Supreme Court rejects designation request due to lower court's failure to specify jurisdictional grounds under Art. 45 CPC.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court refused the plaintiff's request to designate a competent court, citing the lower court's inadequate reasoning. The district court merely referenced Article 45 of the Code of Civil Procedure without detailing specific facts or legal provisions preventing jurisdictional determination. Consequently, the Supreme Court held that the lower court failed to meet mandatory justification standards and improperly shifted its own jurisdictional duties to the Supreme Court.
Legislator headnote
AI generatedArt. 45 k.p.c.; Art. 328 § 2 k.p.c.: The Supreme Court may designate a competent court only when specific circumstances and legal provisions preclude jurisdictional determination, and the lower court must provide a reasoned justification; otherwise, the designation request is rejected.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III CO 56/18 POSTANOWIENIE Dnia 29 maja 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z powództwa A.A.przeciwko M.A.o rozwód,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 maja 2018 r.,wniosku o oznaczenie sądu, odmawia oznaczenia sądu.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 45 k.p.c., Sąd Najwyższy oznacza sąd właściwy miejscowo, jeżeli na podstawie przepisów kodeksu oraz okoliczności sprawy nie można takiej właściwości ustalić. Przed wytoczeniem powództwa z inicjatywą oznaczenia sądu może wystąpić powód, a po wytoczeniu powództwa także sąd, do którego sprawa została skierowana, jeżeli stwierdzi niemożność przekazania sprawy sądowi właściwemu z powodu braku podstaw pozwalających na określenie właściwości miejscowej (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 maja 1976 r., II CO 3/76, OSNCP 1977, nr 2, poz. 30).
W obu wypadkach – zarówno wtedy, gdy wniosek składa powód, jak i wtedy, gdy czyni to sąd – muszą być wykazane przyczyny uzasadniające oznaczenie sądu na podstawie art. 45 k.p.c.; w przeciwnym wypadku, Sąd Najwyższy odmawia oznaczenia sądu.Przedstawiając wniosek o oznaczenie sądu właściwego w postanowieniu z dnia 27 kwietnia 2018 r., Sąd Okręgowy ograniczył się w jego uzasadnieniu do ogólnikowej formułki luźno nawiązującej do treści art. 45 k.p.c., bez wskazania konkretnych okoliczności sprawy, sytuacji stron, a także – ewentualnie – przepisów o właściwości miejscowej, które nie pozwalają na ustalenie sądu miejscowo właściwego.
Uzasadnienie postanowienia nie tylko więc nie spełnia podstawowych standardów uzasadnienia orzeczenia (art. 328 § 2 k.p.c.), ale przede wszystkim nie pozwala na ocenę przedstawionego wniosku oraz jego weryfikację. Jest przy tym oczywiste, że sąd powszechny nie może przerzucać na Sąd Najwyższy swych podstawowych obowiązków jurysdykcyjnych i „zmuszać” go do rekonstrukcji albo poszukiwania argumentów leżących u podstaw wydanego orzeczenia.Z tych względów odmówiono wnioskowi. ał