Supreme Court allows appeal against civil judgment due to failure to consider prior acquittal verdict.

Απόφαση 7 / 2022 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 7/2022

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Χρήστο Τζανερρίκο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ιωάννα Κλάπα - Χριστοδουλέα - Εισηγήτρια, Χρήστο Κατσιάνη, Ασημίνα Υφαντή και Κανέλλα - Τζαβέλλα Δημαρά, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 18 Οκτωβρίου 2021, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Θ. Κ. του Λ., κατοίκου ..., η οποία παραστάθηκε αυτοπροσώπως λόγω της δικηγορικής της ιδιότητας και κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Η. Κ. του Γ., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε αυτοπροσώπως λόγω της δικηγορικής του ιδιότητας και μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου του Ευσταθίου Κεφαλούρου και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15/4/2010 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1239/2018 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 4265/2020 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 14/7/2020 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η αναιρεσείουσα ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο αναιρεσίβλητος την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η υπό κρίση από 14-7-2020 (4786/588/20-7-2020) αίτηση αναίρεσης, με την οποία προσβάλλεται η, αντιμωλία των διαδίκων, κατά την τακτική διαδικασία εκδοθείσα, 4265/2020 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (552, 553, 556, 558, 564, 566 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δ), είναι παραδεκτή (άρθρο 577 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα) και πρέπει να ερευνηθεί, περαιτέρω, ως προς το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων αυτής, κατ' άρθρο 577 παρ. 3 του ίδιου Κώδικα.

Από τις διατάξεις των άρθρων 106, 335, 338-340 και 346 του Κ.Πολ.Δ. προκύπτει ότι το δικαστήριο της ουσίας, για να σχηματίσει την κρίση του για τους πραγματικούς ισχυρισμούς των διαδίκων, που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λάβει υπόψη του όλα τα επιτρεπόμενα αποδεικτικά μέσα, που αυτοί νόμιμα επικαλέστηκαν και προσκόμισαν, χωρίς να ελέγχεται η κρίση του ως προς την αξιοπιστία των μαρτύρων και την αξιολόγηση των αποδείξεων γενικά (Ολ.Α.Π. 23/2008, Ολ.Α.Π. 2/2008, Ολ.Α.Π. 14/2005, Α.Π. 688/2019, Α.Π. 895/2011).

Δεν απαιτείται να γίνεται ειδική αναφορά και χωριστή αξιολόγηση καθενός από τα αποδεικτικά μέσα ή η παράθεση ποίων αποδεικτικών μέσων χρησιμοποιήθηκαν για άμεση ή έμμεση απόδειξη ή ο καθορισμός της βαρύτητας που αποδόθηκε στο καθένα από αυτά ή της σχέσης και της επιρροής του καθένα από αυτά στα προς απόδειξη θέματα, ενώ, από την αναφορά μερικών, γιατί έχουν ιδιαίτερη σημασία, δεν συνάγεται αναγκαίως ότι τα λοιπά αποδεικτικά μέσα δεν εκτιμήθηκαν (Ολ.Α.Π. 2/2008, Α.Π. 500/2019).

Αρκεί, λοιπόν, κατ' αρχήν, να αναφέρεται στην απόφαση γενικώς το είδος του αποδεικτικού μέσου. Κατά τη διάταξη του αριθμού 11γ' του άρθρου 559 του Κ.Πολ.Δ., ιδρύεται λόγος αναίρεσης αν το δικαστήριο της ουσίας, παρά το νόμο, παρέλειψε να αναφέρει κάποιο είδος αποδεικτικού μέσου ή αν, παρά τη γενική βεβαίωση ότι λήφθηκαν υπόψη όλα τα κατ' είδος αναφερόμενα αποδεικτικά μέσα, από όλο το περιεχόμενο της απόφασης και δη από τις αιτιολογίες της, δημιουργείται αμφιβολία αν λήφθηκε υπόψη κάποιο αποδεικτικό στοιχείο (συνήθως έγγραφο), αν αυτό έχει ουσιώδη σημασία στην έκβαση της δίκης (Α.Π. 964/2020, Α.Π. 1203/2013, Α.Π. 847/2011, Α.Π. 1130/2010, Α.Π. 131/2005), δηλαδή, ιδιαίτερη αποδεικτική βαρύτητα και το περιεχόμενό του είναι αντίθετο προς το αποδεικτικό πόρισμα του δικαστηρίου, το δε αποδεικτικό αυτό μέσο (κυρίως έγγραφο) δεν αντικρούεται ούτε σχολιάζεται στην απόφαση (Α.Π. 970/2017, Α.Π. 1700/2011, Α.Π. 507/2010).

Ειδικώς, ναι μεν η αμετάκλητη αθωωτική απόφαση δεν συνεπάγεται αυτόματα την απαλλαγή του αθωωθέντος από την αστική ευθύνη, ακόμη και αν ταυτίζονται τα πραγματικά περιστατικά της αστικής δίκης με αυτά της προηγηθείσας ποινικής τοιαύτης, το πολιτικό δικαστήριο, όμως, έχει υποχρέωση, να συνεκτιμήσει την αμετάκλητη αθωωτική απόφαση, λόγω της σοβαρότητας του αποδεικτικού αυτού στοιχείου και να την αξιολογήσει, ως ισχυρό τεκμήριο, χωρίς να διαλαμβάνει κρίσεις που να σχετίζονται με το ποινικό αδίκημα ή να προβαίνει σε οποιαδήποτε ερμηνεία ως προς τους λόγους απαλλαγής του κατηγορουμένου, ώστε να ανακύπτει ζήτημα αμφισβητήσεως της ορθότητας της απαλλακτικής αποφάσεως (Ολ.Α.Π. 4/2020, Α.Π. 964/2020, Α.Π. 68/2020, Α.Π. 365/2019, Α.Π. 125/2018, Α.Π. 808/2017, Α.Π. 806/2017, Α.Π. 213/2014).

Στην προκειμένη περίπτωση, με τον πρώτο λόγο της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης η αναιρεσείουσα αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την από τον αριθμό 11γ' του άρθρου 559 του Κ.Πολ.Δ. αναιρετική πλημμέλεια. Συγκεκριμένα, υποστηρίζει ότι το Εφετείο, για τη συναγωγή του αποδεικτικού του πορίσματος περί κρίσιμων πραγματικών περιστατικών δεν έλαβε υπ` όψη του, άλλως, δεν καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο ότι έλαβε υπ` όψη του και συνεκτίμησε, πλέον των άλλων και τα υπ' αυτής νομίμως επικληθέντα και προσκομισθέντα έγγραφα, ήτοι:

α) την 5329/2016 αμετάκλητη απόφαση του Α' Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Αθηνών, με την οποία κηρύχθηκε αθώα της συκοφαντικής δυσφήμησης κατ' εξακολούθηση σε βάρος του αναιρεσιβλήτου, με βάση τα ίδια πραγματικά περιστατικά, τα οποία της απέδωσε ο ενάγων και ήδη αναιρεσίβλητος για να θεμελιώσει την υπαιτιότητά της στην υπό κρίση πολιτική δίκη, β) την ΕΓ64-15/217/8Δ/4-5-2015 διάταξη του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών, με την οποία απορρίφθηκε κατ' ουσία η από 17-8-2012 έγκληση του αναιρεσιβλήτου κατ' αυτής για ψευδή καταμήνυση και συκοφαντική δυσφήμηση, με βάση τα ίδια με την επίδικη υπόθεση πραγματικά περιστατικά, γ) την 180/2015 διάταξη του Εισαγγελέα Εφετών Αθηνών, με την οποία απορρίφθηκε η προσφυγή του αναιρεσιβλήτου κατά της ως άνω διάταξης, δ) την ΕΓ3-13/294/134Δ/14/4-12-2014 διάταξη του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών, με την οποία απορρίφθηκε κατ' ουσία η από 18-5-2011 έγκληση του Χ.

Α. και της Ο. Μ. κατ' αυτής για ψευδή καταμήνυση, μετά την υπ' αυτής από 20-10-2010 έγκλησή της κατ' αυτών για ψευδή καταμήνυση κατά συναυτουργία και συκοφαντική δυσφήμηση και για άμεση συνέργεια στις ανωτέρω πράξεις κατά του αναιρεσιβλήτου και ε) την 45/2015 διάταξη του Εισαγγελέα Εφετών Αθηνών, με την οποία απορρίφθηκε η προσφυγή του ανωτέρω κατά της προαναφερόμενης διάταξης.

Από την παραδεκτή, κατ' άρθρο 561 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., επισκόπηση της προσβαλλόμενης αποφάσεως προκύπτει ότι το Εφετείο, διέλαβε τα εξής: "Από τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων απόδειξης και ανταπόδειξης, που εξετάσθηκαν στο ακροατήριο του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου κατά τη δικάσιμο της 24-5-2012 και περιέχονται στα υπ' αριθμ. 3459/2013 πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης αυτού, όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα, που οι διάδικοι νομίμως επικαλούνται και προσκομίζουν, στα οποία περιλαμβάνονται και οι ένορκες βεβαιώσεις που προσκομίζονται μετ' επικλήσεως από τους διαδίκους, οι οποίες έχουν ληφθεί στα πλαίσια άλλων δικών μεταξύ τους και λαμβάνονται υπόψη για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, τις υπ' αριθμ. 3137/23-5-2012 και 3138/23-5-2012 ένορκες βεβαιώσεις...

και την υπ' αριθμ. 1148/5-11-2015 ένορκη βεβαίωση... αποδεικνύονται τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Οι διάδικοι είναι δικηγόροι... Τον Ιανουάριο του έτους 2008, ο Χ. και η Ο. Α., κατόπιν σύστασης της αδελφής του ενάγοντος, Μ. Κ., ανέθεσαν στην εναγομένη να συντάξει αγωγή και να τους εκπροσωπήσει ενώπιον των αρμόδιων διοικητικών δικαστηρίων, αναφορικά με υπόθεση ιατρικής αμέλειας σε βάρος του πρώτου εξ αυτών...

Σε εκτέλεση της άνω ανατεθείσας σ' αυτήν εντολής, η εναγομένη συνέταξε και κατέθεσε, στις 22-12-2008, την από 30-11-2008... αγωγή ενώπιον του Τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών... Δικάσιμος της άνω αγωγής ορίστηκε αρχικά η 11-6-2009 και μετά από αναβολή η 8-10-2009. Στις 7-10-2009, μια ημέρα πριν από την εκδίκαση της άνω αγωγής, οι ενάγοντες..., κατόπιν σύστασης της αδελφής του ενάγοντος...

επισκέφθηκαν το γραφείο του ενάγοντος και του δήλωσαν ότι δεν επιθυμούν να συνεχίσουν να συνεργάζονται με την εναγομένη σχετικά με την ανωτέρω υπόθεσή τους, διότι ήταν δυσαρεστημένοι από την εναγομένη, η οποία είχε εκδηλώσει ανάρμοστη και προσβλητική προς αυτούς συμπεριφορά. Επίσης του δήλωσαν ότι επιθυμούσαν να αναλάβει ο ίδιος (ο ενάγων) την άνω υπόθεσή τους.

Μετά ταύτα, ο ενάγων επικοινώνησε αμέσως τηλεφωνικά με την εναγομένη, η οποία του κατέστησε σαφές ότι υπήρχαν οικονομικές εκκρεμότητες από την εν λόγω υπόθεση, καθώς δεν είχε λάβει καμία αμοιβή για τη σύνταξη της αγωγής, ενώ είχε συμφωνήσει προφορικά με τους εντολείς της... να της καταβάλουν ως αμοιβή το 20% της αποζημίωσης, που θα επιδικαζόταν σ' αυτούς τελεσίδικα από το Δικαστήριο.

Στη συνέχεια, το ζεύγος Α. αποφάσισε να ανακαλέσει την εντολή πληρεξουσιότητας προς εναγομένη, με την επίδοση σ' αυτήν της από 7-10-2009 εξώδικης δήλωσης-διαμαρτυρίας και να παραιτηθεί από το δικόγραφο της ως άνω αγωγής, που είχε συντάξει η εναγομένη, ενέργειες, στις οποίες πράγματι προέβησαν, όπως αποδεικνύεται από την από 7-10-2009 εξώδικη δήλωση-διαμαρτυρία, νόμιμα επιδοθείσα στην εναγομένη...

Ειδικότερα, στην εν λόγω εξώδικη δήλωση, το ζεύγος Α. δήλωνε στην εναγομένη ότι δεν επιθυμούν πλέον την συνέχιση της εκπροσώπησής τους από αυτήν εξαιτίας 'εξαιρετικών δυσχερειών και προβλημάτων στη μεταξύ τους επικοινωνία, διαφωνιών εκ μέρους τους ως προς εν γένει χειρισμό της υπόθεσης και το περιεχόμενο της αγωγής που θα συζητείτο την επόμενη ημέρα και ακατανόητης έλλειψης ενδιαφέροντος εκ μέρους της', την καλούσαν δε, όπως εντός 5 ημερών από της κοινοποιήσεως της εξώδικης δήλωσής τους παραδώσει σ' αυτούς το σχετικό φάκελο της δικογραφίας.

Επίσης, στις 8-10-2009 το ζεύγος Α. κατέθεσε ενώπιον του Τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών την άνω υπ' αριθμ. 37369/8-10-2009 πράξη κατάθεσης δικογράφου παραίτησης από το με αριθμό 50137/2008 δικόγραφο της αγωγής κατά του νοσοκομείου ΚΑΤ... Από την πλευρά της η εναγομένη, στις 8-10-2009... υπέβαλε ενώπιον του Πειθαρχικού Τμήματος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών την από 7-10-2009 πειθαρχική αναφορά της σε βάρος του ενάγοντος, στην οποία περιείχετο και δήλωση επίσχεσης όλου του φακέλου της υπόθεσης, που της είχε αναθέσει το ζεύγος Α.

μέχρι την ολοσχερή εξόφληση της αμοιβής της... Στη συνέχεια, η εναγομένη υπέβαλε ενώπιον του άνω Πειθαρχικού Οργάνου την από 8-10-2009 συμπληρωματική πειθαρχική αναφορά της σε βάρος του ενάγοντος... Από την εκτίμηση των άνω αποδεικτικών μέσων αποδείχθηκε ότι στις άνω πειθαρχικές αναφορές που υπέβαλε η εναγομένη σε βάρος του ενάγοντος περιελήφθησαν ψευδή περιστατικά, εν γνώσει του ψεύδους τους από την εναγομένη, ικανά να βλάψουν την τιμή, την υπόληψη και το επαγγελματικό κύρος του ενάγοντος, των οποίων έλαβαν γνώση τα μέλη του Πειθαρχικού Συμβουλίου...

και η γραμματέας αυτού... Ειδικότερα, αποδείχθηκε ότι ο ενάγων ουδέποτε ανέφερε στην ενάγουσα ότι κατά τη δικάσιμο της 8-10-2009 θα δηλώσει, ενώπιον του Τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών, παράσταση ως πληρεξούσιος δικηγόρος του ζεύγους Α. και συγχρόνως παραίτηση από το δικόγραφο που είχε συντάξει η εναγομένη.

Το μόνο που υπέγραψε ο ενάγων ως πληρεξούσιος δικηγόρος του ζεύγους Α. ήταν η από 7-10-2009 δήλωση ανάκλησης πληρεξουσιότητας της εναγομένης, ενώ δεν παραστάθηκε στη συζήτηση της αγωγής του ζεύγους Α., κατά τη δικάσιμο της 8-10-2009 ως πληρεξούσιος δικηγόρος τους ούτε δήλωσε παραίτηση από το δικόγραφο της αγωγής που είχε συντάξει η εναγομένη, κάτι που έπραξαν αυτοπροσώπως οι Χ.

και Ο. Α.. Ενώ δε η εναγομένη γνώριζε το γεγονός της μη παράστασης του ενάγοντος στο ακροατήριο του άνω Δικαστηρίου, καθώς η ίδια αναφέρει στη συμπληρωματική αναφορά της ότι της γνωστοποιήθηκε η παραίτηση από το δικόγραφο της αγωγής και της επιδείχθηκε το σχετικό δικόγραφο από τη γραμματέα του δικαστηρίου...

στη συμπληρωματική πειθαρχική αναφορά της εμφανίζει τον ενάγοντα να έχει λάβει μέρος σε οργανωμένο σχέδιο υφαρπαγής από την ίδια (εναγομένη) της υπόθεσης που της είχε αναθέσει το ζεύγος Α., μια μόλις ημέρα πριν την εκδίκασή της, προκειμένου το μεν ζεύγος Α. να αποφύγει την πληρωμή της... ο δε ενάγων να υπεισέλθει στην καθόλα έτοιμη υπόθεση, με προφανώς λιγότερες οικονομικές αξιώσεις...

Το γεγονός ότι ο ενάγων δεν είχε πρόθεση να αναλάβει την άνω υπόθεση του ζεύγους Α., το είχε εξαρχής καταστήσει γνωστό στα άνω πρόσωπα, αλλά και στην εναγομένη... η οποία, άλλωστε, στην από 8-10-2009 συμπληρωματική αναφορά της, ρητά αναφέρει ότι μετά την ως άνω τηλεφωνική τους συζήτηση έμεινε με την εντύπωση ότι ο ενάγων δεν θα προέβαινε σε περαιτέρω ενέργειες αναφορικά με την εν λόγω υπόθεση...

ο ενάγων ουδέποτε ανέλαβε την υπόθεση αυτή..., την οποία χειρίζεται για λογαριασμό του ζεύγους Α. ο δικηγόρος Αθηνών Σ. Π., ο οποίος κατέθεσε νέα αγωγή... Επίσης καμία μεθόδευση εκ μέρους του ενάγοντος δεν αποδείχθηκε, προκειμένου να υφαρπάξει την άνω υπόθεση από την εναγομένη καθώς από κανένα αποδεικτικό στοιχείο δεν αποδείχθηκε προηγούμενη συνεννόηση του ζεύγους Α.

με τον ενάγοντα... Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι είναι ψευδές το αναφερόμενο στη συμπληρωματική πειθαρχική αναφορά της εναγομένης γεγονός ότι ο ενάγων σκόπιμα, προκειμένου αυτή να μη λάβει εγκαίρως γνώση, της επέδωσε την από 7-10-2009 εξώδικη δήλωση-διαμαρτυρία του ζεύγους Α. περί ανάκλησης της πληρεξουσιότητας αυτής...

στην προηγούμενη επαγγελματική της έδρα... Ειδικότερα, από την υπ' αριθμ. 8122/7-10-2009 έκθεση επιδόσεως... αποδεικνύεται ότι η άνω εξώδικη δήλωση θυροκολλήθηκε την 7-10-2009 στο γραφείο της εναγομένης... η δε γνώση του ψεύδους από την πλευρά της είναι δεδομένη, εφόσον η ίδια αναφέρει στην άνω αναφορά της ότι έλαβε γνώση του άνω εγγράφου, όταν το βρήκε 'πεταμένο' στην εξώπορτα του γραφείου της...

Ουδεμία δε σημασία έχει ότι στην άνω εξώδικη δήλωση αναφέρεται ως διεύθυνση της εναγομένης η προηγούμενη (...), στην οποία προφανώς αναζητήθηκε και δεν ανευρέθη από τον δικαστικό επιμελητή, παρά μόνο η πραγματική διεύθυνση, στην οποία βρίσκεται το γραφείο της και στην οποία έγινε η συγκεκριμένη υπόθεση, κατά νόμιμο τρόπο..., με θυροκόλληση του εγγράφου παρουσία ενός μάρτυρα στο γραφείο της εναγομένης (με αναγραφόμενη ώρα 15.20) και ακολούθως, με παράδοση, την ίδια ημέρα, του εγγράφου που θυροκολλήθηκε στον αξιωματικό υπηρεσίας του Α.Τ. ......

και με ταχυδρόμηση, την ίδια ημέρα, προς εναγομένη έγγραφης ειδοποίησης για το θυροκολληθέν έγγραφο... με την υπ' αριθμ. 190/2015 απόφαση του Πειθαρχικού Συμβουλίου του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, ο ενάγων έχει κηρυχθεί ομόφωνα αθώος του πειθαρχικού αδικήματος της αναξιοπρεπούς και αντιδεοντολογικής συμπεριφοράς που του αποδόθηκε..., μετά την υποβολή των άνω πειθαρχικών αναφορών της εναγομένης σε βάρος του, ενώ με το υπ' αριθμ. 3027/2014 βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών κρίθηκε ότι δεν πρέπει να γίνει κατηγορία σε βάρος των Χ.

και Ο. Α. για τις αξιόποινες πράξεις της ψευδούς καταμήνυσης κατά συναυτουργία και συκοφαντικής δυσφήμησης κατά συναυτουργία και σε βάρος του Η. Κ. για την αξιόποινη πράξη της άμεσης συνέργεια στις παραπάνω πράξεις, για τις οποίες τους είχε καταμηνύσει η εναγομένη... με την 44/2011 απόφαση του Πειθαρχικού Συμβουλίου του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών κρίθηκε ομόφωνα ότι δεν πρέπει να γίνει κατηγορία σε βάρος της...

με την υπ' αριθμ. 42/2011 απόφαση του Πειθαρχικού Συμβουλίου του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών κρίθηκε ομόφωνα ότι δεν πρέπει να γίνει κατηγορία σε βάρος της εναγομένης, σχετικά με τις από 26-11-2009 και 1-3-2011 αναφορές που είχε υποβάλει σε βάρος της ο ενάγων... Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι με τα ανωτέρω ψευδή γεγονότα, που περιέχονται στις δύο άνω πειθαρχικές αναφορές που υπέβαλε η εναγομένη σε βάρος του ενάγοντος, των οποίων έλαβαν γνώση τα πρόσωπα που συμμετείχαν στο Πειθαρχικό Συμβούλιο του Δ.Σ.Α.

και έκριναν αυτές, η εναγομένη αμφισβήτησε την επαγγελματική εντιμότητα του ενάγοντος, προσβάλλοντας την τιμή του και το επαγγελματικό του κύρος... Εξέθεσε δε αυτά η εναγομένη, γνωρίζοντας ότι είναι ψευδή και ικανά να δημιουργήσουν μειωτικές παραστάσεις στα πρόσωπα που κατέστησαν γνώστες αυτών για το πρόσωπο του ενάγοντος και γνωρίζοντας, επίσης, ότι ήταν πρόσφορα για να προσβάλουν την τιμή και την υπόληψή του...

Συνεπώς, εφόσον αποδείχθηκε ότι οι άνω πράξεις της εναγομένης, που συνιστούν αδικοπραξία, προσέβαλαν την προσωπικότητα του ενάγοντος... παρέχεται σ' αυτόν αξίωση χρηματικής ικανοποίησης λόγω της σημαντικής ηθικής βλάβης που υπέστη...". Με βάση τις ανωτέρω παραδοχές, το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, απέρριψε κατ' ουσίαν την έφεση της αναιρεσείουσας κατά της 1239/2018 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία έγινε δεκτή ως κατ' ουσία βάσιμη η αγωγή του αναιρεσιβλήτου και επιδίκασε σ' αυτόν ως χρηματική ικανοποίηση λόγω της ηθικής βλάβης, που υπέστη από την προσβολή της προσωπικότητάς του, που προκάλεσε σ' αυτόν υπαιτίως η αναιρεσείουσα το εύλογο ποσό των 5.000 ευρώ.

Πλην όμως, από τη γενική βεβαίωση, που παρατίθεται στο προοίμιο της ελάσσονος προτάσεως της προσβαλλόμενης απόφασης, σε συνδυασμό με τις ανωτέρω παραδοχές αυτής, δημιουργείται αμφιβολία σχετικά με το αν το Εφετείο, για τη συναγωγή του αποδεικτικού του πορίσματος, έλαβε υπ` όψη και συνεκτίμησε, μετά των λοιπών αποδεικτικών μέσων, που επικαλέστηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι, την προαναφερθείσα 5329/2016 αμετάκλητη απόφαση του Α' Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, με την οποία η αναιρεσείουσα απηλλάγη αμετακλήτως του πλημμελήματος της συκοφαντικής δυσφήμησης σε βάρος του αναιρεσιβλήτου, με βάση τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία ερείδεται η επίδικη υπόθεση καθώς και τις προαναφερόμενες εισαγγελικές διατάξεις, οι οποίες ερείδονται, ομοίως, στην αυτή ιστορική αιτία.

Και τούτο διότι, το Εφετείο, στην προσβαλλόμενη απόφασή του, δεν προβαίνει σε οποιαδήποτε αναφορά ή σχολιασμό της ως άνω αμετάκλητης ποινικής απόφασης, παρά την ιδιαίτερη αποδεικτική της σπουδαιότητα, ανεξαρτήτως του ότι δεν δεσμεύεται από το περιεχόμενό της και ηδύνατο να καταλήξει (όπως και κατέληξε) σε αντίθετο της ως άνω ποινικής απόφασης πόρισμα.

Επιπροσθέτως, αμφιβολία γεννάται σχετικά με το αν η προσβαλλόμενη απόφαση έλαβε υπόψη, συνεκτίμησε τις προαναφερόμενες εισαγγελικές διατάξεις, που αφορούν σε περιστατικά, που συνδέονται με την υπό κρίση υπόθεση. Επομένως, ο πρώτος λόγος της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός, ενώ, λόγω της αναιρετικής εμβέλειας τούτου, παρέλκει η εξέταση του λοιπών διατυπούμενων με την αίτηση αναίρεσης λόγων.

Στη συνέχεια δε, πρέπει να παραπεμφθεί η υπόθεση, κατά την παρ. 3 του άρθρου 580 του Κ.Πολ.Δ., για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο, αφού είναι δυνατή η συγκρότησή του από δικαστή διαφορετικό από τον εκδόσαντα την απόφαση αυτή. Πρέπει, επίσης, να διαταχθεί, κατά την παρ. 3 του άρθρου 495 του ίδιου Κώδικα, η απόδοση στην αναιρεσείουσα του καταβληθέντος απ' αυτής, για το παραδεκτό της αίτησης αναίρεσης, παραβόλου.

Τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, που κατέθεσε προτάσεις, πρέπει να επιβληθούν σε βάρος του αναιρεσιβλήτου, κατά παραδοχή του σχετικού αιτήματός της (άρθρα 176 και 183 του Κ.Πολ.Δ.), κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΑΝΑΙΡΕΙ την 4265/2020 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.

ΠΑΡΑΠΕΜΠΕΙ την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο, στη σύνθεση του οποίου δεν θα μετέχει η Δικαστής, η οποία εξέδωσε την αναιρεθείσα απόφαση.

ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την απόδοση του παραβόλου, που καταβλήθηκε, στην αναιρεσείουσα.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, την 1η Νοεμβρίου 2021.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 10 Ιανουαρίου 2022.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ