Supreme Court allows transfer of criminal case to closer court due to defendant's severe health risks from travel.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court granted the lower court's request to transfer the criminal case to a more geographically convenient court. The defendant's medical condition prevents travel exceeding 100 km, making participation in proceedings at the distant court physically dangerous. Consequently, the court ruled that transferring the case protects the defendant's health and ensures a realistic judicial process.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 37 k.p.k.; Art. 374 § 1 k.p.k.: When a defendant's health condition makes travel to a distant court dangerously difficult or impossible, the court must transfer the case to a closer court to ensure a realistic trial.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KO 107/17 POSTANOWIENIE Dnia 21 grudnia 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk w sprawie K. B.oskarżonego z art. 258 § 1 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 21 grudnia 2017 r. wniosku Sądu Okręgowego w L. zawartego w postanowieniu z dnia 25 października 2017 r., sygn. akt IV K […], o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: przekazać sprawę K. B. do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w K. UZASADNIENIEPostanowieniem z dnia 25 października 2017 r., sygn. akt IV K […], Sąd Okręgowy w L. w oparciu o przepis art. 37 k.p.k. wystąpił do Sądu Najwyższego z inicjatywą przekazania do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w K. sprawy K.
B.. Jako podstawę faktyczną wniosku wskazano stan zdrowia oskarżonego, który uniemożliwia mu udział w rozprawie w sądzie znacznie oddalonym od miejsca jego zamieszkania oraz wynikający z pism K. B. zamiar osobistego udziału w toczącym się postępowaniu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek o przekazanie sprawy K. B. do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu w oparciu o regulację przewidzianą w art. 37 k.p.k. zasługuje na uwzględnienie.W orzecznictwie Sądu Najwyższego od dawna wyrażany jest, podzielany również przez ten skład orzekający, pogląd, że przez dobro wymiaru sprawiedliwości, o którym mowa w przepisie będącym podstawą wystąpienia przez Sąd Okręgowy w L. z inicjatywą w tej sprawie, rozumieć należy też potrzebę przeprowadzenia procesu, który okazuje się mało realny bez odejścia od zasady właściwości miejscowej sądu.
Jeżeli zatem np. wykazany za pomocą dowodu z opinii biegłego stan zdrowia oskarżonego jest taki, że nie wyklucza wprawdzie udziału w postępowaniu, ale jednocześnie poważnie utrudnia jego samodzielne stawienie w sądzie odległym od miejsca zamieszkania – i to w takim stopniu, że dojazd mógłby realnie narazić zdrowie oskarżonego na poważny uszczerbek, a nic nie wskazuje na to, aby stan zdrowia miałby ulec polepszeniu, co dawałoby podstawę do zawieszenia postępowania, pożądane jest przekazanie sprawy w trybie art. 37 k.p.k. sądowi równorzędnemu, bliższemu miejsca zamieszkania tego oskarżonego (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 27 lutego 2003 r., III KO 70/02, LEX nr 77440; z dnia 18 sierpnia 2005 r., III KO 47/05, LEX nr 153240; z dnia 21 października 2010 r., V KO 86/10, R-OSNKW 2010, poz. 2064; z dnia 16 czerwca 2015 r., III KO 36/15, LEX nr 1730710).Tego rodzaju sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie.
Jak wynika z opinii sądowo – lekarskiej wywołanej przez sąd właściwy miejscowo w niniejszym postępowaniu, stan zdrowia K. B. pozwala mu na udział w postępowaniu karnym we wszystkich czynnościach prowadzonych w miejscu zamieszkania (podkr. SN) – k. 14575-14576 (powinno być k. 19575-19576). Nie może on natomiast podróżować na odcinakach dłuższych niż 100 km, czy też przebywać długotrwale w wymuszonych pozycjach ciała. Nie może on zatem brać udziału w czynnościach procesowych toczących się przed Sądem Okręgowym w L., ponieważ dojazdy na tak dużą odległość mogą spowodować pogorszenie jego stanu zdrowia w zakresie kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego, jak też nasilić zmiany niedokrwienne stóp. Co więcej, jeżeli uwzględnić wydawane w stosunku do oskarżonego wcześniejsze decyzje oparte o przepis art. 37 k.p.k. (postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 19 października 2016 r., IV KO 69/16; z dnia 27 kwietnia 2017 r., IV KO 37/17; z dnia 25 maja 2017 r., V KO 11/17) stan ten wydaje się trwały i nie rokujący poprawy w najbliższym czasie.
Powyższe w powiązaniu z wynikającym z pism oskarżonego zamiarem osobistego uczestnictwa w postępowaniu (k. 19409, 19510, 19543 – według poprawnej numeracji kart), do czego – zgodnie z aktualną treścią art. 374 § 1 k.p.k. – ma prawo, jednoznacznie przekonuje, że zakończenie postępowania w odniesieniu do jego osoby bez możliwości skorzystania z tzw. właściwości z delegacji może być nie tylko znacznie odsunięte w czasie, o ile w ogóle niemożliwe.Z tych powodów – uwzględniając aktualne miejsce zamieszkania K. B. – postanowiono, jak na wstępie.[aw]