Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 30/10 Generato dall'IA

Supreme Court quashes lower court costs ruling for failure to specify special circumstances under Art. 102 CPC.

Numero d'incarto III CZ 30/10
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the District Court's decision regarding litigation costs, ordering the case to be remanded for a new ruling. The District Court had not charged the appellant with costs despite the appellant losing the appeal, citing Article 102 of the Code of Civil Procedure. The Supreme Court held that this article is an exception requiring the lower court to explicitly identify specific circumstances justifying the deviation from the general rule of losing party bearing costs.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 102 k.p.c.; Art. 391 § 1 k.p.c.: The court must explicitly identify specific circumstances justifying the exception in Article 102 of the Code of Civil Procedure when deviating from the general rule that the losing party bears all costs.

Parole chiave

Generato dall'IA
Code of Civil Procedure litigation costs special circumstances exception to general rule remand for reconsideration procedural error burden of costs

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 102 k.p.c.
przep. art. 102 k.p.c. (w zw. z art. 391 § 1 k.p.c.)”.
Art. 391 § 1 k.p.c.
z art. 391 § 1 k.p.c.)”.
Art. 398 § 15 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 15 § 1 zdanie pierwsze w
art. 102 k.p.c
przep. art. 102 k.p.c. (w zw. z art. 391 § 1 k.p.c.)”.
art. 391 § 1 k.p.c
z art. 391 § 1 k.p.c.)”.
art. 3941 § 3 k.p.c
związku z art. 3941 § 3 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZ 30/10

POSTANOWIENIE

Dnia 21 lipca 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Antoni Górski (przewodniczący)

SSN Barbara Myszka (sprawozdawca)

SSN Marek Sychowicz

w sprawie z powództwa M. K. i Z. K.

przeciwko J. D. i K. D.

o zakaz wykonywania aktów posiadania i nakazanie przywrócenia nieruchomości do

stanu poprzedniego,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 lipca 2010 r.,

zażalenia pozwanych na postanowienie o kosztach procesu zawarte

w wyroku Sądu Okręgowego w N. z dnia 20 kwietnia 2010 r., sygn. akt III Ca (…),

uchyla zaskarżone postanowienie i przekazuje sprawę w tym zakresie Sądowi

Okręgowemu w N. do ponownego rozpoznania, pozostawiając temu Sądowi

rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 18 lutego 2010 r. Sąd Rejonowy w Z. nakazał pozwanym J. D. i

K. D., aby w terminie siedmiu dni od uprawomocnienia się wyroku usunęli bramę

wjazdową, oznaczoną w opinii biegłego inż. P. B. z dnia 18 maja 2009 r. literami A-C-D,

upoważnił powódki M. K. i Z. K. do zastępczego wykonania tej czynności na koszt

pozwanych, zakazał pozwanym wykonywania jakichkolwiek aktów posiadania na działce

nr 96 objętej księgą wieczystą nr (...) Sądu Rejonowego w Z., oddalił powództwo w

pozostałej części i zasądził od pozwanych solidarnie na rzecz powódek kwotę 1 526 zł

tytułem zwrotu kosztów procesu.

Wyrok ten zaskarżyła apelacją powódka M. K. Wyrokiem z dnia 20 kwietnia

2010 r. Okręgowy w N. oddalił apelację i nie obciążył powódki M. K. kosztami

postępowania apelacyjnego. Uzasadniając rozstrzygnięcie o kosztach procesu Sąd

Okręgowy stwierdził, że „o kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono w oparciu o

przep. art. 102 k.p.c. (w zw. z art. 391 § 1 k.p.c.)”.

W zażaleniu na zawarte w wyroku z dnia 20 kwietnia 2010 r. postanowienie o

kosztach procesu pozwani zarzucili Sądowi Okręgowemu naruszenie art. 102 w związku

z art. 391 § 1 k.p.c. przez odstąpienie od obciążenia powódki kosztami postępowania

apelacyjnego, mimo że w sprawie nie zachodzi szczególnie uzasadniony wypadek

pozwalający na zastosowanie tego przepisu. W konkluzji wnieśli o uchylenie

zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego

rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Art. 102 k.p.c., zgodnie z którym w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd

może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w

ogóle kosztami, stanowi wyjątek od podstawowej zasady rozstrzygania o kosztach, jaką

jest zasada odpowiedzialności za wynik procesu. W przepisie tym ustawodawca nie

skonkretyzował pojęcia „wypadków szczególnie uzasadnionych”, stąd ich kwalifikacja

należy do sądu, który – uwzględniając całokształt okoliczności danej sprawy – powinien

rozważyć, czy zasady współżycia społecznego przemawiają za zastosowaniem

wyjątkowej regulacji.

Odstępując od zasady odpowiedzialności za wynik procesu i przyjmując za

podstawę orzeczenia o kosztach art. 102 k.p.c., sąd obowiązany jest wskazać konkretne

okoliczności, przemawiające – w jego ocenie – za uznaniem, że w sprawie zachodzi

szczególnie uzasadniony wypadek, o którym mowa w tym przepisie. W braku takiego

wskazania kontrola prawidłowości orzeczenia o kosztach procesu jest wyłączona, co z

kolei uzasadnia zarzut naruszenia art. 102 k.p.c. (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia

29 sierpnia 1973 r., I PR 188/73, OSNCP 1974, nr 3, poz. 59 oraz postanowienia Sądu

Najwyższego z dnia 11 lutego 2010 r., I CZ 111/09, nie publ., z dnia 15 kwietnia 2010 r.,

II CZ 113/09, niepubl., z dnia 22 kwietnia 2010 r., II CZ 33/10, niepubl. i z dnia 22

kwietnia 2010 r., II CZ 12/10, niepubl.).

Sąd Okręgowy nie uczynił zadość wymaganiu wskazania okoliczności, których

wystąpienie uznał za szczególnie uzasadniony wypadek w rozumieniu art. 102 k.p.c.

Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 15 § 1 zdanie pierwsze w

związku z art. 3941 § 3 k.p.c. postanowił, jak w sentencji.