Supreme Court allows appeal against appellate court judgment ordering payment of legal fees without corresponding claim.

Απόφαση 777 / 2010 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 777/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ηλία Γιαννακάκη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βαρβάρα Κριτσωτάκη, Παναγιώτη Κομνηνάκη, Ανδρέα Δουλγεράκη και Νικόλαο Πάσσο, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 20 Απριλίου 2010, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του καλούντος - αναιρεσείοντος: Φ1 και προσωρινώς διαμένοντος στην ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Μπαζούρο με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.

Των καθών η κλήση - αναιρεσιβλήτων: 1) Ζ1, ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο, 2) υπό εκκαθάριση τελούσης ετερορρύθμου εμπορικής και τεχνικής εταιρείας με την επωνυμία "... Ε.Ε.", που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα από τους εκκαθαριστές αυτής α) Χ1 και β) Φ1, κάτοικο ...και προσωρινώς διαμένοντος στην ... και 3) Χ1, ατομικώς και ως εκκαθαριστού και πρώην ομορρύθμου εταίρου της ανωτέρω υπό εκκαθάριση τελούσης εταιρείας, κατοίκου .... Οι 2η και 3ος των αναιρεσιβλήτων εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Ανδρεάκη με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 28-11-2003 αγωγή του ήδη 1ου των αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 171/2005 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 8863/2006 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε ο αναιρεσείων με την από 15-1-2008 αίτησή του.

Εκδόθηκε η 364/2009 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία κήρυξε την συζήτηση απαράδεκτη. Η υπόθεση επανέρχεται για συζήτηση με την από 21-5-2009 κλήση του καλούντος. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Παναγιώτης Κομνηνάκης διάβασε την από 17-3-2008 έκθεση του ήδη αποχωρήσαντος από την Υπηρεσία Αρεοπαγίτη Μάριου - Φώτιου Χατζηπανταζή με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αιτήσεως για αναίρεση ως προς τους δεύτερη και τρίτο αναιρεσιβλήτους και την παραδοχή αυτής κατά τα λοιπά.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι.- Όπως προκύπτει από τα έγγραφα της δικογραφίας, η υπό κρίση από 15-1-2008 αίτηση του Φ1 για αναίρεση της υπ' αριθμ. 8863/2006 απόφασης του Εφετείου Αθηνών προσδιορίσθηκε για εκδίκαση στη δικάσιμο της 1-4-2008 και ύστερα από αναβολή για τη δικάσιμο της 13-1-2009, κατά την οποία η συζήτηση της κηρύχθηκε απαράδεκτη με τη 364/2009 απόφαση του Β1 τμήματος του Αρείου Πάγου. Στη συνέχεια, ο αναιρεσείων με την από 21-5-2009 κλήση του ζήτησε και ορίσθηκε νέα δικάσιμος της υποθέσεως η αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας απόφασης, κατά την οποία ο πρώτος αναιρεσίβλητος Ζ1 δεν εμφανίσθηκε, όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε κατά τη σειρά της από το οικείο πινάκιο, ούτε εκπροσωπήθηκε με δήλωση δικηγόρου κατά τα άρθρα 573 § 1, 242 § 2 ΚΠολΔ. Από τις επικαλούμενες και προσκομιζόμενες υπ' αριθ. ...και ...από... εκθέσεις επιδόσεως του αρμόδιου στο Πρωτοδικείο Αθηνών δικαστικού επιμελητή...προκύπτει ότι, με επιμέλεια του αναιρεσείοντος, επιδόθηκαν νόμιμα και εμπρόθεσμα στον ως άνω αναιρεσίβλητο ακριβή αντίγραφα της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως και της ως άνω κλήσης για συζήτηση αυτής στην προκείμενη δικάσιμο (20-4-2010). Επομένως, εφόσον ο αναιρεσίβλητος αυτός δεν εμφανίσθηκε κατ' αυτήν, πρέπει, κατά το άρθρο 576 § 2 ΚΠολΔ, να προχωρήσει η συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως παρά την απουσία αυτού.

II.- Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 68, 556 και 558 ΚΠολΔ προκύπτει ότι η αίτηση αναιρέσεως απευθύνεται κατ' εκείνων, που ήταν διάδικοι στη δίκη, κατά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλομένη απόφαση και μάλιστα αντίδικοι του αναιρεσείοντος και νίκησαν ή κατά των καθολικών διαδόχων τους ή των κληροδόχων τους, όχι όμως και κατά των ομοδίκων του αναιρεσείοντος, όπως οι συνεναγόμενοι αυτού.

Έτσι, η αναίρεση, που απευθύνεται και κατά των ομοδίκων του αναιρεσείοντος, είναι, κατά το μέρος της αυτό, απαράδεκτη, διότι ο τελευταίος δεν έχει έννομο συμφέρον να προσβάλει ως προς αυτούς την απόφαση, εκτός αν διέβαλε κάποια διάταξη υπέρ αυτών, που να τον βλάπτει. Κατόπιν των ανωτέρω εκτιθεμένων, η αναίρεση, κατά το μέρος της που απευθύνεται κατά των α) ετερόρρυθμης εμπορικής εταιρίας με την επωνυμία " ...

Ε.Ε",που εδρεύει στην ...και τελεί ήδη υπό εκκαθάριση, και β) Χ1, ατομικώς και ως εκκαθαριστή και ομορρύθμου μέλους της εν λόγω ετερόρρυθμης εταιρίας, που έλαβαν μέρος στη δίκη κατά την οποία εκδόθηκε η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση ως συνεφεσίβλητοι του αναιρεσείοντος στην έφεση του πρώτου αναιρεσιβλήτου κατά της πρωτόδικης αποφάσεως και ως εφεσίβλητοι στη συνεκδικασθείσα με την προηγούμενη έφεση του αναιρεσείοντος κατά της αυτής αποφάσεως του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου και, συνεπώς, δεν ήταν αντίδικοι αλλά ομόδικοι του αναιρεσείοντος, ως αρχικώς συνεναγόμενοι, είναι απαράδεκτη και πρέπει να απορριφθεί, εφόσον ο αναιρεσείων δεν επικαλείται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση περιέχει κάποια διάταξη ευνοϊκή γι' αυτούς (δεύτερη και τρίτο αναιρεσιβλήτους) , η οποία να τον βλάπτει.

II.-Κατά το άρθρο 559 αριθ. 9 α' ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται, αν το δικαστήριο επιδίκασε κάτι που δεν ζητήθηκε. Ο προβλεπόμενος από τη διάταξη αυτή λόγος αναιρέσεως θεμελιώνεται, όταν το δικαστήριο επιδίκασε ή αναγνώρισε ή προέβη σε διάπλαση χωρίς να υφίσταται αντίστοιχο αίτημα. Στην προκείμενη περίπτωση, από τα προσκομιζόμενα διαδικαστικά έγγραφα προκύπτει ότι ο πρώτος αναιρεσίβλητος δικηγόρος με την ένδικη από 28-11-2003 αγωγή του ζήτησε να υποχρεωθούν η δεύτερη αναιρεσίβλητη ετερόρρυθμη εμπορική εταιρία, που τελεί σε εκκαθάριση, και ο τρίτος αναιρεσίβλητος, ως το μόνο ομόρρυθμο μέλος και εκκαθαριστής της εν λόγω ετερόρρυθμης εταιρίας, της οποίας ο αναιρεσίων είναι ετερόρρυθμο μέλος και συνεκκαθαριστής, να καταβάλουν σ' αυτόν, εις ολόκληρον ο καθένας, το ποσό των 522.281 ευρώ συνολικώς, το οποίο οφείλουν ως αμοιβή για τις νομικές υπηρεσίες που προσέφερε στη δεύτερη αναιρεσίβλητη εις εκτέλεση των αναφερομένων συμβάσεων εντολής, οι οποίες καταρτίσθηκαν μεταξύ αυτού και του τρίτου αναιρεσιβλήτου, ως νομίμου εκπροσώπου της ως άνω ετερόρρυθμης εταιρίας.

Σημειώνεται ότι στην αγωγή αναφέρεται ρητώς ότι ο αναιρεσείων καλείται μόνο υπό την ιδιότητα του ως εκκαθαριστή της δεύτερης αναιρεσίβλητης ετερόρρυθμης εταιρίας υποχρεωτικά κατά το νόμο. Ακολούθως, το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση του, δέχθηκε κατά ένα μέρος την αγωγή, ως ουσιαστικά βάσιμη και υποχρέωσε α) τους εναγομένους (δεύτερη, τρίτο αναιρεσιβλήτους και αναιρεσείοντα), που ευθύνονται αλληλέγγυα και εις ολόκληρον ο καθένας, να καταβάλουν στον πρώτο αναιρεσίβλητο το ποσό των 25.431,90 ευρώ με το νόμιμο τόκο και β) τον τρίτο αναιρεσίβλητο να καταβάλει στον ίδιο το ποσό των 9.231,71 ευρώ με το νόμιμο τόκο.

Έτσι, το Εφετείο επιδίκασε υπέρ του πρώτου αναιρεσιβλήτου και σε βάρος του αναιρεσείοντος το ανωτέρω χρηματικό ποσό των -25.431,90 ευρώ, χωρίς να υφίσταται αντίστοιχο αίτημα. Επομένως, ο πρώτος λόγος της αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθ. 9 α' ΚΠολΔ, με τον οποίο υποστηρίζονται τα ανωτέρω αναφερόμενα, είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός.

Κατ' ακολουθίαν, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, κατά το μέρος της που αφορά τον αναιρεσείοντα και τον πρώτο αναιρεσίβλητο Ζ1, να παραπεμφθεί η υπόθεση κατά το αναιρούμενο μέρος για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, του οποίου είναι δυνατή η σύνθεση από άλλους δικαστές (άρθρο 580 § 3 ΚΠολΔ), και να καταδικαστούν ο πρώτος αναιρεσίβλητος (Ζ1) στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, αυτός δε (αναιρεσείων) στα δικαστικά έξοδα των δεύτερης και τρίτου των αναιρεσιβλήτων.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως ως προς τους δεύτερη και τρίτο αναιρεσιβλήτους.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα των δεύτερης και τρίτου των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.

Αναιρεί την υπ' αριθμ.8863/2006 απόφαση του Εφετείου Αθηνών κατά το μέρος της που αφορά τον αναιρεσείοντα και τον πρώτο αναιρεσίβλητο Ζ1.

Παραπέμπει την υπόθεση κατά το αναιρούμενο μέρος προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που εξέδωσαν την αναιρούμενη απόφαση. Και

Καταδικάζει τον πρώτο αναιρεσίβλητο Ζ1 στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες τριακόσια (2.300) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 29 Απριλίου 2010.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 4 Μαϊου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ