Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 691/16 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal claiming legal inconsistency, ruling no serious interpretative doubts exist regarding Article 365 § 1 of the Civil Procedure Code.

Numero d'incarto IV CSK 691/16
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the appellant's cassation appeal against the lower court's judgment in a lease dispute. The appellant argued that the lower court's application of Article 365 § 1 of the Civil Procedure Code created a conflict with existing case law, but the court found no such inconsistency. The court determined that the lower court correctly applied the principle of legal certainty and that the appellant failed to demonstrate a prima facie error warranting Supreme Court review.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 365 § 1 k.p.c.; The Supreme Court rejects cassation appeals where the appellant fails to prove serious doubts regarding the interpretation of legal provisions or a conflict in judicial practice, emphasizing that mere diversity of rulings does not constitute a violation of law.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal legal certainty Article 365 Civil Procedure Code judicial inconsistency interpretative doubts lease dispute Supreme Court review

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Art. 365 § 1 k.p.c.
W ocenie skarżącego, w sprawie istnieje potrzeba wykładni art. 365 § 1 k.p.c. ze względu na dwie rozbieżne linie orzecznicze, ilustrowane przytoczonymi w skardze orzeczeniami.
Art. 102 k.p.c.
Orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego jest oparte na art. 102 k.p.c. jw
art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c
art. 365 § 1 k.p.c
W ocenie skarżącego, w sprawie istnieje potrzeba wykładni art. 365 § 1 k.p.c.
art. 102 k.p.c
Orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego jest oparte na art. 102 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
III CSK 104/08
Supreme Court dismisses appeal for failure to cite legal grounds and request annulment with scope under Civil Procedure Code.
II CSK 84/07
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of reasoning citing specific procedural articles.
III CZP 29/94
uchwały Sądu Najwyższego z dnia 29 marca 1994 r., III CZP 29/94, M.
III CZP 81/95
III CZP 81/95 OSNC 1995, nr 11, poz.
I CKN 263/01
159, wyroki Sądu Najwyższego z dnia 14 maja 2003 r., I CKN 263/01, M.
IV CSK 563/10
Supreme Court dismisses appeal; ordinary court bound by final administrative decision on property rights until annulled.
V CSK 203/13
Supreme Court dismissed cassation appeal, upholding binding precedent on liability and causation in related civil dispute.
I PK 295/13
Supreme Court dismisses appeal due to binding force of prior final judgment on same legal issue.
I UK 218/07
nie publikowane postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 22 stycznia 2008 r., I UK 218/07, z dnia 26 lutego 2008 r., II UK 317/07, z dnia 9 maja 2008 r., II PK 11/08, z dnia 21 maja 2008 r., I UK 11/08, z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 38/08).
II UK 317/07
nie publikowane postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 22 stycznia 2008 r., I UK 218/07, z dnia 26 lutego 2008 r., II UK 317/07, z dnia 9 maja 2008 r., II PK 11/08, z dnia 21 maja 2008 r., I UK 11/08, z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 38/08).
II PK 11/08
nie publikowane postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 22 stycznia 2008 r., I UK 218/07, z dnia 26 lutego 2008 r., II UK 317/07, z dnia 9 maja 2008 r., II PK 11/08, z dnia 21 maja 2008 r., I UK 11/08, z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 38/08).
I UK 11/08
nie publikowane postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 22 stycznia 2008 r., I UK 218/07, z dnia 26 lutego 2008 r., II UK 317/07, z dnia 9 maja 2008 r., II PK 11/08, z dnia 21 maja 2008 r., I UK 11/08, z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 38/08).
II UK 38/08
nie publikowane postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 22 stycznia 2008 r., I UK 218/07, z dnia 26 lutego 2008 r., II UK 317/07, z dnia 9 maja 2008 r., II PK 11/08, z dnia 21 maja 2008 r., I UK 11/08, z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 38/08).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 691/16 POSTANOWIENIE Dnia 13 czerwca 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Agnieszka Piotrowska w sprawie z powództwa A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w B. ‎przeciwko P. L.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 czerwca 2017 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej pozwanego od wyroku Sądu Okręgowego w B.‎z dnia 13 czerwca 2016 r., sygn. akt VIII Ga (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i nie obciąża pozwanego kosztami postępowania kasacyjnego na rzecz powoda.

UZASADNIENIE

W związku ze skargą kasacyjną pozwanego P. L. od wyroku Sądu Okręgowego należy podnieść, co następuje: Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia przysługującym od prawomocnych orzeczeń sądu drugiej instancji silnie nacechowanym pierwiastkiem publicznoprawnym, a jej rolą nie jest korygowanie wszelkich orzeczeń sądowych zawierających ewentualne uchybienia, ponieważ tę funkcję realizują zwyczajne środki zaskarżenia i skarga o wznowienie postępowania. Skarga kasacyjna służy ochronie interesu publicznego przez zapewnienie jednolitości wykładni i stosowania prawa, wkład Sądu Najwyższego w rozwój jurysprudencji i prawa pozytywnego oraz eliminowanie z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu nieważnym lub orzeczeń oczywiście niezgodnych z prawem.

Taka konstrukcja i rola skargi kasacyjnej powoduje konieczność poddania jej kontroli wstępnej pod kątem spełniania kryteriów kwalifikujących do przedstawienia skargi Sądowi Najwyższemu w celu merytorycznego rozpoznania. Stosownie do 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania w razie wykazania przez stronę, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych, budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Przyczyną kasacyjną w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. jest potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, polegające na wydawaniu przez sądy sprzecznych orzeczeń w sprawach o takich samych lub bardzo podobnych stanach faktycznych, w których mają zastosowanie te same przepisy, intepretowane lub stosowane w sposób prowadzący do powstania tychże różnic.

Skarżący jest zobligowany do przedstawienia takich orzeczeń (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 13 czerwca 2008 roku, III CSK 104/08, nie publ. oraz z dnia 28 marca 2007 roku, II CSK 84/07, nie publ.). W ocenie skarżącego, w sprawie istnieje potrzeba wykładni art. 365 § 1 k.p.c. ze względu na dwie rozbieżne linie orzecznicze, ilustrowane przytoczonymi w skardze orzeczeniami. Szereg tych orzeczeń potwierdza jednakże zasadność poglądu przyjętego przez Sąd drugiej instancji, a Sąd Najwyższy wielokrotnie wskazywał, że wielokierunkowość stosowania prawa i różnorodność rozstrzygnięć nie świadczy per se o naruszeniu prawa.

Należy podnieść, że art. 365 § 1 k.p.c. ma gwarantować respektowanie prawomocnego orzeczenia sądu, rozstrzygającego o określonym stosunku prawnym będącym podstawą tego orzeczenia. W razie prawomocnego uwzględnienia roszczenia o spełnienie świadczenia wynikającego z określonego stosunku zobowiązaniowego, w następnym procesie opartym na tym samym stosunku, o zasądzenie dalszych świadczeń, jak w rozpoznawanej sprawie - za kolejne następujące po sobie okresy, sąd nie może w tych samych okolicznościach faktycznych i prawnych orzec odmiennie o zasadzie odpowiedzialności pozwanego (por. uchwały Sądu Najwyższego z dnia 29 marca 1994 r., III CZP 29/94, M.

Prawn. 2015/2/85 i z dnia 5 lipca 1995 r. III CZP 81/95 OSNC 1995, nr 11, poz. 159, wyroki Sądu Najwyższego z dnia 14 maja 2003 r., I CKN 263/01, M. Prawn. 2015/2/85, z dnia 20 maja 2011 r., IV CSK 563/10, nie publ., z dnia 6 marca 2014 r., V CSK 203/13, OSNC 2015, nr 2, poz. 23 oraz z dnia 20 maja 2014 r., I PK 295/13, nie publ.). Nie występuje więc w istocie potrzeba kolejnej wypowiedzi Sądu Najwyższego dotyczącej poruszonych zagadnień.Skarżący nie wykazał także, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Oparcie wniosku na tej przesłance wymaga wykazania przez skarżącego niewątpliwej, widocznej na pierwszy rzut oka (prima facie), bez konieczności pogłębionej analizy, sprzeczności wykładni lub zastosowania prawa materialnego lub procesowego z brzmieniem przepisów lub powszechnie przyjętymi regułami interpretacji, odnoszonej do przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia ustaleń faktycznych (por. nie publikowane postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 22 stycznia 2008 r., I UK 218/07, z dnia 26 lutego 2008 r., II UK 317/07, z dnia 9 maja 2008 r., II PK 11/08, z dnia 21 maja 2008 r., I UK 11/08, z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 38/08).

Z akt wynika, że Sąd Rejonowy przeprowadził w sprawie postępowanie dowodowe z zeznań świadka, przesłuchania pozwanego oraz z dokumentów i poczynił w tej sprawie własne ustalenia faktyczne, z których wynika, że pozwany nie płacił na bieżąco należności wynikających z umowy najmu lokalu użytkowego, nie zapłacił także wymagalnej zaległości mimo doręczenia mu w dniu 23 sierpnia 2012 r. wezwania powoda do ich uiszczenia pod rygorem wypowiedzenia umowy najmu ze skutkiem natychmiastowym, a nadto wydal powodowi przedmiotowy lokal użytkowy.

W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji. Orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego jest oparte na art. 102 k.p.c. jw