Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
III CNP 26/14 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for eviction as no actual damage occurred, only a threat, and no legal inconsistency was specified.

Case Number III CNP 26/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appeal filed by tenants against a municipal eviction order, ruling that the claim failed to meet procedural requirements. The tenants argued the eviction caused real, irreparable harm to their property rights, but the court held that a mere threat of damage does not constitute the actual loss required for admissibility under the Civil Procedure Code. Furthermore, the appellants failed to identify the specific legal provision they claimed was violated by the lower court's decision.

Legislator headnote

AI generated

Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c. An appeal for the revocation of a final judgment is inadmissible if the appellant fails to prove that the judgment caused actual damage, as a mere threat of future harm is insufficient, and if the appellant does not specify the legal provision allegedly violated.

Keywords

AI generated
admissibility of appeal actual damage requirement threat of harm civil procedure code revocation of final judgment

Cited Legislation

AI generated
Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.
Skarżący nie uprawdopodobnili szkody, a przeciwnie, stwierdzili tylko, że „powstało realne zagrożenie wyrządzenia szkody w ich majątku”, co nie spełnia wymagania określonego w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. Nie wskazano także, z którym przepisem zaskarżony wyrok jest niezgodny (art.
Art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.
Nie wskazano także, z którym przepisem zaskarżony wyrok jest niezgodny (art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.).
Art. 4248 § 1 k.p.c.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).
art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c
Skarżący nie uprawdopodobnili szkody, a przeciwnie, stwierdzili tylko, że „powstało realne zagrożenie wyrządzenia szkody w ich majątku”, co nie spełnia wymagania określonego w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c
Nie wskazano także, z którym przepisem zaskarżony wyrok jest niezgodny (art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.).
art. 4248 § 1 k.p.c
Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Cited Case Law

AI generated
II CNP 15/05
Supreme Court dismisses appeal against final costs ruling as it is not a final judgment on the main case.
II BP 11/06
Supreme Court dismissed appeal; court costs payment does not constitute established damage under Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.
III CNP 46/06
Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with law due to failure to prove actual damage caused by the judgment.
III CNP 30/07
Supreme Court dismisses appeal for annulment of final ruling on property division due to lack of proven damage.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III CNP 26/14 POSTANOWIENIE Dnia 11 marca 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z powództwa Gminy Miejskiej K. przeciwko A. M., R. M. i M. M. o opróżnienie lokalu mieszkalnego, oraz z powództwa A. M., R. M. i M. M. przeciwko Gminie Miejskiej K. o ustalenie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 marca 2015 r., na skutek skargi A. M., R. M. i M. M. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 22 maja 2014 r., odrzuca skargę. 2

UZASADNIENIE

Pozwani wnieśli skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 22 maja 2014 r., wskazując, że skutkuje on realnym zagrożeniem wyrządzenia niepowetowanej szkody w postaci utraty przez pozwanych prawa do dysponowania lokalem.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Sąd Najwyższy wielokrotnie wyjaśniał, że szkoda, która jest przesłanką dopuszczalności skargi (4245 § 1 pkt 4 k.p.c.), musi być spowodowana przez wydanie orzeczenia, a więc powinna zostać realnie poniesiona (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 17 listopada 2005 r., II CNP 15/05, OSNC 2006, nr 9, poz. 153, z dnia 27 lipca 2006 r., II BP 11/06, OSNP 2007, nr 15-16, poz. 223, z dnia 28 listopada 2006 r., III CNP 46/06, „Izba Cywilna” 2007, nr 12, s. 50, z dnia 25 maja 2007 r., III CNP 30/07, „Izba Cywilna” 2008, nr 12, s. 52); nie wystarczy zagrożenie wystąpieniem szkody lub jej prawdopodobieństwo. Skarżący nie uprawdopodobnili szkody, a przeciwnie, stwierdzili tylko, że „powstało realne zagrożenie wyrządzenia szkody w ich majątku”, co nie spełnia wymagania określonego w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. Nie wskazano także, z którym przepisem zaskarżony wyrok jest niezgodny (art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.). Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).