Legislator Case Law & Legislation
III CO 458/22 AI generated

Divorce case dismissed for lack of jurisdictional facts; court refused to designate venue due to conflicting residence claims.

Case Number III CO 458/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court refused to designate the competent court for a divorce action because the lower court failed to establish the parties' residence status. The plaintiff and defendant provided contradictory statements regarding their last shared domicile, making it impossible to apply the venue rules under Article 41 of the Civil Procedure Code. The court held that the lower court must first gather evidence to confirm whether either party lacks a residence in Poland before a venue designation can be justified.

Legislator headnote

AI generated

Art. 45 k.p.c.; Art. 41 k.p.c.; Art. 25 k.c.: The Supreme Court may designate a court for filing a divorce suit only if the lower court establishes that neither party has a residence in Poland and venue cannot be determined under Article 41.

Keywords

AI generated
divorce jurisdiction residence status venue designation conflicting claims civil procedure code

Cited Legislation

AI generated
Art. 45 k.p.c.
zwrócił się do Sądu Najwyższego na podstawie art. 45 k.p.c. o oznaczenie sądu właściwego do wytoczenia powództwa.
Art. 41 k.p.c.
25 k.c.) i nie jest możliwe ustalenie właściwości miejscowej sądu na podstawie art. 41 k.p.c. Ubocznie wskazać należy, że w aktualnym stanie prawnym o oznaczenie sądu, przed który należy wytoczyć powództwo, występuje sąd, do którego wpłynął pozew (art.
Art. 25 k.c.
art. 45 k.p.c
zwrócił się do Sądu Najwyższego na podstawie art. 45 k.p.c.
art. 41 k.p.c
45 k.p.c., jeżeli w myśl przepisów kodeksu nie można na podstawie okoliczności sprawy ustalić właściwości miejscowej, Sąd Najwyższy oznacza sąd, przed który należy wytoczyć powództwo.W sprawie o rozwód właściwość miejscową ustala się zgodnie z art. 41 k.p.c.
art. 25 k.c
art. 45 § 2 k.p.c
Ubocznie wskazać należy, że w aktualnym stanie prawnym o oznaczenie sądu, przed który należy wytoczyć powództwo, występuje sąd, do którego wpłynął pozew (art. 45 § 2 k.p.c.).

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III CO 458/22 POSTANOWIENIE Dnia 1 czerwca 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mariusz Łodko w sprawie z powództwa S. D.‎przeciwko R. M. D.‎o rozwód,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 1 czerwca 2022 r.,‎na skutek przedstawienia przez Sąd Okręgowy w E.akt o sygn. V C […]celem oznaczenia sądu właściwego do wytoczenia powództwa, odmawia oznaczenia sądu.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 30 marca 2022 r., Sąd Okręgowy w E. zwrócił się do Sądu Najwyższego na podstawie art. 45 k.p.c. o oznaczenie sądu właściwego do wytoczenia powództwa. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 45 k.p.c., jeżeli w myśl przepisów kodeksu nie można na podstawie okoliczności sprawy ustalić właściwości miejscowej, Sąd Najwyższy oznacza sąd, przed który należy wytoczyć powództwo.W sprawie o rozwód właściwość miejscową ustala się zgodnie z art. 41 k.p.c. Przepis ten stanowi, że powództwo ze stosunku małżeństwa wytacza się wyłącznie przed sądem, w którego okręgu małżonkowie mieli ostatnie wspólne miejsce zamieszkania, jeżeli choć jedno z nich w tym okręgu ma jeszcze miejsce zamieszkania lub zwykłego pobytu.

Z braku takiej podstawy wyłącznie właściwy jest sąd miejsca zamieszkania strony pozwanej, a jeżeli i tej podstawy nie ma - sąd miejsca zamieszkania powoda.Sąd Okręgowy w W. nie dokonał w sprawie jakichkolwiek ustaleń co do miejsca zamieszkania lub zwykłego pobytu stron. Z pozwu i odpowiedzi na pozew wynikają jedynie sprzeczne oświadczenia stron co do faktycznego miejsca ich zamieszkania. Oznaczenie przez Sąd Najwyższy, w trybie art. 45 k.p.c., sądu właściwego do rozpoznania sprawy, będzie uzasadnione dopiero w razie jednoznacznego stwierdzenia na podstawie zebranego materiału dowodowego, że żadna ze stron nie ma miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej (art. 25 k.c.) i nie jest możliwe ustalenie właściwości miejscowej sądu na podstawie art. 41 k.p.c. Ubocznie wskazać należy, że w aktualnym stanie prawnym o oznaczenie sądu, przed który należy wytoczyć powództwo, występuje sąd, do którego wpłynął pozew (art. 45 § 2 k.p.c.).

Zmiana art. 45 k.p.c. sprowadza się do zawężenia katalogu podmiotów uprawionych do zainicjowania postępowania, o którym mowa w tym artykule. Oznacza to, że aktualne pozostaje stanowisko orzecznictwa, zgodnie z którym wykazane muszą być przyczyny uzasadniające oznaczenie sądu na podstawie art. 45 k.p.c. Przedstawienie okoliczności, które świadczyłyby o wystąpieniu stanu rzeczy wypełniającego hipotezę normy wynikającej z art. 45 k.p.c., należy do sądu występującego o oznaczenie sądu właściwego, co powinno nastąpić w uzasadnieniu takiego postanowienia (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z 20 grudnia 2021 r., III CO 99/21; z 29 maja 2018 r., III CO 56/18; z 1 czerwca 2015 r., III CO 37/15; z 13 listopada 2007 r., III CO 17/07).Sąd Okręgowy nie uzasadnił swojego wystąpienia.

Rekonstrukcja takich okoliczności oraz poszukiwanie argumentów uzasadniających oznaczenie sądu właściwego nie należą do Sądu Najwyższego.Z tych przyczyn orzeczono jak w postanowieniu.