Supreme Court dismisses appeal for retrial due to failure to prove retrial is legally impossible under Civil Procedure Code.

Sygn. akt V CNP 6/05 POSTANOWIENIE Dnia 28 października 2005 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Henryk Pietrzkowski w sprawie skargi M. C. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 6 kwietnia 2004 r., sygn. akt IV Ca (...) w sprawie z powództwa M. C. przeciwko Spółdzielni Rzemieślniczej (...) w B. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 października 2005 r., odrzuca skargę. Uzasadnienie Wniesiona przez powoda skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 6 kwietnia 2004 r. [sygn. akt IV Ca (...)] podlegała odrzuceniu z następujących przyczyn:

Skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem w części określającej jej istotę (jej treść), w której należy wykazać, że spełnia warunki przewidziane w art. 4245 § 1 k.p.c., powinna zawierać między innymi „w y k a z a n i e, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych n i e b y ł o i n i e j e s t możliwe” (art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.). Takie ujęcie tego warunku skargi oznacza, że skarżącego obciąża obowiązek przedstawienia analizy prawnej przepisów dotyczących środków zaskarżenia, których zastosowanie – w odniesieniu do zaskarżonego orzeczenia – jest niedopuszczalne lub z innych przyczyn na pewno nie mogłoby odnieść skutku.

Skarżący powinien zatem wykazać, powołując odpowiednie przepisy, że od zaskarżonego orzeczenia nie przysługuje kasacja (skarga kasacyjna) i dlatego wzruszenie zaskarżonego orzeczenia nie było możliwe. 2 Wywód prawny we wskazanym zakresie jednak nie wyczerpuje warunku skargi z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.. Skarżącego obciąża bowiem – zgodnie z treścią tego przepisu – nie tylko obowiązek wykazania, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było możliwe, ale także wykazanie, że nie jest możliwe.

Skarżący powinien zatem wykazać, że wznowienie postępowania w sprawie zakończonej zaskarżonym orzeczeniem - w świetle przepisów art. 399 - 4161 k.p.c. - jest niedopuszczalne ze względu na rodzaj zaskarżonego orzeczenia albo zarzuty przeciwko temu orzeczeniu nie mieszczą się w podstawach skargi o wznowienie postępowania. Tylko w następstwie przeprowadzenia takiego wywodu prawnego skarżący spełni obowiązek wykazania, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia nie tylko nie było ale nie jest możliwe. Skarga powoda nie spełnia warunku przewidzianego w z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. Ogranicza się tylko do stwierdzenia o nieprzysługiwaniu kasacji Stwierdzenie takie nie wypełnia wspomnianego warunku skargi.

Skarga nie spełnia także wymagania przewidzianego w art. 4245 § 1 pkt 2 k.p.c., brak jest bowiem wskazania podstaw (podstawy), na których została oparta. Nie sanuje tego braku okoliczność, że wskazany został przepis prawa, z którym w ocenie skarżącego zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, skoro wymagania skargi wskazane w pkt 2 i 3 art. 4245 § 1 k.p.c. są niezależne od siebie i spełniają, jako istotne elementy skargi, różne funkcje. Z przytoczonych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).