Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to new procedural law restricting standing for non-final judgments.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the applicant's appeal to declare a lower court's decision inconsistent with the law. The applicant sought relief regarding a regional court's order setting compensation for an institute, but the new Civil Procedure Code limited such appeals to final judgments from second-instance courts. The court ruled that because the appealed decision did not fall within the newly restricted categories, the appeal was procedurally inadmissible and the proceedings were terminated.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4241, Art. 5192, Art. 11481 § 3, Art. 11511 § 3, Art. 1215 § 3 k.p.c.; Appeals for non-compliance with the law are inadmissible against judgments other than final second-instance rulings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
.Sygn. akt II CNP 95/10 POSTANOWIENIE Dnia 16 lutego 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : Prezes SN Tadeusz Ereciński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 lutego 2011 r., skargi G. P. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w Ł. z dnia 4 czerwca 2009 r., wydanego w sprawie z wniosku J. C. przeciwko P. B. i G. P. o zabezpieczenie dowodu, umarza postępowanie. 2 Uzasadnienie Skarżący wnosił o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Sądu Rejonowego w Ł. z dnia 4 czerwca 2009 r., którym ustalono wynagrodzenie Instytutu Techniki Budowlanej w W.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W dniu 22 lica 2010 r. uchwalono ustawę o zmianie ustawy – Kodeks cywilny, ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy – Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz.U. Nr 155, poz. 1037), która weszła w życie w dniu 25 września 2010 r. Zgodnie z przepisami tej ustawy, skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczenia przysługuje tylko od prawomocnych wyroków sądu drugiej instancji kończących postępowanie w sprawie oraz od postanowień co do istoty sprawy kończących postępowanie, wydanych przez sąd drugiej instancji w postępowaniu nieprocesowym, w postępowaniu o uznanie i stwierdzenie wykonalności orzeczeń sądów państw obcych oraz w postępowaniu o uznanie i stwierdzenie wykonalności wyroku sądu polubownego wydanego za granicą lub ugody zawartej przed sądem polubownym za granicą (art. 4241 , art. 5192 , art. 11481 § 3, art. 11511 § 3 i art. 1215 § 3 k.p.c.).
W wypadku orzeczeń od których skarga nie przysługuje, odszkodowania z tytułu szkody wyrządzonej przez wydanie prawomocnego orzeczenia niezgodnego z prawem można domagać się bez uprzedniego stwierdzenia niezgodności orzeczenia w postępowaniu ze skargi, chyba że strona nie skorzystała z przysługujących jej środków (art. 4241b k.p.c.). W wymienionej ustawie nie przewidziano przepisów międzyczasowych, co oznacza – zgodnie z zasadą bezzwłocznego stosowania przepisu procesowego (por. uzasadnienie uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego, zasady prawnej, z 17 stycznia 2001 r., III CZP 49/00, OSNC 2001, nr 4, poz. 53) – iż od chwili jej wejścia w życie skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczeń innych niż wymienionych w art. 4241 k.p.c. jest niedopuszczalna.
Dotyczy to także skarg wniesionych przed dniem wejścia w życie wymienionej ustawy. 3 Skoro skarga stała się niedopuszczalna, wydanie orzeczenia jest niedopuszczalne, a postępowanie wywołane tą skargą należało umorzyć (art. 355 § 1 w związku z art. 391 §1, art. 39821 i art. 42412 k.p.c.; por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 24 listopada 2010 r., II CNP 59/10, nie publ., z dnia 24 listopada 2010 r., II CNP 67/10, nie publ., 26 listopada 2010 r., III CNP 49/10, nie publ., z dnia 10 grudnia 2010 r., II CNP 73/10, nie publ., z dnia 10 grudnia 2010 r., II CNP 76/10, nie publ., z dnia 17 grudnia 2010 r., IV CNP 85/10, nie publ., z dnia 17 grudnia 2010 r., III CNP 5/10, nie publ.).