IV CNP 78/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CNP 78/11

POSTANOWIENIE

Dnia 30 listopada 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Zbigniew Kwaśniewski

w sprawie ze skargi strony powodowej

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku

Sądu Okręgowego w L.

z dnia 19 maja 2010 r.,

w sprawie z powództwa Zakładu Przetwórstwa Mięsnego „H.” A. H. J. Spółki

Jawnej

przeciwko Agencji Nieruchomości Rolnych w Warszawie Oddziałowi Terenowemu

w L.

o ustalenie wysokości opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego

nieruchomości,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 30 listopada 2011 r.,

1)

2)

odrzuca skargę;

oddala

wniosek

przeciwnika

skargi

–

Agencji

Nieruchomości

Rolnych

w

Warszawie

Oddziału

Terenowego w L. o zasądzenie kosztów postępowania

wywołanego tą skargą.

Uzasadnienie

Skarga Spółki jawnej „H.” A. H. J. o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego wyroku pozbawiona jest trzech niezbędnych elementów tej skargi,

a wymienionych w art. 4245 § 1 pkt 2, 4 i 5 k.p.c.

Skarga nie zawiera jednoznacznego przytoczenia jej podstaw oraz ich

uzasadnienia, a więc wyraźnego wskazania podstawy, na której skarga została

oparta (art. 4245 § 1 pkt 2 k.p.c.). Tego braku nie sanuje sformułowanie: „... na

podstawie art. 4241 § 1 i § 2 k.p.c., zaskarżam ...”, ani też okoliczność, że podane

zostały przepisy prawa, z którymi w ocenie skarżącego zaskarżone orzeczenie jest

niezgodne. Tymczasem wymagania skargi przewidziane w pkt 2 i 3 art. 424 5 § 1

k.p.c. są niezależne od siebie i spełniają jako odrębne elementy skargi, różne

funkcje. Oba te elementy nie mogą być utożsamiane i ujęte łącznie, lecz wymagają

odrębnego sformułowania i uzasadnienia (por. postanowienia Sądu Najwyższego z

dnia 28 października 2005 r., VCNP 24/05; z dnia 28 października 2005 r., V CNP

6/05; z dnia 25 lipca 2006 r., III CNP 41/06; z dnia 28 lutego 2006 r., I CNP 12/06;

z dnia 2 marca 2006 r., IV CNP 16/06).

Określonego w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. wymogu uprawdopodobnienia

wyrządzenia szkody, spowodowanej wydaniem zaskarżonego orzeczenia, nie

spełnia zawarte w skardze stwierdzenie, że orzeczenie wyrządziło skarżącemu

szkodę ustalając rażąco zawyżoną i nieuzasadnioną prawnie opłatę roczną za

grunty rolne, która została uiszczona, bez przedstawienia dowodu jej zapłaty.

Tymczasem uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody powstałej w następstwie

wydania zaskarżonego orzeczenia wymaga wskazania jej rodzaju, postaci,

rozmiaru oraz przedstawienia dowodów albo innych środków uwiarygodniających

to twierdzenie (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r.,

CNP 5/05; z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006 r., nr 7-8,

poz. 141; z dnia 9 lutego 2006 r., IV CNP 42/05; z dnia 15 lutego 2006 r., IV CNP

7/05). Samo stwierdzenie skarżącego o powstaniu szkody nie jest wystarczające

do uznania spełnienia wymagania skargi przewidzianego w art. 424 5 § 1 pkt 4

k.p.c. (por. postanowienie SN z dnia 26 stycznia 2006 r., V CNP 98/05).

Ponadto nie została spełniona przesłanka wynikająca z art. 4245 § 1 pkt 5

k.p.c., ponieważ skarżący ograniczył się tylko do stwierdzenia, że wyrok nie

podlega zaskarżeniu w jakimkolwiek innym trybie, w szczególności w trybie skargi

kasacyjnej. Takie sformułowanie nie jest równoznaczne ze spełnieniem wymogu

przewidzianego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. (por. postanowienie SN z dnia

17 sierpnia 2005 r., I CNP 5/05, OSNC 2006 r., nr 1, poz. 17). Jego spełnienie

polega

na

zawarciu

w

skardze

wyodrębnionej

jurydycznie

argumentacji

dowodzącej w sposób wyczerpujący i niebudzący wątpliwości, że wzruszenie

zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych, np. skargi

o wznowienie postępowania, także nie było i nie jest możliwe (por. postanowienie

SN z dnia 19 stycznia 2006 r., II CNP 2/06, OSNC 2006 r., nr 6, poz. 112;

postanowienie SN z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006 r., nr 7-8,

poz. 140).

W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie

art. 4248 § 1 k.p.c.

Oddalenie wniosku przeciwnika skargi o zasądzenie kosztów postępowania

uzasadnione jest tym, że w wypadku odrzucenia skargi nie należy się zwrot

kosztów postępowania stronie, która w odpowiedzi na skargę wniosła o jej

oddalenie w całości, natomiast nie podniosła zarzutu, że skarga powinna być

odrzucona (por. postanowienie SN z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 563/01,

niepubl. oraz orzeczenie SN z dnia 15 listopada 1934 r., C II 1677/34, Zb.Urz.

1935 r., poz. 204).

md