Supreme Court dismisses appeal for annulment due to lack of proven damage and insufficient legal argumentation.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appeal filed by the defendants to annul a final judgment from the District Court in E. The plaintiffs failed to substantiate the damage required by Article 4245 § 1(4) of the Code of Civil Procedure, merely claiming a lack of permanent residence without specifying its scope or duration. Furthermore, the court rejected the argument regarding the inadmissibility of cassation under Article 4245 § 1(5) because it lacked the necessary detailed legal reasoning proving the impossibility of other legal remedies.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4245 § 1 k.p.c.; An appeal for annulment is inadmissible if the appellant fails to substantiate the damage caused by the judgment or provides insufficient legal argumentation proving the impossibility of other legal remedies.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CNP 102/08 POSTANOWIENIE Dnia 30 stycznia 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie ze skargi pozwanych o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w E. z dnia 13 września 2006 r., sygn. akt [...], w sprawie z powództwa K.F. przeciwko T.S. i W. Z. o wydanie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 stycznia 2009 r., odrzuca skargę. 2 Uzasadnienie Wniesiona przez pozwanych skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w E. z dnia 13 września 2006 r. pozbawiona jest niektórych spośród niezbędnych elementów tej skargi wymienionych w art. 4245 § 1 k.p.c. Skarżący nie uprawdopodobnili wyrządzenia im szkody spowodowanej wydaniem tego orzeczenia, którego skarga dotyczy.
Za spełnienie tego wymogu nie można uznać stwierdzenia, że wyrządzona szkoda polega na braku możliwości zamieszkiwania dożywotników na nieruchomości, co stanowi szkodę w sensie czysto prawnym jak i moralnym. Wymóg uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody przewidziany w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. wymaga wskazania jej rodzaju i rozmiaru oraz czasu powstania, a także przedstawienia dowodów uwiarygodniających to oświadczenie. Samo twierdzenie o zaistnieniu szkody bez określenia jej rozmiaru nie jest wystarczające do uznania spełnienia wymagania określonego w tym przepisie (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05; z dnia 26 stycznia 2006 r., V CNP 98/05; z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006 r., nr 7-8, poz. 141; z dnia 9 lutego 2006 r., IV CNP 42/05; z dnia 15 lutego 2006 r., IV CNP 7/05).
Ponadto nie została spełniona przesłanka wynikająca z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c., ponieważ skarżący ograniczył się, tylko do stwierdzenia, że brak jest ustawowej podstawy do złożenia skargi o wznowienie postępowania, a nadto że skarga kasacyjna była niedopuszczalna. Takie sformułowanie nie jest równoznaczne ze spełnieniem wymogu przewidzianego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. (por. postanowienie SN z dnia 17 sierpnia 2005 r., l CNP 5/05, OSNC 2006 r., nr 1, poz. 17). Jego spełnienie polega na zawarciu w skardze wyodrębnionej jurydycznie pogłębionej argumentacji dowodzącej w sposób wyczerpujący i niebudzący wątpliwości, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe (por. postanowienie SN z dnia 19 stycznia 2006 r., II CNP 2/06, OSNC 2006 r., nr 6, poz. 112; postanowienie SN z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006 r., nr 7-8, poz. 140).
W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.