakończonej wyrokiem z dnia 29 marca 2006 r. (IX GC …/06), ponieważ opinia ta powstała po uprawomocnieniu się wyroku w sprawie, której dotyczy skarga.
Nie wyczerpuje też określonych w art. 403 § 2 k.p.c. przesłanek podstawy wznowienia podnoszona przez skarżącą okoliczność, że inni członkowie Spółdzielni – co wynika z akt postępowania upadłościowego – mieli zadłużenie przekraczające kwotę 3 994,67 zł. Okoliczność ta bowiem nie dotyczy stanu faktycznego, z którego skarżąca wywodziła roszczenie o uchylenie uchwały zebrania przedstawicieli. Nie stanowi wreszcie podstawy wznowienia przewidzianej w art. 403 § 2 k.p.c. wszczęcie śledztw w sprawie sporządzania fałszywych opinii.
Jeżeli zaś wolą skarżącej było powołanie się na podstawę określoną w art. 403 § 1 k.p.c., powinna wykazać, że w sprawach tych zapadł prawomocny wyrok skazujący. Skoro okoliczności przytoczone przez skarżącą nie stanowią podstawy wznowienia, wniesiona skarga ulegała odrzuceniu (art. 410 § 1 k.p.c.). 3 W zażaleniu na powyższe postanowienie I. N. zarzuciła Sądowi Apelacyjnemu dowolną interpretację dowodów powołanych na okoliczność istnienia podstaw wznowienia. Podniosła, że – wbrew odmiennej ocenie tego Sądu – złożona przez nią skarga oparta została na ustawowej podstawie określonej w art. 403 § 2 k.p.c. Podstawę tę stanowi ujawniona dopiero w toku postępowania upadłościowego okoliczność, że wskazana w uchwale rady nadzorczej i zaaprobowana przez zebranie przedstawicieli przyczyna wykluczenia była nieprawdziwa, członkami Spółdzielni bowiem pozostały osoby, których zadłużenie z tytułu opłat za korzystanie z lokalu według stanu na dzień 31 grudnia 2004 r. znaczenie przekraczało kwotę 3 994,67 zł.
Podstawę wznowienia stanowi też, ujawniona dopiero po wydaniu wyroku z dnia 14 maja 2003 r., I A Ca …/02, uchwała nr 31 rady nadzorczej Spółdzielni z dnia 24 sierpnia 1998 r. w sprawie regulaminu rozliczania kosztów, która doprowadziła do zrównania stawek za lokale mieszkalne i użytkowe, a nie była znana biegłej A. C. przy sporządzaniu opinii przyjętej za podstawę prawomocnego wyroku z dnia 14 maja 2003 r., I A Ca …/02. W konkluzji żaląca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 401 § 1 k.p.c., skarga o wznowienie postępowania nieoparta na ustawowej podstawie ulega odrzuceniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. W ramach przewidzianej w tym przepisie kontroli wstępnej sąd bada, czy skarga została oparta na ustawowych podstawach wznowienia wskazanych w art. 401, art. 401 1 i art. 403 k.p.c. oraz czy powołana w skardze podstawa wznowienia rzeczywiście istnieje. W wyniku przeprowadzonej kontroli wstępnej skarga ulega odrzuceniu nie tylko wtedy, gdy powołana w niej podstawa wznowienia została sformułowana w sposób nieodpowiadający ustawie, lecz także wtedy, gdy przytoczone w niej okoliczności dają się wprawdzie podciągnąć pod przewidzianą w ustawie podstawę wznowienia, jednak w rzeczywistości podstawa ta nie występuje (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 19 maja 2005 r., II CZ 41/05, niepubl, z dnia 21 października 2005 r., III CZ 82/05, niepubl., z dnia 10 lutego 2006 r., I PZ 33/05, OSNP 2007, nr 3-4, poz. 48, z dnia 14 grudnia 2006 r., I CZ 103/06, niepubl., z dnia 24 stycznia 2007 r., III CZ 1/07, niepubl. i z dnia 16 lutego 2007 r., V CZ 119/06, niepubl.). 4 Sąd Apelacyjny – wbrew odmiennym zapatrywaniom skarżącej – nie przekroczył zakreślonych treścią art. 410 § 1 k.p.c. granic kontroli wstępnej.
Trafnie uznał, że środek dowodowy, który powstał po uprawomocnieniu się wyroku, nie może być podstawą wznowienia (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 12 lipca 2006 r., V CZ 50/06, niepubl, z dnia 23 sierpnia 2006 r., III CZ 52/06, niepubl. i z dnia 14 lutego 2007 r., II CZ 120/06, niepubl.) oraz że fakty ujawnialne, czyli takie, które strona powinna znać, nie stanowią podstawy wznowienia określonej w art. 403 § 2 k.p.c. (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 20 grudnia 2006 r., IV CZ 102/06, niepubl. i z dnia 22 lutego 2007 r., III CZ 10/07, niepubl.).
Nie można jednak odmówić żalącej racji, gdy zarzuca, że Sąd Apelacyjny nie rozważył wszystkich przytoczonych przez nią okoliczności faktycznych i środków dowodowych, które – jej zdaniem – miały stanowić podstawę wznowienia wskazaną w art. 403 § 2 k.p.c. Dotyczy to powoływanej przez żalącą uchwały nr […] rady nadzorczej Spółdzielni wraz z regulaminem rozliczenia kosztów GZM (k. 756 – 758 i k. 765) oraz zadłużenia członków Spółdzielni z tytułu opłat za korzystanie z lokalu w dacie podjęcia przez radę nadzorczą uchwały o wykluczeniu żalącej z grona członków Spółdzielni.
Gdy chodzi o tę ostatnią okoliczność Sąd Apelacyjny wprawdzie skonstatował, że nie dotyczy ona stanu faktycznego, z którego skarżąca wywodziła roszczenie o uchylenie uchwały zebrania przedstawicieli, jednak swojego stanowiska w tej kwestii bliżej nie uzasadnił. Skoro zaś Sąd Apelacyjny nie ustosunkował się do wszystkich powołanych okoliczności faktycznych i środków dowodowych, które w ocenie skarżącej miały uzasadniać żądanie wznowienia postępowania, konieczne stało się uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie skargi o wznowienie do ponownego rozpoznania.
Z powyższych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39815 § 1 zdanie pierwsze w związku z art. 3941 § 3 oraz art. 108 § 2 w związku z art. 391 § 1 i art. 398 21 k.p.c. postanowił, jak w sentencji. 5 db