Supreme Court dismisses appeal for retrial as obviously unfounded due to lack of new evidence.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland dismissed the defendant's request for a retrial, ruling it obviously unfounded. The defendant repeatedly submitted similar requests regarding her husband's and others' financial records, which had already been evaluated in previous proceedings. The court determined that these facts did not constitute new evidence under the Criminal Procedure Code and thus rejected the application without further review.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 540 k.p.k.; Art. 545 § 3 k.p.k.: A request for retrial is rejected if its content reveals obvious unfoundedness, meaning it offers no rational basis for a substantive examination of retrial conditions.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
II KO 150/24 POSTANOWIENIE Dnia 25 listopada 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 25 listopada 2024 r., w sprawie wniosku B.P.skazanej z art. 286 § 1 k.k. i innych, o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 26 listopada 2018 r., sygn. akt II AKa 179/18, zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 11 września 2017 r., sygn. akt IV K 214/14 na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. postanowił: odmówić przyjęcia wniosku B. P. wobec jego oczywistej bezzasadności.
UZASADNIENIE
Do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek skazanej B.P. z dnia 12 maja 2024 r., o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 26 listopada 2018 r., sygn. akt II AKa 179/18, zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 11 września 2017 r., sygn. akt IV K 214/14, którym została ona skazana za czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 1 k.k. i art. 12 k.k. na karę 3 lat pozbawienia wolności. Jak wynika z akt znajdujących się w Sądzie Najwyższym, postanowieniem z dnia 28 stycznia 2020 r., sygn.
III KK 253/19, została oddalona kasacja obrońcy skazanej jako oczywiście bezzasadna. Wniosek ten jest obecnie rozpoznawany po raz drugi., gdyż z uwagi na to, że przy wydaniu postanowienie z dnia 10 lipca 2024 r., sygn. II KO 64/24, doszło do wystąpienia uchybienia w postaci bezwzględnej przyczyny odwoławczej, określonej w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 23 października 2024 r., sygn. II KZ 39/24, uchylił zaskarżone postanowienie i sprawę z wniosku skazanej z dnia 12 maja 2024 r. (wpływ do SN 17 maja 2024 r), o wznowienie postępowania przekazał do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek skazanej B.P. jest oczywiście bezzasadny i dlatego należało odmówić jego przyjęcia. Przede wszystkim należy zauważyć, że obecny wniosek jest kolejnym wnioskiem o wznowienie postępowania, a Sąd Najwyższy już wielokrotnie się już do nich ustosunkowywał, oddalając je, bądź odmawiając ich przyjęcia. Na wniosek skazanej zostali dwukrotnie wyznaczeni obrońcy z urzędu, którzy sporządzili wnioski o wznowienie, które zostały oddalone przez Sąd Najwyższy (por. postanowienia: z dnia 27 listopada 2019 r., sygn.
III KO 33/19 i z dnia 24 lutego 2024 r., sygn. II KO 46/23), natomiast odmawiano przyjęcia osobistych wniosków skazanej (por. postanowienia: z dnia 25 czerwca 2020 r., sygn. III KO 24/20; z dnia 29 grudnia 2020 r., sygn. III KO 98/20; z dnia 28 października 2021 r., sygn. III KO 54/21; z dnia 20 kwietnia 2022 r., sygn. III KO 95/21; z dnia 29 grudnia 2022, sygn. II KO 106/22). Większość z tych postanowień, z uwagi na złożone przez skazaną zażalenia, była poddana kontroli odwoławczej i Sąd Najwyższy utrzymał jej w mocy. Analiza obecnego wniosku pozwala stwierdzić, że żadna ze wskazanych w nim okoliczności nie może stanowić nowego faktu czy dowodu, w myśl art. 540 k.p.k.
Fakty związane z małżonkami V. i A.R., ich akta kredytowe znajdujące się w Bankach Spółdzielczych czy też wyrok Sądu Rejonowego uznający ich winę w zakresie przywłaszczenia mienia oraz wyroki w sprawach cywilnych były nie tylko podstawą wniesionej w sprawie kasacji, ale też kolejnych wniosków o wznowienie postępowania, a więc były przedmiotem oceny Sądu Najwyższego w kontekście prawidłowości orzeczeń sądów powszechnych wydających w sprawie niekorzystne wyroki skazujące B.P.. Wydaje się konieczne zauważenie, że skazana w obecnym wniosku nie wskazała na żadne konkretne okoliczności mające stanowić nowe dowody w sprawie.
Zgodnie natomiast z treścią art. 545 § 3 k.p.k., obowiązującego od dnia 1 lipca 2015 r., osobisty wniosek strony o wznowienie postępowania podlega, w sposób formalny, wstępnej kontroli w zakresie jego treści. W wypadku stwierdzenia, że treść wniosku świadczy o jego oczywistej bezzasadności, którą należy rozumieć jako nie dającą żadnych racjonalnych podstaw do merytorycznego badania warunków wznowienia, odmawia się jego przyjęcia z pominięciem procedury uzupełnienia jego braków formalnych. Z tych względów, Sąd Najwyższy uznał, że wniosek skazanej o wznowienie postępowania jest oczywiście bezzasadny, gdyż nie spełnia podstawowych warunków ustawowych i dlatego należało odmówić jego przyjęcia na podstawie art. 545 § 3 k.p.k.[WB]r.g.