Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
III CO 17/07 AI generated

Polish court rejects jurisdiction designation request as contract performance location is clear under civil procedure code.

Case Number III CO 17/07
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the Regional Court's request to designate a competent court under Article 45 of the Civil Procedure Code. The parties sought a venue designation for a settlement attempt regarding a contract dispute, but the Court found the performance location was already determinable. Consequently, the Court ruled that no formal designation was necessary because the plaintiff could sue at the place of contract performance.

Legislator headnote

AI generated

Art. 45 k.p.c.; Art. 34 k.p.c.: A request to designate a competent court under Article 45 of the Civil Procedure Code is inadmissible if the place of jurisdiction can be established based on other provisions, such as the place of contract performance.

Keywords

AI generated
Civil Procedure Code competent court designation place of contract performance jurisdiction determination settlement attempt procedure

Cited Legislation

AI generated
Art. 45 k.p.c.
z dnia 2 października 2007 r., odmawia oznaczenia w trybie art. 45 k.p.c. właściwego miejscowo sądu.
Art. 1103 pkt 3 k.p.c.
Jurysdykcję krajową sądów polskich uzasadnia w sprawie niniejszej przesłanka określona w art. 1103 pkt 3 k.p.c., to jest okoliczność, że wykonanie umowy zawartej pomiędzy stronami ma nastąpić w Polsce.
Art. 34 k.p.c.
Taką normą jest art. 34 zd.
Art. 454 § 1 k.p.c.
40), przy uwzględnieniu przepisu art. 454 § 1 i 2 k.p.c.
Art. 454 § 2 k.p.c.
40), przy uwzględnieniu przepisu art. 454 § 1 i 2 k.p.c.
art. 45 k.p.c
z dnia 2 października 2007 r., odmawia oznaczenia w trybie art. 45 k.p.c.
art. 1103 pkt 3 k.p.c
Jurysdykcję krajową sądów polskich uzasadnia w sprawie niniejszej przesłanka określona w art. 1103 pkt 3 k.p.c., to jest okoliczność, że wykonanie umowy zawartej pomiędzy stronami ma nastąpić w Polsce.

Cited Case Law

AI generated
II CO 16/91 (OSNC 1993 nr 3, poz. 40)
Jak wyjaśnił Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 8 listopada 1991 r., II CO 16/91 (OSNC 1993 nr 3, poz. 40), przy uwzględnieniu przepisu art.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III CO 17/07 POSTANOWIENIE Dnia 13 listopada 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Teresa Bielska-Sobkowicz w sprawie z wniosku E. sp. z o.o. w K. przeciwko G. w Genewie o zawezwanie do próby ugodowej, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 listopada 2007 r., na skutek postanowienia Sądu Rejonowego w K. z dnia 2 października 2007 r., odmawia oznaczenia w trybie art. 45 k.p.c. właściwego miejscowo sądu. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 2 października 2007 r. Sąd Rejonowy w K. zwrócił się do Sądu Najwyższego o oznaczenie w trybie art. 45 k.p.c. o oznaczenie właściwego miejscowo sądu, do którego należy skierować sprawę z wniosku E. Sp. z o.o. w K. przeciwko G. (Szwajcaria) o zawezwanie do próby ugodowej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Jurysdykcję krajową sądów polskich uzasadnia w sprawie niniejszej przesłanka określona w art. 1103 pkt 3 k.p.c., to jest okoliczność, że wykonanie umowy zawartej pomiędzy stronami ma nastąpić w Polsce. Potrzeba oznaczenia sądu właściwego zgodnie z art. 45 k.p.c. istnieje jedynie wówczas, gdy nie można na podstawie okoliczności sprawy ustalić właściwości sądu „w myśl przepisów kodeksu”. Wystarczające jest zatem obowiązywanie jakiejkolwiek normy mogącej (nawet nie w sposób bezwzględny) statuować właściwość miejscową sądu polskiego.

Taką normą jest art. 34 zd. pierwsze k.p.c., zgodnie z którym powództwo o ustalenie istnienia umowy, o jej wykonanie, rozwiązanie lub unieważnienie, jako też o odszkodowanie z powodu niewykonania lub nienależytego wykonania umowy wytoczyć można przed sąd miejsca jej wykonania. Jak wyjaśnił Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 8 listopada 1991 r., II CO 16/91 (OSNC 1993 nr 3, poz. 40), przy uwzględnieniu przepisu art. 454 § 1 i 2 k.p.c. pojęcie „miejsca wykonania umowy”, przy dochodzeniu roszczeń o spełnienie świadczenia pieniężnego, należy zasadniczo rozumieć jako miejsce zamieszkania lub siedziby wierzyciela.

Z tego względu należy przyjąć, że w sprawie istnieje możliwość oznaczenia sądu właściwego bez potrzeby wydania przez Sąd Najwyższy postanowienia w tym przedmiocie. Mając na względzie powyższe, wniosek na podstawie art. 45 a contrario k.p.c. należało oddalić. jz