Supreme Court dismisses appeal for violation of law due to failure to prove actual damage caused by the lower court's ruling.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal against a final judgment ordering the dismissal of their claim for payment. The plaintiff argued that the lower court's decision caused them loss of benefits but failed to specify the damage's nature or amount. The court ruled that an appeal for violation of law requires concrete proof of actual damage and a causal link to the contested ruling, which the plaintiff did not provide.
Legislator headnote
AI generatedart. 4241 k.p.c.; art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.: An appeal for violation of law against a final judgment is inadmissible if the appellant fails to substantiate the existence, type, and extent of the damage caused by the judgment and to establish a causal connection between the judgment and the damage.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CNP 26/08 POSTANOWIENIE Dnia 23 października 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący) SSN Antoni Górski (sprawozdawca) SSN Marek Sychowicz w sprawie z powództwa H. U. przeciwko Skarbowi Państwa - (...) Wojewódzkiemu Lekarzowi Weterynarii o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 października 2008 r., skargi powódki o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 27 marca 2007 r., sygn. akt I C (…), odrzuca skargę; nie obciąża powódki kosztami postępowania. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 27 marca 2007 r. Sąd Okręgowy w W. Wydział l Cywilny odrzucił pozew w sprawie z powództwa H. U. przeciwko Skarbowi Państwa - (...) Wojewódzkiemu Lekarzowi Weterynarii. W związku z wymienionym postanowieniem Sądu Okręgowego powódka wniosła o stwierdzenie jego niezgodności z prawem w całości.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 4241 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji, jeżeli przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie orzeczenia w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie 2 jest możliwe. Ponadto w wyjątkowych wypadkach, gdy niezgodność z prawem wynika z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela, skarga przysługuje także od prawomocnego orzeczenia wydanego przez sąd pierwszej lub drugiej instancji, jeżeli strony nie skorzystały z przysługujących im środków prawnych, chyba że jest możliwa zmiana lub uchylenie orzeczenia w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych.
Wymagania konstrukcyjne skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia określone zostały w przepisie art. 4245 § 1 k.p.c. Jednym z nich jest wymienione w pkt 4 wymaganie uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy. Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem Sądu Najwyższego, ten kreatywny wymóg skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia obliguje skarżącą do złożenia oświadczenia, że szkoda wystąpiła, jak również do wskazania jej rodzaju i rozmiaru, a ponadto do powołania lub przedstawienia dowodów lub innych środków uwiarygodniających jej twierdzenie.
Niezbędne jest wskazanie związku przyczynowego między wydaniem zaskarżonego wyroku a powstaniem szkody. Ponadto skarżąca może powoływać się tylko na taką szkodę, która została już wyrządzona na skutek wydania zaskarżonego orzeczenia, a nie na szkodę, która może powstać dopiero w przyszłości. Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie służy bowiem zapobieganiu wyrządzeniu szkody, mogącej powstać na skutek jego wydania, lecz jest środkiem prawnym, który w razie jego uwzględnienia będzie stanowić podstawę wystąpienia z powództwem przeciwko Skarbowi Państwa o naprawienie szkody wyrządzonej tym orzeczeniem, (por. postanowienia SN z dnia 15 lutego 2006 r., IV CNP 7/05, LEX nr 192046; z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, OSNC 2006 r., nr 1, poz. 16; z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05, niepubl.; z dnia 27 października 2005 r., V CNP 28/05, niepubl.; z dnia 10 sierpnia 2006 r., V CNP 102/06, niepubl.; z dnia 25 maja 2007 r., II CNP 51/07, niepubl.; z dnia 21 lipca 2008 r., l CNP 44/08, niepubl.; z dnia 30 września 2008 r., l CNP 63/08, niepubl.).
W przedmiotowej sprawie argumentacja skarżącej nie spełnia ww. wymagań. Skarżąca ograniczyła się do stwierdzenia, że „uprawdopodabniając wyrządzenie szkody w postaci utraty korzyści wskazuję wszystkie dowody złożone w sprawie l C 702/06". Niezależnie od lakoniczności przedstawionego wywodu należy podkreślić, że skarżąca nie uprawdopodobniła ani rozmiaru podniesionych szkód, ani też nie wykazała jej związku z wydaniem kwestionowanego orzeczenia. Samo wydanie niekorzystnego dla 3 strony rozstrzygnięcia nie może być utożsamiane z poniesieniem szkody w rozumieniu przepisów dotyczących przedmiotowej skargi.
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, która nie czyni zadość wymaganiu wynikającemu z art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c., podlega odrzuceniu a limine. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji (art. 4248 § 1 w zw. z art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.). Jednocześnie na mocy art. 102 k.p.c. odstąpiono od obciążania powódki kosztami postępowania skargowego.