Supreme Court dismisses appeal as inadmissible because child support recovery disputes are alimentary cases under Polish law.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal regarding a claim for child support recovery under Article 140 of the Civil Code. The lower court increased the awarded amount, but the Supreme Court ruled that such disputes are legally classified as alimentary cases. Consequently, the appeal was rejected because cassation is procedurally inadmissible for matters involving child support, regardless of the claim's monetary value.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c.; Art. 140 k.c.; A dispute over child support recovery under the Civil Code constitutes an alimentary case, rendering cassation inadmissible regardless of the claim's value.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt II CSK 12/20 POSTANOWIENIE Dnia 18 sierpnia 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Roman Trzaskowski w sprawie z powództwa E. L.przeciwko R. W.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 sierpnia 2020 r.,na skutek skargi kasacyjnej pozwanego od wyroku Sądu Okręgowego w P.z dnia 25 czerwca 2019 r., sygn. akt […], odrzuca skargę kasacyjną.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 25 czerwca 2019 r. Sąd Okręgowy w P. zmienił wyrok Sądu Rejonowego w S. z dnia 11 czerwca 2018 r. w ten sposób, że podwyższył zasądzoną na rzecz powódki kwotę z tytułu roszczenia przewidzianego w art. 140 § 1 k.r.o. do 262.556 zł oraz orzekł o kosztach postępowania.Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł pozwany. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmowano jednolicie na podstawie art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c. (art. 393 pkt 2 k.p.c.), że w sprawie o roszczenie przewidziane w art. 140 k.r.o. skarga kasacyjna (kasacja) jest niedopuszczalna bez względu na wartość przedmiotu zaskarżenia (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 24 lutego 1999 r., III CZ 179/98, OSP 2000, z. 7-8, poz. 114, z dnia 28 maja 2013 r., V CZ 6/13, nie publ. i z dnia 19 listopada 2014 r., III CSK 273/14, nie publ.).
Stanowisko to zostało podtrzymane w uchwale składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 16 grudnia 2015 r. (III CZP 77/15, OSNC 2016, nr 5, poz. 53). Wprawdzie Sąd Najwyższy stwierdził tam, że przedmiotowe roszczenie regresowe nie jest roszczeniem o świadczenie alimentacyjne, jednakże zarazem zastrzegł, iż sprawa o to roszczenie jest sprawą o alimenty w rozumieniu art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c., co skutkuje niedopuszczalnością skargi kasacyjnej w takiej sprawie. Zważywszy właściwości roszczenia regresowego i jego granice, które wyznacza zakres obowiązku alimentacyjnego zobowiązanego do alimentacji oraz wartość świadczeń spełnionych na rzecz uprawnionego a w wypadku powódki także wartość świadczeń spełnionych ponad jej własny obowiązek alimentacyjny, podzielić należało stanowisko, że sprawa, której przedmiotem jest spór matki dziecka z jego ojcem o wysokość roszczenia regresowego oparty na przepisie art. 140 k.r.o., jest sprawą o alimenty w rozumieniu art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c. (tak też Sąd Najwyższy w postanowieniu z 24 lutego 1999 r., III CZ 179/98).
Z tych względów, na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. jw