Supreme Court dismisses appeal for lack of obvious legal error requiring deeper analysis.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court refused to accept the bankruptcy administrator's cassation appeal against the appellate court's judgment. The appellant argued for a specific interpretation of the subcontractor agreement to determine the correct payment amount, but the court found this required substantive review. The court ruled that the 'obvious reasonableness' standard does not apply when the legal issue demands detailed analysis of evidence and contract terms.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3984 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it raises a significant legal issue or is obviously reasonable, meaning the error must be evident without deeper analysis.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt V CSK 75/19 POSTANOWIENIE Dnia 3 marca 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Teresa Bielska-Sobkowicz w sprawie z powództwa Syndyka masy upadłości B. z o.o. w upadłości likwidacyjnej w J. przeciwko S. S.A. w W. z udziałem interwenienta ubocznego A. W. o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 3 marca 2020 r.,na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 21 czerwca 2018 r., sygn. akt V AGa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od skarżącego na rzecz pozwanego 5417 (pięć tysięcy czterysta siedemnaście) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Powód Syndyk masy Upadłości B. Spółki z o.o. w upadłości likwidacyjnej w J. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 21 czerwca 2018 r.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek umożliwiających realizację publicznoprawnych funkcji skargi kasacyjnej. Tylko na tych przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Dopuszczenie i rozpoznanie skargi kasacyjnej ustrojowo i procesowo jest uzasadnione jedynie w tych sprawach, w których mogą być zrealizowane jej funkcje publicznoprawne. Nie w każdej zatem sprawie, nawet w takiej, w której rozstrzygnięcie oparte jest na błędnej subsumpcji czy wadliwej wykładni prawa, skarga kasacyjna może być przyjęta do rozpoznania.
Podkreślenia wymaga, że Sąd Najwyższy nie jest trzecią instancją sądową i nie jest jego rolą korygowanie ewentualnych błędów w zakresie stosowania czy wykładni prawa w każdej indywidualnej sprawie.Skarga kasacyjna została oparta na przesłance oczywistej zasadności, określonej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania jako oczywiście uzasadnionej, skarżący wskazał, że spór sprowadzał się do dokonania należytej wykładni oświadczeń woli stron zawartych w umowie podwykonawczej i w jej załącznikach i wskazał, na czym, w jego ocenie, polega prawidłowa wykładnia, na podstawie której należało ustalić prawidłową wysokość należnego wynagrodzenia.Należy zwrócić uwagę, że przesłanka „oczywistej zasadności skargi kasacyjnej” nie odpowiada w pełni przesłance „oczywistego naruszenia prawa” przez wydanie zaskarżonego orzeczenia.
Skarga kasacyjna jest bowiem oczywiście uzasadniona, jeżeli z jej treści, bez potrzeby głębszej analizy oraz szczegółowych rozważań, wynika, że przytoczone podstawy kasacyjne uzasadniają uwzględnienie skargi (por. postanowienia SN: z dnia 5 października 2007 r., III CSK 216/07, niepubl. i z dnia 20 lipca 2006 r., III CSK 68/06, niepubl.). Nie każde zaś naruszenie prawa, nawet oczywiste, przesądza o zasadności skargi (tak w postanowieniu SN z dnia 15 lutego 2007 r., V CSK 485/06, niepubl.).Powołanie się na omawianą przesłankę. wymaga zatem wskazania na niewątpliwą, widoczną na pierwszy rzut oka, bez konieczności głębszej analizy, sprzeczność wyroku z przepisami prawa niepodlegającymi różnej wykładni i nie pozostawiającymi sądowi swobody oceny albo z podstawowymi zasadami orzekania obowiązującymi w demokratycznym państwie prawa (por. m. in. postanowienia SN z dnia 8 marca 2002 r.
I PKN 341/01, OSNCP 2004, nr 6, poz. 100 i z dnia 10 stycznia 2003 r. V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49). Okoliczność taką skarżący obowiązany jest przedstawić w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi za pomocą wywodu jurydycznego ze wskazaniem konkretnych przepisów prawa tak, aby możliwe stało się zajęcie stanowiska. Przedstawiony wywód w istocie zaś zmierzał nie tyle do wykazania oczywistego naruszenia prawa, ile do sprawdzenia poprawności zastosowanej przez Sąd Apelacyjny wykładni oświadczeń woli stron, co możliwe jest dopiero po przeanalizowaniu materiału dowodowego, w tym umów, załączników i innych dowodów, a więc po merytorycznym rozstrzygnięciu zasadności skargi.
Taka analiza nie może być przeprowadzona w ramach przedsądu.Wobec powyższego, w braku wskazania innych przyczyn kasacyjnych, oraz braku podstaw do stwierdzenia nieważności postępowania apelacyjnego, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.Na wniosek pozwanego zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną Sąd Najwyższy orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego na podstawie art. 98 § 1 i 3, art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. jw