Supreme Court dismisses appeal for non-pecuniary loss due to lack of proven damage and causal link.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the applicant's appeal against a final ruling regarding the division of an estate. The applicant alleged violations of civil procedure and housing co-ownership laws, claiming the lower court's valuation of the housing contribution caused financial loss. The court rejected this claim because the applicant failed to prove the existence, amount, and causal relationship between the ruling and any actual damage, noting that the ruling did not bind the housing co-ownership society.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4245 § 1 k.p.c.; Art. 4171 § 2 k.c.: A claim for non-pecuniary loss requires the applicant to prove the existence, magnitude, and causal link between the contested ruling and the damage, which must be substantiated by evidence.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CNP 90/11 POSTANOWIENIE Dnia 18 stycznia 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Dariusz Dończyk w sprawie ze skargi uczestniczki postępowania G. P. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w S. z dnia 13 kwietnia 2011 r., w sprawie z wniosku B. P. przy uczestnictwie K. P. i G. P. o dział spadku, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 stycznia 2012 r., odrzuca skargę. Uzasadnienie 2 Uczestniczka postępowania G. P. wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w S. z dnia 13 kwietnia 2011 r. oddalającego jej apelację od postanowienia Sądu Rejonowego w S. z dnia 14 września 2010 r. w przedmiocie działu spadku.
W skardze, którą zaskarżono postanowienie Sądu Okręgowego w całości, w ramach podstawy naruszenia przepisów postępowania zarzucono naruszenia: art. 199 § 1 pkt 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c., art. 684 k.p.c., art. 355 § 1 k.p.c., art. 617 i art. 618 k.p.c., natomiast w ramach podstawy naruszenia prawa materialnego: art. 20, art. 215 § 2, art. 218 § 2 i art. 220 ustawy z dnia 16 września 1982 r. Prawo spółdzielcze oraz art. 15 i art. 11 ust. 21 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych. Skarżąca wniosła o stwierdzenie, że zaskarżone orzeczenie jest niezgodne z art. 618, art. 355 § 1 i art. 684 k.p.c., art. 215 § 2, art. 218 § 2 i art. 220 ustawy z dnia 16 września 1982 r.
Prawo spółdzielcze oraz art. 11 ust. 21 i art. 15 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem powinna spełniać warunki określone w art. 4245 § 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c., w tym uprawdopodobnienie szkody spowodowanej wydaniem zaskarżonego orzeczenia (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.). Wymaganie to ma związek z art. 4171 § 2 k.c., który określa materialne przesłanki odpowiedzialności Skarbu Państwa za wydanie orzeczenia niezgodnego z prawem. Obliguje to skarżącego do złożenia oświadczenia, że szkoda wystąpiła, jak również do wskazania jej rodzaju, rozmiaru i związku przyczynowego pomiędzy wydanym orzeczeniem a szkodą.
Skarżący winien uprawdopodobnić wyrządzenie szkody, a więc ją wykazać przy użyciu dowodów lub innych środków, niespełniających wymagań wynikających z przepisów o postępowaniu dowodowym (art. 243 k.p.c.). Skarżąca nie uprawdopodobniła, że poniosła szkodę i jej wysokości. Twierdzenie o poniesionej szkodzie jest oparte na założeniu, sprzecznym z ustaleniem dokonanym w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia, że nie wygasło spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu wraz ze śmiercią męża powódki, z którym to prawem nierozerwanie jest związane prawo do wkładu mieszkaniowego.
Jak jednak podnosi 3 się w skardze, sprawa „o ustanowienie spółdzielczego prawa do przedmiotowego lokalu na rzecz powódki” (uczestniczki postępowania) zawisła przed Sądem Okręgowym w S. Zaskarżone skargą orzeczenie jest wiążące jedynie pomiędzy uczestnikami postępowania działowego, nie wiąże natomiast spółdzielni mieszkaniowej, w tym sensie, że przesądza w stosunku do niej o wygaśnięciu spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego oraz o istnieniu i wysokości wierzytelności z tytułu wkładu mieszkaniowego przysługującej uczestnikom postępowania działowego.
Zaskarżone skargą orzeczenie będzie więc skuteczne wówczas, gdy – tak jak przyjął Sąd Okręgowy – wygasło spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu. W odniesieniu do szkody spowodowanej zaskarżonym orzeczeniem na skutek wadliwego oszacowania wartości wkładu mieszkaniowego, stwierdzić należy, iż w skardze w żaden sposób nie uprawdopodobniono doznanej przez to szkody, powołując się jedynie ogólnie na to, że oszacowanie dokonywane na podstawie art. 11 ust. 21 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych jest z reguły korzystniejsze dla członków spółdzielni.
Ponadto oszacowanie wysokości wkładu mieszkaniowego dokonane na potrzeby działu spadku między uczestnikami tego postępowania nie jest wiążące dla spółdzielni mieszkaniowej jako dłużnika z wierzytelności obejmującej zwrot wkładu mieszkaniowego, skoro nie była ona uczestnikiem postępowania o dział spadku. Sama uczestniczka postępowania stwierdza w uzasadnieniu skargi, że dokonanie działu spadku w postaci przyznania jedynie ułamka w wierzytelności przysługującej wobec spółdzielni mieszkaniowej nie wywołuje żadnych skutków prawnych (…) i nie różni się od postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku.
Uprawdopodobnieniem wyrządzenia szkody spowodowanej wydaniem zaskarżonego orzeczenia nie jest również powołanie się na poniesienie kosztów związanych z udziałem w sprawie zakończonej prawomocnym orzeczeniem zaskarżonym skargą na jego niezgodność z prawem (por. postanowienia Sądu Najwyższego: 28 listopada 2006 r., III CNP 46/06, Lex nr 852618, z dnia 27 lipca 2006 r., II BP 11/06, OSNP 2007, nr 15-16, poz. 223, z dnia 25 maja 2007 r., III CNP 30/07, Lex Nr 347349, z dnia 16 października 2009 r., IV CNP 54/09, 4 Lex nr 852573). Szkoda tego rodzaju pozostaje bowiem poza związkiem przyczynowym z wydaniem prawomocnego orzeczenia zaskarżonego skargą.
Z tych względów skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 4248 § 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. md