Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CNP 2/17 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses claim for invalidity of final judgment due to lack of proven state damage.

Numero d'incarto IV CNP 2/17
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the plaintiff's complaint seeking to declare a final judgment inconsistent with the law. The plaintiff alleged that the lower court's dismissal of their claim for damages constituted a state liability injury but failed to provide concrete evidence of the specific loss amount or causal link. The court ruled that such complaints require strict proof of actual damage occurring after the judgment, which the plaintiff could not substantiate.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 424 § 1 k.p.c.; Art. 484 k.c.: A complaint for invalidity of a final judgment is a special remedy requiring strict interpretation and proof of a specific, actual damage caused by the judgment, which must be demonstrated with certainty rather than hypothetical assumptions.

Parole chiave

Generato dall'IA
complaint for invalidity state liability proven damage causal link strict interpretation final judgment state compensation tipo di azione

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 424 § 1 k.p.c.
Art. 484 k.c.
§ 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r.
art. 118 § 3 k.p.c
232, art. 118 § 3 k.p.c.
art. 24 k.c
art. 386 § 2 k.p.c
379 pkt 5 i art. 386 § 2 k.p.c.
art. 232 k.p.c
art. 302 § 1 k.p.c
214 i art. 302 § 1 k.p.c.
art. 4245 § 1 k.p.c
art. 4248 § 1 k.p.c

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
I CNP 14/06
Supreme Court dismissed appeal against dismissal of shareholder liability claim due to lack of failed execution title.
II CNP 124/06
Supreme Court dismissed appeal against insurance denial for car theft due to lack of documents outside vehicle.
V CNP 93/08
Supreme Court dismisses appeal claiming housing co-op eviction compensation is unlawful due to vacancy conditions.
IV CNP 116/08
Supreme Court dismisses appeal, ruling that a disputed legal interpretation does not constitute unconstitutional invalidity.
V CNP 132/06
Supreme Court dismissed appeal for non-compliance with law due to lack of obvious error in interpretation or application.
IV CNP 33/14
Supreme Court dismisses appeal for lack of proven damage under Art. 4245 § 1 k.p.c. due to missing elements.
II CNP 43/13
Supreme Court dismisses appeal for invalidating final judgment due to failure to prove specific damages.
III CNP 28/13
Supreme Court dismisses appeal for annulment due to failure to prove damage and causal link.
III BP 7/07
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 13 listopada 2007 r., III BP 7/07, OSNP 2009, nr 1 - 2, poz.
III CNP 53/09
Polish Supreme Court dismisses appeal for annulment due to failure to prove damages and exhaustion of remedies.
II CNP 15/05
Supreme Court dismisses appeal against final costs ruling as it is not a final judgment on the main case.
II BP 11/06
Supreme Court dismissed appeal; court costs payment does not constitute established damage under Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.
III CNP 46/06
Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with law due to failure to prove actual damage caused by the judgment.
II CNP 30/07
IC 2007, nr 12, z dnia 25 maja 2007 r., II CNP 30/07, Biul.
II CNP 15/15
Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to prove material damage from lower court's judgment.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CNP 2/17 POSTANOWIENIE Dnia 4 września 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Owczarek w sprawie ze skargi powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w G.‎z dnia 5 czerwca 2014 r., sygn. akt III Ca (…), w sprawie z powództwa J. J.‎przeciwko M. S. i A. P.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 września 2017 r., 1) odrzuca skargę, 2) oddala wniosek radcy prawnego M. S. ustanowionego z urzędu dla powoda o zasądzenie kosztów postępowania skargowego.

UZASADNIENIE

Powód J. J. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 5 czerwca 2014 r., oddalającego apelację od wyroku Sądu Rejonowego w W. z dnia 30 października 2013 r., w którym oddalono powództwo przeciwko M. S. i A. P. o zapłatę kwot po 3.000 zł tytułem zadośćuczynienia za krzywdę spowodowaną wydaniem przez uczestniczki, jako pełnomocniczki ustanowione z urzędu, opinii o braku podstaw do wniesienia skarg kasacyjnych w jego imieniu. Skarżący podniósł, że wyrok jest niezgodny z art. 378 § 1, art. 379 pkt 5, art. 386 § 2, art. 214 § 1, art. 224 § 1, art. 299, art. 217 § 3, art. 302 § 1, art. 227, art. 278 § 1, art. 232, art. 118 § 3 k.p.c. oraz z art. 484, art. 23 i art. 24 k.c. Jako podstawę skargi wskazał naruszenie przepisów prawa procesowego: art. 378 § 1, art. 379 pkt 5 i art. 386 § 2 k.p.c. w zw. z art. 214 § 1 i 224 § 1 k.p.c., poprzez ich niezastosowanie; art. 217 § 3 w zw. z art. 227 i art. 278 § 1 w zw. z art. 232 k.p.c. poprzez ich błędne zastosowanie; art. 299 w zw. z art. 217, art. 214 i art. 302 § 1 k.p.c. poprzez ich błędne zastosowanie, a także przepisów prawa materialnego: art. 484 w zw. z art. 23 i art. 24 k.c. i art. 118 § 3 k.p.c.Sąd Najwyższy zważył:Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest środkiem prawnym mającym, poprzez zakwestionowanie zgodności z prawem orzeczenia, przesądzić o istnieniu jednej z przesłanek odpowiedzialności odszkodowawczej Skarbu Państwa.

Stanowi ona nadzwyczajny, sformalizowany środek procesowy, zatem przepisy ją regulujące powinny być wykładane ściśle (por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 17 maja 2006 r., I CNP 14/06, nie publ., z dnia 28 marca 2007 r., II CNP 124/06, nie publ., z dnia 25 marca 2009 r., V CNP 93/08, nie publ., z dnia 3 czerwca 2009 r., IV CNP 116/08, nie publ.). Zgodnie z ugruntowanym poglądem judykatury niezgodność musi mieć charakter kwalifikowany, a nadto oczywisty. Orzeczenie niezgodne z prawem to widocznie sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami, albo wydanie w wyniku rażąco błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa, które jest oczywiste i nie wymaga głębszej analizy prawnej, uchybiające ogólnie przyjętym standardom rozstrzygnięć, któremu towarzyszy rażąco błędna wykładnia lub niewłaściwe zastosowanie prawa (por. m.in. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 4 stycznia 2007 r., V CNP 132/06, OSNC 2007, nr 11, poz. 174; z dnia 7 lipca 2006 r., I CNP 33/06, OSNC 2007, nr 2, poz. 35; z dnia 31 marca 2006 r., IV CNP 25/05, OSNC 2007, nr 1, poz. 17).Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., do elementów konstrukcyjnych skargi należą: oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, przytoczenie i uzasadnienie podstaw skargi, wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, uprawdopodobnienie powstania szkody w wyniku wydania zaskarżonego orzeczenia oraz wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w innym trybie nie było i nie jest możliwe.

Sąd Najwyższy jednolicie przyjmuje, że powołanie się na wystąpienie określonej szkody, bez wyraźnego i ścisłego wskazania jej wysokości, przedstawienia przekonującej argumentacji prawnej, która mogłaby wskazywać, że została rzeczywiście wyrządzona, jak również bez powołania dowodów bądź środków uwiarygodniających twierdzenia strony w tym zakresie, samo w sobie nie jest wystarczające do spełnienia ustawowego obowiązku jej uprawdopodobnienia (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 18 listopada 2014 r., IV CNP 33/14; z dnia 9 grudnia 2013 r., II CNP 43/13; z dnia 31 października 2013 r., III CNP 28/13 – nie publ.).

Sytuacja taka zachodzi w przedmiotowej sprawie. Skarżący nie uprawdopodobnił w dostatecznym stopniu wyrządzenia szkody. Twierdzenie, że polega ona na pozbawieniu kwoty dochodzonego wcześniej roszczenia jest oczywiście niewystarczające. Jak wskazuje się w judykaturze, gdyby powołanie się na oddalenie powództwa miało być wystarczające dla spełnienia tego wymagania, wprowadzenie go przez ustawodawcę traciłoby sens (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 13 listopada 2007 r., III BP 7/07, OSNP 2009, nr 1 - 2, poz. 11 i z dnia 8 grudnia 2009 r., III CNP 53/09, niepubl.).

Ponadto szkoda musi być rzeczywiście poniesiona i wobec tego, że między wydaniem zaskarżonego orzeczenia a jej powstaniem musi zachodzić normalny, adekwatny związek przyczynowy, a szkoda musi być spowodowana przez wydanie orzeczenia, to oczywistym jest wymóg jej powstania później niż w dacie wydania orzeczenia (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 17 listopada 2005 r., II CNP 15/05, OSNC 2006, nr 9, poz. 153, z dnia 27 lipca 2006 r., II BP 11/06, OSNP 2007, nr 15 - 16, poz. 223, z dnia 28 listopada 2006 r., III CNP 46/06, Biul.

IC 2007, nr 12, z dnia 25 maja 2007 r., II CNP 30/07, Biul. IC 2008, nr 12). Twierdzenie o pewnym wygraniu procesu w tak oznaczonym zakresie może być oparte jedynie na przypuszczeniu, hipotetycznym przebiegu zdarzeń, a nie na sprawdzalnym fakcie. Z tych przyczyn nieuwzględnienie powództwa w żądanej wysokości nie może być utożsamiane z wyrządzeniem szkody (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 25 sierpnia 2015 r., II CNP 15/15 oraz z dnia 12 marca 2015 r., II CNP 54/14 – nie publ.). Skarżący ograniczył się do stwierdzenia, że w wyniku wydania zaskarżonego orzeczenia, do jego majątku nie weszła kwota 6000 zł dochodzona tytułem zadośćuczynienia.Z tych względów Sąd Najwyższy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku, jako nie spełniającą wymagań ustawowych (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Wniosek pełnomocnika, ustanowionego z urzędu dla J. J. w postępowaniu skargowym o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, został oddalony w braku złożenia oświadczenia, że opłata nie została zapłacona w całości lub w części (§ 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu - Dz.U. 2016 r. poz. 1715 ze zm.).aj r.g.