Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to lack of appealability and standing under Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appeal filed by an incidental intervenor against a prior decision rejecting their cassation complaints. The court ruled that no decisions of the Supreme Court are appealable under the Civil Procedure Code, and the appellant lacked legal interest in challenging the rejection of another party's cassation. Consequently, the appeal was declared obviously inadmissible, and the request for costs of unremunerated legal aid was also denied.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3941 k.p.c.; Art. 3942 § 1 k.p.c.; Art. 3986 § 3 k.p.c. No decisions of the Supreme Court are appealable; an appeal is inadmissible if the appellant lacks legal interest in the challenged ruling.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
III CZ 207/24 POSTANOWIENIE 20 listopada 2024 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Marcin Łochowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 20 listopada 2024 r. w Warszawiezażalenia H. T.na postanowienie Sądu Najwyższegoz 21 sierpnia 2024 r., I CSK 4571/23,w sprawie z powództwa X. spółki akcyjnej w W.przeciwko A. R.z udziałem interwenientów ubocznych H. T. i T. R.o zapłatę, 1. odrzuca zażalenie;
2. oddala wniosek adwokata M. B. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu interwenientce ubocznej H.T. w postępowaniu zażaleniowym. UZASADNIENIESąd Najwyższy postanowieniem z 21 sierpnia 2024 r. odrzucił skargi kasacyjne interwenientów ubocznych H. T. i T. R. oraz przyznał wynagrodzenie pełnomocnikowi z urzędu.Zażalenie na to postanowienie wniosła interwenientka uboczna H. T. zaskarżając je w części, w jakiej zostały odrzucone skargi kasacyjne interwenientów ubocznych, wnosząc o jego uchylenie i nadanie skargom kasacyjnym biegu.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Żadne postanowienie Sądu Najwyższego nie jest zaskarżalne, co wynika z ustrojowej pozycji Sądu Najwyższego (zob. m.in. postanowienie SN z 2 września 2020 r., V CO 96/20).
Należy przy tym zwrócić uwagę, że art. 3941 k.p.c. przewiduje zamknięty katalog przypadków, w których przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego. Zatem niedopuszczalne jest zażalenie wniesione do Sądu Najwyższego w jakimkolwiek innym przypadku niż wymieniony w powołanym wyżej przepisie (zob. postanowienie SN z 8 sierpnia 2024 r., III CZ 119/24).Nie jest wobec tego dopuszczalne zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego o odrzuceniu skargi kasacyjnej (zob. m.in. postanowienia SN: z 22 listopada 2017 r., II UO 16/17; z 30 września 2020 r., I CZ 37/20; z 15 kwietnia 2021 r., V CSK 431/19; z 23 kwietnia 2021 r., I CSK 318/20; z 7 grudnia 2021 r., II CZ 55/21; z 22 czerwca 2022 r., III CZ 170/22, i z 24 stycznia 2023 r., III CZ 331/22).Dotyczy to także tzw. zażalenia poziomego do innego składu Sądu Najwyższego.
Wbrew twierdzeniom skarżącego, art. 3942 § 1 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c. nie uzasadnia dopuszczalności wniesienia takiego zażalenia na postanowienie Sądu Najwyższego o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Uszło bowiem uwadze skarżącego, że art. 39821 k.p.c. odsyła do odpowiedniego stosowania w postępowaniu kasacyjnym przepisów o apelacji, a więc art. 367-391 k.p.c. Natomiast art. 3942 § 1 k.p.c., na który wskazuje skarżący, jest przepisem regulującym postępowanie zażaleniowe, a nie apelacyjne. Bez wątpienia art. 39821 k.p.c. do niego nie odsyła.
W konsekwencji nie jest dopuszczalne zażalenie do innego składu Sądu Najwyższego na postanowienie tego Sądu o odrzuceniu skargi kasacyjnej.Już tylko na marginesie należy wskazać, że skarżąca nie ma interesu prawnego w zaskarżeniu postanowienia Sądu Najwyższego w części, w jakiej odrzucono skargę kasacyjną T. R.. Jedną z przesłanek dopuszczalności środka zaskarżenia jest przecież interes prawny w zaskarżeniu. Dla jego powstania konieczne jest istnienie stanu pokrzywdzenia orzeczeniem (gravamen), który występuje, gdy zaskarżone orzeczenie narusza interesy skarżącego (uchwała składu siedmiu sędziów SN z 15 maja 2014 r., III CZP 88/13, OSNC 2014, nr 11, poz. 108).
Również brak interesu prawnego w zaskarżeniu uzasadnia odrzucenie zażalenia w części odnoszącej się do T. R..Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 3 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. odrzucił zażalenie jako oczywiście niedopuszczalne.W orzecznictwie Sądu Najwyższego od wielu lat utrwalone jest już stanowisko, że czynności pełnomocnika z urzędu, które są sprzeczne z zasadami profesjonalizmu, nie uzasadniają przyznania mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej (postanowienie z 5 kwietnia 2023 r., II CNPP 29/22, i tam powołane orzecznictwo).
Nie budzi wątpliwości, że wniesienie na postanowienie Sądu Najwyższego zażalenia, która podlega odrzuceniu, ze względu na jego oczywistą niedopuszczalność, wyklucza przyjęcie, iż pełnomocnik z urzędu dochował należytej staranności przy konstruowaniu tego środka odwoławczego. W konsekwencji wniosek o przyznanie temu pełnomocnikowi od Skarbu Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej podlega oddaleniu. (D.Z.)[ał]