Supreme Court dismisses appeal for non-compliance due to lack of proven damage and causal link. The court rejects the claim because the appellant failed to substantiate the damage required by law. Consequently, the appeal is inadmissible as the statutory requirements for filing were not met.

Sygn. akt III CNP 14/14 POSTANOWIENIE Dnia 27 listopada 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z powództwa I. K. przeciwko L. Ż. o wydanie rzeczy lub o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 listopada 2014 r., na skutek skargi pozwanego o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 3 lipca 2012 r. , odrzuca skargę i oddala wniosek pełnomocnika skarżącego o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. 2

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 3 lipca 2012 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację pozwanego od wyroku z dnia 7 grudnia 2011 r. Sądu Okręgowego w K. w sprawie o wydanie rzeczy lub o zapłatę. Od wyroku Sądu Apelacyjnego pozwany wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., odczytywanym łącznie z art. 4171 § 2 k.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje wtedy, gdy przez wydanie prawomocnego wyroku niezgodnego z prawem stronie wyrządzona została szkoda. Z tego powodu wśród tzw. konstrukcyjnych wymagań skargi przewidziano obowiązek uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.), który oznacza złożenie przez skarżącego w skardze oświadczenia, że szkoda wystąpiła - ze wskazaniem jej rodzaju i rozmiaru - oraz uwiarygodnienie tego oświadczenia poprzez powoływanie i przedstawianie dowodów, w tym tzw. dowody niedające pewności, oraz innych środków, nieuznawanych przez kodeks za dowody, np. pisemne oświadczenia, surogaty dokumentów.

Zawarte w art. 4241 § 1 k.p.c. sformułowanie „przez wydanie” oznacza, że między wydaniem zaskarżonego orzeczenia a powstaniem szkody musi zachodzić normalny, adekwatny związek przyczynowy, o którym mowa w art. 361 § 1 k.c. Brak związku przyczynowego skutkuje niemożnością uznania, że szkoda została wyrządzona przez wydanie zaskarżonego orzeczenia i sprawia, że skarga jest niedopuszczalna. Szkoda musi zatem być spowodowana przez wydanie orzeczenia, a więc powinna zostać realnie poniesiona nie później niż w chwili wydania orzeczenia (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 17 listopada 2005 r., II CNP 15/05, OSNC 2006, nr 9, poz. 153, z dnia 27 lipca 2006 r., II BP 11/06, OSNP 2007, nr 15-16, poz. 223, z dnia 28 listopada 2006 r., III CNP 46/06, IC 2007, nr 12, s. 50, z dnia 25 maja 2007 r., III CNP 30/07, IC 2008, nr 12, s. 52). 3 Skarżący, dążąc do uprawdopodobnienia poniesienia szkody, powołał się na dowody znajdujące się w aktach sprawy pierwszej oraz drugiej instancji co jest zbyt ogólnikowe i w oczywisty sposób niewystarczające do spełnienia wymagania przewidzianego w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia z dnia 6 lipca 2007 r., II CNP 92/07, nie publ., z dnia 26 czerwca 2008 r., I CNP 35/08, nie publ., z dnia 23 października 2014 r., V CNP 15/14, nie publ.).

Pozwany mógłby ponieść szkodę tylko wtedy, gdyby wydał zasądzone rzeczy lub zapłacił zasądzoną należność, a tego nawet nie twierdzi. Okoliczność ta potwierdza niespełnienie przez skarżącego omawianego wymagania. Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.

U. z 2013 r., poz. 461). Zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa Sądu Najwyższego, odrzucenie skargi z powodu jej braków konstrukcyjnych nie uzasadnia przyznania od Skarbu Państwa ustanowionemu z urzędu pełnomocnikowi wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną stronie w postępowaniu przed Sądem Najwyższym (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2013 r., II CNP 67/12, nie publ., z dnia 21 czerwca 2012 r., IV CNP 17/12, nie publ., z dnia 22 stycznia 2008 r., II CZ 106/07, nie publ. i z dnia 20 września 2007 r., II CZ 69/07, OSNC 2008, nr 3, poz. 41).