Legislator Case Law & Legislation
1139/2023 AI generated

Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to lack of proof of service and expiration of stay of execution deadline.

Case Number 1139/2023
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Inadmissible

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a default judgment as inadmissible due to procedural defects. The appellant failed to prove that the contested judgment was served on them, which is a prerequisite for filing an appeal. Consequently, the court ruled that the appeal was untimely and procedurally invalid.

Legislator headnote

AI generated

Articles 576 paragraphs 1-3 and 307 of the Code of Civil Procedure; An appeal against a default judgment is inadmissible if the appellant fails to prove service of the judgment and the deadline for filing a stay of execution has expired.

Keywords

AI generated
inadmissible appeal default judgment service of process stay of execution Code of Civil Procedure procedural defect supreme court

Cited Legislation

AI generated
Articles 576 paragraphs 1-3 of the Code of Civil Procedure
Article 307 of the Code of Civil Procedure
Article 495 paragraph 3 of the Code of Civil Procedure

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 1139 / 2023 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1139/2023

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Χρήστο Κατσιάνη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, Ασημίνα Υφαντή - Εισηγήτρια, Στέφανο - Σπυρίδωνα Πανταζόπουλο, Γεώργιο Παπαγεωργίου και Κορνηλία Πανούτσου, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 3 Απριλίου 2023, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ι. Α. του Α., κατοίκου …, ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Της αναιρεσιβλήτου: Μ. Μ. του Γ., κατοίκου …, ατομικά και ως ασκούσας τη γονική επιμέλεια την θυγατέρας της Ν. Α. του Ι., κατοίκου …, η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 24/8/2011 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Τρίπολης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 87/2013 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και οι 89/2015 μη οριστική και 420/2016 οριστική του Μονομελούς Εφετείου Ναυπλίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 13/5/2018 αίτησή του. Με την υπ' αριθμ. 113/2022 Πράξη του Προέδρου του Α1' Πολιτικού Τμήματος, ορίστηκε, κατ' εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 307 του ΚΠολΔ, η δικάσιμος, που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι δεν παραστάθηκαν.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 576 παρ. 1-3 ΚΠολΔ προκύπτει, ότι αν κατά τη συζήτηση της αίτησης για αναίρεση κάποιος από τους διαδίκους δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί και δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος ο Άρειος Πάγος εξετάζει ποιος επισπεύδει τη συζήτηση. Αν την επισπεύδει ο διάδικος που απουσιάζει η υπόθεση συζητείται σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι.

Αν όμως την επισπεύδει ο αντίδικος του ερευνάται αυτεπαγγέλτως αν ο διάδικος που δεν εμφανίσθηκε ή αν και εμφανίσθηκε δεν έλαβε μέρος στη συζήτηση με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα από τον επισπεύδοντα τη συζήτηση. Στην περίπτωση που δεν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα η συζήτηση κηρύσσεται απαράδεκτη και η υπόθεση επαναφέρεται με νέα κλήτευση.

Αν όμως κλητεύθηκε νομίμως και εμπροθέσμως προχωρεί η συζήτηση, παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί. Εξάλλου, από τη διάταξη του άρθρου 307 του ΚΠολΔ, η οποία έχει εφαρμογή και στη διαδικασία της δίκης για την αναίρεση (άρθρο 573 παρ.1 του ΚΠολΔ), προκύπτει ότι, αν για οποιοδήποτε λόγο που παρουσιάζεται μετά το τέλος της συζητήσεως της υποθέσεως καταστεί αδύνατη η έκδοση της αποφάσεως (παραίτηση, παύση δικαστή κτλ), η συζήτηση επαναλαμβάνεται με τον ορισμό νέας δικασίμου και κοινοποίηση κλήσεως προς τους διαδίκους, ενέργειες που λαμβάνουν χώρα με την επιμέλεια είτε κάποιου εκ των διαδίκων, είτε της γραμματείας του δικαστηρίου (ΑΠ 2113/2022, ΑΠ 1763/2022, ΑΠ 582/2016).

Η επαναλαμβανόμενη κατ' άρθρο 307 του ΚΠολΔ συζήτηση αποτελεί, όπως και η από το άρθρο 254 του ΚΠολΔ συζήτηση, συνέχεια της προηγούμενης και όχι νέα συζήτηση(ΑΠ 2113/2022,ΑΠ 936/2018). Στην προκειμένη περίπτωση, με την υπ' αριθμ. 113/2022 Πράξη του Προέδρου του ΑΙ Πολιτικού Τμήματος, νόμιμα επαναλαμβάνεται η συζήτηση της από 13-5-2018 αιτήσεως αναιρέσεως, κατ' εφαρμογήν της διατάξεως του άρθρου 307 του ΚΠολΔ, μετά τη διαπίστωση, όπως αναφέρεται, αδυναμίας για την έκδοση αποφάσεως επί της αιτήσεως αυτής, η οποία είχε συζητηθεί ενώπιον του ΑΙ Πολιτικού Τμήματος του Αρείου Πάγου κατά τη δικάσιμο της 27-1-2020, λόγω της συνταξιοδοτήσεως, μετά τη συζήτηση της υποθέσεως, της Αρεοπαγίτη Εισηγήτριας Αγγελικής Τζαβάρα, και ορίστηκε ως νέα δικάσιμος για τη συζήτηση αυτής η αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας με κλήση των διαδίκων να παραστούν κατ' αυτήν.

Από το από …2022 αποδεικτικό επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου … Ν. Π. προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της ως άνω υπ' αριθ. 113/2022 πράξης του Προέδρου του ΑΙ Πολιτικού Τμήματος του Αρείου Πάγου με κλήση για να παραστεί κατά την πιο πάνω δικάσιμο της 3-4-2023, επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα στην αναιρεσίβλητη.

Η τελευταία, όμως, όταν κατά την ορισθείσα, κατά τα ανωτέρω, δικάσιμο (3-4-2023) η υπόθεση εκφωνήθηκε στη σειρά της από το οικείο πινάκιο, δεν εμφανίστηκε μετά πληρεξουσίου δικηγόρου, ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, ούτε κατατέθηκε δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ.

Συνεπώς, ενόψει και του ότι το εισαγωγικό της δίκης δικόγραφο, ήτοι το από 13-5-2018 αναιρετήριο, είχε νομίμως προεπιδοθεί σ' αυτήν και είχε κλητευθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα για να παραστεί κατά την δικάσιμο της 27-1-2020, όπως προκύπτει από την προσκομιζόμενη από τον επισπεύδοντα την αρχική συζήτηση της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης αναιρεσείοντα …/2019 έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας της περιφέρειας του Εφετείου …, με έδρα το Πρωτοδικείο …, Ι. Μ. – Κ., η τελευταία, όμως, δεν παρέστη κατά τη συζήτηση της ένδικης αίτησης αναίρεσης στη δικάσιμο της 27-1-2020, ούτε στην επαναλαμβανόμενη, κατ' άρθρο 307 του ΚΠολΔ, συζήτηση στη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας (3-4-2023), η οποία αποτελεί συνέχεια της προηγούμενης, η υπόθεση πρέπει να συζητηθεί, παρά την απουσία της αναιρεσίβλητης, σαν να ήταν παρούσα(άρθρα 568 παρ.4, παρ.2 ΚΠολΔ).

Από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 553 παρ.1 στοιχ. β', 576 παρ.2, 321 και 495 παρ.1 ΚΠολΔ συνάγεται ότι σε αναίρεση υπόκειται η απόφαση που έχει καταστεί τελεσίδικη, εκείνη δηλαδή η οποία, απεκδύοντας το δικαστήριο από κάθε περαιτέρω εξουσία επί της υποθέσεως, περατώνει τη δίκη επί της αγωγής και δεν μπορεί να προσβληθεί με ανακοπή ερημοδικίας και έφεση.

Εξάλλου, ο χαρακτήρας της αποφάσεως ως τελεσίδικης ή μη, κρίνεται κατά το χρόνο της ασκήσεως του ενδίκου μέσου της αναιρέσεως, ήτοι της καταθέσεως του σχετικού δικογράφου της στη γραμματεία του δικαστηρίου που έχει εκδώσει την προσβαλλόμενη απόφαση. Κατά της αποφάσεως που εκδόθηκε με την απουσία, πραγματική ή πλασματική, ενός των διαδίκων, έστω και αν δεν στηρίχθηκε στη συναγωγή δυσμενών συνεπειών από την ερημοδικία του, παρέχεται δυνατότητα ασκήσεως ανακοπής ερημοδικίας στον ερημοδικασθέντα (άρθρο 502 ΚΠολΔ), με συνέπεια όσο διαρκεί η προθεσμία της ανακοπής ερημοδικίας, η οποία αρχίζει από την επίδοση της ερήμην του διαδίκου εκδοθείσας αποφάσεως, να αποκλείεται η άσκηση αιτήσεως αναιρέσεως κατά της ερήμην αποφάσεως, η οποία, αν παρά ταύτα ασκηθεί, είναι απορριπτέα αυτεπαγγέλτως ως απαράδεκτη (άρθρο 577παρ. 1 ΚΠολΔ), αφού, σε σχέση με την αναίρεση, δεν υπάρχει διάταξη όμοια με τη διάταξη του άρθρου 513παρ.1 εδ.β' περ.β' Κ ΠολΔ, που ορίζει ότι κατά των ερήμην αποφάσεων, επιτρέπεται έφεση ήδη από τη δημοσίευσή τους.

Αντίθετα δηλαδή με την καθιερούμενη με τη διάταξη αυτή συμπόρευση των προθεσμιών της εφέσεως και της ανακοπής ερημοδικίας, η αναίρεση κατά ερήμην αποφάσεως, είναι επιτρεπτή μόνον εφόσον δεν συγχωρείται κατ1 αυτής ανακοπή ερημοδικίας ή έφεση (ΟλΑΠ 11/1998,15/2001). Καθιερώνεται δηλαδή η αρχή της διαδοχικής ασκήσεως των προβλεπόμενων ένδικων μέσων.

Αν δεν συνομολογείται ή δεν αποδεικνύεται η τελεσιδικία της προσβαλλόμενης με αναίρεση αποφάσεως (με την προσκομιδή αποδεικτικών επιδόσεώς της ή πιστοποιητικού του αρμοδίου γραμματέα) τότε η αναίρεση είναι απαράδεκτη και απορρίπτεται με αυτεπάγγελτη έρευνα του δικαστηρίου (ΑΠ 688/2019, ΑΠ 215/2018, ΑΠ 801/2017, ΑΠ 1097/2014, ΑΠ 905/2014).

Στην προκειμένη περίπτωση, από τα διαδικαστικά έγγραφα της δίκης προκύπτουν τα ακόλουθα: Επί της από 24-8-2011 αγωγής της αναιρεσίβλητης κατά του αναιρεσείοντος εκδόθηκε η υπ1 αριθμό 87/2013 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Τρίπολης, κατ1 αντιμωλία των διαδίκων, η οποία δέχθηκε εν μέρει την αγωγή. Επί της από 2-1-2014 εφέσεως του αναίρεσείοντος εκδόθηκε η προσβαλλόμενη υπ'αριθμό 420/2016 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Ναυπλίου, με την οποία ο εκκαλών και ήδη αναιρεσείων δικάσθηκε ερήμην λόγω μη προσήκουσας παραστάσεώς του κατά τη συζήτηση της εφέσεως, ορίσθηκε το παράβολο για την περίπτωση ασκήσεως ανακοπής ερημοδικίας και απορρίφθηκε η έφεση.

Κατά της αποφάσεως αυτής ο εκκαλών και ήδη αναιρεσείων άσκησε την ένδικη αίτηση αναιρέσεως, την οποία κατέθεσε στις 18-6-2018 στο εκδώσαν την προσβαλλόμενη απόφαση δικαστήριο. Η ως άνω ερήμην απόφαση, σύμφωνα με όσα προεκτέθηκαν, υπόκειται σε ανακοπή ερημοδικίας και η προθεσμία για την άσκηση αυτής, η οποία δεν αρχίζει πριν από την επίδοση της ως άνω ερήμην αποφάσεως, εμποδίζει την άσκηση αναιρέσεως κατ'αυτής.

Όμως, ο αναιρεσείων δεν επικαλείται, ούτε προκύπτει από τα διαδικαστικά έγγραφα ότι επιδόθηκε σ'αυτόν η προσβαλλόμενη απόφαση που εκδόθηκε ερήμην του και παρήλθε η προθεσμία προς άσκηση ανακοπής ερημοδικίας, ούτε αν έχει ασκήσει ανακοπή ερημοδικίας κατ'αυτής, ή ότι έχει παραιτηθεί νομότυπα από το σχετικό δικαίωμα.

Σύμφωνα με όσα προεκτέθηκαν, εφόσον δεν προκύπτει για το παραδεκτό της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως η κατά τον χρόνο ασκήσεώς της τελεσιδικία της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, πρέπει η αίτηση αναιρέσεως να απορριφθεί ως απαράδεκτη. Περαιτέρω, πρέπει να διαταχθεί η εισαγωγή του κατατεθέντος από τον αναιρεσείοντα παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο (άρθρο 495 αριθ.3 ΚΠολΔ).

Δικαστικά έξοδα δεν επιδικάζονται στην αναιρεσίβλητη, η οποία δεν παραστάθηκε και ήταν απούσα και κατά την αρχική δικάσιμο της 27-1-2020 και δεν έχει καταθέσει προτάσεις.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 13-5-2018 αίτηση για αναίρεση της υπ'αριθμό 420/2016 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Ναυπλίου.

Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος από τον αναιρεσείοντα παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 5 Ιουλίου 2023.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 19 Ιουλίου 2023.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ