Supreme Court dismisses appeal on direct payments to farmland being marital property, citing established precedent.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal against a lower court's ruling on the division of marital property. The appellant argued that direct payments to farmland owned by one spouse constituted marital income, but the court found this issue already settled in existing case law. Consequently, the court held that no new legal interpretation was required, leading to the rejection of the appeal under procedural rules.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3984 § 1, 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1 pkt 1, § 2 k.p.c.; The Supreme Court rejects cassation appeals where the legal issue is already resolved by established precedent, finding no need for new interpretation of statutory provisions regarding direct payments to farmland as marital income.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 324/16 POSTANOWIENIE Dnia 15 grudnia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szulc w sprawie z wniosku K. S. przy uczestnictwie A. S. o podział majątku wspólnego,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 grudnia 2016 r.,na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego w B.z dnia 15 stycznia 2016 r., sygn. akt II Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem odwoławczym, którego wymogi określa art. 3984 § 1 i 2 k.p.c. wskazując na jej cechy konstrukcyjne i nakładając na skarżącego obowiązek zawarcia w skardze wniosku o przyjęcie do rozpoznania oraz jego uzasadnienia. Sąd Najwyższy w ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające jej przyjęcie do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie, zaś cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie przez skarżącego istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym.
W wypadku powołania we wniosku przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. należy sformułować zagadnienie prawne oraz przedstawić odrębną, pogłębioną argumentację prawną wskazującą na zaistnienie powołanej okoliczności uzasadniającej przyjęcie skargi do rozpoznania (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11, z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151, z dnia 23 listopada 2010 r., II CSK 344/10, nie publ.). Powołanie we wniosku przesłanki określonej w punkcie drugim wymaga wskazania, że określony przepis prawa, mimo że budzi poważne wątpliwości, nie doczekał się wykładni, bądź niejednolita jego wykładnia wywołuje rozbieżności w orzecznictwie sądów, które należy przytoczyć (zob. m. in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2002 r., II CZ 102/02, nie publ.).Przedstawione zagadnienie prawne sprowadzające się do pytania, czy płatność bezpośrednia przyznana na podstawie ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.
U. z 2008 r., Nr 170, poz. 1051) jako dopłata do gruntów rolnych stanowiących wyłączną własność jednego z małżonków w czasie trwania wspólności ustawowej stanowi dochód objęty wspólnością majątkową małżeńską, nie stanowi zagadnienia cechującego się nowością, dotychczas niewyjaśnionego i nierozwiązanego w orzecznictwie. Sąd Najwyższy wyraził jednolity pogląd, że dopłaty te jako uzależnione od posiadania gruntów, wypłacone w czasie trwania wspólności ustawowej stanowią dochód z gospodarstwa rolnego zarówno będącego przedmiotem wspólności ustawowej, jak i własności odrębnej jednego z małżonków (postanowienie z dnia 17 listopada 2011 r., IV CSK 93/11, nie publ., postanowienie z dnia 13 grudnia 2013 r., III CZP 86/13, nie publ.).
Z tej też przyczyny nie zachodzi konieczność wykładni art. 31 § 1 pkt 2 oraz 33 pkt 5 i 10 k.r.o.Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). jw