Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZP 86/13 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses legal question regarding EU subsidy reimbursement in joint property division. No serious legal doubt exists. Case dismissed.

Numero d'incarto III CZP 86/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland decided not to rule on a legal question regarding the reimbursement of EU agricultural subsidies in a joint property division case. The lower court had raised doubts about whether such subsidies, paid after the marriage ended, should be offset against the other spouse's share. The Supreme Court determined that no serious legal doubt existed because its own prior ruling from 2011 already established that post-divorce expenses must be accounted for in the division.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 390 § 1 k.p.c.; Art. 61 § 1 ustawy o Sądzie Najwyższym: The Supreme Court may refer a legal question to it only if it raises serious doubts, which was not the case here as the lower court's uncertainty was resolved by existing precedent.

Parole chiave

Generato dall'IA
joint property division EU agricultural subsidies post-divorce expenses legal question referral serious legal doubt civil procedure code Supreme Court ruling

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 390 § 1 k.p.c.
Z tych względów, na podstawie art. 390 § 1 k.p.c. w związku z art.
Art. 61 § 1 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym
w związku z art. 61 § 1 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym (jedn.
Art. 567 § 3 k.p.c.
Podstawę dokonania rozliczeń stanowią art. 567 § 3 w związku z art.
Art. 686 k.p.c.
567 § 3 w związku z art. 686 k.p.c.
art. 686 k.p.c
567 § 3 w związku z art. 686 k.p.c.
art. 390 § 1 k.p.c
Z tych względów, na podstawie art. 390 § 1 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZP 86/13 POSTANOWIENIE Dnia 13 grudnia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Dariusz Dończyk SSN Józef Frąckowiak Protokolant Katarzyna Bartczak w sprawie z wniosku C. D. przy uczestnictwie G. D. o podział majątku wspólnego, na posiedzeniu jawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 grudnia 2013 r. na skutek zagadnienia prawnego przedstawionego przez Sąd Okręgowy w B. postanowieniem z dnia 20 września 2013 r., „Czy w sprawie o podział majątku wspólnego podlegają rozliczeniu, pobrane przez jednego z byłych małżonków po ustaniu wspólności ustawowej małżeńskiej, dopłaty unijne do gruntów rolnych stanowiących majątek wspólny byłych małżonków, przyznane w ramach wsparcia bezpośredniego oraz z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania?” odmawia podjęcia uchwały. 2 Uzasadnienie Sąd Rejonowy w B. postanowieniem z dnia 4 lutego 2013 r. ustalił skład majątku wspólnego wnioskodawczyni C.

D. i uczestnika postępowania G. D. oraz dokonał podziału tego majątku. W uzasadnieniu wyjaśnił m.in., że bez znaczenia w sprawie - wobec braku podstaw do rozliczenia płatności unijnych pobieranych za dzierżawione grunty - były zeznania świadków wskazanych przez uczestnika postępowania na okoliczność zwrotu przez niego dopłat unijnych dla wydzierżawiających mu grunty rolne. Sąd Okręgowy w B. przy rozpoznawaniu apelacji uczestnika postępowania i wnioskodawczyni powziął wątpliwość wyrażoną w zagadnieniu prawnym przedstawionym do rozstrzygnięcia Sądowi Najwyższemu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Z dokonanych w niniejszej sprawie ustaleń faktycznych wynika, że wątpliwość Sądu Okręgowego dotyczy możliwości rozliczenia w sprawie o podział majątku wspólnego rozwiedzionych małżonków pobranych przez jednego z nich po ustaniu wspólności ustawowej dopłat unijnych do gruntów rolnych stanowiących majątek wspólny byłych małżonków przyznanych w ramach wsparcia bezpośredniego oraz z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania. Sąd Okręgowy podkreślił, że Sąd Najwyższy w dotychczasowym orzecznictwie nie zajął jednoznacznego stanowiska w tym zakresie.

Dalej jednak powołał się m.in. na postanowienie z dnia 17 listopada 2011 r., IV CSK 93/11 (niepubl.), w którym Sąd Najwyższy - wbrew stanowisku Sądu Okręgowego - właśnie zajął wyraźne stanowisko w kwestii, która obecnie budzi wątpliwości Sądu Okręgowego. Sąd Najwyższy, rozpoznając skargę kasacyjną wniesioną w sprawie o stanie faktycznym zasadniczo zbliżonym do tego, który występuje w niniejszej sprawie, przyjął, że w postępowaniu o podział majątku wspólnego, poza rozliczeniem nakładów i wydatków poczynionych z majątku wspólnego na majątek osobisty i z majątku osobistego na majątek wspólny w czasie trwania wspólności ustawowej małżeńskiej, następuje także rozliczenie nakładów i wydatków dokonanych przez każde z małżonków (lub byłych małżonków) w okresie od ustania wspólności 3 do chwili podziału majątku wspólnego.

Podstawę dokonania rozliczeń stanowią art. 567 § 3 w związku z art. 686 k.p.c. Sąd w postępowaniu działowym dokonuje rozliczeń z tytułu posiadania przedmiotów należących do majątku objętego wspólnością, pobranych pożytków i innych przychodów, a także poczynionych na ten majątek nakładów i spłaconych długów w okresie między ustaniem wspólności a dokonaniem podziału majątku wspólnego (por. postanowienie SN z dnia 7 stycznia 2009 r., II CSK 390/08, niepubl.). Okoliczność, iż współwłaściciel rzeczy nie posiada jej ani nie realizuje w drodze roszczenia swojego uprawnienia do współposiadania rzeczy lub posiadania wyodrębnionej części rzeczy, nie stanowi przeszkody do domagania się przez tego współwłaściciela partycypowania proporcjonalnie do przysługującego mu udziału, w dochodach z rzeczy, jeżeli przynosi ona dochody (por. postanowienie SN z dnia 21 września 2006 r., I CSK 128/06, niepubl.).

Stanowisko zajęte przez Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 17 listopada 2011 r., IV CSK 93/11 zawiera wprost twierdzącą odpowiedź na wątpliwość zgłoszoną przez Sąd Okręgowy. Nie ma zaś żadnych powodów do odejścia od tego w pełni trafnego stanowiska. Zgodnie z art. 390 § 1 zdanie 1 k.p.c., jeżeli przy rozpoznawaniu apelacji powstanie zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości, sąd może przedstawić to zagadnienie do rozstrzygnięcia Sądowi Najwyższemu, odraczając rozpoznanie sprawy. W niniejszej sprawie jednakże nie powstało zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości.

Z tych względów, na podstawie art. 390 § 1 k.p.c. w związku z art. 61 § 1 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym (jedn. tekst: Dz.U. z 2013 r., poz. 499), Sąd Najwyższy postanowił, jak w sentencji. db