Legislator Jurisprudence & Législation
I CZ 113/07 Généré par l'IA

Appeal dismissed because plaintiff failed to pay court fees required by the Civil Procedure Code.

Numéro de cause I CZ 113/07
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Date de la décision
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's request to extend the deadline for correcting formal defects in their appeal. The court found that the appellant, a business entity, should have organized its office operations to ensure proper handling of court correspondence despite the business trip. Consequently, the appeal was rejected, and the appellant was ordered to pay the procedural costs.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 14 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych; Art. 1302 § 3 k.p.c.: Failure to pay the basic fee for a document submitted by a party partially exempt from court costs results in the rejection of the document.

Mots-clés

Généré par l'IA
rejection of appeal court fees partial exemption formal defects business entity civil procedure code procedural costs

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
Do niniejszej sprawy znajduje zastosowanie przepis art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.
Art. 1302 § 3 k.p.c.
3 jest opłatą w wysokości stałej w rozumieniu przepisu art. 1302 § 3 k.p.c. tak uchwała SN z dnia 21 listopada 2006 r.
Art. 3986 § 3 k.p.c.
Z powyższych względów Sąd Najwyższy na podstawie przepisu art. 3986 § 3 w zw.
Art. 98 § 1 k.p.c.
O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie przepisu art. 98 § 1 w zw.
Art. 391 § 1 k.p.c.
Art. 397 § 2 k.p.c.
z art. 397 § 2 i 39821 k.p.c., zaś o ich wysokości na podstawie przepisu § 13 ust.
Art. 39821 k.p.c.
§ 13 ust. 2 pkt. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
art. 139 k.p.c
Zarządzenie to doręczone zostało powodowi w sposób, o jakim mowa w art. 139 k.p.c., z dniem 20 lutego 2007 r.
art. 168 § 1 k.p.c
W oparciu o powyższe ustalenia faktyczne Sąd Apelacyjny uznał, że nie odebranie przesyłki sądowej w terminie, spowodowane wyjazdem służbowym, nie jest okolicznością nie zawinioną w rozumieniu przepisu art. 168 § 1 k.p.c.

Jurisprudence citée

Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt I CZ 113/07 POSTANOWIENIE Dnia 10 października 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Antoni Górski (przewodniczący) SSN Iwona Koper SSA Michał Kłos (sprawozdawca) w sprawie z powództwa Grupy K. S.A. przeciwko Skarbowi Państwa reprezentowanemu przez Prezesa Głównego Urzędu Miar o ochronę dóbr osobistych i odszkodowanie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 października 2007 r., zażalenia strony powodowej na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 22 maja 2007 r., sygn. akt [...], odrzuca zażalenie i zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 3.600,00 (trzy tysiące sześćset złotych) z tytułu zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. 2 Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem z dnia 22 maja 2007 r., Sąd Apelacyjny oddalił wniosek powoda o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych apelacji oraz odrzucił apelację powoda od wyroku tegoż Sądu z dnia 11 lipca 2006 r.

Sąd pierwszej instancji ustalił, że zarządzeniem z dnia 29 stycznia 2007 r. powód został wezwany do uzupełnienia braków formalnych apelacji przez złożenie oryginału lub urzędowo poświadczonego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, celem wykazania umocowania A.K. do jednoosobowego reprezentowania powoda - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia apelacji. Zarządzenie to doręczone zostało powodowi w sposób, o jakim mowa w art. 139 k.p.c., z dniem 20 lutego 2007 r. Powód złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych apelacji.

W uzasadnieniu wniosku powód powołał się na konieczność odbycia podróży służbowej. W oparciu o powyższe ustalenia faktyczne Sąd Apelacyjny uznał, że nie odebranie przesyłki sądowej w terminie, spowodowane wyjazdem służbowym, nie jest okolicznością nie zawinioną w rozumieniu przepisu art. 168 § 1 k.p.c. Prowadząc działalność gospodarczą powód powinien tak zorganizować funkcjonowanie biura, aby zapewnić jego sprawną obsługę. W tej sytuacji, wobec oddalenia wniosku o przywrócenie terminu, apelacja podlegała odrzuceniu stosownie do art. 373 k.p.c. W zażaleniu na powyższe postanowienie powód wniósł o jego uchylenie i przywrócenie mu terminu do uzupełnienia braków formalnych apelacji.

W uzasadnieniu powód podniósł, że - na skutek niefortunnego zbiegu okoliczności - obie osoby uprawnione do odbioru korespondencji w biurze przebywały poza siedzibą spółki. Prezes Zarządu powodowej spółki pozostawał w kontakcie z sekretariatem sądowym i niezwłocznie po uzyskaniu informacji o żądaniu odpisu z KRS odpis ten został wysłany. 3 Pozwany Skarb Państwa wniósł o odrzucenie zażalenia, ewentualnie o jego oddalenie i zasądzenie na jego rzecz od powoda zwrotu kosztów procesu w postępowaniu zażaleniowym.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wypada zgodzić się z twierdzeniami, zawartymi w odpowiedzi na zażalenie, że podlega ono odrzuceniu. Do niniejszej sprawy znajduje zastosowanie przepis art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.) a to ze względu na treść art. 149 ust. 1 tejże ustawy. Wyrok Sądu pierwszej instancji w tej sprawie zapadł bowiem w dniu 11 lipca 2006 r. Ustawa weszła w życie z dniem 2 marca 2006 r. (art. 151). Zakończenie postępowania w danej instancji - w rozumieniu przepisu art. 149 ust. 1 u.k.s.c. następuje z chwilą wydania orzeczenia kończącego postępowanie w tej instancji - uchwala SN z dnia 24 stycznia 2007 r., III CZP 124 / 06, LEX nr 209065. Zatem od daty wydania wyroku zastosowanie znajdują przepisy tej ustawy w tym art. 14 ust.

2. Zgodnie z treścią przepisu art. 14 ust. 2 powołanej wyżej ustawy, opłatę podstawową pobiera się także od podlegających opłacie pism, wnoszonych przez stronę zwolnioną od kosztów sądowych przez sąd, chyba że ustawa stanowi inaczej. Opłata podstawowa określona w art. 14 ust. 3 jest opłatą w wysokości stałej w rozumieniu przepisu art. 1302 § 3 k.p.c. tak uchwała SN z dnia 21 listopada 2006 r. III CZP 109/06, LEX nr 197685, postanowienie z dnia 9 maja 2007 r., II CZ 26/07, niepubl., z dnia 9 października 2006 r., l CZ 83 /06, z dnia 30 maja 2006 r., l CZ 23/06 niepubl.

Powód został zwolniony od kosztów sądowych częściowo, a mianowicie od wpisu sądowego w kwocie powyżej 5.000 zł. W pozostałej części jego wniosek został oddalony. Unormowanie zawarte w art. 14 ust. 3 powołanej wyżej ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych dotyczy jednak również osoby częściowo zwolnionej od kosztów sądowych, które to zwolnienie polegało na zwolnieniu od uiszczenia opłaty od pisma podlegającego opłacie - uchwała SN z dnia 7 lutego 2007 r., III CZP 154/06, LEX Nr 212449. 4 Wyżej powołany przepis został uchylony art. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2006 r. o zmianie ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.

U. Nr 21, poz. 123) z dniem 9 marca 2007 r. Niniejsze zażalenie wniesione zostało natomiast w dniu 25 lipca 2007 r. nie mniej jednak - zgodnie z art. 2 tejże ustawy - do spraw wszczętych przed dniem jej wejścia w życie znajduje nadal zastosowanie. Oznacza to, że w odniesieniu do niego norma wyrażona art. 14 ust. 2 powołanej wyżej ustawy nadal obowiązuje. Biorąc pod uwagę, że przedmiotowe zażalenie podlegające opłacie w wysokości stałej, nie zostało należycie opłacone, a wniesione zostało przez radcę prawnego, podlega odrzuceniu.

Z powyższych względów Sąd Najwyższy na podstawie przepisu art. 3986 § 3 w zw. z art. 1302 § 3 k.p.c. postanowił, jak w sentencji. O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie przepisu art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1 w zw. z art. 397 § 2 i 39821 k.p.c., zaś o ich wysokości na podstawie przepisu § 13 ust. 2 pkt. 2 w zw. z § 6 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy pranej udzielonej z urzędu (Dz.

U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).