Legislator Case Law & Legislation
V CZ 70/11 AI generated

Supreme Court dismisses appeal on appeal fees as they are not covered by the specific appeal provision. The appeal fee is a court cost, not a process cost. The appeal is inadmissible under the Civil Procedure Code. The court ruled that the appeal fee is not a process cost. The appeal is inadmissible under the Civil Procedure Code. The appeal is inadmissible under the Civil Procedure Code.

Case Number V CZ 70/11
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the applicant's appeal against the District Court's partial waiver of court fees. The applicant argued that the District Court incorrectly inferred potential income from the fact that he was a pensioner. The court held that the specific provision for appeals only covers process costs, not court fees paid to the state.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c.; Art. 1, 2 of the Court Fees Act; The appeal fee is not a process cost and thus appeals against decisions on it are inadmissible.

Keywords

AI generated
Civil Procedure Code appeal fee process costs inadmissible appeal court fees Act second instance waiver of costs

Cited Legislation

AI generated
Art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c.
Zgodnie z art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c., zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji co do kosztów procesu, które nie były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji.
Art. 1 and 2 of the Act of 28 July 2005 on Court Fees
W postanowieniu tym rozstrzygnięto zatem o „kosztach sądowych” określonych w art. 1 i 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
Zażalenie wnioskodawcy jako niedopuszczalne powinno zatem zostać odrzucone (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw.
Art. 39821 k.p.c.
z art. 39821 k.p.c. i w zw.
Art. 373 k.p.c.
art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c
Zgodnie z art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c., zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji co do kosztów procesu, które nie były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji.
art. 3941 § 3 k.p.c
Zażalenie wnioskodawcy jako niedopuszczalne powinno zatem zostać odrzucone (art. 3941 § 3 k.p.c.
art. 39821 k.p.c
art. 373 k.p.c

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CZ 70/11 POSTANOWIENIE Dnia 6 października 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący) SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca) SSA Marek Machnij w sprawie z wniosku T. D. przy uczestnictwie L. K. i Z. K. o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 października 2011 r., zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 11 kwietnia 2011 r., odrzuca zażalenie. 2 Uzasadnienie Postanowieniem Sądu Okręgowego z dnia 11 kwietnia 2011 r. wnioskodawca został zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych częściowo, tj. od opłaty od skargi kasacyjnej w zakresie przekraczającym kwotę 1.000 zł.

W pozostałym zakresie wniosek tego wnioskodawcy został oddalony. W zażaleniu wnioskodawcy, zaskarżającym wspomniane postanowienie w części oddalającej wniosek, stwierdzono, że Sąd Okręgowy ustalił wprawdzie poszczególne fakty dotyczące sytuacji majątkowej i osobistej wnioskodawcy w zasadzie prawidłowo (na podstawie twierdzeń zainteresowanego). Jednakże z faktów tych wyciągnięte zostały nieprawidłowe wnioski, w szczególności Sąd niewłaściwie założył realną możliwość uzyskania określonych dochodów przez wnioskodawcę – emeryta.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c., zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji co do kosztów procesu, które nie były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2011 r.) Sąd Okręgowy (Sąd drugiej instancji) zwolnił wnioskodawcę „od ponoszenia kosztów sądowych częściowo, a mianowicie od opłaty sądowej od skargi kasacyjnej w zakresie przekraczającym kwotę 1.000 zł, a dalej idący wniosek – oddalił”.

W postanowieniu tym rozstrzygnięto zatem o „kosztach sądowych” określonych w art. 1 i 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. (Dz.U. nr 167 poz. 1398 ze zm.). Inną kategorią prawną są „koszty procesu” w ujęciu str. 98 § 1 k.p.c. Wyjaśniono ją bliżej ostatnio m.in. w postanowieniu SN z dnia 8 kwietnia 2011 r., II CZ 137/19 OSNC – ZD 2011, nr C, poz. 70). Przepis art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c. obejmuje jedynie rozstrzygnięcia odnoszące się do „kosztów procesu”, a nie do „kosztów sądowych”, tj. także – do opłat wnoszonych od środków odwoławczych.

Stanowisko takie zostało wyrażone także w innych orzeczeniach SN (zob. np. postanowienia z dnia 3 24 września 2010 r., IV CZ 58/10, niepubl.; ostatnio – postanowienie z dnia 21 lipca 2011 r., V CZ 28/11, niepubl.). Zażalenie wnioskodawcy jako niedopuszczalne powinno zatem zostać odrzucone (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c. i w zw. z art. 373 k.p.c.).