Supreme Court dismisses retrial request as obviously groundless due to repeated prior rejection of same evidence.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the defendant's request for a retrial, ruling it obviously groundless because the alleged new evidence was already considered and dismissed in previous proceedings. The defense argued that bank records proving the victims' financial distress constituted new facts, but the court noted these documents were previously excluded as having no relevance. Since the same arguments and evidence were rejected in both the cassation appeal and an earlier retrial request, the court found no basis to reopen the case.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 540 § 1 pkt 2 lit. a k.p.k.; Art. 545 § 3 k.p.k.: A request for retrial based on new facts or evidence is obviously groundless if the same evidence was previously rejected by the courts and the request has already been dismissed in earlier proceedings.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II KO 106/22 POSTANOWIENIE Dnia 29 grudnia 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Gierszon w sprawie B. P.skazanej z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k., po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 29 grudnia 2022 r. wniosku obrońcy skazanej o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 26 listopada 2018 r., w sprawie II AKa 179/18, zmieniającym częściowo wyrok Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 11 września 2017 r., w sprawie IV K 214/14, na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł odmówić przyjęcia wniosku o wznowienie wobec jego oczywistej bezzasadności.
UZASADNIENIEWyrokiem Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 11 września 2011 r., w sprawie IV K 214/14, B. P. została uznana za winną przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. polegającego na tym, że w okresie od lipca 2010 r. do listopada 2010 r. w R., woj. […], w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadziła A. i V. małżonków R. w błąd co do zamiaru uiszczenia należności za sprzedaż P. P. nieruchomości położonych w B. gm. […] o łącznej powierzchni 11 hektarów 55 arów 98 metrów kwadratowych i doprowadziła ich do niekorzystnego rozporządzenia mieniem – i za to na podstawie powołanych przepisów Sąd skazał ją na karę pięciu lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 300 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 50 zł.
Dodatkowo orzekł wobec oskarżonej tytułem środka karnego obowiązek solidarnego (wraz z drugim oskarżonym) naprawienia szkody wyrządzonej przypisanymi przestępstwami poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonych kwoty 571.000 zł.Powyższy wyrok w całości zaskarżył obrońca oskarżonej.Po rozpoznaniu tej apelacji, wyrokiem z dnia 26 listopada 2018 r., w sprawie II AKa 179/18, Sąd Apelacyjny w Lublinie zmienił zaskarżony wyrok w stosunku do oskarżonej w ten sposób, że przyjął, iż podstawę prawną rozstrzygnięć zawartych w wyroku stanowią przepisy Kodeksu karnego w brzemieniu sprzed nowelizacji wprowadzonej ustawą z dnia 27 września 2013 r., a nadto orzeczoną wobec oskarżonej karę obniżył do lat trzech, zaś w pozostałym zakresie utrzymał zaskarżony wyrok w mocy.Wyrok został zaskarżony kasacją sporządzoną przez obrońcę skazanej.
W kasacji zarzucono rażące naruszenie przepisów prawa, które miało wpływ na treść zaskarżonego wyroku, a mianowicie: art. 4, 2 § 2 , 5 § 2, 7, 170 § 1 pkt 2, 366 § 1 i 410 k.p.k; art. 46, art. 286 w zw. z art. 294 § 1 k.k.; rażącą niewspółmierność orzeczonej kary.Postanowieniem z dnia 28 stycznia 2020 r., w sprawie III KK 253/19, Sąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną. W dniu 12 października 2022 r. do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek skazanej B. P. o przyznanie obrońcy z urzędu w celu przygotowania i złożenia wniosku o wznowienie postępowania.
Podstawą dla złożenia tego wniosku mają być dowody rzeczowe wynikające ze „źródłowego materiału bankowego” Banku w R.. Materiał ten miał być nieznany sądowi rozpoznającemu sprawę IV KK 214/14. Pismem z dnia 23 listopada 2022 r. B. P. została wezwana do wskazania w terminie 7 dni od otrzymania wezwania do wskazania, jakie konkretnie materiały stanowić mają powołany we wniosku z dnia 12 października 2022 r. materiał źródłowy. W odpowiedzi na wezwanie, w dniu 8 grudnia 2022 r. do Sądu Najwyższego wpłynęło pismo B.
P., zgodnie z którym wspomniane materiały mają stanowić informacje utrwalone w materiale źródłowym Banku, to jest akta kredytowe W. i A. R., obrazujące prawdziwy obraz zdarzenia.W dniu 21 grudnia 2022 r. do Sądu Najwyższego wpłynęło kolejne pismo skazanej w którym podtrzymała krytyczną ocenę zapadłego przeciwko w niej w sprawie IV K 214/14 wyroku jako skazującego ja „za czyny, których nie popełniła”. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek skazanej B. P. jest oczywiście bezzasadny. Z ugruntowanego orzecznictwa Sądu Najwyższego wynika, że stosownie do treści art. 545 § 3 k.p.k., osobisty wniosek strony o wznowienie postępowania podlega, w sposób formalny, wstępnej kontroli w zakresie jego treści.
W wypadku stwierdzenia, że treść wniosku świadczy o jego oczywistej bezzasadności, pismo procesowe nie podlega procedurze uzupełnienia jego braków formalnych, w tym dotyczących przymusu adwokackiego. O oczywistej bezzasadności wniosku możemy mówić wtedy, gdy nie zawiera on żadnych racjonalnych i obiektywnych przesłanek do merytorycznego badania podstaw wznowienia, określonych przepisami prawa procesowego (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 24 maja 2016 r., V KO 39/16 i z dnia 26 czerwca 2017 r., III Ko 45/17, Lex 2071609, 2338021).
W orzecznictwie wskazuje się również, że taka sytuacja zachodzi, gdy we wniosku podniesiono okoliczności będące już wcześniej przedmiotem rozpoznawania w postępowaniu o wznowienie (zob. m.in. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 czerwca 2022 r., V KO 48/22, Lex nr LEX nr 3389821).Analiza złożonego wniosku i pisma uzupełniającego jego braki prowadzi do wniosku, że nie zostały w nim sformułowane żadne argumenty świadczące o konieczności wznowienia postępowania. Przede wszystkim, zauważyć należy, że na potrzebę wznowienia postępowania na podstawie art. 540 § 1 pkt 2 lit. a k.p.k., czyli w oparciu o nowe fakty lub dowody, obrońca skazanej powołał się już w pierwszym złożonym w tej sprawie wniosku o wznowienie postepowania.
Tymi dowodami miały być m.in. akta prowadzone przez Bank w R., które miały dowodzić tego, że wersja zdarzeń przedstawiona przez skazana jest prawdziwa. W dniu podpisania aktu notarialnego, top jest 16 listopada 2010 r. małżeństwo R. przyjęło od skazanej 200 000 zł. Akta te dowodzić maja także ich złej sytuacji finansowej, nie spłacania kredytu i konieczności zawarcia z bankiem ugody oraz składania nowych wniosków o udzielenie kredytu. Odnosząc się do tak uzasadnionego wniosku o wznowienie postepowania, w postanowieniu z dnia 27 listopada 2019 r., III KO 33/19, Sąd Najwyższy oddalił go i stwierdził, że nadmieniony dowód nie był nieznany Sądom rozpoznającym badana sprawę.
Sądy obu instancji oddaliły wnioski dowodowe w przedmiocie dowodu z tych dokumentów przyjmując, że nie mają one znaczenie w badanej sprawie. Zauważyć przy tym należy, że sytuacja finansowa małżonków R. została wykazana dowodami w postaci zaświadczenia z Banku w R. z dnia 10 kwietnia 2017 r. (k. 1163) oraz zeznaniami pracownika banku M. W. (k. 755v.-756). Dodać należy, że w katach sprawy znajduje się umowa kredytowa małżeństwa R. z Bankiem w R. (k.1164-1168); umowa o przystąpieniu do długu przez P. J. P. (k. 1169), umowa o udzielenie kredytu konsumpcyjnego małżeństwu R. (k. 1170-1172), umowa o przystąpienie do długu przez J.P. P. (k. 1173) oraz aneksy do tych umów (k. 1174-1179).
Zarzut obrazy przepisów postępowania karnego, a mianowicie art. 2 § 2 w zw. z art. 366 § 1 w zw. z art. 170 § 1 pkt 2 i 3 k.p.k. poprzez oddalenie wniosku dowodowego o dołączenie pełnej dokumentacji Banku w R. dotyczącej kredytu zaciągniętego przez małżonków R., na okoliczność ich faktycznej sytuacji finansowej, został sformułowany również w kasacji. Sąd Najwyższy oddalając postanowieniem z dnia 28 stycznia 2020 r., III KK 253/19, kasację wniesioną przez obrońcę skazanej jako oczywiście bezzasadną, stwierdził w uzasadnieniu postanowienia, że umowa kredytowa małżonków R. znajdowała się w aktach sprawy, a ich sytuacja finansowa została jako trudna ustalona w postępowaniu przed Sądem I instancji (s. 1 i 2 uzasadnienia w sprawie IV KK 214/14).
Odnosząc się do sformułowanej przez skazaną podstawy niniejszego wniosku, stwierdzić należy, że jego oczywista bezzasadność wynika z tego, iż podnoszone w nim okoliczności były zarówno podstawą wniesionej w sprawie kasacji, jak i pierwszego wniosku o wznowienie postepowania. Akta kredytowe małżonków Rożen znajdujące się w Banku w R. nie mogą być potraktowane jako nowy dowodów także dlatego, że wniosek w przedmiocie przeprowadzenia dowodu z tych akt rozpoznawany był już przez Sąd I i II instancji. Mając powyższe na względzie, złożony wniosek jest oczywiście bezzasadny i jako taki nie mógł zostać przyjęty do rozpoznania.Brak w związku z tym było też podstaw do wyznaczenia skazanej obrońcy z urzędu w celu usunięcia braków formalnych sporządzonego przez nią wniosku poprzez jego sporządzenie i podpisanie przez adwokata lub radcę prawnego.. [as] l.n