Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to pending nullity objection against the lower court's default judgment.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's request for cassation against a final judgment rendered in absentia. The appellant failed to appear at the hearing, and the court found no evidence that a nullity objection had been filed within the statutory 15-day period following service of the lower court's decision. Consequently, the court ruled that the cassation appeal was inadmissible because the exclusive remedy of nullity objection had not been properly exercised.
Legislator headnote
AI generatedArticles 502, 503, 577 § 1 of the Code of Civil Procedure; The right to file a nullity objection against a default judgment excludes the right to appeal via cassation unless the nullity objection is filed within the prescribed time limit.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 905 / 2014 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 905/2014
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
A2' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Γεράσιμο Φουρλάνο, Εμμανουήλ Κλαδογένη και Δημήτριο-Στέφανο Βόσκα, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 27 Ιανουαρίου 2014, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Χ. συζ. Α. Γ., το γένος Β. Ζ., κατοίκου ..., η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.
Του αναιρεσιβλήτου: Α. Γ. του Χ.,κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Λάμπρο Μπίρδα.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 29-7-2008 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 5519/2009 του ίδιου Δικαστηρίου και 3612/2012 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 22-4-2013 αίτησή της.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσίβλητος, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος-Στέφανος Βόσκας, ανέγνωσε την από 16-1-2014 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης.
Ο πληρεξούσιος του αναιρεσίλητου ζήτησε την απόρριψή της αίτησης και την καταδίκη της αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι. Από τα άρθρα 108,110 § 2,498 § 1,568 §§ 1,2 & 4, 576 §§ 1- 3 ΚΠολΔικ, προκύπτει ότι αν κατά τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης, δεν εμφανισθεί ή δεν μετάσχει σ'αυ¬τήν με το προσήκοντα τρόπο κάποιος διάδικος, το δικαστήριο ερευνά αυτεπαγγέλτως ποιος από τους διαδίκους επέσπευσε τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης και αν μεν την συζήτηση της επέσπευσε εγκύρως ο παριστάμενος διάδικος, κλητεύοντας νόμιμα και εμπρόθεσμα τον απολειπόμενο αντίδικο του ή αν αυτός, ως επισπεύδων, κλήτευσε νόμιμα και εμπρόθεσμα τον παριστάμενο διάδικο, η υπόθεση συζητείται σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι.
Διαφορετικά, αν δηλαδή δεν προκύπτει έγκυρη επίσπευση της συζήτησης της υπόθεσης ή δεν μπορεί να διαπιστωθεί ποιος διάδικος επέσπευσε την συζήτηση της, αυτή κηρύσσεται απαράδεκτη ως προς όλους τους διαδίκους και η υπόθεση επαναφέρεται για συζήτηση με νέα κλήση [ΑΠ 407/2004,ΑΠ 1061/2010]. Στην προκειμένη περίπτωση, από την .../25-10-2013 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή Αθηνών …, προκύπτει ότι αντίγραφο της με αριθμό κατάθεσης 293/25-4-2013 αίτησης για αναίρεση της 3612/2012 απόφασης του Εφετείου Αθηνών, που εκδόθηκε κατά την ειδική διαδικασία των γαμικών διαφορών, ερήμην της αναιρεσείουσας, έχει επιδοθεί σ'αυτήν νομότυπα και εμπρόθεσμα, με παραγγελία του πληρεξουσίου δικηγόρου του αναιρεσίβλητου.
Επομένως αυτή, που δεν παρέστη κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, πρέπει να δικασθεί ερήμην, θα ερευνηθεί όμως η υπόθεση σαν να ήταν και αυτή παρούσα [άρθρο 576 παρ.2 ΚΠολΔικ].
2.Από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 553 παρ. στοιχ.β',577 παρ.2,321 και 495 παρ.1 ΚΠολΔικ συνάγεται ότι σε αναίρεση υπόκειται η απόφαση που έχει καταστεί τελεσίδικη, εκείνη δηλαδή η οποία, απεκδύοντας το δικαστήριο από κάθε περαιτέρω εξουσία επί της υποθέσεως, περατώνει την δίκη επί της αγωγής και δεν μπορεί να προσβληθεί με ανακοπή ερημοδικίας και έφεση.
Εξάλλου, ο χαρακτήρας της αποφάσεως ως τελεσίδικης ή μη, κρίνεται κατά το χρόνο της ασκήσεως του ενδίκου μέσου της αναιρέσεως, ήτοι της καταθέσεως του σχετικού δικογράφου της στην γραμματεία του δικαστηρίου που έχει εκδόσει την προσβαλλόμενη απόφαση. Κατά της απόφασης που εκδόθηκε με την απουσία, πραγματική ή πλασματική, ενός των διαδίκων, έστω και αν δεν στηρίχθηκε στη συναγωγή δυσμενών συνεπειών από την ερημοδικία του, παρέχεται δυνατότητα άσκησης ανακοπής ερημοδικίας τον ερημοδικασθέντα (άρθρο 502 ΚΠολΔικ), με συνέπεια όσο διαρκεί η προθεσμία της ανακοπής ερημοδικίας, να αποκλείεται η άσκηση αίτησης αναίρεσης κατά της ερήμην απόφασης, η οποία, αν παρά ταύτα ασκηθεί, είναι απορριπτέα αυτεπαγγέλτως ως απαράδεκτη (άρθρο 577§ 1 ΚΠολΔικ), αφού, σε σχέση με την αναίρεση, δεν υπάρχει διάταξη όμοια με τη διάταξη του άρθρου 513§1 εδ.β' περ.β' Κ ΠολΔ, που ορίζει ότι κατά των ερήμην αποφάσεων, επιτρέπεται έφεση ήδη από τη δημοσίευση τους.
Αντίθετα δηλαδή με την καθιερούμενη με τη διάταξη αυτή συμπόρευση των προθεσμιών της έφεσης και της ανακοπής ερημοδικίας, η αναίρεση κατά ερήμην απόφασης, είναι επιτρεπτή μόνον εφόσον δεν συγχωρείται κατ' αυτής ανακοπή ερημοδικίας ή έφεση [ΟλΑΠ 11/1998,15/2001]. Καθιερώνεται δηλαδή η αρχή της διαδοχικής άσκησης των προβλεπόμενων ένδικων μέσων.
Αν δεν συνομολογείται ή δεν αποδεικνύεται η τελεσιδικία της προσβαλλόμενης με αναίρεση αποφάσεως [με την προσκομιδή αποδεικτικών επιδόσεως της ή πιστοποιητικού του αρμοδίου γραμματέως] τότε η αναίρεση είναι απαράδεκτη και απορρίπτεται με αυτεπάγγελτη έρευνα του δικαστηρίου (ΑΠ 430/2009, ΑΠ 12/2011).Στην προκειμένη περίπτωση, από την …/28-3-20 Γ3 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή Αθηνών …, προκύπτει ότι αντίγραφο της προσβαλλόμενης πιο πάνω απόφασης, έχει επιδοθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα στην αναιρεσείουσα.
Από τα στοιχεία όμως της δικογραφίας, δεν προκύπτει αν αυτή έχει ασκήσει ανακοπή ερημοδικίας κατά της απόφασης του Εφετείου, εντός της προθεσμίας των 15 ημερών που ορίζει ο νόμος [άρθρο 503 παρ.1 Κ ΠολΔικ] από την επομένη της κατά τα άνω επιδόσεως ή αν άφησε να παρέλθει άπρακτη η προθεσμία αυτή και ακολούθως άσκησε την ένδικη αίτηση αναίρεσης.
Συνεπώς ενόψει αυτών και σύμφωνα με όσα έχουν εκτεθεί στη νομική σκέψη που προηγήθηκε η αίτηση είναι απαράδεκτη και πρέπει να απορριφθεί,να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο [άρθρο 495 παρ.4 ΚΠολΔικ] και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου [άρθρο 176 ΚΠολΔικ].
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την αίτηση της Χ. συζύγου Α. Γ., για αναίρεση της 3612/2012 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.
ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.
ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων [ 2.700 ] ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 1 Απριλίου 2014.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 29 Απριλίου 2014.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ