Legislator Case Law & Legislation
II CNP 3/09 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with Civil Procedure Code requirements for legal challenge petitions.

Case Number II CNP 3/09
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the applicants' legal challenge against a final judgment regarding a lease agreement. The applicants argued violations of consumer protection and civil code provisions but failed to meet statutory requirements for filing such a petition. The court ruled that the petition lacked a reasoned statement of grounds and failed to convincingly demonstrate that no other legal remedies were available.

Legislator headnote

AI generated

Art. 4245 § 1 k.p.c.; A legal challenge petition must contain a reasoned statement of grounds and a convincing argument that no other legal remedies are available, otherwise it is inadmissible.

Keywords

AI generated
legal challenge petition Civil Procedure Code reasoned statement of grounds exhaustion of remedies inadmissible appeal consumer protection law lease agreement validity

Cited Legislation

AI generated
Art. 4245 § 1 k.p.c.
Jak trafnie wskazał Sąd Najwyższy, a stanowisko to jest 3 podzielane w składzie rozpoznającym sprawę, skoro wymagania skargi wskazane zostały w pkt 2 i 3 art. 4245 § 1 k.p.c., to oddzielnie należy rozpatrywać każdy z tych elementów.
Art. 4248 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 4248 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy odrzuca na posiedzeniu niejawnym m.in.
Art. 4244 k.p.c.
art. 58 § 1 k.c
zarzucili naruszenie prawa materialnego: art. 58 § 1 k.c., art.
art. 4245 § 1 pkt 2 k.p.c
Skarga nie spełniała wymogu art. 4245 § 1 pkt 2 k.p.c.
art. 4245 § 1 k.p.c
Jak trafnie wskazał Sąd Najwyższy, a stanowisko to jest 3 podzielane w składzie rozpoznającym sprawę, skoro wymagania skargi wskazane zostały w pkt 2 i 3 art. 4245 § 1 k.p.c., to oddzielnie należy rozpatrywać każdy z tych elementów.
art. 4244 k.p.c
art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c
Skarga nie spełniała wymogu art. 4245 § 1 pkt 2 k.p.c.
art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c
Niezależnie od tego skarga nie spełnia wymogu określonego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.
art. 4248 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 4248 § 1 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CNP 3/09 POSTANOWIENIE Dnia 7 kwietnia 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Teresa Bielska-Sobkowicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 kwietnia 2009 r., skargi M. P. i J. P. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 20 września 2006 r., wydanego w sprawie z powództwa Miasta Ł. przeciwko G. P., M. P. i J. P. z udziałem interwenienta ubocznego po stronie pozwanej - Stowarzyszenia Rolników i Kupców Targowiska T. o stwierdzenie nieważności umowy, odrzuca skargę. 2 Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 20 września 2006 r.

Sąd Apelacyjny oddalił apelację pozwanych […] od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 31 stycznia 2005 r. uwzględniającego powództwo Miasta Ł. o ustalenie nieważności umowy dzierżawy nieruchomości położonej w Ł. oraz nakazania wydania tej nieruchomości. W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia pozwani M. P. i J. P. zarzucili naruszenie prawa materialnego: art. 58 § 1 k.c., art. 8 ust. 2 pkt 4 i art. 8 ust. 3 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów przez fakt ich zastosowania.

Skarżący wskazali przepisy, których naruszenie uzasadniało wniesienie skargi oraz opisali błędy Sądu w związku z ich stosowaniem. Dodali, że zaskarżenie orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe, bowiem biorąc pod uwagę wartość przedmiotu zaskarżenia nie przysługiwała skarga kasacyjna i nie zachodziły w tej sprawie przesłanki do wznowienia postępowania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać:

1) oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości lub w części, 2) przytoczenie jej podstaw oraz ich uzasadnienie, 3) wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, 4) uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy, 5) wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe, a ponadto – gdy skargę wniesiono stosując art. 4241 § 2 – że występuje wyjątkowy wypadek uzasadniający wniesienie skargi, 6) wniosek o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem.

Skarga nie spełniała wymogu art. 4245 § 1 pkt 2 k.p.c. a więc przytoczenia jej podstaw oraz ich uzasadnienia. Nie sanuje tego braku okoliczność powołania się na uchybienia sądu. Jak trafnie wskazał Sąd Najwyższy, a stanowisko to jest 3 podzielane w składzie rozpoznającym sprawę, skoro wymagania skargi wskazane zostały w pkt 2 i 3 art. 4245 § 1 k.p.c., to oddzielnie należy rozpatrywać każdy z tych elementów. Wymogi te są niezależne od siebie i spełniają, jako istotne elementy skargi, różne funkcje i cele. Przytoczenie podstaw skargi i ich uzasadnienie pozostaje w związku z treścią art. 4244 k.p.c., natomiast wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, jest konieczne, bowiem istotą skargi jest właśnie stwierdzenie niezgodności zaskarżonego orzeczenia z prawem, a więc konkretnym jego przepisem.

Naruszenia prawa materialnego lub procesowego mogą, ale nie muszą, spowodować niezgodności z prawem. Przepisy powołane w podstawach skargi niekiedy będą jednocześnie przepisami, z którymi zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, nie zawsze jednak zależność taka będzie występować. Uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.) polega na przedstawieniu wyodrębnionego wywodu przekonującego, że szkoda została wyrządzona oraz określającego czas jej powstania, postać i związek przyczynowy z wydaniem orzeczenia niezgodnego z prawem (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 141, z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, nie publ., z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05, nie publ., z dnia 22 listopada 2005 r., I CNP 19/05, nie publ.).

Skarżący tego obowiązku nie spełnił. Przesłanka uprawdopodobnienia szkody, przewidziana w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c., zostaje spełniona, jeżeli skarżący powoła w skardze nie tylko wszystkie znane mu fakty, które wskazują na związek między zaskarżonym orzeczeniem a doznanymi wskutek jego wydania stratami lub utraconymi korzyściami, ale ponadto powoła dowody lub co najmniej ich surogaty, które uczynią twierdzenie o wyrządzeniu szkody wiarygodnym (tak m.in. postanowienie SN z dnia 23 marca 2006 r., IV CNP 23/06, Biul.SN 2006, nr 6, s. 8, postanowienie SN z dnia 25 lipca 2006 r., III CNP 40/06).

Ze złożonego oświadczenia powinno wynikać, że szkoda wystąpiła. Niezbędne jest przy tym przeprowadzenie przekonywającego wywodu 4 wskazującego czas powstania szkody oraz związek przyczynowy między nią a wydaniem zaskarżonego orzeczenia (por. postanowienie SN z dnia 28 listopada 2006 r., III CNP 55/06, niepubl.). Takiego wywodu skarga nie zawiera, nie zastępuje go bowiem stwierdzenie, że szkoda wystąpiła. Jako uprawdopodobnienie szkody skarżący dołączyli do skargi kierowane do pozwanego – po wydaniu zaskarżonego wyroku – wezwania do zapłaty wskazanych tam kwot tytułem odszkodowania i zwrotu nakładów.

Kierowane do pozwanego wezwania świadczą o tym, że to właśnie w jego działaniu upatrują źródło szkody. Nie można zatem uznać, aby przesłanka uprawdopodobnienia wyrządzenia skarżonym wyrokiem szkody została spełniona. Niezależnie od tego skarga nie spełnia wymogu określonego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. Wykazanie w skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe (art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.) polega na ujawnieniu i przedstawieniu tej okoliczności w sposób wyczerpujący i niebudzący wątpliwości oraz na dowiedzeniu jej istnienia i przekonywającym uzasadnieniu.

Niezbędne jest przedstawienia analizy prawnej przepisów dotyczących środków zaskarżenia, których zastosowanie - w odniesieniu do zaskarżonego orzeczenia - jest niedopuszczalne lub z innych przyczyn na pewno nie mogłoby odnieść skutku. (por. postanowienie SN z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006/7-8/140, postanowienie SN z dnia 28 lutego 2006 r., I CNP 12/06, nie publ.). W konsekwencji wymaganie przewidziane w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. nie jest spełnione, jeżeli jak to jest w niniejszej skardze, pozwany ogranicza się do stwierdzenia, że od zaskarżonego orzeczenia nie przysługuje skarga kasacyjna z uwagi na wartość przedmiotu zaskarżenia oraz nie zachodziły przesłanki do wznowienia postępowania.

Zgodnie z art. 4248 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy odrzuca na posiedzeniu niejawnym m.in. skargę niespełniającą wymagań określonych w art. 424-5 § 1 k.p.c. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.