Supreme Court dismisses appeal regarding state-paid legal fees as costs are not appealable expenses under Polish Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland rejected the attorney's appeal concerning the amount of state-paid legal fees awarded in a prior appeal. The court held that such fees constitute public-law costs regulated separately from procedural costs. Consequently, the appeal was deemed inadmissible because the relevant statutory provisions do not permit appeals regarding these specific state-assigned expenses.
Legislator headnote
AI generatedArt. 373 k.p.c.; Art. 3941 § 3 k.p.c.; Art. 39821 k.p.c.: Appeals to the Supreme Court are inadmissible regarding state-paid legal fees because such costs are public-law expenses regulated by separate legislation and do not fall under the definition of procedural costs subject to appeal.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CZ 28/11 POSTANOWIENIE Dnia 21 lipca 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Marta Romańska SSN Katarzyna Tyczka-Rote w sprawie z powództwa A. G. przeciwko Skarbowi Państwa – Dyrektorowi Aresztu Śledczego i Dyrektorowi Zakładu Karnego o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 lipca 2011 r., zażalenia pełnomocnika powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 27 grudnia 2010 r., odrzuca zażalenie. Uzasadnienie 2 Wyrokiem z dnia 3 listopada 2010 r.
Sąd Apelacyjny oddalił apelację powoda oraz przyznał od Skarbu Państwa adwokatowi B. Ć. wynagrodzenie w wysokości 3 294 zł (w tym 594 zł z tytułu podatku VAT) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej w urzędu powodowi w postępowaniu apelacyjnym. Adw. B. Ć. zakwestionował wysokość przyznanego mu wynagrodzenia, ale jego zażalenie zostało odrzucone postanowieniem Sądu Apelacyjnego z dnia 27 grudnia 2010 r., jako niedopuszczalne. Rozpoznając zażalenie adwokata Ć. na postanowienie z dnia 27 grudnia 2010 r.,
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu na podstawie art. 373 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. i art. 39821 k.p.c. O dopuszczalności zażalenia do Sądu Najwyższego decyduje treść art. 3941 k.p.c. Przepis ten nie przewiduje zażalenia w przedmiocie kosztów sądowych, do których należy wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego dla strony z urzędu. Należy podkreślić, że nie ma tu zastosowania art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c., dotyczący kosztów procesu stron. Koszty sądowe nie są bowiem kosztami procesu, są uregulowane w odrębnej ustawie i określają publicznoprawną relację między Skarbem Państwa a stroną bądź pełnomocnikiem.
Z tych względów niedopuszczalne jest zażalenie do Sądu Najwyższego na postanowienie sądu drugiej instancji w przedmiocie przyznania od Skarbu Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu w postępowaniu apelacyjnym (por. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 14 grudnia 2007 r., III CZ 61/07, Biuletyn SN 2008, nr 4, str. 12 oraz z dnia 17 listopada 2009 r., III CZ 53/09, OSNC 2010, nr 5, poz. 79). md