Legislator Case Law & Legislation
I CZ 60/11 AI generated

Supreme Court dismisses appeal due to failure to comply with Article 871 § 1 of the Civil Procedure Code.

Case Number I CZ 60/11
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a regional court decision, ruling that the appeal was procedurally invalid. Although the appellant argued they were not informed of the right to appeal, the Court held that the primary defect was the personal preparation of the appeal without a lawyer, violating Article 871 § 1 of the Civil Procedure Code. Consequently, the appeal was rejected without the need to address the lack of notification, and the appellant was not ordered to pay the costs of the appeal proceedings.

Legislator headnote

AI generated

Art. 871 § 1 k.p.c.; Art. 370 k.p.c. An appeal to the Supreme Court is inadmissible if it is not prepared by a professional representative, regardless of whether the appellant was informed of the right to appeal.

Keywords

AI generated
Civil Procedure Code admissibility of appeal professional representative requirement notification of appeal rights costs of appeal proceedings

Cited Legislation

AI generated
Art. 871 § 1 k.p.c.
W uzasadnieniu Sąd Apelacyjny wskazał, że zażalenie wniesione przez powoda do Sądu Najwyższego zostało sporządzone przez niego osobiście i nie spełnia wymogu przewidzianego w art. 871 § 1 k.p.c. Za podstawę prawną rozstrzygnięcia Sąd Apelacyjny przyjął art.
Art. 370 k.p.c.
Za podstawę prawną rozstrzygnięcia Sąd Apelacyjny przyjął art. 370 w zw.
Art. 373 k.p.c.
z art. 373, 3941 § 3 i art.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
z art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji, o kosztach postępowania zażaleniowego – zważywszy na trudną sytuację majątkową żalącego – rozstrzygając na podstawie art.
Art. 39821 k.p.c.
373, 3941 § 3 i art. 39821 k.p.c. Na postanowienie z dnia 29 listopada 2010 r.
Art. 398 k.p.c.
373, 3941 § 3 i art. 39821 k.p.c.
Art. 327 § 1 k.p.c.
Zarzucił naruszenie art. 327 § 1 w zw.
Art. 391 § 1 k.p.c.
Art. 397 § 2 k.p.c.
387 § 3 i art. 397 § 2 k.p.c. polegające na braku pouczenia powoda, działającego bez profesjonalnego pełnomocnika, o sposobie zaskarżenia wskazanego wyżej postanowienia z dnia 20 lipca 2010 r.
Art. 130 § 5 k.p.c.
Zatem stosownie do treści art. 130 § 5 k.p.c., który na podstawie art.
Art. 102 k.p.c.
3941 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji, o kosztach postępowania zażaleniowego – zważywszy na trudną sytuację majątkową żalącego – rozstrzygając na podstawie art. 102 w zw.
§ 19 and § 20 of the Minister of Justice Regulation of 28 September 2002
§ 13 ust. 2 pkt 2 and § 6 pkt 3 of the Minister of Justice Regulation of 28 September 2002

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CZ 60/11 POSTANOWIENIE Dnia 9 września 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Krzysztof Strzelczyk (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Marta Romańska SSA Marek Machnij w sprawie z powództwa S. P. przeciwko Skarbowi Państwa – Sądowi Rejonowemu w C. o zadośćuczynienie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 września 2011 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 29 listopada 2010 r., 1. oddala zażalenie, 2. nie obciąża powoda kosztami postępowania zażaleniowego, 3. zasądza od Skarbu Państwa – Sądu Apelacyjnego na rzecz adwokata E. A. kwotę 450 (czterysta pięćdziesiąt) złotych wraz z należnym podatkiem od towarów i usług tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu powodowi w postępowaniu zażaleniowym przed Sądem Najwyższym. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 29 listopada 2010 r., sygn.

VI ACz 881/10, Sąd Apelacyjny odrzucił zażalenie powoda S. P. na postanowienie tego Sądu z dnia 20 lipca 2010 r., przyznające od powoda na rzecz Skarbu Państwa – Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 1.800 zł tytułem kosztów postępowania zażaleniowego, wydane po rozpoznaniu wniosku o uzupełnienie postanowienia tego Sądu z dnia 31 maja 2010 r., oddalającego zażalenie powoda na postanowienie w przedmiocie odrzucenia pozwu. W uzasadnieniu Sąd Apelacyjny wskazał, że zażalenie wniesione przez powoda do Sądu Najwyższego zostało sporządzone przez niego osobiście i nie spełnia wymogu przewidzianego w art. 871 § 1 k.p.c. Za podstawę prawną rozstrzygnięcia Sąd Apelacyjny przyjął art. 370 w zw. z art. 373, 3941 § 3 i art. 39821 k.p.c. Na postanowienie z dnia 29 listopada 2010 r. powód wniósł zażalenie.

Zarzucił naruszenie art. 327 § 1 w zw. z art. 387 § 3 i art. 397 § 2 k.p.c. polegające na braku pouczenia powoda, działającego bez profesjonalnego pełnomocnika, o sposobie zaskarżenia wskazanego wyżej postanowienia z dnia 20 lipca 2010 r. W odpowiedzi na zażalenie Skarb Państwa – Prokuratoria Generalna Skarbu Państwa wniosła o jego oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Można zgodzić się z twierdzeniem, że z akt sprawy nie wynika, aby wskazane wyżej postanowienie z dnia 20 lipca 2010 r. zostało doręczone powodowi, występującemu w sprawie osobiście, wraz z pouczeniem o sposobie zaskarżenia, czego wymaga art. 327 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 397 § 2 k.p.c.. Jednak nie mogło to wpłynąć na prawidłowość odrzucenia zażalenia sporządzonego z uchybieniem art. 871 § 1 k.p.c. W przedmiotowym postępowaniu zażaleniowym istotne jest tylko to, czy zachowane zostały wymagania przewidziane w art. 871 § 1 k.p.c. w związku z wniesieniem do Sądu Najwyższego zażalenia na postanowienie sądu drugiej instancji.

Nie mają znaczenia przyczyny ich 3 niezachowania (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 kwietnia 2010 r., II CZ 30/10, nie publ.). Zatem stosownie do treści art. 130 § 5 k.p.c., który na podstawie art. 3941 § 3, art. 39821 i 391 § 1 k.p.c. znajduje odpowiednie zastosowanie w postępowaniu wywołanym wniesieniem zażalenia do Sądu Najwyższego, oraz według art. 370 w zw. art. 3941 § 3 i art. 39821 k.p.c. sąd drugiej instancji odrzuca zażalenie, jeśli dotknięte jest brakiem polegającym na naruszeniu art. 871 k.p.c., bez wzywania do jego usunięcia (zob. m. in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 22 czerwca 2010 r., IV CZ 55/10, nie publ.; z dnia 8 lipca 2011 r., IV CZ 28/11, nie publ.; z dnia 21 lipca 2011 r., V CZ 36/11, nie publ.).

Z tych przyczyn, na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji, o kosztach postępowania zażaleniowego – zważywszy na trudną sytuację majątkową żalącego – rozstrzygając na podstawie art. 102 w zw. z art. 3941 § 3, art. 39821 i 391 § 1 k.p.c. Podstawę przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej stanowiły zaś § 19 i 20 oraz § 13 ust. 2 pkt 2 i § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.

U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).