Supreme Court dismisses ex officio retrial requests regarding judge impartiality and cassation dismissal errors.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court declared there were no grounds for ex officio retrial regarding two final judicial decisions. The convicted party argued that the appellate court's composition was flawed due to the participation of delegated judges, while the Supreme Court's cassation dismissal also involved a delegated judge. The court ruled that prior rulings already addressed the delegation issue and that mere delegation does not automatically violate judicial impartiality without specific evidence of compromised independence.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.; Art. 542 § 3 k.p.k.: A prior Supreme Court ruling dismissing a retrial request based on improper court composition precludes a new request on the same grounds, and the delegation of a judge by the Minister of Justice does not constitute a violation of impartiality absent specific evidence of compromised independence.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
IV KO 17/25 ZARZĄDZENIE Dnia 27 sierpnia 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Mirek 1. stwierdzić brak podstaw do wznowienia z urzędu postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 6 grudnia 2022 r., sygn. akt II AKa 406/22, utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 23 maja 2022 r., sygn. akt XXI K 143/20;
2. stwierdzić brak podstaw do wznowienia z urzędu postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 19 października 2023 r., sygn. akt IV KK 400/23, o oddaleniu kasacji jako oczywiście bezzasadnej.
UZASADNIENIE
W sygnalizacji złożonej w trybie art. 9 § 2 k.p.k. przez skazanego M. G. wskazano na wystąpienie w wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 6 grudnia 2022 r., sygn. akt II AKa 406/22, utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 23 maja 2022 r., sygn. akt XXI K 143/20, bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., z uwagi na nienależytą obsadę tego Sądu wynikającą z wadliwego powołania sędziów biorących udział w wydaniu orzeczenia, tj. X. Y. i X.1 Y.1.. Na wystąpienie tej samej okoliczności wskazano również w odniesieniu do postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 19 października 2023 r., sygn. akt IV KK 400/23 o oddaleniu kasacji jako oczywiście bezzasadnej, w którego wydaniu brała udział sędzia Anna Dziergawka.Inicjatywa ta, która w odniesieniu do postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 6 grudnia 2022 r., sygn. akt II AKa 406/22, jest już drugą próbą wzruszenia tego prawomocnego orzeczenia, nie może jednak przynieść oczekiwanego przez skazanego rezultatu.Sygnalizowana przez skazanego kwestia niewłaściwej obsady Sądu Apelacyjnego w Katowicach, z uwagi na udział w składzie orzekającym sędziego X.
Y., została już zbadana przez Sąd Najwyższy. Zarządzeniem z dnia 17 stycznia 2025 r., IV KO 149/25, stwierdzono brak podstaw do wznowienia z urzędu postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 6 grudnia 2022 r., sygn. akt II AKa 406/22. Stanowisko to pozostaje aktualne.Nie sposób przyjąć, by skarżący wykazał zaistnienie nienależytej obsady Sądu odwoławczego z udziałem sędzi X.1 Y.1. Sam fakt orzekania w sprawie sędziego delegowanego przez organ władzy wykonawczej, tj. Ministra Sprawiedliwości, nie stanowi w każdym przypadku nienależytej obsady sądu.
Nie można przyjąć, że każdy sędzia delegowany za jego zgodą przez Ministra Sprawiedliwości – bez względu na okoliczności – nie spełnia wymogu niezawisłości i bezstronności. Skarżący był zobowiązany do wykazania, że doszło w konkretnym przypadku do przełamania domniemania bezstronności i niezawisłości. Chodzi zatem o szczególne okoliczności uzasadniające w konkretnym przypadku odnoszonym do danego sędziego przypuszczenie, że gwarancje niezawisłości zostały w istotny sposób osłabione, a tym bardziej utracone (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 23 czerwca 2022 r., sygn. akt IV KK 164/22; z dnia 7 października 2024 r., sygn. akt II KK 354/24).
Tym samym także w kontekście zasiadania w składzie Sądu Apelacyjnego sędzi X.1 Y.1 nie można zasadnie twierdzić o zaistnieniu bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.Co zaś się tyczy sygnalizacji podstaw do wznowienia postępowania kasacyjnego z urzędu w sprawie IV KK 400/23, należy wskazać, że zgodnie ze stanowiskiem zajętym w postanowieniu składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 23 marca 2023 r., I KZP 17/22, nie jest dopuszczalne wznowienie z urzędu w trybie art. 542 § 3 k.p.k. wobec ujawnienia się jednego z uchybień wymienionych w art. 439 § 1 k.p.k. postępowania kasacyjnego zakończonego wydaniem postanowienia o oddaleniu kasacji jako oczywiście bezzasadnej.
Pogląd ten, podzielony przez Sąd Najwyższy w wielu innych spraw (zob. np. zarządzenia: z dnia 31 stycznia 2025 r., V KO 136/24; z dnia 30 stycznia 2025 r., III KO 117/24; z dnia 24 stycznia 2025 r., III KO 106/24; z dnia 19 listopada 2024 r., I KO 108/24; z dnia 19 września 2024 r., II KO 73/24; z dnia 26 czerwca 2025 r., II KO 125/25; z dnia 16 lipca 2025 r., V KO 11/25) znalazł również zastosowanie w sprawie skazanego. Zwrócić przy tym trzeba uwagę na instrumentalny charakter sygnalizacji podstaw wznowienia z urzędu. Z akt sprawy kasacyjnej o sygn.
IV KK 400/23 wynika, że skazany został poinformowany o składzie Sądu Najwyższego wyznaczonego do rozpoznania sprawy. Nie zgłaszał w tym zakresie żadnych zastrzeżeń i wniosków, w tym choćby wniosku o wyłączenie sędziego w trybie art. 41 § 1 k.p.k. [J.J.][r.g.]