Legislator Case Law & Legislation
871/2019 AI generated

Supreme Court partially allows appeal against lower court ruling exceeding claimed damages in civil dispute.

Case Number 871/2019
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court partially allowed the appellant's appeal against the First Instance Court's decision. The appellant argued the lower court erred by considering evidence not presented and by awarding damages exceeding the claim. The court rejected the procedural complaints but found the lower court had granted a sum higher than requested, necessitating a remand for the excess amount.

Legislator headnote

AI generated

Articles 559(8) and 559(9)(b) of the Code of Civil Procedure; The Supreme Court may partially allow an appeal when the lower court considers unpresented matters or grants a judgment exceeding the specific request, remanding the case for the excess portion.

Keywords

AI generated
Code of Civil Procedure appeal grounds excessive damages remand for excess procedural admissibility judgment exceeding claim partial remand

Cited Legislation

AI generated
Article 559(8) of the Code of Civil Procedure
Article 559(9)(b) of the Code of Civil Procedure
Article 580(3) of the Code of Civil Procedure
Articles 106, 176, 183(2) and 495(4) of the Code of Civil Procedure

Cited Case Law

AI generated
OLAP 9/1997
OLAP 3/2008
AP 625/2008
Supreme Court dismisses appeal on labor contract termination, ruling lower court correctly applied substantive law.
AP 328/2008
Greek Supreme Court dismisses appeal for vague legal error claims lacking specific statutory citations and factual basis.
AP 1434/2010
Supreme Court dismisses appeal for non-consideration of evidence due to failure to formally cite documents at second instance.
AP 1586/2008
Supreme Court dismisses appeal against second-instance judgment as inadmissible due to improper target of review.
AP 1591/2017
Supreme Court dismisses appeal on grounds of inadmissibility and lack of legal basis for annulment arguments.
AP 886/2017
Supreme Court dismisses appeals on res judicata grounds regarding prior court findings on work hours and overtime. The court rejects the argument that previous appellate decisions were overturned. The court rules that prior findings on work hours and overtime remain binding. The court dismisses the appeals as the prior findings on work hours and overtime remain binding. The court dismisses the appeals because the prior findings on work hours and overtime remain binding. The court dismisses the appeals as the prior findings on work hours and overtime remain binding.
AP 704/2011
Supreme Court allows appeal against labor court award exceeding claimed salary based on higher collective agreement rates.
AP 777/2010
Supreme Court allows appeal against appellate court judgment ordering payment of legal fees without corresponding claim.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 871 / 2019 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 871/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1'Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Λέκκα Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αθανάσιο Καγκάνη, Αλτάνα Κοκκοβού, Αγγελική Τζαβάρα και Χρήστο Τζανερρίκο - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 5 Νοεμβρίου 2018, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ομόρρυθμης Εταιρείας με την επωνυμία "... Ο.Ε.", που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Χρήστο Χατζηπέμο και κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσιβλήτου: Δημοτικής Επιχείρησης με την επωνυμία "..." με τον διακριτικό τίτλο "...." και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αγαθόνικο Φουντουκίδη και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 6/4/2012 ανακοπή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο .... Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 62/2014 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 250/2017 του Μονομελούς Εφετείου Θράκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 10/8/2017 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Ο εκ του άρθρου 559 αρ. 8 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως ιδρύεται αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ως "πράγματα" νοούνται οι αυτοτελείς ισχυρισμοί, που τείνουν στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση του ασκουμένου με την αγωγή, ένσταση ή αντένσταση ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος (ΟλΑΠ 9/1997, ΑΠ 625/2008, ΑΠ 328/2008), καθώς και οι κύριοι και πρόσθετοι λόγοι της εφέσεως (ΟλΑΠ 3/2008, ΑΠ 1434/2010, ΑΠ 1586/2008). Εξάλλου, κατά το άρθρο 559 αριθ. 9 β' ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται, αν το δικαστήριο επιδίκασε περισσότερα από όσα ζητήθηκαν. Ο προβλεπόμενος από τη διάταξη αυτή λόγος αναιρέσεως θεμελιώνεται, όταν το δικαστήριο επιδίκασε ή αναγνώρισε ή προέβη σε διάπλαση υπερακοντίζοντας το σχετικό αίτημα (ΑΠ 1591/2017, ΑΠ 886/2017, ΑΠ 704/2011, ΑΠ 777/2010).

Στην προκειμένη περίπτωση, με τον πρώτο αναιρετικό λόγο, από τον αριθμό 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ και τους δεύτερο και τρίτο λόγους, από τον αριθμό 9 του ίδιου άρθρου, η αναιρεσείουσα αιτιάται το Εφετείο ότι έλαβε υπόψη του και δέχθηκε, κατ' ουσίαν, ανύπαρκτο λόγο έφεσης της αντιδίκου της, συνιστάμενο, δήθεν, στην προσβολή της εκκαλουμένης, για το σύνολο της απορριπτικής της ένδικης ανακοπής διατάξεώς της, παρότι αυτή (ήδη αναιρεσίβλητη) παρεπονείτο για την απόρριψή της και, εντεύθεν, την επικύρωση της πληττομένης διαταγής πληρωμής, μόνο κατά το μέρος των 50.745,44 €, πλέον του από 11% ΦΠΑ, με συνέπεια να εξαφανίσει την εκκαλουμένη στο σύνολό της, να δεχθεί εν όλω την ανακοπή και να ακυρώσει καθολικά την πληττομένη διαταγή πληρωμής, υπερβαίνοντας, έτσι, το σχετικό αίτημα.

Στην προκειμένη περίπτωση, από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης (άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ) προκύπτουν τα ακόλουθα: Με την 52/ΔΠ52/2012 διαταγή πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ροδόπης υποχρεώθηκε η ήδη αναιρεσίβλητη, Δημοτική Επιχείρηση, να καταβάλει στην ήδη αναιρεσείουσα το ποσό των 90.997,15 €.

Η ήδη αναιρεσίβλητη, με την ΤΜ50/23-4-2012 ανακοπή και το 158/5-12-2013 δικόγραφο προσθέτων λόγων της, επικαλούμενη ότι η απαίτηση της αντιδίκου της, για την οποία εκδόθηκε η πληττομένη διαταγή πληρωμής, δεν αποδεικνύεται, με βάση τα προσκομισθέντα έγγραφα, για το ποσό των 50.745,44 €, πλέον ΦΠΑ 11%, ζήτησε την ακύρωσή της.

Το Μονομελές Πρωτοδικείο Ροδόπης, με την 62/2014, απόφασή του, απέρριψε την ανακοπή και τους προσθέτους λόγους της και επικύρωσε τη διαταγή πληρωμής. Με την με αριθ. κατ. 15/17-03-2015 έφεσή της, κατά της αποφάσεως αυτής η ήδη αναιρεσίβλητη, ισχυρισθείσα ότι: "...η απαίτησις της εφεσιβλήτου έναντι ημών δεν υφίσταται ουδέ δύναται να θεμελιωθεί και αποδειχθεί κατά τους όρους του άρθρου 623 ΚΠολΔ κατά το μέρος αυτής, όπερ ανέρχεται εις το ποσόν των πεντήκοντα χιλιάδες επτακόσια σαράντα πέντε € και σαράντα τέσσερα λεπτά (50.745,44 €), πλέον ΦΠΑ εξ 11%, αναλυόμενον ως ακολούθως ανά φορολογικό παραστατικό...", ζήτησε την εξαφάνιση, άλλως τη μεταρρύθμιση της εκκαλουμένης, ως προς το ύψος της απαιτήσεως της ήδη αναιρεσείουσας, απομειούμενης, κατά 56.327,44 € (50.745,44 €, πλέον του από 11% ΦΠΑ).

Το Εφετείο, με την αναιρεσιβαλλομένη απόφασή του, δέχθηκε τα ακόλουθα: "...Με τον πρώτο προβαλλόμενο λόγο της υπό κρίση έφεσής της η εκκαλούσα - ανακόπτουσα ισχυρίζεται ότι η ανακοπτόμενη διαταγή πληρωμής εκδόθηκε με βάση τα προσκομιζόμενα τιμολόγια, από τα οποία, ήτοι κατ' έλλειψη εγγράφου αποδείξεως, δεν προέκυπτε το βέβαιο και το εκκαθαρισμένο της απαίτησης της καθ' ης, κατά τα ειδικότερα εκτιθέμενα στο δικόγραφο της έφεσης.

Ο ως άνω λόγος ανακοπής συνίσταται σε άρνηση της συνδρομής των τυπικών προϋποθέσεων της εγκυρότητας έκδοσης της προσβαλλόμενης διαταγής πληρωμής και είναι παραδεκτός, ορισμένος και νόμιμος, στηριζόμενος στις διατάξεις των άρθρων 623 και 624, 628, 443, 447, 583 επ. ΚΠολΔ, κατά τα αναφερόμενα στην προηγηθείσα μείζονα σκέψη.

Από όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα που νόμιμα προσκομίζονται με επίκληση από τους διαδίκους, αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Η ανακοπτόμενη με αριθμ. 52/2012 Διαταγής Πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ροδόπης, με την οποία υποχρεώθηκε η ανακόπτουσα Δημοτική Επιχείρηση να καταβάλει στην καθ' ης η ανακοπή ομόρρυθη εταιρία το συνολικό ποσό των ενενήντα χιλιάδων εννιακοσίων ενενήντα επτά ευρώ και δεκαπέντε λεπτών (90.997,15), με το νόμιμο τόκο από την επομένη της επίδοσης της διαταγής πληρωμής και ποσό χιλίων τετρακοσίων είκοσι (1.420,00) ευρώ ως δικαστικά έξοδα, εκδόθηκε με βάση τα ακόλουθα έγγραφα:

1) την αριθ. 11/2010 απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της πρώην ..., με την οποία καταρτίστηκαν οι όροι διακήρυξης δημοπρασίας ανάδειξης αναδόχου για την εκτέλεση του έργου "Μίσθωση Λεωφορείων εντός και εκτός των ορίων του Νομού …, στα πλαίσια υποστήριξης ερασιτεχνικού - μαζικού αθλητισμού και βελτίωσης της ζωής και αναβάθμισης των γενικών συνθηκών διαβίωσης των πολιτών του Δήμου ...",

2) την 6/2010 απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της ανακόπτουσας με την οποία ορίστηκε τριμελής επιτροπή διαγωνισμών -δημοπρασιών,

3) την με αριθ. 13/2010 απόφαση του Δ.Σ. της ανακόπτουσας με την οποία εγκρίθηκαν τα πρακτικά της τριμελούς επιτροπής και κατακυρώθηκε το ανωτέρω έργο στην καθ' ης η ανακοπή, που διατηρεί στην … γραφείο γενικού τουρισμού,

4) την από 12-3-2010 σύμβαση που υπέγραψε η αιτούσα με την πρόεδρο της ανακόπτουσας δημοτικής επιχείρησης, σύμφωνα με την οποία της ανατέθηκε η εκτέλεση δρομολογίων με τις προσδιοριζόμενες αμοιβές και ειδικότερα:

α) τα δρομολόγια εντός του νομού … με προσφερόμενη τιμή κατά χιλιόμετρο 0,90 ευρώ ή ελάχιστη αποζημίωση ανά δρομολόγιο 100,00 ευρώ,

β) τα δρομολόγια ... - … - ..., καθώς και ... - ... - ... με προσφερόμενη τιμή κατά χιλιόμετρο 1,00 ευρώ,

γ) τα δρομολόγια εκτός Νομού ... (πλην ... και ... με προσφερόμενη τιμή 0,75 ευρώ κατά χιλιόμετρο και για κάθε διανυκτέρευση 110,00 ευρώ, συμπεριλαμβανομένου Φ.Π.Α.

δ) την αριθ. 378/702652-8 εγγυητική επιστολή της Εθνικής Τράπεζας ποσού 7.500,00 ευρώ, που κατέθεσε η καθ' ης η ανακοπή για την καλή, προσήκουσα και εμπρόθεσμη εκτέλεση των όρων της σύμβασης,

ε) σαράντα (40) τιμολόγια παροχής υπηρεσιών εντός του χρονικού διαστήματος από 12-3-2010 έως 11-12-2010 που εξέδωσε η καθ' ης η ανακοπή - εργολήπτρια εταιρία στο όνομα της ανακόπτουσας δημοτικής επιχείρησης, συνολικού ποσού 109.195,12 ευρώ, κανένα από τα οποία δεν φέρει την υπογραφή της εξουσιοδοτημένης προς τούτο εκπροσώπου της ανακόπτουσας,

στ) την από 28-2-2011 βεβαίωση καλής εκτέλεσης των εργασιών της προέδρου της ανακόπτουσας Μ. Γ., και ζ) έγγραφο των ορκωτών λογιστών της δημοτικής επιχείρησης. Από τα προαναφερόμενα έγγραφα το υπό στοιχ. (ζ) έγγραφο επιβεβαίωσης του ύψους της απαίτησης της καθ' ης από τους ορκωτούς λογιστές της ανακόπτουσας, φερόμενο ως εκδοθέν από την τελευταία έγγραφο, δεν φέρει την υπογραφή εκπροσώπου της ανακόπτουσας, παρά μόνον την σφραγίδα της καθ' ης η ανακοπή και ημερομηνία 4-2-2011, ενώ το αντίγραφο της αποσταλείσας τηλεομοιοτυπίας που φέρει υπογραφή αγνώστου ατόμου επιβεβαιώνει ότι η αμοιβή του παρασχεθέντος από την καθ' ης η ανακοπή προς την ανακόπτουσα έργου κατά το χρονικό διάστημα από 1-1- 2010 έως 31-12-2010 ανήλθε στο ποσό των 177.431,74 ευρώ και ότι οι οφειλές της κατά την 31η-12-2010 ανέρχονται στο αιτούμενο με την διαταγή πληρωμής ποσό των 90.775,15 ευρώ, χωρίς ωστόσο να διευκρινίζεται αν αφορά τη συγκεκριμένη και επικαλούμενη σύμβαση έργου, ενόψει του ότι ο χρόνος δεν συμπίπτει με τα επίδικα τιμολόγια, ενώ έρχεται ευθέως σε αντίθεση με το ποσό που η προσβαλλόμενη διαταγή πληρωμής αναφέρει ως συνολικό ποσό της αξίας του έργου και προκύπτει από την άθροιση των επίδικων τιμολογίων, ήτοι το ποσό των 109.195,12 ευρώ, ώστε προκύπτει αμφιβολία τόσο για το συνολικό επιδικασθέν ποσό, όσο και για το επιμέρους καταβληθέν από την ανακόπτουσα ποσό, αφού αν η συνολική αμοιβή της καθ' ης η ανακοπή από το συγκεκριμένο έργο ανήλθε στο ποσό των 177.431,74 ευρώ και οφείλει το ποσό των 90.775,15 ευρώ, τότε κατέβαλε το ποσό των 86.656,59 ευρώ στην καθ' ης η ανακοπή και όχι το ποσό των 18.197,97 ευρώ που ισχυρίζεται η καθ' ης η ανακοπή ότι κατέβαλε η ανακόπτουσα, αποδεχόμενη τη μερική εξόφλησή του.

Τα λοιπά έγγραφα ουδέν αποδεικνύουν για το ύψος της απαίτησης της καθ' ης η ανακοπή, ενώ ο επικαλούμενος πίνακας αναλυτικού καθολικού από το λογιστήριο της ανακόπτουσας από 1-1-2010 έως 31-12-2010 σύμφωνα με το οποίο επιβεβαιώνεται το συνολικό ποσό της οφειλής της καθ' ης η ανακοπή και επιδικασθέν ποσό των 90.775,15 ευρώ, αφενός μεν δεν επιβεβαιώνεται ότι προσκομίστηκε κατά την έκδοση της διαταγής πληρωμής, αφετέρου δε αναφέρει συναλλαγές από 1-1- 2010 έως 11-12-2010, ενώ από τις συναλλαγές μέχρι την 6-3-2010, ήτοι εκτός του χρόνου των επίδικων τιμολογίων, αναφέρεται χρεωστικό υπόλοιπο της καθ' ης η ανακοπή το ποσό των 6.802,03 ευρώ, το οποίο ωστόσο συναθροίζεται για την κατάφαση χρεωστικού υπόλοιπου ποσού 90.775,15 ευρώ.

Επομένως, σύμφωνα με τα προδιαληφθέντα στην υπό στοιχ. (3) νομική σκέψη της παρούσας, με βάση τα πιο πάνω έγγραφα τα οποία προσκομίστηκαν για την έκδοση της προσβαλλόμενης διαταγής πληρωμής και ειδικότερα αφενός μεν τα προσκομισθέντα τιμολόγια κανένα από τα οποία δεν φέρει την υπογραφή του εξουσιοδοτημένου προς τούτο εκπροσώπου της ανακόπτουσας και αφετέρου τα λοιπά προαναφερόμενα ιδιωτικά έγγραφα δεν αποδεικνύουν υπέρ του εκδότη αυτών σύμφωνα με το άρθρο 447 ΚΠολΔ υπέρ της καθ' ης η ανακοπή το ύψος της οφειλόμενης αμοιβής για την παροχή υπηρεσιών ώστε το ύψος της αμοιβής της από την πιο πάνω σύμβαση δεν ήταν βέβαιο, δεδομένου ότι δεν αποδεικνυόταν εγγράφως από την καθ' ης η ανακοπή το ύψος της αμοιβής της για το παρασχεθέν έργο, ώστε με απλό μαθηματικό υπολογισμό να προκύψει το ποσό της αμοιβής της.

Συνεπώς, η έκδοση της προσβαλλόμενης διαταγής πληρωμής με βάση τα εν λόγω παντελώς ανυπόγραφα τιμολόγια, τα οποία δεν συνοδεύονται από έγγραφα τα οποία να επιβεβαιώνουν το επιδικασθέν ποσό, ήτοι στοιχεία που αποτελούν διαδικαστική προϋπόθεση, η έλλειψη της οποίας επάγεται ακυρότητα της διαταγής πληρωμής που απαγγέλλεται κατά τα αναφερόμενα στη μείζονα σκέψη, ανεξαρτήτως της υπάρξεως της απαιτήσεως και της δυνατότητας να αποδειχθεί με άλλα αποδεικτικά μέσα.

Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο που έκρινε αντιθέτως έσφαλε και πρέπει να γίνει δεκτή και ως ουσιαστικά βάσιμη η υπό κρίση έφεση, να εξαφανιστεί η εκκαλουμένη απόφαση, να κρατηθεί προς εκδίκαση η ανακοπή και οι πρόσθετοι λόγοι της, να γίνει δεκτός ο βαλλόμενος με τους πρόσθετους λόγους της ανακοπής λόγος περί μη εγγράφου αποδείξεως του επιδικασθέντος ποσού και να ακυρωθεί η υπό κρίση 52/2012 Διαταγή Πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ροδόπης...".

Με την κρίση του, όμως, αυτή, το Εφετείο, υπέπεσε στις αποδιδόμενες σ' αυτό, με τους προαναφερθέντες αναιρετικούς λόγους, πλημμέλειες, όπως βασίμως αιτιάται η αναιρεσείουσα. Και τούτο, διότι, αφενός, έλαβε υπόψη του, ανύπαρκτο λόγο έφεσης της ήδη αναιρεσίβλητης, συνιστάμενο στο ότι, δήθεν, αυτή έπληττε την πρωτόδικη απόφαση, για την απόρριψη της ανακοπής της κατά της ένδικης διαταγής πληρωμής, στο σύνολό της και όχι μόνο για το πράγματι πληττόμενο μέρος της από 50.745,44 €, πλέον 11% ΦΠΑ, επιδικασθείσας απαίτησής της και, αφετέρου, ακυρώνοντας στο σύνολό της την ένδικη διαταγή πληρωμής, επιδίκασε περισσότερα από όσα ζητήθηκαν.

ΙΙ. Τέλος, με τον τέταρτο αναιρετικό λόγο, πάλι, από τους αριθμούς 8 και 9 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, η αναιρεσείουσα καταλογίζει στο Εφετείο ότι ενώ από όλα τα έγγραφα, τα οποία είχε προσκομίσει για την έκδοση της ένδικης διαταγής πληρωμής και δη:

α) την υπ' αριθ. 11/2010 απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της πρώην ... ..., δυνάμει της οποίας καταρτίστηκαν οι όροι διακήρυξης δημοπρασίας ανάδειξης αναδόχου για την εκτέλεση του έργου "Μίσθωση Λεωφορείων εντός και εκτός των ορίων του Νομού ....

β) την υπ' αριθ. 13/2010 απόφαση του Δ.Σ της Επιχείρησης με την οποία εγκρίθηκαν τα πρακτικά της τριμελούς επιτροπής και κατακυρώθηκε το ανωτέρω έργο σε εμάς.

γ) την από 12-3-2010 σύμβαση που υπέγραψε με την πρόεδρο της Επιχείρησης.

δ) τα 40 τιμολόγια παροχής υπηρεσιών που προσκομίστηκαν και που αναλυτικά περιγράφουν το έργο που εκτέλεσε για λογαριασμό της καθ' ης, ήδη αναιρεσίβλητης στο πλαίσιο των συμβατικών της υποχρεώσεων,

ε) την από 28-2-2011 βεβαίωση καλής εκτέλεσης εργασιών την οποία υπογράφει η πρόεδρος της πρώην ... ..., Γ. Μ..

στ) την επιστολή των ορκωτών λογιστών (... Α.Ε. ...), που βεβαιώνουν ότι το υπόλοιπο που της οφείλει η καθ' ης με βάση τα βιβλία της κατά τις 31-12- 2010 είναι 90.775,15 €.

ζ) Το από 29/6/2011 σημείωμα της Κοινωφελούς επιχείρησης δια της υπαλλήλου της Κ. Τ. ότι της επιστράφηκε η με αριθμό 378/702652-8 εγγυητική επιστολή της Εθνικής Τράπεζας ποσού 7.500 €,

η) Πίνακα προσωρινού αναλυτικού καθολικού από το λογιστήριο της Κοινωφελούς Επιχείρησης από 1-1-2010 έως 31-12-2010, επιβεβαιώνεται το σύνολο της οφειλής της τελευταίας (αναιρεσίβλητης), από 90.997,15 €, η προσβαλλομένη έκρινε αντίθετα και ακύρωσε, στο σύνολό της την ένδικη διαταγή πληρωμής. Με το προεκτεθέν περιεχόμενο, όμως, ο υπόψη λόγος κρίνεται απορριπτέος, ως απαράδεκτος, αφού με το πρόσχημα των επικαλούμενων αναιρετικών πλημμελειών η αναιρεσείουσα, εκτιμώντας διαφορετικά, από ότι το Εφετείο, τις αποδείξεις, στην πραγματικότητα, πλήττει την αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του, περί τα πράγματα.

ΙΙΙ. Επομένως, κατά παραδοχή των τριών πρώτων αναιρετικών λόγων, πρέπει να αναιρεθεί η υπ' αριθμό 250/2017 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θράκης, μόνο, όμως, κατά το μέρος της, με το οποίο ακυρώθηκε η ένδικη διαταγή πληρωμής για το πέραν των 50.745,44 €, πλέον του από 11% ΦΠΑ, επιδικασθέν, με αυτή, στην ήδη αναιρεσείουσα, χρηματικό ποσό και, να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση, κατά το μέρος αυτό, ενώπιον του ίδιου δικαστηρίου, συγκροτουμένου από άλλο δικαστή, εκτός από εκείνον που δίκασε προηγουμένως (ΚΠολΔ 580 παρ. 3). Τέλος, πρέπει να καταδικασθεί η αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, κατά παραδοχή του σχετικού αιτήματος, που υπέβαλε, με τις εμπρόθεσμες προτάσεις της ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου (άρθρα 106, 176, 183 και 191 παρ. 2 ΚΠολΔ) και, να διαταχθεί η επιστροφή του κατατεθέντος παραβόλου, για την άσκηση της ένδικης αιτήσεως αναιρέσεως, στον καταθέσαντα τούτο, λόγω της νίκης της αναιρεσείουσας στην παρούσα δίκη, όπως ορίζεται στο άρθρο 495 παρ. 4 ΚΠολΔ, κατά το παρακάτω διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 250/2017 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θράκης, μόνο κατά το μέρος, που αναφέρεται στο σκεπτικό.

Παραπέμπει την υπόθεση, κατά το αναιρεθέν μέρος, στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλο δικαστή.

Επιβάλλει στην αναιρεσίβλητη τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, από τρεις χιλιάδες πεντακόσια (3.500) ευρώ.

Διατάσσει την επιστροφή του παραβόλου, για την άσκηση της ως άνω αναιρέσεως, στον καταθέσαντα αυτό.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 4 Μαρτίου 2019.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 18 Ιουλίου 2019.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ