Supreme Court dismisses appeal on inheritance rights due to inadmissible legal grounds under Article 560 of the Code of Civil Procedure.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the final judgment of the Single District Court of Livadeia regarding inheritance rights. The appellant argued procedural errors and evidentiary issues concerning a deed of payment, but the court found these arguments inadmissible. The court ruled that the specific legal grounds cited by the appellant do not fall within the limited scope of appealable errors defined in Article 560 of the Code of Civil Procedure.
Legislator headnote
AI generatedArticles 560, 559 of the Code of Civil Procedure: Appeals against single district court judgments are limited to specific statutory grounds; arguments falling outside this exclusive list are inadmissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 547 / 2025 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 547/2025
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Γ' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αγάπη Τζουλιαδάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ιφιγένεια Ματσούκα, Φωτεινή Μηλιώνη, Ευαγγελία Στεργίου, Κωνσταντία Εμμανουηλίδου-Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες. ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ, δημόσια, στο ακροατήριό του, στις 20 Νοεμβρίου 2024, με την παρουσία και του γραμματέα Παναγιώτη Μπούκη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Ε. Σ. του Π. και της Μ., συζ. Ε. Μ., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αικατερίνη Τσουκάκη, με δήλωση, κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, και δεν κατέθεσε προτάσεις.
Του αναιρεσιβλήτου: Α. Σ. του Π. και της Μ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Εμμανουήλ Κουτσούκο, με δήλωση, κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, και κατέθεσε προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 2-12-2019 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Λιβαδειάς. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 57/2021 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 58/2022 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λιβαδειάς. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 14-11-2022 αίτησή της.
Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Η αναιρεσείουσα με την με αρ.κατ. ...2019 αγωγή της ενώπιον του Ειρηνοδικείου Λιβαδειάς, στρεφόμενη κατά του νυν αναιρεσιβλήτου, ζήτησε την αναγνώριση του δικαιώματος νόμιμης μοίρας της επί της κληρονομίας του πατέρα της Π. Σ. και την απόδοσή της σε αυτήν. Εκδόθηκαν οι α) 57/2021 οριστική απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου, που δέχθηκε την αγωγή και β) 58/2022 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λιβαδειάς, που δέχθηκε τυπικά και κατ' ουσίαν την έφεση του εναγομένου, εξαφάνισε την εκκαλουμένη, διακράτησε, δίκασε και απέρριψε την αγωγή. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η ήδη αναιρεσείουσα. Η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης είναι παραδεκτή (άρθρα 577§1 ΚΠολΔ), διότι ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα εντός 30 ημερών από την επίδοσή της στις 19-10-2022 (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564§1, 566§1 ΚΠολΔ). Πρέπει επομένως να ερευνηθούν οι λόγοι της (άρθρο 577§3 ΚΠολΔ).
Το άρθρο 560 ΚΠολΔ, όπως αυτό αντικαταστάθηκε με το άρθρο τρίτο του άρθρου 1 του Ν. 4335/2015 (ΦΕΚ Α' 87/23-7-2015), οι διατάξεις του οποίου εφαρμόζονται για τα κατατιθέμενα από την 1-1-2016 ένδικα μέσα, ορίζει: "Κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση μόνο: 1) αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο, ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου. .....2) αν το δικαστήριο δεν συγκροτήθηκε όπως ορίζει ο νόμος..., 3) αν το δικαστήριο έχει υπερβεί τη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων ή δεν είχε καθ' ύλην αρμοδιότητα, 4) αν παράνομα αποκλείστηκε η δημοσιότητα της διαδικασίας, 5) αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και 6) αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης".
Οι αμέσως πιο πάνω αναιρετικοί λόγοι απαριθμούνται περιοριστικά (ΟλΑΠ 45/1987), αντιστοιχούν δε προς τους λόγους αναίρεσης που προβλέπονται από τους αριθμούς 1, 2, 4, 5, 7, 8 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, προς τους οποίους, όμως, δεν ταυτίζονται απολύτως (ΑΠ 399/2020, ΑΠ 935/2020, ΑΠ 69/2019, ΑΠ 60/2019, ΑΠ 894/2018) και επομένως, κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων, που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, αποκλείεται η προβολή αναιρετικών λόγων από τους αριθμούς 3, 6, 9, 10, 11,12, 13, 14, 15, 16, 17, 18 και 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, αφού οι λόγοι αυτοί δεν περιλαμβάνονται στην, κατά τα άνω, ειδική για τις εν λόγω αποφάσεις και περιοριστική απαρίθμηση του άρθρου 560 ΚΠολΔ (ΑΠ 557/2024, ΑΠ 1680/2022, ΑΠ 1505/2022).
Στην προκείμενη περίπτωση, η αναιρεσείουσα με τον μεν πρώτο λόγο της αίτησής της επικαλείται την πλημμέλεια εκ του άρθρου 559 αρ.20 ΚΠολΔ, ισχυριζόμενη ότι το Μονομελές Πρωτοδικείο Λιβαδειάς, δικάζον ως Εφετείο, παραμόρφωσε το περιεχόμενο της ...1999 πράξης εξόφλησης τιμήματος αγοροπωλησίας της συμβολαιογράφου Αθηνών Λ. Π.- Π. εκλαμβάνοντας την ως πράξη εξόφλησης δανείου, με τον δε δεύτερο λόγο αποδίδει στην προσβαλλομένη τις πλημμέλειες εκ των αρ.11 και 12 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, επικαλούμενη ότι η ένορκη βεβαίωση της Λ. Κ. δεν συνιστά νόμιμο αποδεικτικό μέσο ικανό για να βεβαιώσει ύπαρξη δικαιοπραξίας εν ζωή για παροχή γονέως προς τέκνο και ότι απαιτείται έγγραφη απόδειξη. Αμφότεροι οι λόγοι είναι απορριπτέοι ως απαράδεκτοι, διότι δεν προβλέπονται κατά το άρθρο 560 του ίδιου Κώδικα, σύμφωνα με τα διαλαμβανόμενα στη νομική σκέψη. Κατ' ακολουθίαν, μη υπάρχοντος άλλου λόγου προς διερεύνηση, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, να διαταχθεί η εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του παραβόλου που κατέβαλε η αναιρεσείουσα, αφού η αίτηση αναίρεσης απορρίπτεται (άρθρο 495 παρ. 3 εδ. προτελ. ΚΠολΔ) και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα λόγω της ήττας της στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του αναιρεσίβλητου που κατέθεσε προτάσεις, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημα αυτού (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ), όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό της απόφασης.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την με αρ. κατ. ...2022 αίτηση αναίρεσης κατά της 58/26-9-2022 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λιβαδειάς.
ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του κατατεθέντος για την άσκησή της παραβόλου.
ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ την αναιρεσείουσα στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του αναιρεσίβλητου, τα οποία ορίζει το ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1800) ευρώ.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 19 Μαρτίου 2025.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 26 Μαρτίου 2025.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ