Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 259/14 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal on compensation from State for close relatives of victim under Civil Code Art. 4172.

Numero d'incarto IV CSK 259/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the State's cassation appeal against a judgment awarding compensation to the victim's close relatives. The State argued that the appeal raised significant legal issues regarding the interpretation of Civil Code Article 4172 and the binding force of labor law decisions. The court rejected these claims because the legal question was not sufficiently abstract and the cited provisions were already settled in doctrine and precedent.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 4172 k.c.: A cassation appeal is admissible only if it raises a significant legal issue or requires interpretation of provisions causing divergent court rulings; the appellant must demonstrate that the issue is not merely a matter of applying settled law or an alternative legal basis.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility significant legal issue Civil Code Article 4172 State compensation claims divergent court rulings binding force of judgments close relatives of victim

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 k.p.c.
3983 § 1 k.p.c., a we wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania, przyczyny objęte art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.Występowanie istotnego zagadnienia prawnego połączył z potrzebą wyjaśnienia: czy zadośćuczynienie może być zasądzone na podstawie art.
Art. 3984 § 2 k.p.c.
Obowiązkiem skarżącego jest sformułowanie i uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w nawiązaniu do tych przesłanek (art. 3984 § 2 k.p.c.), ponieważ tylko wówczas może być osiągnięty cel wymagań przewidzianych w art.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
W postępowaniu przed Sądem drugiej instancji nie doszło do nieważności postępowania, której podstawy Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę z urzędu w granicach zaskarżenia.Z powyższych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Art. 4172 k.c.
Obie przyczyny dotyczą przepisu art. 4172 k.c., który został powołany przez Sąd Apelacyjny jako alternatywna podstawa rozstrzygnięcia, nie ma zatem argumentów do uznania, że dokonanie jego wykładni ma znaczenie w rozpoznawanej sprawie.
Art. 365 § 1 k.p.c.
460 k.p.c., ma w myśl art. 365 § 1 k.p.c. moc wiążącą w sprawie odszkodowawczej, w której Skarb Państwa był reprezentowany miedzy innymi przez tę jednostkę.Wykładni wymaga przepis art.
Art. 67 § 2 k.p.c.
365 § 1 i art. 67 § 2 k.p.c. Obydwa te uregulowania były przedmiotem wypowiedzi Sądu Najwyższego i doktryny prawniczej, a zgłoszone przez pozwanego kwestie stanowią w istocie wątpliwości dotyczące ich zastosowania w rozpoznawanej sprawie, a zatem takie, które na ogół towarzyszą procesowi stosowania prawa.
art. 3983 § 1 k.p.c
z dnia 7 marca 2013 r., którym zasądzone zostały kwoty po 200 000 zł na rzecz każdej z powódek tytułem zadośćuczynienia.Pozwany w skardze kasacyjnej powołał obie podstawy przewidziane w art. 3983 § 1 k.p.c., a we wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania, przyczyny objęte art.
art. 4172 k.c
3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.Występowanie istotnego zagadnienia prawnego połączył z potrzebą wyjaśnienia: czy zadośćuczynienie może być zasądzone na podstawie art. 4172 k.c.
art. 460 k.p.c
od Skarbu Państwa na rzecz osób bliskich poszkodowanego oraz czy prawomocne rozstrzygnięcie wydane w sprawie z zakresu prawa pracy, w której jako pracodawca występowała państwowa jednostka organizacyjna, mająca zdolność sądową i procesową, przyznaną art. 460 k.p.c., ma w myśl art.
art. 365 § 1 k.p.c
460 k.p.c., ma w myśl art. 365 § 1 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 259/14 POSTANOWIENIE Dnia 23 października 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie z powództwa E. T. i małoletniej M. T.‎przeciwko Skarbowi Państwa - Komendantowi Wojewódzkiemu Policji w […] i Centrum […] w L.‎o zadośćuczynienie,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 października 2014 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej pozwanego Skarbu Państwa od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 26 listopada 2013 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem Sąd Apelacyjny w […] oddalił apelację pozwanego od wyroku Sądu Okręgowego w R. z dnia 7 marca 2013 r., którym zasądzone zostały kwoty po 200 000 zł na rzecz każdej z powódek tytułem zadośćuczynienia.Pozwany w skardze kasacyjnej powołał obie podstawy przewidziane w art. 3983 § 1 k.p.c., a we wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania, przyczyny objęte art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.Występowanie istotnego zagadnienia prawnego połączył z potrzebą wyjaśnienia: czy zadośćuczynienie może być zasądzone na podstawie art. 4172 k.c. od Skarbu Państwa na rzecz osób bliskich poszkodowanego oraz czy prawomocne rozstrzygnięcie wydane w sprawie z zakresu prawa pracy, w której jako pracodawca występowała państwowa jednostka organizacyjna, mająca zdolność sądową i procesową, przyznaną art. 460 k.p.c., ma w myśl art. 365 § 1 k.p.c. moc wiążącą w sprawie odszkodowawczej, w której Skarb Państwa był reprezentowany miedzy innymi przez tę jednostkę.Wykładni wymaga przepis art. 4172 k.c., który wywołuje rozbieżności w orzecznictwie sądów w odniesieniu do kręgu podmiotów uprawnionych do wymienionych w nim roszczeń.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna nie jest środkiem zaskarżenia przysługującym od każdego rozstrzygnięcia sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, z uwagi na przeważający w niej element interesu publicznego.

Z tej przyczyny rozpoznanie skargi następuje tylko z przyczyn kwalifikowanych, wymienionych w art. 3989 § 1 k.p.c., gdy w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, bądź istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, czy też zachodzi nieważność postępowania albo jeżeli skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Obowiązkiem skarżącego jest sformułowanie i uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w nawiązaniu do tych przesłanek (art. 3984 § 2 k.p.c.), ponieważ tylko wówczas może być osiągnięty cel wymagań przewidzianych w art. 3984 § 2 k.p.c. Rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wynika z oceny, czy okoliczności powołane przez skarżącego odpowiadają tym, o których jest mowa w art. 3989 § 1 k.p.c. Nie każde zatem orzeczenie, nawet gdyby było wadliwie podjęte może być przedmiotem kontroli w postępowaniu kasacyjnym.Istotne zagadnienie prawne powinno być przedstawione analogicznie do przewidzianego w art. 390 k.p.c. (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 maja 2006 r., V CSK 75/06, niepublikowane) i odwoływać się w sposób generalny i abstrakcyjny do treści przepisu, który nie podlega jednoznacznej wykładni, a którego wyjaśnienie przez Sąd Najwyższy ma znaczenie nie tylko dla rozstrzygnięcia konkretnej sprawy, ale także innych podobnych spraw (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 4 lutego 2000 r., II CZ 178/99, OSNC 2000 nr 7 -8, poz. 147, z dnia 18 marca 2004 r., I PK 620/03, niepubl., z dnia 8 lipca 2004 r., II PK 71/04, niepubl. i z dnia 16 kwietnia 2008 r., I CZ 11/08, niepubl.).

Skarżący powinien również wskazać argumenty, które prowadzą do rozbieżnych ocen.Odwołanie się do przyczyny istnienia potrzeby wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c., wymaga wskazania, że określony przepis prawa, mimo że budzi wątpliwości, nie doczekał się wykładni, bądź niejednolita jego wykładnia wywołuje rozbieżności w orzecznictwie sądów, które należy przytoczyć, jak też, że dokonanie wykładni jest niezbędne do rozstrzygnięcia sprawy (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2002 r., II CZ 102/02, z dnia 28 marca 2007 r., II CSK 84/07, niepubl.; z dnia 11 stycznia 2008 r., I UK 283/07; z dnia 8 lipca 2008 r., I CSK 111/08; z dnia 19 stycznia 2012 r., I UK 325/11; z dnia 4 kwietnia 2012 r., III SK 39/11; z dnia 26 kwietnia 2012 r., III SK 43/11, niepublikowane).

Obie przyczyny dotyczą przepisu art. 4172 k.c., który został powołany przez Sąd Apelacyjny jako alternatywna podstawa rozstrzygnięcia, nie ma zatem argumentów do uznania, że dokonanie jego wykładni ma znaczenie w rozpoznawanej sprawie. Cechy istotności, nowości i nierozstrzygnięcia, czy też rozbieżności orzecznictwa, odnoszących się do przedstawionej problematyki powinny być powiązane z konkretnym, stanowczym rozstrzygnięciem, nie zaś z alternatywną podstawą. W przeciwnym razie wypowiedź Sądu Najwyższego mogłaby mieć jedynie abstrakcyjny charakter, co nie jest przewidziane w ramach postępowania kasacyjnego.Nie spełnia wymagań przewidzianych dla istotnego zagadnienia prawnego pytanie skarżącego dotyczące w przepisu art. 365 § 1 i art. 67 § 2 k.p.c. Obydwa te uregulowania były przedmiotem wypowiedzi Sądu Najwyższego i doktryny prawniczej, a zgłoszone przez pozwanego kwestie stanowią w istocie wątpliwości dotyczące ich zastosowania w rozpoznawanej sprawie, a zatem takie, które na ogół towarzyszą procesowi stosowania prawa.

W postępowaniu przed Sądem drugiej instancji nie doszło do nieważności postępowania, której podstawy Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę z urzędu w granicach zaskarżenia.Z powyższych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. [aw]