Legislator Case Law & Legislation
I CSK 2408/25 AI generated

Cassation appeal dismissed for obvious violation of law; plaintiff failed to prove obvious error in fact-finding or evidence assessment.

Case Number I CSK 2408/25
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by J.T. against the Second Instance Court's judgment in a damages claim. The plaintiff argued that the lower court violated procedural and substantive laws by ignoring evidence and underestimating damages, but the Court found these arguments insufficient. The decision held that a cassation appeal requires an obvious violation of law visible without deep analysis, and specifically prohibits challenging factual findings or evidence evaluation at this stage.

Legislator headnote

AI generated

Art. 382 k.p.c.; Art. 3983 § 3 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it demonstrates an obvious violation of law, which cannot be based on challenges to factual findings or evidence assessment by the lower court.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility obvious violation of law factual findings review evidence assessment prohibition Supreme Court jurisdiction

Cited Legislation

AI generated
Art. 382 k.p.c.
Art. 378 § 1 k.p.c.
z art. 378 § 1 oraz w zw.
Art. 233 § 1 k.p.c.
z art. 233 § 1 k.p.c. i art.
Art. 2351 § 1 i 2 k.p.c.
i art. 2351 § 1 i 2 w zw.
Art. 391 § 1 k.p.c.
z art. 391 § 1 k.p.c. , a w konsekwencji również prawo materialne, tj.
Art. 471 k.c.
art. 471 k.c. W odpowiedzi na skargę pozwany wniósł o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Art. 3983 § 3 k.p.c.
Przypomnieć należy, że zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c., podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów.
Art. 39813 § 2 k.p.c.
Sąd Najwyższy jest związany dokonanymi przez sądy meriti ustaleniami faktycznymi stanowiącymi podstawę zaskarżonego orzeczenia (art. 39813 § 2 k.p.c.).
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Jednak badanie prawidłowości ustaleń faktycznych przez Sąd Najwyższy na etapie przedsądu a także przy rozpoznawaniu skargi kasacyjnej jest wykluczone.Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, a stosownie do art.
Art. 98 § 1, 11 i 3 k.p.c.
odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, a stosownie do art. 98 § 1, 11 i 3 k.p.c. oraz § 10 ust.
§ 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.

Cited Case Law

AI generated
I PKN 15/01
Supreme Court dismissed cassation as inadmissible due to lack of obvious legal error under Polish Labor Code.
I PKN 157/01
Supreme Court dismissed cassation for lack of obvious legal error in labor dispute regarding reinstatement.
II PK 223/09
Skarżący powinien wykazać kwalifikowaną postać naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego, widoczną prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej (postanowienie SN z 11 grudnia 2009 r., II PK 223/09).
V CSK 459/09
Ma to być przy tym zasadność łatwo dostrzegalna już nawet przy pobieżnej lekturze skargi (postanowienie SN z 7 maja 2010 r., V CSK 459/09).Skarżący nie wykazał, że skarga jest oczywiście uzasadniona.
I PK 227/02
Supreme Court dismissed cassation as clear legal error did not affect the final judgment outcome.
I UK 285/07
I UK 46/08
II UK 37/08
I CSK 122/24
CPC appeal dismissed for challenging factual findings and evidence assessment which are not grounds for cassation.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I CSK 2408/25 POSTANOWIENIE 30 października 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Marcin Łochowski na posiedzeniu niejawnym 30 października 2025 r. w Warszawie‎w sprawie z powództwa J.T.‎przeciwko Z. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w L.‎o zapłatę,‎na skutek skargi kasacyjnej J.T.‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie ‎z 5 lutego 2025 r., VII AGa 1615/22, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od J.T. na rzecz Z. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w L. 2700 złotych kosztów postępowania kasacyjnego z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia niniejszego postanowienia J.T. do dnia zapłaty. (M.M.)

UZASADNIENIE

Powód J.T. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 5 lutego 2025 r., zaskarżając ten wyrok w części, wnosząc o jego uchylenie w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżący wskazał, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, gdyż Sąd Apelacyjny rażąco i w sposób oczywisty naruszył wymienione w skardze przepisy postępowania, tj. art. 382 w zw. z art. 378 § 1 oraz w zw. z art. 233 § 1 k.p.c. i art. 2351 § 1 i 2 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. , a w konsekwencji również prawo materialne, tj. art. 471 k.c. W odpowiedzi na skargę pozwany wniósł o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, jeżeli zaskarżone nią orzeczenie zapadło wskutek oczywistego naruszenia prawa, zaś oczywiste naruszenie prawa powinno być rozumiane jako widoczna, bez potrzeby dokonywania pogłębionej analizy jurydycznej, sprzeczność wykładni lub stosowania prawa z jego brzmieniem albo powszechnie przyjętymi regułami interpretacji (zob. postanowienia SN: z 26 lutego 2001 r., I PKN 15/01, i z 17 października 2001 r., I PKN 157/01). Skarżący powinien wykazać kwalifikowaną postać naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego, widoczną prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej (postanowienie SN z 11 grudnia 2009 r., II PK 223/09).

Ma to być przy tym zasadność łatwo dostrzegalna już nawet przy pobieżnej lekturze skargi (postanowienie SN z 7 maja 2010 r., V CSK 459/09).Skarżący nie wykazał, że skarga jest oczywiście uzasadniona. Nie może być bowiem skuteczny zabieg, którym się posłużył, powołując się w ramach uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania na naruszenie przepisów wskazanych w ramach podstaw kasacyjnych (s. 2 skargi kasacyjnej). Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania stanowi niemal w całości powtórzenie uzasadnienia podstaw kasacyjnych, mimo że są to przecież dwa odrębne elementy konstrukcyjne skargi kasacyjnej.

Przesłanką przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie jest oczywiste naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego, lecz sytuacja, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia. Sam zarzut naruszenia (nawet oczywistego) określonego przepisu (przepisów) nie prowadzi wprost do oceny, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (postanowienia SN: z 7 stycznia 2003 r., I PK 227/02; z 11 stycznia 2008 r., I UK 285/07; z 11 kwietnia 2008 r., I UK 46/08, i z 9 czerwca 2008 r., II UK 37/08).Ponadto, uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania jest ściśle związane z podstawami kasacyjnymi, które opierają się na zarzutach dotyczących ustaleń faktycznych i oceny materiału dowodowego.

Skarżący wprost wskazuje na pominięcie i nieuwzględnienie przez Sąd drugiej instancji części zebranego w sprawie materiału dowodowego, co miałoby przesądzać o uwzględnieniu roszczenia odszkodowawczego w zbyt małym rozmiarze, świadczącym o naruszeniu art. 471 k.c. Przypomnieć należy, że zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c., podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów. Sąd Najwyższy jest związany dokonanymi przez sądy meriti ustaleniami faktycznymi stanowiącymi podstawę zaskarżonego orzeczenia (art. 39813 § 2 k.p.c.).

Zawarty w art. 3983 § 3 k.p.c. zakaz oparcia skargi kasacyjnej na zarzutach dotyczących ustalenia faktów lub oceny dowodów oraz związanie Sądu Najwyższego ustaleniami faktycznymi, stanowiącymi podstawę zaskarżonego orzeczenia, oznacza niedopuszczalność powoływania się przez skarżącego na wadliwość wyroku sądu drugiej instancji, polegającą na ustaleniu faktów lub niewłaściwie przeprowadzonej ocenie dowodów również we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (postanowienie SN z 8 listopada 2024 r., I CSK 122/24).

Ocena zasadności skargi kasacyjnej wymagałaby wobec tego weryfikacji poprawności ustaleń faktycznych Sądu Apelacyjnego. Dopiero bowiem stwierdzenie, że Sąd ten pominął część materiału dowodowego i poczynił błędne ustalenia faktyczne, pozwoliłoby na ocenę zasadności zarzutu naruszenia art. 471 k.c. Jednak badanie prawidłowości ustaleń faktycznych przez Sąd Najwyższy na etapie przedsądu a także przy rozpoznawaniu skargi kasacyjnej jest wykluczone.Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, a stosownie do art. 98 § 1, 11 i 3 k.p.c. oraz § 10 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie obciążył skarżącego kosztami postępowania kasacyjnego.

‎ (D.Z.)[SOP]