Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to new Civil Procedure Code restricting standing for second-instance judgments.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's complaint for unconstitutionality, ruling the proceedings void. The appellant challenged a final judgment from the Court of Appeal, but a new Civil Procedure Code came into effect on September 25, 2010, limiting such complaints to specific final rulings. Since the challenged judgment fell outside these permitted categories, the court held the complaint was procedurally inadmissible and ordered the case to be terminated.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4241 k.p.c.; Art. 355 § 1 k.p.c.; Complaints for unconstitutionality of judgments other than those specified in Art. 4241 k.p.c. are inadmissible upon entry into force of the new Civil Procedure Code, rendering the proceedings void.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CNP 110/11 POSTANOWIENIE Dnia 14 lutego 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : Prezes SN Tadeusz Ereciński w sprawie skargi pozwanego o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 31 sierpnia 2010 r., w sprawie z powództwa M. G. przeciwko M. G. o rozwód, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 lutego 2012 r., umarza postępowanie. Uzasadnienie 2 Skarżący wnosił o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 8 września 2011 r.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W dniu 22 lica 2010 r. uchwalono ustawę o zmianie ustawy – Kodeks cywilny, ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy – Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. Nr 155, poz. 1037), która weszła w życie w dniu 25 września 2010 r. Zgodnie z przepisami tej ustawy, skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczenia przysługuje tylko od prawomocnych wyroków sądu drugiej instancji kończących postępowanie w sprawie oraz od postanowień co do istoty sprawy kończących postępowanie, wydanych przez sąd drugiej instancji w postępowaniu nieprocesowym, w postępowaniu o uznanie i stwierdzenie wykonalności orzeczeń sądów państw obcych oraz w postępowaniu o uznanie i stwierdzenie wykonalności wyroku sądu polubownego wydanego za granicą lub ugody zawartej przed sądem polubownym za granicą (art. 4241 , art. 5192 , art. 11481 § 3, art. 11511 § 3 i art. 1215 § 3 k.p.c.).
W wypadku orzeczeń od których skarga nie przysługuje, odszkodowania z tytułu szkody wyrządzonej przez wydanie prawomocnego orzeczenia niezgodnego z prawem można domagać się bez uprzedniego stwierdzenia niezgodności orzeczenia w postępowaniu ze skargi, chyba że strona nie skorzystała z przysługujących jej środków (art. 4241b k.p.c.). W wymienionej ustawie nie przewidziano przepisów międzyczasowych, co oznacza – zgodnie z zasadą bezzwłocznego stosowania przepisu procesowego (por. uzasadnienie uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego, zasady prawnej, z dnia 17 stycznia 2001 r., III CZP 49/00, OSNC 2001, nr 4, poz. 53) – iż od chwili jej wejścia w życie skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczeń innych niż wymienionych w art. 4241 k.p.c. jest niedopuszczalna.
Dotyczy to także skarg wniesionych przed dniem wejścia w życie wymienionej ustawy. Skoro skarga stała się niedopuszczalna, wydanie orzeczenia jest niedopuszczalne, a postępowanie wywołane tą skargą należało umorzyć (art. 355 § 1 w związku z art. 391 § 1, art. 39821 i art. 42412 k.p.c.; por. postanowienia Sądu 3 Najwyższego z dnia 24 listopada 2010 r., II CNP 59/10, nie publ., z dnia 24 listopada 2010 r., II CNP 67/10, nie publ., 26 listopada 2010 r., III CNP 49/10, nie publ., z dnia 10 grudnia 2010 r., II CNP 73/10, nie publ., z dnia 10 grudnia 2010 r., II CNP 76/10, nie publ., z dnia 17 grudnia 2010 r., IV CNP 85/10, nie publ., z dnia 17 grudnia 2010 r., III CNP 5/10, nie publ.). jw