Legislator Giurisprudenza & Legislazione
I CNP 25/23 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with statutory requirements for proving state liability damages.

Numero d'incarto I CNP 25/23
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the Housing Cooperative's appeal against a final judgment for non-compliance with statutory requirements for a claim of state liability. The court found the appeal failed to substantiate that the lower court's decision caused actual damages and did not properly demonstrate that other legal remedies were exhausted. Consequently, the appeal was rejected as it lacked the essential elements required to initiate state liability proceedings.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4245 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal for a ruling on the unconstitutionality of a final judgment must independently substantiate the occurrence of damages and the impossibility of other remedies; failure to meet any requirement constitutes a fatal defect leading to dismissal.

Parole chiave

Generato dall'IA
state liability final judgment statutory requirements damages substantiation exhaustion of remedies fatal defect appeal dismissal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 4245 § 1 k.p.c.
nie czyniła zadość wymaganiu uprawdopodobnienia, że przez wydanie zaskarżonego wyroku doszło do wyrządzenia szkody (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.).
Art. 4248 § 1 k.p.c.
brakiem istotnym, nienaprawialnym w reżimie właściwym dla usuwania braków formalnych (art. 4248 § 1 k.p.c.).Skarga złożona przez Spółdzielnię Mieszkaniową w N.
Art. 4171 § 2 k.c.
Art. 77 Konstytucji
w związku z art. 77 Konstytucji).
Art. 4 ust. 2 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych
Jak ponadto konsekwentnie podnosi się w judykaturze, twierdzenie strony, że na skutek oddalenia powództwa doznała szkody w wysokości odpowiadającej dochodzonemu świadczeniu, nie czyni zadość wymaganiu uprawdopodobnienia, o którym mowa w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 4245 § 1 k.p.c
nie czyniła zadość wymaganiu uprawdopodobnienia, że przez wydanie zaskarżonego wyroku doszło do wyrządzenia szkody (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.).
art. 4171 § 2 k.c
art. 77 Konstytucji
w związku z art. 77 Konstytucji).
art. 4248 § 1 k.p.c
brakiem istotnym, nienaprawialnym w reżimie właściwym dla usuwania braków formalnych (art. 4248 § 1 k.p.c.).Skarga złożona przez Spółdzielnię Mieszkaniową w N.
art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c
nie czyniła zadość wymaganiu uprawdopodobnienia, że przez wydanie zaskarżonego wyroku doszło do wyrządzenia szkody (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.).

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
III CNP 4/05
Supreme Court dismisses appeal against enforcement clause order as it does not end main proceedings.
IV CNP 38/05
Supreme Court dismissed appeal for non-confirmation of loss under Art. 4245 § 1(4) CPC due to lack of proven causation.
II CNP 20/17
Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with Civil Procedure Code requirements regarding legal remedies and damages.
III BP 7/07
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 13 listopada 2007 r., III BP 7/07, OSNP 2009, nr 1 - 2, poz.
IV CNP 32/09
Supreme Court dismisses appeal for invalidity of final judgment due to procedural defects and lack of proven damage.
IV CNP 33/14
Supreme Court dismisses appeal for lack of proven damage under Art. 4245 § 1 k.p.c. due to missing elements.
II CNP 15/15
Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to prove material damage from lower court's judgment.
III CNP 2/16
Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with law due to failure to prove damage causation.
IV CNP 2/17
Supreme Court dismisses claim for invalidity of final judgment due to lack of proven state damage.
IV CNP 18/18
Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with statutory requirements to prove damage caused by the contested judgment.
I CNP 5/05
Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with legal analysis requirement for vacating final judgment.
I CNP 28/05
17, z dnia 13 grudnia 2005 r., I CNP 28/05, i z dnia 18 grudnia 2006 r., III CNP 62/06), którego zresztą również w skardze nie było.
III CNP 62/06
Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to cite legal basis and exhaustion of remedies.
IV CNP 25/05
Supreme Court dismissed appeal claiming legal inconsistency, ruling errors require obvious judicial misinterpretation.
V CNP 132/06
Supreme Court dismissed appeal for non-compliance with law due to lack of obvious error in interpretation or application.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

I CNP 25/23 POSTANOWIENIE 22 marca 2024 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Paweł Grzegorczyk na posiedzeniu niejawnym 22 marca 2024 r. w Warszawie‎w sprawie ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej w N.o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z 21 października 2021 r., II Ca 406/21,‎wydanego w sprawie z powództwa Spółdzielni Mieszkaniowej w N.‎przeciwko A.K., K.K. i D.K.‎o zapłatę, 1. odrzuca skargę;

2. obciąża powódkę kosztami postępowania wywołanego wniesieniem skargi, pozostawiając ich wyliczenie referendarzowi sądowemu.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., do konstrukcyjnych elementów skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia należy oznaczenie wyroku, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest on zaskarżony w całości lub w części, przytoczenie podstaw skargi oraz ich uzasadnienie, wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżony wyrok jest niezgodny, uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie wyroku, którego skarga dotyczy, wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe oraz wniosek o stwierdzenie niezgodności wyroku z prawem.

Wymagania te korespondują z charakterem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jako nadzwyczajnego środka prawnego, który nie służy uchyleniu lub zmianie prawomocnego orzeczenia, lecz inicjuje pierwszą fazę postępowania zmierzającego do realizacji odpowiedzialności odszkodowawczej Skarbu Państwa z tytułu wydania niezgodnego z prawem prawomocnego orzeczenia sądu (art. 4171 § 2 k.c. w związku z art. 77 Konstytucji). Muszą być one zrealizowane odrębnie i samodzielnie, każde niezależnie od pozostałych, co prowadzi do wniosku, że skarga niespełniająca któregokolwiek z nich dotknięta jest tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w reżimie właściwym dla usuwania braków formalnych (art. 4248 § 1 k.p.c.).Skarga złożona przez Spółdzielnię Mieszkaniową w N. od wyroku Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z dnia 21 października 2021 r. nie czyniła zadość wymaganiu uprawdopodobnienia, że przez wydanie zaskarżonego wyroku doszło do wyrządzenia szkody (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.).

W świetle utrwalonego orzecznictwa konieczne jest w tej mierze przeprowadzenie odrębnego wywodu przekonującego, że szkoda powstała, określającego jej rozmiar i czas powstania oraz postać i związek przyczynowy z wydaniem orzeczenia niezgodnego z prawem. Skarżący powinien przytoczyć wszelkie znane mu fakty dotyczące tych okoliczności, pozwalające na ocenę prawdopodobieństwa powstania szkody i koniecznego związku przyczynowego. Powinien także powołać dowody lub co najmniej ich surogaty, które uczynią twierdzenie o wyrządzeniu szkody wiarygodnym (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 16, z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7 - 8, poz. 141, z dnia 5 października 2017 r., II CNP 20/17 i z dnia 28 listopada 2017 r., III CNP 19/17).

Jak ponadto konsekwentnie podnosi się w judykaturze, twierdzenie strony, że na skutek oddalenia powództwa doznała szkody w wysokości odpowiadającej dochodzonemu świadczeniu, nie czyni zadość wymaganiu uprawdopodobnienia, o którym mowa w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. Nieuwzględnienie powództwa nie może być ponadto zestawiane na równi z wyrządzeniem szkody, której rozmiary odpowiadałyby wartości dochodzonego przez powoda roszczenia (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 13 listopada 2007 r., III BP 7/07, OSNP 2009, nr 1 - 2, poz. 11, z dnia 22 maja 2009 r., IV CNP 32/09, z dnia 18 listopada 2014 r., IV CNP 33/14, z dnia 25 sierpnia 2015 r., II CNP 15/15, z dnia 14 kwietnia 2016 r., III CNP 2/16, z dnia 4 września 2017 r., IV CNP 2/17 i z dnia 3 sierpnia 2018 r., IV CNP 18/18).

W okolicznościach sprawy skarżąca ograniczyła się tymczasem do jednozdaniowego stwierdzenia, że poniosła szkodę w postaci części kwot, o które Sąd Okręgowy pomniejszył należności zasądzone na jej rzecz przez Sąd Rejonowy. Skarga nie spełniała ponadto wymagania określonego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. Zgodnie z ugruntowanym poglądem wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe wymaga przedstawienia odrębnego wywodu prawnego, uzasadniającego niedopuszczalność obalenia kwestionowanego orzeczenia w drodze dostępnego instrumentarium procesowego, obejmującego w szczególności nadzwyczajne środki zaskarżenia, takie jak skarga o wznowienie postępowania i skarga kasacyjna.

Nie jest w tej mierze wystarczające stwierdzenie, że konkretny środek prawny nie przysługuje ‎(por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 17 sierpnia 2005 r., I CNP 5/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 17, z dnia 13 grudnia 2005 r., I CNP 28/05, i z dnia 18 grudnia 2006 r., III CNP 62/06), którego zresztą również w skardze nie było. W tym stanie rzeczy jedynie ubocznie należało zauważyć, że formułując zarzuty skargi skarżąca nie powołała żadnych jurydycznych argumentów, które mogłyby przekonywać o tym, że naruszenie przepisów powołanych w podstawach skargi, jeśli miało miejsce, skutkowało wydaniem orzeczenia, którego niezgodność z prawem miałaby charakter elementarny i oczywisty.

Wskazanie w podstawach skargi, a także jako przepisu, z którym zaskarżone orzeczenie ma być niezgodne, art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (jedn. tekst: Dz. U. z 2023 r., poz. 438, dalej – „u.s.m.”) należało przy tym uznać za niejasne, skoro Sądy meriti oparły rozstrzygnięcie na art. 4 ust. 4 u.s.m. Wywody przedstawione w uzasadnieniu skargi stanowiły ponadto próbę polemiki ze stanowiskiem Sądu Okręgowego, właściwej zwykłym środkom odwoławczym rozpoznawanym w toku instancji. W całości pomijały one specyfikę skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, której zasadność jest warunkowana stwierdzeniem kwalifikowanych błędów w ocenie stanu prawnego, których wykazanie obciąża każdorazowo stronę skarżącą (por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 września 2012 r., SK 4/11, OTK-A 2012, nr 8, poz. 97 oraz wyroki Sądu Najwyższego z dnia 31 marca 2006 r., IV CNP 25/05, OSNC 2007, nr 1, poz. 17, z dnia 4 stycznia 2007 r., V CNP 132/06, OSNC 2007, nr 11, poz. 174, i z dnia 13 stycznia 2017 r., III CNP 3/16).Z tych względów, na podstawie art. 4248 § 1, art. 98 § 1-11 i art. 108 § 1 w związku z art. 391 § 1, art. 39821 i art. 42412 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. [SOP][ms] ‎