Supreme Court dismisses appeal as inadmissible because it targets a non-final order rejecting a claim withdrawal.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the insured's cassation appeal against a second-instance court order dismissing an objection to a claim withdrawal. The insured argued for the overturning of the decision, but the court held that cassation only applies to final judgments or specific rulings dismissing lawsuits or terminating proceedings. Since the contested order merely rejected a procedural request to withdraw a claim and did not conclude the case, it fell outside the statutory scope for cassation.
Legislator headnote
AI generatedArt. 398 § 1 k.p.c.; Cassation is inadmissible against second-instance orders dismissing objections to claim withdrawals as they are not final judgments concluding proceedings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III UK 67/15 POSTANOWIENIE Dnia 19 listopada 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maciej Pacuda w sprawie z odwołania D. H.od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w Szczecinieo podleganie ubezpieczeniom społecznym,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 19 listopada 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej odwołującego się od postanowienia Sądu Apelacyjnego w Szczeciniez dnia 28 października 2014 r., sygn. akt III AUz 115/14, 1. odrzuca skargę kasacyjną, 2. zasądza od ubezpieczonego na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w Szczecinie kwotę 120 (sto dwadzieścia) zł tytułem kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Szczecinie postanowieniem z dnia 28 października 2014 r. oddalił zażalenie ubezpieczonego D.H. na zarządzenie Sądu Okręgowego w Szczecinie (Przewodniczącego Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w tym Sądzie) z dnia 11 lipca 2014r. o zwrocie odwołania ubezpieczonego wniesionego od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w Szczecinie z dnia 20 marca 2014 r. Ubezpieczony D. H. wniósł do Sądu Najwyższego skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 28 października 2014 r., domagając się jego uchylenia i orzeczenia co do istoty przez uwzględnienie zażalenia w całości, ewentualnie uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy Sądowi Apelacyjnemu w Szczecinie do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna ubezpieczonego jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, który przysługuje wyłącznie od orzeczeń wymienionych w art. 398¹ § 1 k.p.c., to znaczy od wydanego przez sąd drugiej instancji prawomocnego wyroku lub postanowienia w przedmiocie odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania kończących postępowanie w sprawie. Do tej kategorii orzeczeń z całą pewnością nie należy jednak postanowienie sądu drugiej instancji oddalające zażalenie na zarządzenie przewodniczącego o zwrocie odwołania od decyzji organu rentowego, będącego (analogicznie jak pozew) pismem procesowym wszczynającym postępowanie sądowe w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych (art. 467 § 2 k.p.c.).
Według utrwalonego w orzecznictwie Sądu Najwyższego stanowiska, zarówno pod rządem art. 3981 § 1 k.p.c. jak i w okresie wcześniejszym pod rządem art. 392 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna (wcześniej kasacja) nie przysługuje od postanowienia sądu drugiej instancji oddalającego zażalenie na zarządzenie przewodniczącego o zwrocie pozwu (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 29 czerwca 2000 r., V CZ 48/00, LEX nr 1220326; z dnia 7 listopada 2006 r., I CZ 58/06; z dnia 16 kwietnia 2008 r. I CZ 10/08, LEX nr 794590; z dnia 28 czerwca 2007 r., IV CZ 42/07, LEX nr 951617; z dnia 22 stycznia 2010 r., V CZ 64/09, LEX nr 1347911; z dnia 18 lutego 2010 r., II CZ 101/09, LEX nr 1353163 oraz z dnia 15 stycznia 2015 r.
IV CZ 86/14, LEX nr 1646397). Stanowisko to opiera się między innymi na uznaniu, że wymienione postanowienie nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie. Dotyczy ono bowiem wstępnej fazy postępowania i zamyka jedynie etap badania warunków formalnych pozwu, którego celem jest prawidłowe wszczęcie procesu. Pozew zwrócony nie wywołuje żadnych skutków, jakie ustawa wiąże z jego wniesieniem do sądu. Niezależnie od tego należy stwierdzić, iż wymienione w powołanym art. 3981 § 1 k.p.c. postanowienia sądu drugiej instancji nie tylko muszą być postanowieniami kończącymi postępowanie w sprawie, ale także być wydane w przedmiocie odrzucenia (a nie zwrotu pozwu bądź odwołania) albo umorzenia postępowania.
Jest to zamknięty katalog spraw, w których skarga kasacyjna może być wniesiona, co oznacza, że skarga kasacyjna nie przysługuje też od wszelkich innych - poza wyraźnie wymienionymi w komentowanym przepisie - postanowień sądu drugiej instancji, nawet jeśli mają one charakter kończących postępowanie w sprawie.Możliwość zaskarżenia postanowienia o oddaleniu zażalenia na zarządzenie o zwrocie odwołania wszczynającego postępowanie sądowe nie jest więc objęta zakresem przedmiotowym art. 3981 § 1 k.p.c. Nie jest też zresztą objęta zakresem przedmiotowym art. 3941 § 2 k.p.c., znajdującego się w rozdziale poświęconym zażaleniu i stanowiącego, że w sprawach, w których przysługuje skarga kasacyjna, zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje także na postanowienie sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie, z wyjątkiem postanowień, o których mowa w art. 3981, a także postanowień wydanych w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji.Konkludując, Sąd Najwyższy uznaje zatem, że skarga kasacyjna ubezpieczonego – wobec wniesienia jej od niewymienionego w art. 3981 § 1 k.p.c. orzeczenia – jest niedopuszczalna.
Dlatego też, na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c., podlega odrzuceniu. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w związku z art. 99 k.p.c. i § 11 ust. 2 w związku z § 12 ust. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.