Supreme Court dismisses appeal for lack of admissibility due to insufficient proof of damage and legal impossibility of other remedies.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the applicant's appeal for failure to meet statutory admissibility requirements under the Code of Civil Procedure. The applicant failed to substantiate the damage claimed or provide a detailed legal argument proving that no other legal remedies were available. Consequently, the court ruled that the appeal was inadmissible because it lacked the necessary elements to proceed.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4245 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.; An appeal for a ruling on the unconstitutionality of a final decision is inadmissible if the appellant fails to substantiate the damage caused or to provide a comprehensive legal argument demonstrating the impossibility of using other legal remedies.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CNP 19/14 POSTANOWIENIE Dnia 16 października 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie skargi Z. K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w T. z dnia 17 lipca 2012 r., wydanego w sprawie z wniosku Z. K. przy uczestnictwie M. K. o podział majątku dorobkowego, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 października 2014 r., odrzuca skargę. 2
UZASADNIENIE
Wniesiona przez wnioskodawcę skarga o stwierdzenie w części niezgodności z prawem postanowienia Sądu Okręgowego w T. z dnia 17 lipca 2012 r. pozbawiona jest niektórych spośród niezbędnych elementów tej skargi wymienionych w art. 4245 § 1 k.p.c. Skarżący nie uprawdopodobnił wyrządzenia mu szkody spowodowanej wydaniem orzeczenia, którego skarga dotyczy. Za spełnienie tego wymogu nie można uznać stwierdzenia, że dla uprawdopodobnienia szkody wnioskodawcy wnosi on o dopuszczenie dowodów. Wymóg uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody przewidziany w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. wymaga wskazania jej rodzaju i rozmiaru oraz czasu powstania, a także przedstawienia dowodów uwiarygodniających to oświadczenie.
Samo twierdzenie o zaistnieniu szkody nie jest wystarczające do uznania spełnienia wymagania określonego w tym przepisie (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05; z dnia 26 stycznia 2006 r., V CNP 98/05; z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006 r., nr 7-8, poz. 141; z dnia 9 lutego 2006 r., IV CNP 42/05; z dnia 15 lutego 2006 r., IV CNP 7/05). Ponadto nie została spełniona przesłanka wynikająca z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c., ponieważ skarżący ograniczył się tylko do stwierdzenia, że brak jest ustawowej podstawy do złożenia skargi o wznowienie postępowania, a nadto że wyrok nie podlega zaskarżeniu skargą kasacyjną.
Takie sformułowanie nie jest równoznaczne ze spełnieniem wymogu przewidzianego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. (por. postanowienie SN z dnia 17 sierpnia 2005 r., I CNP 5/05, OSNC 2006 r., nr 1, poz. 17). Jego spełnienie polega na zawarciu w skardze wyodrębnionej jurydycznie argumentacji dowodzącej w sposób wyczerpujący i niebudzący wątpliwości, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe (por. postanowienie SN z dnia 19 stycznia 2006 r., II CNP 2/06, OSNC 2006 r., nr 6, poz. 112; postanowienie SN z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006 r., nr 7-8, poz. 140). 3 W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.