Supreme Court dismisses appeal regarding excessive court costs as non-reviewable under Civil Procedure Code.

Απόφαση 77 / 2014 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 77/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Τσόλα, Ευφημία Λαμπροπούλου, Γεράσιμο Φουρλάνο και Στυλιανή Γιαννούκου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 22 Απριλίου 2013, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "Εταιρία Υδρεύσεως και αποχετεύσεως πρωτευούσης ανώνυμη εταιρία" (ΕΥΔΑΠ ΑΕ) που εδρεύει στο Γαλάτσι Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Κωνσταντίνα Καπλάνη.

Των αναιρεσιβλήτων: Εταιρίας Περιορισμένης Ευθύνης με την επωνυμία "ΖΙΝΑ STAR ΕΤΑΙΡΙΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ" και το διακριτικό τίτλο "ΖΙΝΑ STAR ΕΠΕ" που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, 2) Ανώνυμης Εταιρίας με την επωνυμία "ΕΡΓΩ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΤΕΧΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ" και το διακριτικό τίτλο "ΕΡΓΩ ΑΤΕ" που εδρεύει στην Αθ...να και εκπροσωπείται νόμιμα και 3. Ανώνυμης Εταιρίας με την επωνυμία "ΒΙΟΡΕΙΧΑΛΚΟ ΑΒΕΕ-ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΥΔΡΑΥΛΙΚΩΝ ΕΙΔΩΝ ΚΑΙ ΕΙΔΩΝ ΚΟΥΝΟΠΟΙΙΑΣ" και το διακριτικό τίτλο "ΒΙΟΡΕΙΧΑΛΚΟ ΑΒΕΕ" που εδρεύει στο ... και εκπροσωπείται νόμιμα. 2. Ανώνυμης Εταιρίας με την επωνυμία "ΕΡΓΩ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΤΕΧΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ και το διακριτικό τίτλο "ΕΡΓΩ ΑΤΕ" που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα και 3. Ανώνυμης Εταιρίας με την επωνυμία "ΒΙΟΡΕΙΧΑΛΚΟ ΑΒΕΕ-ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΥΔΡΑΥΛΙΚΩΝ ΕΙΔΩΝ ΚΑΙ ΕΙΔΩΝ ΚΡΟΥΝΟΠΟΙΙΑΣ" και το διακριτικό τίτλο "ΒΙΟΡΕΙΧΑΛΚΟ ΑΒΕΕ" που εδρεύει στο ... και εκπροσωπείται νόμιμα. Η πρώτη εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Αλεξανδρόπουλο, που ανεκάλεσε την δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ. και παραστάθηκε αυτοπροσώπως, η δεύτερη εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο Μαρίνα Μηλιώνη και η τρίτη εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κωνσταντίνο Χαρίτου, που ανεκάλεσε την δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ. και παραστάθηκε αυτοπροσώπως,.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 8-10-2001 αγωγή, 4-4-2002 προσεπίκληση προς αναγκαστική παρέμβαση, 25-11-2002 προσεπικλήσεις προς αναγκαστικές παρεμβάσεις και παρεμπίπτουσες αγωγές και τις από 31-3-2004 και 2-4-2004 παρεμβάσεις που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3294/2009 του ίδιου Δικαστηρίου και 4437/2011 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 2-2-2012 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης, Γεράσιμος Φουρλάνος, ανέγνωσε την από 4-2-2013 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, οι πληρεξούσιοι των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Εισάγεται αναίρεση κατά απόφασης δευτεροβάθμιου δικαστηρίου, που έκρινε υπόθεση ζημίας της πρώτης αναιρεσίβλητης, η οποία προβάλλεται, ότι προκλήθηκε από θραύση αγωγή της ΕΥΔΑΠ ΑΕ, ήδη αναιρεσείουσας, λόγω αμέλειας των υπ' αυτής προστηθέντων. Επιπρόσθετα, η αναιρεσείουσα εξέθεσε, πως η δεύτερη των ήδη αναιρεσίβλητων ήταν η εταιρεία, που διεκπεραίωσε το έργο αντικατάστασης των υδρομετρητών, η οποία, είχε, συμβατικά, αναλάβει την αντικατάσταση των βλαβών, που τυχόν θα επέρχονταν σε τρίτους, ενώ ευθύνη, συναφώς, αποδόθηκε και στην ήδη τρίτη αναιρεσίβλητη εταιρεία, η οποία κατασκεύασε τους υδρομετρητές, οι οποίοι είχαν πραγματικά ελαττώματα.

ΙΙ. Σύμφωνα με το άρθρο 559 αρ. 1 Κ.Πολ.Δ., αναίρεση επιτρέπεται, αν παραβιάστηκε κανόνας ουσιαστικού δικαίου. Η νομική αοριστία της αγωγής, (όταν, δηλαδή, το δικαστήριο της ουσίας αξίωσε περισσότερα στοιχεία, από όσα απαιτεί ο νόμος προς θεμελίωση του δικαιώματος ή αρκέστηκε σε λιγότερα), ελέγχεται ως αναιρετική πλημμέλεια εκ της ανωτέρω διατάξεως, ενώ η ποσοτική αοριστία, (όταν δηλαδή δεν συγκεκριμενοποιούνται τα απαιτούμενα κατά τον εφαρμοστέο κανόνα περιστατικά), ελέγχεται ως πλημμέλεια από το άρθρο 559 αριθμ. 8 ή 14 Κ.Πολ.Δ.

Εξ άλλου, ο αρ.8 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., θεμελιώνει αναιρετικό λόγο, πλην άλλων, αν το δικαστήριο έλαβε υπ' όψιν "πράγματα" που δεν προτάθηκαν. "Πράγματα" είναι οι πραγματικοί ισχυρισμοί που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, δηλαδή οι αυτοτελείς ισχυρισμοί των διαδίκων, κάθε περιστατικό, το οποίο, αφηρημένα λαμβανόμενο, οδηγεί, κατά τον νόμο, στην γέννηση ή στην κατάλυση του δικαιώματος που ασκείται με την αγωγή (ένσταση ή αντένσταση) (Ολ.ΑΠ 25/2003, ΑΠ 12/2000). 'Όμως, δεν αποτελούν "πράγματα" τα αποδεικτικά συμπεράσματα του δικαστηρίου ή η εκτίμηση των αποδείξεων.

Κι' αυτό γιατί αυτά δεν έχουν αυτοτελή ύπαρξη, αλλά τείνουν σε ενδυνάμωση ή απόκρουση απόδειξης του πραγματικού ισχυρισμού (ΑΠ 2031/2007, ΑΠ 701/2008). Περαιτέρω, για να είναι ορισμένη, στα πλαίσια των οριζόμενων στο άρθρο 216 Κ.Πολ.Δ., η αγωγή από αδικοπραξία, αρκεί να εκτίθενται σ' αυτή τα πραγματικά περιστατικά, που τη θεμελιώνουν, κατά νόμον, δηλαδή θεμελιώνουν την παράνομη και ζημιογόνο συμπεριφορά του εναγομένου, ότι υπάρχει υπαιτιότητα (δόλος ή αμέλεια), ότι εξ αυτής προκλήθηκε ζημία του ενάγοντα, που τελεί σε αιτιώδη συνάφεια με τη συμπεριφορά του εναγόμενου και να καθορίζεται το ποσό αυτής.

Αν δε με την αγωγή γίνεται αναφορά σε αόριστη νομική έννοια, όπως είναι η αμέλεια, επιτρέπεται να συγκεκριμενοποιείται αυτή με βάση τα ειδικότερα περιστατικά που προκύπτουν από την αποδεικτική διαδικασία και τη θεμελιώνουν, έστω και αν δεν συμπίπτουν πλήρως με τα επικαλούμενα στην αγωγή, χωρίς να επέρχεται ανεπίτρεπτη μεταβολή της βάσης της αγωγής (ΑΠ 847/2010).

Στην υπό κρίση περίπτωση, η ένδικη αγωγή, περιλαμβάνει άπαντα τα ανωτέρω στοιχεία (παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά, ζημία και το ποσό αυτής). Αναφέρεται ακόμη, η αιτιώδης συνάφεια των παραπάνω περιστατικών με την επελθούσα ζημία. Ουδόλως δε απαιτείται, όπως θεωρεί η αναιρεσείουσα ΕΥΔΑΠ πως πρέπει, επιπρόσθετα, να διαλαμβάνεται, η παράλειψη ελέγχου, συντήρησης και παρακολούθησης του δικτύου της, εφ' όσον είναι, ειδικότερα, παράμετρος της προβαλλόμενης έννοιας της αμέλειας. 'Αρα, ο από το άρθρο 559 αρ.1 και 14 αναιρετικός λόγος με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα, είναι αβάσιμος.

Στη συνέχεια, όντως, στο δικόγραφο της αγωγής αναφέρεται, πως η ζημία της ενάγουσας, προήλθε από "θραύση αγωγού" της ΕΥΔΑΠ. Στην απόφαση του Εφετείου αναφέρεται (φύλλο 15β) ότι "... η πλημμύρα στην αποθήκη οφείλεται σε θραύση του αγωγή ύδρευσης της ΕΥΔΑΠ ... συγκεκριμένα θραύστηκε η στεφάνη του περιβλήματος (ροζέτα) του υδρομετρητή (με αριθμό Α98Τ24374) του αγωγού ύδρευσης ...".

Επομένως ουδόλως δέχτηκε το Εφετείο πράγματα που δεν προτάθηκαν, η δε συγκεκριμενοποίηση της αιτίας της αμελείας ως της αιτίας που προκάλεσε την ζημία, αποτελεί περιστατικό της αποδεικτικής διαδικασίας και όχι "πράγμα" υπό την προεκτεθείσα έννοια. 'Αρα ο προβαλλόμενος, από το άρθρο 559 αρ. 8 Κ.Πολ.Δ. λόγος αναίρεσης είναι αβάσιμος.

ΙΙΙ. Περαιτέρω, στην ένδικη αγωγή αναφέρεται στο κονδύλιο της αποθετικής ζημίας, ότι απώλεσε η ενάγουσα, ως καθαρό κέρδος το ποσό των 19.802.590 δρχ. το οποίο θα εισέπραττε "κατά τη συνήθη και ομαλή πορεία των πραγμάτων..." από την πώληση των, αναλυτικά αναφερόμενων, καταστραμμένων εμπορευμάτων της, γιατί το καθαρό κέρδος θα ήταν 25% στο κόστος των προϊόντων αυτών, και αποτελείται από το ποσό της δαπάνης για την αγορά και την εισαγωγή τους επί πλέον δε του ποσού των λειτουργικών εξόδων της επιχείρησής της. Παρατίθενται δε, συγκεκριμένα χρηματικά ποσά. Πάντα τα ανωτέρω, είναι πρόδηλο, πως, με σαφήνεια και επάρκεια προσδιορίζουν το κονδύλιο της αποθετικής ζημίας. Δεν απαιτείται δε να αναφέρεται, τι καθιστά το κέρδος πιθανό, ο συγκεκριμένος χρόνος των πωλήσεων, αν το ύψος ήταν σε συγκεκριμένη περίοδο και ο κύκλος των εργασιών της. 'Όλα αυτά, κρίνονται πρόδηλα στο πλαίσιο της αποδεικτικής διαδικασίας. Άρα, ο τα αντίθετα προβάλλων, από το άρθρο 559 αρ. 14 Κ.Πολ.Δ. αναιρετικός λόγος, είναι αβάσιμος.

IV. Με το άρθρο 559 αριθμ. 10 και 19 ΚΠολΔ ιδρύονται, αντιστοίχως, λόγοι αναιρέσεως, αν το δικαστήριο, παρά τον νόμο, δέχθηκε πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, ως αληθινά χωρίς απόδειξη και αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχθηκε τα ακόλουθα: "Από την εκτίμηση των ενόρκων καταθέσεων των μαρτύρων ... με εξαίρεση της ένορκης κατάθεσης του μάρτυρα της ενάγουσας Κ. Ν., διότι αυτός είναι διαχειριστής και νόμιμος εκπρόσωπος της ενάγουσας εταιρίας ... και ως διάδικος η μαρτυρική κατάθεση αυτού είναι ανυπόστατο αποδεικτικό μέσο ...

γενομένου δεκτού τους σχετικού ισχυρισμού της προσθέτως παρεμβαίνουσας της 2340/23-3-2011 ένορκης βεβαίωσης ενώπιον του ειρηνοδίκη Αθηνών, που επικαλείται και προσκομίζει η ενάγουσα και έγινε ύστερα από νόμιμη κλήτευση της εναγομένης και της προσθέτως παρεμβαίνουσας ... των ..., ..., .../4-4-2007 ενόρκων βεβαιώσεων ενώπιον της συμβολαιογράφου Γεωργίας Τσούνη, που επικαλείται και προσκομίζει η προσθέτως παρεμβαίνουσα, και έγιναν ύστερα από νόμιμη κλήτευση της ενάγουσας και της εναγομένης ...

της από 20-5-1999 μελέτης/γνωμάτευσης των Δ. Υ., επικ. Καθηγητή ΕΜΠ και Α. Υ., χημικού - μηχανικού ... που επικαλείται και προσκομίζει η προσθέτως παρεμβαίνουσα και όλων των εγγράφων που οι διάδικοι νομίμως επικαλούνται και προσκομίζουν, είτε ως αυτοτελή αποδεικτικά μέσα, είτε για να χρησιμεύσουν για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων - με εξαίρεση αυτά που η εκκαλούσα - εφεσίβλητη ΕΥΔΑΠ ΑΕ προσκομίζει, χωρίς να τα επικαλείται ειδικά με τις προτάσεις της - αποδείχθηκαν τα ακόλουθα:

Η ενάγουσα εταιρία περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "ΖΙΝΑ ΣΤΑΡ ΕΠΕ" που δραστηριοποιείται στην εισαγωγή, εξαγωγή και εμπορία, λιανική και χονδρική, ηλεκτρονικών και ηλεκτρονικών ειδών, ηλεκτρονικών παιχνιδιών, ειδών ταξιδιού, ψιλικών κλπ, έχει μισθώσει τον υπόγειο χώρο (είσοδο με αίθουσα, συνολικής επιφάνειας περίπου 125 τμ) της οικοδομής που κείται στην Αθήνα, στη συμβολή των οδών ...

και ..., και τον χρησιμοποιεί ως χώρο αποθήκευσης των εμπορευμάτων της. Τα εμπορεύματα φυλάσσονται σε χάρτινες κούτες, στοιβαγμένες καθ' ύψος. Την 31-10-2000 έγινε αντιληπτό ότι η αποθήκη είχε κατακλυστεί με ύδατα, σε ύψος πλέον του ενός μέτρου. Κλήθηκε η Πυροσβεστική Υπηρεσία, που άντλησε 90 κυβικά μέτρα νερού, ενώ η υπόλοιπη ποσότητα αντλήθηκε με ενέργειες των υπαλλήλων της ενάγουσας.

Η πλημμύρα στην αποθήκη οφείλεται σε θραύση του αγωγού ύδρευσης της ΕΥΔΑΠ, που καταλήγει στο παρακείμενο ακίνητο, ... . Συγκεκριμένα θραύστηκε η στεφάνη του περιβλήματος (ροζέτα) του υδρομετρητή .... του αγωγού ύδρευσης και προκλήθηκε διαρροή στο δίκτυο, με αποτέλεσμα τα ύδατα να εισρεύσουν στο όμορο ακίνητο και ειδικά στην παραπάνω αποθήκη από τους τοίχους.

Στη συνέχεια αποδείχθηκε, ότι η εναγομένη "ΕΥΔΑΠ ΑΕ" με την Ε- 567/27-5-1997 εργολαβική σύμβαση είχε αναθέσει το έργο αντικατάστασης 140.000 υδρομετρητών, μεταξύ άλλων και στην περιοχή όπου κείται το ως άνω ακίνητο, στην προσθέτως παρεμβαίνουσα ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία "ΕΡΓΩ ΑΤΕ". Το έργο άρχισε την 27-5-1997 και όλες οι εργασίες περατώθηκαν το Νοέμβριο 1999.

Από την έναρξη του έργου και την αντικατάσταση των παλαιών υδρομετρητών με υδρομετρητές, τους οποίους η εργολάβος (προσθέτως παρεμβαίνουσα "ΕΡΓΩ ΑΤΕ") είχε προμηθευτεί από την εταιρία με την επωνυμία "ΒΙΟΡΕΪΧΑΛΚΟ ΑΒΕΕ", εμφανίστηκε σε αριθμό αυτών το ίδιο πρόβλημα, ήτοι θραύση της στεφάνης του περιβλήματος (ροζέτας) αυτών με επακόλουθη διαρροή ύδατος.

Οι βλάβες είχαν γνωστοποιηθεί στην εναγομένη από τους χρήστες των αγωγών ύδρευσης (τους καταναλωτές) και μάλιστα έγινε εκ νέου αντικατάσταση αυτών. Μέχρι την 6-11-1998 είχαν διαπιστωθεί 200 περιπτώσεις. Παρόλα αυτά συνεχίστηκε η αντικατάσταση των παλαιών υδρομετρητών με αυτούς της προμηθεύτριας εταιρίας "ΒΙΟΡΕΙΧΑΛΚΟ ΑΒΕΕ".

Το Μάιο 1999 διαπιστώθηκε ότι η θραύση του περιβλήματος των υδρομετρητών οφειλόταν στη δομή του κράματος, ήτοι την ύπαρξη εκτεταμένων εγκλείσεων αέρα ή άλλων μη μεταλλικών στοιχείων στο κράμα ... Γνωρίζοντας το πρόβλημα των υδρομετρητών η εναγομένη παρέλειψε να λάβει τα αναγκαία μέτρα για να αποφευχθεί η διαρροή ύδατος από τη θραύση αυτών.

Συγκεκριμένα δεν μερίμνησε για τον έλεγχο της καλής λειτουργίας των υδρομετρητών που ήδη είχαν τοποθετηθεί στους αγωγούς ύδρευσης αντικαταθιστώντας τους παλαιότερους, ενώ δεν είχε λάβει μέτρα σε περίπτωση θραύσης του περιβλήματος και διαρροής, να γίνεται αυτή έγκαιρα αντιληπτή, προκειμένου να αποκατασταθεί η βλάβη, για να αποφευχθεί διαρροή ύδατος στα παρακείμενα ακίνητα.

Έτσι ο ως άνω υδρομετρητής που τοποθετήθηκε στον αγωγό ύδρευσης του ακινήτου στην οδό ..., περί το Μάρτιο 1998 και ανήκε στις παρτίδες που η εργολάβος "ΕΡΓΩ ΑΤΕ" είχε προμηθευτεί από την ανώνυμη εταιρία "ΒΙΟΡΕΙΧΑΛΚΟ ΑΒΕΕ", υπέστη θραύση του περιβλήματος και προκλήθηκε διαρροή, που δεν έγινε έγκαιρα αντιληπτή.

Η διαρροή εξακολούθησε μέχρι τον κατακλυσμό της αποθήκης με ποσότητα μεγαλύτερη των 90 κυβικών μέτρων και έγινε αντιληπτή την 31-10-2000.

Συνεπώς για την πλημμύρα στην αποθήκη ευθύνεται η εναγομένη, διότι, ενώ γνώριζε ότι είχε εμφανιστεί το παραπάνω ελάττωμα στους υδρομετρητές που αντικατέστησαν τους παλαιοτέρους, αριθμός αυτών είχε παρουσιάσει διαρροή και αντικαταστάθηκαν εκ νέου, από έλλειψη της προσοχής και επιμέλειας που όφειλε και μπορούσε να καταβάλει, δεν προέβη σε έλεγχο της καλής λειτουργίας των υδρομετρητών που είχαν αντικατασταθεί με υδρομετρητές της εταιρίας "ΒΙΟΡΕΙΧΑΛΚΟ ΑΒΕΕ", και δεν είχε λάβει κανένα μέτρο για να γίνεται έγκαιρα αντιληπτή η διαρροή σε περίπτωση θραύσης του υδρομετρητή, προκειμένου να αποφευχθεί μεγάλης έκτασης διαρροή και κατακλυσμός των παρακειμένων ακινήτων.

Αντίθετα δεν διαπιστώθηκε ευθύνη της εργολάβου "ΕΡΓΩ ΑΤΕ". Η τελευταία δια των προστηθέντων υπαλλήλων της προέβαινε στην αφαίρεση του παλαιού υδρομετρητή από τον αγωγό ύδρευσης και συνέδεε τον καινούργιο. Η διαρροή και η επακόλουθη πλημμύρα της αποθήκης δεν οφείλεται σε εσφαλμένη ή κακότεχνη σύνδεση του υδρομετρητή στον αγωγό ύδρευσης, αλλά στο προαναφερόμενο κατασκευαστικό ελάττωμα του υδρομετρητή.

Επειδή δε το ελάττωμα αυτό αφορούσε τη δομή του κράματος του υδρομετρητή, δεν ήταν δυνατό να γίνει τούτο αντιληπτό από τους προστηθέντες υπαλλήλους της εργολάβου κατά τη σύνδεση του υδρομετρητή στον αγωγό ύδρευσης. Άλλωστε ο έλεγχος και η παραλαβή των υδρομετρητών από την προμηθεύτρια ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία "ΒΙΟΡΕΙΧΑΛΚΟ ΑΒΕΕ", γινόταν κατά του όρους της εργολαβικής σύμβασης από επιτροπή της εναγομένης ΕΥΔΑΠ ΑΕ, προς την οποία (εναγομένη) η προμηθεύτρια χορηγούσε πιστοποιητικό και εγγύηση καλής λειτουργίας, όπως συνέβη και με την παρτίδα υδρομετρητών από την οποία προερχόταν ο παραπάνω υδρομετρητής, που είχε τοποθετηθεί στον αγωγό ύδρευσης του ακινήτου στην οδό ....

Ώστε δεν βαρύνεται με πταίσμα η εργολάβος εταιρία ΕΡΓΩ ΑΤΕ, οι δε αντίθετοι ισχυρισμοί της εναγομένης ΕΥΔΑΠ δεν ευσταθούν... Περαιτέρω δεν αποδείχθηκε ότι η ενάγουσα βαρύνεται με συντρέχον πταίσμα στην επέλευση της ζημίας, γιατί δεν είχε προβεί σε στεγανοποίηση και μόνωση των τοίχων της υπόγειας αποθήκης και για έλλειψη φρεατίου υδροσυλλογής, καθόσον λόγω της μεγάλης ποσότητας ύδατος από τη διαρροή ...

δεν ήταν δυνατό με συνηθισμένα μέτρα στεγανοποίησης και μόνωσης των τοίχων ή από το φρεάτιο υδροσυλλογής να αποφευχθεί ο κατακλυσμός της αποθήκης. Εξάλλου παρά την παλαιότητα της οικοδομής, ουδέποτε στο παρελθόν είχαν εισρεύσει ύδατα από βροχόπτωση κλπ στο εσωτερικό της αποθήκης, είναι δε σύνηθες οι υπόγειοι χώροι να χρησιμοποιούνται ως αποθήκες.

Κατά συνέπεια η ένσταση συνυπαιτιότητας που προβάλλει η εναγομένη πρέπει να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμη. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο που έκρινε όμοια, δεν έσφαλε περί την εκτίμηση των αποδείξεων και ο σχετικός τρίτος λόγος της έφεσης της εναγομένης ("ΕΥΔΑΠ ΑΕ") πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.

Στη συνέχεια αποδείχθηκε ότι λόγω της ως άνω πλημμύρας και της μεγάλης ποσότητας νερού εντός της αποθήκης, όσες από τις χάρτινες κούτες όπου φυλάσσονταν τα εμπορεύματα ήταν χαμηλότερα και πρώτες διαποτίστηκαν από ύδατα, κατέρρευσαν, οι δε κούτες που στηρίζονταν σ' αυτές έπεσαν χαμηλά στα νερά, και διαποτίστηκαν επίσης από τα ύδατα.

Τα εμπορεύματα εντός αυτών (ηλεκτρικά και ηλεκτρονικά είδη, ηλεκτρονικά παιχνίδια, είδη ταξιδιού, κλπ, όπως πιο κάτω αναφέρονται) βράχηκαν και αυτά από τα ύδατα, με αποτέλεσμα τα περισσότερα να καταστραφούν ολοσχερώς, ή να καταστραφεί η συσκευασία τους. Η ενάγουσα ενημέρωσε την εναγομένη για το γεγονός ήδη από την 20-11-2000, και την 15, 18-12-2000 μετέφερε όλα τα εμπορεύματα που ήταν εντός της αποθήκης και είχαν διαβραχεί, συνολικού βάρους 9.590 κιλών, στο ΧΥΤΑ Άνω Λιοσίων, όπου και καταστράφηκαν την 18-12-2000, με δαπάνη για τη μεταφορά με ΔΧ φορτηγά αυτοκίνητα και την καταστροφή, από 88.500 και 112.300 δραχμές αντίστοιχα.

Συγκεκριμένα αποδείχθηκε ότι εντός της αποθήκης βρίσκονταν και καταστράφηκαν τα εξής εμπορεύματα ... Από τα παραπάνω εμπορεύματα που βρίσκονταν στην αποθήκη, διαβράχηκαν από τα ύδατα λόγω της πλημμύρας και καταστράφηκαν, η ζημία της ενάγουσας που αντιστοιχεί στη δαπάνη αγοράς και εισαγωγής αυτών ανέρχεται σε 45.334.679 δραχμές ...

Επίσης αποδείχτηκε ότι η συσκευασία των λοιπών εμπορευμάτων που βρίσκονταν στην αποθήκη, όπως πιο κάτω αναφέρονται, διαποτίστηκε από τα ύδατα λόγω της πλημμύρας και καταστράφηκε, ώστε δεν ήταν δυνατόν να πωληθούν αυτά ... Συνολικά από τα παραπάνω είδη η ενάγουσα ζημιώθηκε κατά το ποσό των 4.171.101 δραχμών ...

και για την καταβολή ΦΠΑ 18% επί της αξίας αυτών το ποσό των 968.185 δραχμών ... έτσι η ζημία της ενάγουσας για την αξία των αποθηκευμένων εμπορευμάτων ανέρχεται συνολικά σε 58.516.629 δραχμές ... Όπως προαναφέρθηκε τα αποθηκευμένα εμπορεύματα διαβράχηκαν από τα ύδατα και λόγω του είδους αυτών (ηλεκτρονικά και ηλεκτρικά είδη, ηλεκτρονικά παιχνίδια, ήδη ταξιδιού) καταστράφηκαν ολοσχερώς, ή καταστράφηκε η συσκευασία τους και δεν ήταν δυνατό να μεταπουληθούν.

Όσα αντίθετα υποστηρίζει η εναγομένη ότι μειώθηκε η αξία τους κατά το ήμισυ και ήταν δυνατό να μεταπωληθούν δεν ευσταθούν ... Περαιτέρω αποδείχθηκε, ότι η ενάγουσα από το έτος 1998 διατηρεί την ως άνω επιχείρηση και δραστηριοποιείται στην εισαγωγή και εμπορία των παραπάνω ειδών τα οποία μεταπωλεί προς τους συνεργαζόμενους με αυτή εμπόρους (πελάτες).

Τα αποθηκευμένα εμπορεύματα θα μεταπωλούσε στους πελάτες της αποκομίζοντας κέρδος 15% επί της αξίας τους, ήτοι 7.425.972 δραχμές (49.506.480 Χ 15%) ... Τέλος αποδείχτηκε ότι λόγω της καταστροφής των αποθηκευμένων εμπορευμάτων της που οφείλεται στην ως άνω αδικοπρακτική συμπεριφορά της εναγομένης, η ενάγουσα δεν μπόρεσε να ανταποκριθεί άμεσα στις παραγγελίες των πελατών της, ενόψει της προετοιμασίας για την περίοδο των Χριστουγέννων, αλλά καθυστέρησε μέχρι να παραγγείλει και να της παραδοθούν νέα εμπορεύματα σε αναπλήρωση των καταστραμμένων, ενώ αντιμετώπισε δυσκολίες στις πληρωμές της καθυστερώντας την εξόφλησή τους, ώστε προσβλήθηκε η εμπορική της πίστη και η επαγγελματική της υπόληψη και γενικά το εμπορικό της μέλλον.

Για την ηθική βλάβη που υπέστη δικαιούται χρηματικής ικανοποίησης που ενόψει του μεγέθους της ζημίας, των παραπάνω συνθηκών και περιστάσεων και της υπαιτιότητας της εναγομένης, εκτιμάται στο ποσό των 3.000 ευρώ, που κρίνεται εύλογο ...".

V. Υπό τις παραδοχές αυτές (ερειδόμενες στα κατ' είδος αναφερόμενα αποδεικτικά στοιχεία) η προσβαλλόμενη απόφαση, έχει επαρκή, σαφή και μη αντιφατική αιτιολογία, η οποία στηρίζει πλήρως το διατακτικό της (και) ως προς το κονδύλιο της ηθικής βλάβης, για το οποίο υπάρχει σαφώς αναφορά στα απαιτούμενα από το νόμο στοιχεία το συγκεκριμένο δε (επιδικασθέν) ποσό, δεν αφίσταται, από το συνήθως επιδικαζόμενο σε παρόμοιες περιπτώσεις. Επομένως, οι από το άρθρο 559 αρ. 10 και 19 λόγοι αναιρέσεως, που εκθέτουν τα αντίθετα, πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι

VI. Η προσβαλλόμενη απόφαση αντιμετώπισε, στα πλαίσια της ένστασης του άρθρου 300 ΑΚ, με σαφή και πλήρη αιτιολογία το θέμα της συνυπαιτιότητας της αναιρεσίβλητης, απέρριψε δε τη σχετική ένσταση στην ουσία. Η αναιρεσείουσα: α) επανεκτιμά τα αποδεικτικά στοιχεία και θεωρεί, πως συντρέχει περίπτωση αμέλειας της παθούσας και, άρα, συνυπαιτιότητάς της.

Τούτο, όμως, απαραδέκτως, ήδη (άρθρ. 561 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ.) προβάλλεται, β) και βέβαια, τα συναλλακτικά ήθη αποτελούν κανόνες ουσιαστικού δικαίου, αλλά μόνον, εφ' όσον η εφαρμογή τους επιβάλλεται από κανόνα δικαίου (ΑΠ 491/2005), τέτοιος όμως, δεν είναι η διάταξη του άρθρου 300 ΑΚ (βλ. και σχετ. ΑΠ 66/2008, ΑΠ 512/2008). Όμως τα συναλλακτικά ήθη, κατά τα λοιπά, αποτελούν τρόπους συμπεριφοράς που επικρατούν στις συναλλαγές και δεν περιέχουν κανόνες δικαίου (ΑΠ 491/2005, ΑΠ 658/1984 σχετ.

και ΑΠ 1277/2010). Άρα, αβάσιμα προβάλλεται, ο από το άρθρο 559 αρ. 1 Κ.Πολ.Δ. αναιρετικός λόγος, για μη λήψη υπ' όψιν, στην ερμηνεία του άρθρου 300 ΑΚ, των συναλλακτικών ηθών. Για τα ήδη προεκτεθέντα, πρέπει ν' απορριφθεί και ο στο άρθρο 559 αρ. 19 Κ.Πολ.Δ. στηριζόμενος αναιρετικός λόγος, ως αβάσιμος. Άλλωστε, δεν είναι έλλειψη αιτιολογίας:

α) το ότι δεν εξηγείται, γιατί καταστράφηκε μόνον από τη διαβροχή της συσκευασίας το εσωτερικό προϊόν, β) εξάλλου, μόνον τι αποδείχτηκε ή δεν αποδείχτηκε είναι ανάγκη να εκτίθεται με πληρότητα και σαφήνεια και όχι για ποιό λόγο αποδείχτηκε ή δεν αποδείχτηκε (ΑΠ 1852/2007), γ) η παραβίαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας αποτελεί λόγο αναιρέσεως, μόνον αν αυτά αφορούν την ερμηνεία κανόνων, δικαίου ή την υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών σ' αυτά και όχι για την διαπίστωση αυτών (ΑΠ 1652/2009, ΑΠ 2075/2007), ούτε αν φέρονται πως παραβιάστηκαν κατά την εκτίμηση των αποδείξεων και των πραγματικών γεγονότων (ΑΠ 1662/2010).

Εδώ, η αναιρεσείουσα, εντελώς αόριστα αναφέρεται σε παραβίαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας, χωρίς να εκθέτει, κατά ποίο τρόπο αυτά παραβιάστηκαν. Σε κάθε περίπτωση, συνδέει τα παραπάνω διδάγματα της κοινής πείρας με την εκτίμηση των αποδείξεων. Κατά ταύτα οι σχετικοί από το άρθρο 559 αρ. 1 Κ.Πολ.Δ. (παράβαση άρθρου 298 ΑΚ) και 559 παρ. 19 αναιρετικοί λόγοι, είναι αβάσιμοι.

VΙΙ. Περαιτέρω, το Εφετείο, στην προσβαλλόμενη απόφασή του, διέλαβε και τα ακόλουθα: "... η από 27-9-2009 έφεση .. που άσκησε η ... ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία "ΕΥΔΑΠ ΑΕ" και απευθύνει κατά των εταιρειών με την επωνυμία "ΖΙΝΑ ΣΤΑΡ ΕΠΕ", "ΕΡΓΩ ΑΤΕ" και "ΒΙΟΡΕΙΧΑΛΚΟ ΑΒΕΕ" και ζητεί να εξαφανιστεί η εκκαλουμένη προκειμένου να απορριφθεί καθ' ολοκληρίαν η κύρια αγωγή (8108/2001), άλλως σε περίπτωση μεταρρύθμισης της εκκαλουμένης να γίνει δεκτή η προσεπίκληση, που έχει ασκήσει η εκκαλούσα. Δεδομένου ότι η εκκαλούσα δεν ζητεί την εξαφάνιση της απόφασης του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, προκειμένου να γίνει δεκτή η παρεμπίπτουσα αγωγή, που είχε ασκήσει η ίδια ("ΕΥΔΑΠ ΑΕ") κατά της δεύτερης εφεσίβλητης ("ΕΡΓΩ ΑΤΕ") και απορρίφθηκε ως ουσιαστικά αβάσιμη, ώστε δεν προσβάλλεται η εκκαλουμένη κατά το κεφάλαιο αυτό, και με μόνη την ιδιότητα της προσεπικαλούσας δεν έχει δικαίωμα άσκησης έφεσης (άρθρο 516 ΚΠολΔ), η απεύθυνση της υπό κρίση έφεσης κατά της ("ΕΡΓΩ ΑΤΕ") ισχύει ως κλήτευση της τελευταίας με την ιδιότητα της προσθέτως παρεμβαίνουσας υπέρ της εναγομένης - ήδη εκκαλούσας, ("ΕΥΔΑΠ ΑΕ") στη δίκη επί της κύριας αγωγής, κατ' εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 82 εδ. γ ΚΠολΔ ...".

Σύμφωνα με τα παραπάνω: α) δεν υπάρχει έδαφος εφαρμογής του άρθρου 559 αρ. 1 Κ.Πολ.Δ., ως προς την προβαλλόμενη, από την αναιρεσείουσα παραβίαση της διάταξης του άρθρου 88 Κ.Πολ.Δ. Και τούτο, γιατί πρόκειται για διάταξη δικονομικού δικαίου, που η τυχόν, εσφαλμένη εφαρμογή της εκφεύγει των ορίων εφαρμογής της πιο πάνω διάταξης (ΑΠ 608/2008, ΑΠ 1140/2005), β) περαιτέρω προβάλλεται παραβίαση της διάταξης του άρθρου 922 ΑΚ. 'Όμως η αναιρεσείουσα, ουδόλως μνημονεύει, ποιο νομικό σφάλμα περί την ερμηνεία και εφαρμογή της συγκεκριμένης ουσιαστικής διάταξης διέπραξε το δικαστήριο της ουσίας. Μόνη η συνεχής παράθεση στο αναιρετήριο των λόγων της έφεσης δεν αναπληρώνει, τα παραπάνω, γ) το ότι το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, σκέψεις του οποίου περιέχονται στο αναιρετήριο, μπορεί να είχε διαφορετική άποψη, από την εφετειακή απόφαση, δεν μπορεί να έχει την έννοια, πως η τελευταία άφησε αδίκαστη αίτηση (μη επαρκώς και σαφώς προσδιοριζόμενη στο αναιρετήριο), δ) ούτε έχει υποχρέωση το δικαστήριο να αναφέρεται κατά λέξη, στους λόγους της έφεσης, να εξαντλεί, δε ωσαύτως, κατά λέξη τους ισχυρισμούς του εκκαλούντα, τυχόν δε, κατά την άποψη του τελευταίου, μη απάντηση, σε συγκεκριμένη παράγραφο του εφετηρίου, να αποτελεί τις παραβάσεις του άρθρου 559 αρ. 9 και 8 Κ.Πολ.Δ.

Συνεπώς, το Εφετείο, έλαβε υπ' όψιν, όλα όσα εκτέθηκαν νομίμως και παραδεκτώς με την έφεση. Άλλωστε η αναιρεσείουσα παραθέτει και εκτιμά το περιεχόμενο των αποδείξεων, κάνει αναφορά σε άρθρα της ειδικής συρραφής υποχρεώσεων, συνδέει την ουσιαστική εκτίμηση με τα αναφερόμενα στην προσεπίκλησή της και θεωρεί, πως από την ουσιαστική εκτίμηση της πιο πάνω συρραφής υποχρεώσεων, εξάγεται η σχετική ευθύνη του αναδόχου. 'Όμως, τούτο, αναφέρεται απαράδεκτα, στην ουσία της υπόθεσης (άρθρ. 561 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ.). Σε κάθε περίπτωση, ουδόλως εκφέρεται ειδικό αναιρετικό παράπονο, για την παραδοχή της εφετειακής απόφασης, στο συγκεκριμένο, όπως παραπάνω, θέμα, όπως τούτο παρατέθηκε. Άρα, και για τους λόγους αυτούς πρέπει ν' απορριφθούν, οι από το άρθρο 559 αρ. 9 και 8 αιτιάσεις.

VIII. Η διάταξη του άρθρου 176 Κ.Πολ.Δ., η οποία αναφέρεται στη δικαστική δαπάνη, είναι διάταξη ουσιαστικού δικαίου (ΑΠ 218/2003) και ελέγχεται από το άρθρο 559 αρ. 1 Κ.Πολ.Δ. Η καταψήφιση στη δικαστική δαπάνη του διαδίκου που νικήθηκε, δεν έχει ανάγκη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, αφού είναι απόρροια της αρχής της ήττας, της πιο πάνω διάταξης (σχετ. και 685/2005, ΑΠ 859/2002). Δεν ιδρύεται όμως ο πιο πάνω αναιρετικός λόγος εκ του ότι στην επιδικασθείσα δικαστική δαπάνη, η δικηγορική αμοιβή υπολογίστηκε σε ύψος μεγαλύτερο του κατωτέρω ορίου του Κώδικα Δικηγόρων. Ούτε έχει ανάγκη αιτιολόγησης η σχετική δικανική κρίση (ΑΠ 613/2010, ΑΠ 614/2010).

Εν προκειμένω, το Εφετείο, επέβαλε τη δικαστική δαπάνη "... ανάλογα προς την έκταση της νίκης της ενάγουσας (άρθρ. 178, 183 Κ.Πολ.Δ)...", δηλαδή, επέβαλε στην ήδη αναιρεσείουσα "... μέρος των δικαστικών εξόδων της ενάγουσας ... που ορίζει σε ... 10.500 ευρώ. Η επιβολή, κατ' άρθρο 178 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ., της δικαστικής δαπάνης, λόγω μερικής ήττας απόκειται στην κυριαρχική εξουσία του δικαστηρίου της ουσίας, η οποία δεν ελέγχεται αναιρετικά (ΑΠ 689/2005, ΑΠ 859/2002).

Δηλαδή, εφόσον το δικαστήριο της ουσίας, βεβαιώνει στην απόφασή του, ότι συντρέχει η προϋπόθεση του άρθρου 178 Κ.Πολ.Δ., κατανέμει τα έξοδα ανάλογα με την έκταση της νίκης ή της ήττας του κάθε διαδίκου, η περί αυτού κρίση του είναι ανέλεγκτη αναιρετικά, κατ' άρθρο 561 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ. (ΑΠ 1515/2007). Άρα, ο λόγος που βασίζεται στην αιτίαση, ότι το επιδικασθέν ποσό είναι υπερβολικό, είναι απαράδεκτος (ΑΠ 218/2003).

Εδώ, η αναιρεσείουσα παραπονείται, πως το Εφετείο, με την πιο πάνω διάταξη της απόφασής του περί δικαστικής δαπάνης, επιδίκασε υπέρμετρα έξοδα, δυσανάλογα με το αντικείμενο της δίκης. Ταύτα, όμως, απαράδεκτα προβάλλονται, σύμφωνα με όσα νομικά δεδομένα προπαρατέθηκαν. Επομένως, ο από το άρθρο 559 αρ. 1 Κ.Πολ.Δ.

σχετικός αναιρετικός λόγος, για παραβίαση των διατάξεων των άρθρων 5 παρ. 1, 25 παρ. 1 του Συντάγματος, 6 παρ. 1, 8 παρ. 2, 9 παρ. 2 και 10 παρ. 2 της ΕΣΔΑ είναι απαράδεκτος. Τέλος, σημειώνονται και τα ακόλουθα: Στα πλαίσια του παραπάνω αναιρετικού λόγου διαλαμβάνεται στο αναιρετήριο, ότι "... δεν καταβλήθηκε δικαστικό ένσημο λόγω μετατροπής του καταψηφιστικού αιτήματος σε αναγνωριστικό, μάλιστα χωρίς να καταγραφεί στα πρακτικά συνεδριάσεως και αίτημα για επιδίκαση τόκων ...

παραβίαση και εδώ του αρ. 9 του άρθρου 559 ...". Το αίτημα είναι εντελώς αόριστο, εφ' όσον δεν διευκρινίζεται επαρκώς: α) αν υπήρχε ή μη αίτημα επιδίκασης τόκων, β) από την επισκόπηση του δικογράφου της αγωγής προκύπτει, ότι υπάρχει τέτοιο αίτημα, γ) αν νοείται πως δεν οφείλονται τόκοι για το λόγο της τροπής του αιτήματος σε αναγνωριστικό, τόκοι οφείλονται, γιατί η αγωγή παραμένει ισχυρή, ως όχληση (Ολ.ΑΠ 13/1994, ΑΠ 439/2006, ΑΠ 23/2004, ΑΠ 241/2003, ΑΠ 63/2003).

Άρα, και ο ποιο πάνω λόγος, υπό την οιαδήποτε εκδοχή του, είναι αβάσιμος. Η δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, οι οποίες κατέθεσαν προτάσεις και είχαν χωριστή υπεράσπιση, πρέπει να επιβληθεί σε βάρος της αναιρεσείουσας, λόγω της ήττας της (άρθρ. 176, 183 Κ.Πολ.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 2-2-2012 αίτηση της εταιρείας με την επωνυμία ΕΥΔΑΠ ΑΕ, για αναίρεση της 4437/2011 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Επιβάλλει σε βάρος της αναιρεσείουσας τη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων από δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) Ευρώ για καθένα.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε, στην Αθήνα, στις 24 Ιουλίου 2013.

Δημοσιεύθηκε, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 14 Ιανουαρίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ