Legislator Case Law & Legislation
759/2022 AI generated

Supreme Court dismisses appeal against social security fund decision due to improper defendant standing and late filing.

Case Number 759/2022
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a first-instance judgment regarding social security benefits. The appellant argued that the current social security entity should be the proper defendant, but the court found the original entity had already merged into the defendant over two years prior to the appeal. Consequently, the court ruled the appeal inadmissible because it targeted a legal entity that no longer existed at the time the appeal was filed. The decision also ordered the costs to be shared between the parties.

Legislator headnote

AI generated

Articles 558 and 566 of the Code of Civil Procedure; An appeal must be directed against the defendant who was a party in the original trial, and if that defendant is a legal person that has ceased to exist, the appeal must be directed against its universal successor, otherwise it is inadmissible.

Keywords

AI generated
standing of the defendant universal successor inadmissible appeal legal person merger Code of Civil Procedure social security fund procedural prerequisites

Cited Legislation

AI generated
Articles 558 and 566 of the Code of Civil Procedure
Article 51 of Law 4387/2016
Article 179 paragraph 1 of the Code of Civil Procedure
Article 183 of the Code of Civil Procedure
Article 22 paragraphs 1, 2 and 3 of Law 3693/1957
Article 495 of the Code of Civil Procedure

Cited Case Law

AI generated
OLAP 11/1992
AP 2099/2009
Supreme Court dismisses appeal against lower court's finding that all evidence was properly considered.
AP 124/2006
Supreme Court dismisses appeal against rejection of retrial request due to lack of new facts proving innocence.
AP 666/2016
Supreme Court dismisses appeal as inadmissible because it targets the wrong defendant who won the second instance. The court ruled the appeal must be against the opposing party who won the appeal court decision. The court held the appeal is procedurally invalid due to the incorrect choice of defendant. The appeal was rejected because it was filed against the wrong party. The court dismissed the appeal as inadmissible due to the wrong defendant selection. The appeal was rejected because it targeted the wrong party. The court ruled the appeal is procedurally invalid. The appeal was dismissed because it was filed against the wrong defendant. The court held the appeal is inadmissible due to the wrong defendant selection.
AP 807/2015
Supreme Court dismisses appeal against lower court's rejection of tort claim regarding company's business failure.
AP 51/2020
Supreme Court allows appeal against municipality regarding construction contract dispute and remands case for retrial.
AP 1369/2019
Supreme Court dismisses appeal against lower court's rejection of contract termination claim due to lack of standing.
AP 144/2021
Supreme Court dismisses appeal against social security fund's debt collection judgment regarding usury interest statute of limitations.
AP 559/2021
Supreme Court allows appeal against first-instance judgment due to jurisdictional error and procedural defects.
AP 1203/2019
Supreme Court dismisses appeal against Peace Court judgment on statute of limitations for loan installments.
AP 589/2015
Supreme Court dismisses appeal against eviction order, rejecting public entity fee reduction argument.
AP 294/2014
Supreme Court dismisses one appeal, partially allows another regarding set-off claims, and remands for retrial with new judges.
AP 1362/2013
Supreme Court dismisses appeal against High Court rejection of public entity's counterclaim regarding interest calculation.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 759 / 2022 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 759/2022

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Χρήστο Τζανερρίκο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ιωάννα Κλάπα - Χριστοδουλέα, Χρήστο Κατσιάνη, Ασημίνα Υφαντή και Αναστασία Παπαδοπούλου - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, την 1η Νοεμβρίου 2021, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Π. Τ. του Ν., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιγνάτιο Κρανιδιώτη με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ" που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, ως οιονεί καθολικού διαδόχου του αρχικά αναιρεσιβλήτου Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ ΑΠΑΣΧΟΛΟΥΜΕΝΩΝ - ΤΟΜΕΑΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΝΟΜΙΚΩΝ (Ε.Τ.Α.Α. - Τ.Α.Ν.)" (πρώην "ΤΑΜΕΙΟ ΝΟΜΙΚΩΝ"), το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χαράλαμπο Τσιλιώτη και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15/4/2013 ανακοπή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 5521/2014 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 7562/2018 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 14/10/2019 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Από τις διατάξεις των άρθρων 558 και 566 του ΚΠολΔ προκύπτει ότι η αναίρεση πρέπει να απευθύνεται εναντίον του αντιδίκου του αναιρεσείοντος, ήτοι κατά εκείνου ο οποίος ήταν διάδικος στη δίκη κατά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση και δικάσθηκε με αυτήν (ΟλΑΠ 11/1992, ΑΠ 2099/2009, ΑΠ 124/2006), ανεξάρτητα από την ιδιότητα αυτού ως διαδίκου στον πρώτο βαθμό (Ολ ΑΠ 11/1992, ΑΠ 666/2016, ΑΠ 807/2015).

Για να απευθυνθεί η αίτηση κατά του αντιδίκου αυτού, πρέπει ο τελευταίος να είναι ικανός να είναι διάδικος, δηλαδή να είναι υποκείμενο δικαιωμάτων και υποχρεώσεων, αν πρόκειται δε για αντίδικο νομικό πρόσωπο η ικανότητα αυτού να είναι διάδικος παύει αφότου τούτο κατά νόμο έπαυσε να υπάρχει. Έτσι, αν ο αντίδικος αποβιώσει ή προκειμένου για αντίδικο νομικό πρόσωπο, αν αυτό έπαυσε να υπάρχει, αυτή (αναίρεση) πρέπει να απευθύνεται κατά των καθολικών διαδόχων ή των κληροδόχων του αποβιώσαντος ή των οιονεί καθολικών διαδόχων του καταργηθέντος νομικού προσώπου (ΑΠ 51/2020, ΑΠ 1369/2019).

Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 51 του N.4387/2016 "Ενιαίος Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης" "1. Συνιστάται Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου (Ν.Π.Δ.Δ.) με την επωνυμία "Ενιαίος Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης", αποκαλούμενο στο εξής "Ε.Φ.Κ.Α.", το οποίο τελεί υπό την εποπτεία του Υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης και έχει την έδρα του στην Αθήνα.

Από 1.1.2017, οπότε και αρχίζει η λειτουργία του ως φορέα κύριας κοινωνικής ασφάλισης, εντάσσονται στον Ε.Φ.Κ.Α. αυτοδίκαια οι υφιστάμενοι φορείς κύριας κοινωνικής ασφάλισης, σύμφωνα με τα άρθρα 53 επ. και ο Ε.Φ.Κ.Α. καθίσταται οιονεί καθολικός διάδοχος αυτών. ...", στο άρθρο 53 του ίδιου νόμου απαριθμούνται οι φορείς, κλάδοι, τομείς και λογαριασμοί, οι οποίοι από 1-1-2017, εντάσσονται στον ΕΦΚΑ, στους οποίους, περιλαμβάνεται και το Ενιαίο Ταμείο Ανεξάρτητα Απασχολούμενων - Τομέας Ασφάλισης Νομικών (Ε.Τ.Α.Α.-Τ.Α.Ν) (υπό στοιχ.

Γ.γγ του άρθρου αυτού) (πρώην Ταμείο Νομικών-Τ.Ν.), στο άρθρο 70 αυτού (Περιουσία, λογιστική και οικονομική λειτουργία) §1 ορίζεται "1. Το σύνολο του ενεργητικού και του παθητικού που προέρχεται από τους εντασσόμενους στον Ε.Φ.Κ.Α. φορείς, τομείς, κλάδους και λογαριασμούς, οι πόροι που προβλέπονται υπέρ αυτών από τις ισχύουσες διατάξεις, καθώς και η κινητή και ακίνητη περιουσία τους, περιέρχονται αυτοδίκαια στον Ε.Φ.Κ.Α.

ως καθολικό διάδοχό τους. Ο Ε.Φ.Κ.Α. υπεισέρχεται στα πάσης φύσεως δικαιώματα και υποχρεώσεις των εντασσόμενων φορέων, τομέων, κλάδων και λογαριασμών. ...", ενώ στην παρ. 9 ορίζεται ότι : "Εκκρεμείς δίκες που αφορούν διαφορές ή υποθέσεις των εντασσόμενων φορέων, τομέων, κλάδων και λογαριασμών συνεχίζονται από τον Ε.Φ.Κ.Α., χωρίς να επέρχεται διακοπή δίκης, από την ένταξη αυτών στον Ενιαίο Φορέα, σύμφωνα με το άρθρο 53.

Δικαστικές αποφάσεις που εκδίδονται ισχύουν έναντι του Ε.Φ.Κ.Α.". Ήδη σύμφωνα με το άρθρο 1 Ν.4670/2020 προστέθηκε στον παραπάνω ν. 4387/2016 (Α` 85) άρθρο 51Α με βάση το οποίο το Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "Ενιαίος Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης (Ε.Φ.Κ.Α.)" μετονομάστηκε από την 1.3.2020 σε "Ηλεκτρονικός Εθνικός Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης", αποκαλούμενος στο εξής "e-Ε.Φ.Κ.Α." και ορίστηκε ότι όπου στην κείμενη νομοθεσία αναφέρεται "Ενιαίος Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης (Ε.Φ.Κ.Α.)", νοείται ο "Ηλεκτρονικός Εθνικός Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης (e-Ε.Φ.Κ.Α).

Από τις παραπάνω διατάξεις προκύπτει ότι μετά τη σύσταση κατά τα άνω με το άρθρο 51 § 1 του ν. 4387/2016 (Α` 85) του Ενιαίου Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης (Ε.Φ.Κ.Α) ως νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου (Ν.Π.Δ.Δ.) με χρόνο έναρξης λειτουργίας του την 1η Ιανουαρίου 2017 (και ήδη του Ηλεκτρονικού Εθνικού Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης (e-Ε.Φ.Κ.Α), όπως μετονομάστηκε), στον οποίο, σύμφωνα με το άρθρο 53 § 1 του ίδιου ως άνω νόμου, εντάχθηκε αυτοδικαίως από 1-1-2017 και το Ενιαίο Ταμείο Ανεξάρτητα Απασχολουμένων (Ε.Τ.Α.Α.) Τομέας Ασφάλισης Νομικών (Τ.Α.Ν.), το νομικό αυτό πρόσωπο δημοσίου δικαίου ήτοι ο ΕΦΚΑ σύμφωνα με το άρθρο 70 § 9 του νόμου 4387/2016, συνεχίζει τις εκκρεμείς δίκες που αφορούν διαφορές ή υποθέσεις των εντασσόμενων σ` αυτό φορέων κύριας ασφάλισης και επομένως νομιμοποιείται, ως οιονεί καθολικός διάδοχος των εντασσόμενων φορέων, τομέων, κλάδων και λογαριασμών, ενεργητικά να ασκήσει αιτήσεις αναίρεσης ή παθητικά να αποκρούσει αντίστοιχες αιτήσεις, που στρέφονται κατ` αυτού και αφορούν τέτοιες διαφορές ή υποθέσεις.

Συνεπώς, στην περίπτωση παύσης λειτουργίας των φορέων, τομέων, κλάδων και λογαριασμών, που παρατίθενται στο ως άνω άρθρο 53 του ν. 4387/2016, μεταξύ των οποίων και του Ενιαίου Ταμείου Ανεξάρτητα Απασχολουμένων (Ε.Τ.Α.Α.) - Τομέας Ασφάλισης Νομικών (Τ.Α.Ν.), λόγω ένταξής τους στον Ε.Φ.Κ.Α, ο τελευταίος υποκαθίσταται σε όλα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του εντασσόμενου φορέα ως οιονεί καθολικός διάδοχος αυτού, και συνεχίζει αυτοδικαίως τις εκκρεμείς δίκες χωρίς καμία ειδικότερη διατύπωση εκ μέρους του για τη συνέχιση και χωρίς να επέρχεται λόγω της ένταξης διακοπή της δίκης, ούτε απαιτείται δήλωση για την επανάληψή της.

Παρέπεται ότι επί δικών που έχουν αρχίσει με τη συμμετοχή του εντασσόμενου φορέα, όπως στην προκειμένη περίπτωση, ύστερα από την ένταξή του, νομιμοποιείται παθητικά για την απεύθυνση κατ` αυτού της αίτησης αναίρεσης μόνον ο Ε.Φ.Κ.Α (και ήδη e-ΕΦΚΑ, όπως μετονομάστηκε) ως οιονεί καθολικός διάδοχος του εντασσόμενου φορέα, αφού ο τελευταίος έχει παύσει να υπάρχει ως αυτοτελές νομικό πρόσωπο και επομένως δεν έχει ικανότητα να είναι διάδικος.

Εάν παρά ταύτα ο αναιρεσείων απευθύνει την αναίρεση κατά του μη υπάρχοντος πλέον νομικού προσώπου, αυτή απορρίπτεται ως απαράδεκτη. Εξάλλου, κατά το άρθρο 577 ΚΠολΔ το δικαστήριο πρώτα συζητεί για το παραδεκτό της αναίρεσης (παρ.1). Αν η αναίρεση δεν ασκήθηκε νόμιμα ή αν λείπει κάποια προϋπόθεση για να είναι παραδεκτή, ο Άρειος Πάγος την απορρίπτει και αυτεπαγγέλτως (παρ. 2).

Από τις διατάξεις αυτές συνάγεται ότι κατά πρώτον ο Άρειος Πάγος εξετάζει τη συνδρομή των διαδικαστικών προϋποθέσεων άσκησης της αίτησης αναίρεσης μεταξύ των οποίων και την παθητική νομιμοποίηση (ΚΠολΔ 558) και αν λείπει κάποια απ` αυτές απορρίπτει την αίτηση και αυτεπαγγέλτως ως απαράδεκτη (ΑΠ 506/2021, ΑΠ 1369/2019, ΑΠ 506/2021).

Τέλος, στην αναιρετική δίκη, κατά το άρθρο 570 παρ. 1 ΚΠολΔ "Οι διάδικοι δεν είναι υποχρεωμένοι να καταθέσουν προτάσεις, εκτός αν προβάλλονται ενστάσεις ως προς το παραδεκτό και το εμπρόθεσμο της αίτησης αναίρεσης και των προσθέτων λόγων. Οι διάδικοι καταθέτουν τις προτάσεις τους είκοσι τουλάχιστον ημέρες πριν από τη δικάσιμο".

Η διάταξη αυτή αναφέρεται πρωτίστως στον αναιρεσίβλητο ο οποίος προβάλλει ενστάσεις κατά του παραδεκτού και εμπροθέσμου της αναίρεσης. Αν όμως οι προτεινόμενες ενστάσεις λαμβάνονται υπόψη αυτεπαγγέλτως, με βάση γεγονότα που προκύπτουν από αυτεπάγγελτη έρευνα του Δικαστηρίου, ο Άρειος Πάγος θα τις ερευνήσει παρά το εκπρόθεσμο των προτάσεων (ΑΠ 972/2019, ΑΠ 461/2018, ΑΠ 1272/2008,ΑΠ 117/2005).

Στην προκειμένη περίπτωση, από την επιτρεπτή κατ` άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δικογραφίας, προκύπτουν τα ακόλουθα: Επί της από 15-4-2013 ανακοπής της αναιρεσείουσας - εκκαλούσας - ανακόπτουσας, Π. Τ. του Ν., κατά του αναιρεσιβλήτου - εφεσιβλήτου - καθ`ου η ανακοπή Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "Ενιαίο Ταμείο Ανεξάρτητα Απασχολουμένων - Τομέας Ασφάλισης Νομικών" (Ε.Τ.Α.Α-Τ.Α.Ν.), με αίτημα την ακύρωση της 1241/24-9-23012 απόφασης καταλογισμού οφειλής του Δ/ντή Οικονομικών του Ταμείου Ασφάλισης Νομικών(ΤΑΝ) και της ΑΤΒ 1825/ΧΚ10/26-3-2013 ταμειακής βεβαίωσης του Προϊσταμένου της Δ' ΔΟΥ Αθηνών, που εκδόθηκαν σε βάρος της ανακόπτουσας, για απαίτηση του καθ' ου από τοκοχρεωλυτικό δάνειο, εκδόθηκε η 5521/2014 απόφαση του Ειρηνοδικείου Αθηνών, που απέρριψε την ανακοπή ως ουσία αβάσιμη.

Κατά της ανωτέρω απόφασης άσκησε η αναιρεσείουσα ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, την από 30-12-2015 έφεσή της, στρεφομένη κατά του ως άνω καθ' ου Ν.Π.Δ.Δ.με την επωνυμία "Ενιαίο Ταμείο Ανεξάρτητα Απασχολουμένων-Τομέας Ασφάλισης Νομικών" (Ε.Τ.Α.Α-Τ.Α.Ν.), η οποία συζητήθηκε κατά τη δικάσιμο της 17-11-2017, κατά την οποία, στη θέση του ως άνω εφεσιβλήτου, παραστάθηκε στο ακροατήριο του άνω Δικαστηρίου το ΝΠΔΔ με την επωνυμία "Ενιαίος Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης (Ε.Φ.Κ.Α.)", ως καθολικός διάδοχος αυτού, που υπεισήλθε από 1-1-2017 εκ του νόμου (άρθρ. 51 και 70 του Ν. 4387/2016) στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του εντασσόμενου σ' αυτόν φορέα, ήτοι του εφεσιβλήτου-Ενιαίου Ταμείου Ανεξάρτητα Απασχολουμένων-Τομέας Ασφάλισης Νομικών (Ε.Τ.Α.Α-Τ.Α.Ν.), ακολούθως δε εκδόθηκε η 7562/2018 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία έγινε δεκτή τυπικά και απορρίφθηκε κατ' ουσίαν η έφεση.

Την αναίρεση αυτής της απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την κρινόμενη από 14-10-2019 αίτησή της, η οποία στρέφεται κατά του αρχικού διαδίκου ΝΠΔΔ με την επωνυμία "Ενιαίο Ταμείο Ανεξάρτητα Απασχολουμένων-Τομέας Ασφάλισης Νομικών" (Ε.Τ.Α.Α-Τ.Α.Ν.), το οποίο όμως ήδη σύμφωνα με όσα εκτίθενται στη μείζονα σκέψη, εντάχθηκε αυτοδικαίως από την 1η Ιανουαρίου 2017, στον Ενιαίο Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης (Ε.Φ.Κ.Α) δυνάμει του άρθρου 53 § 1 του ν. 4387/2016 (ΑΠ 991/2019), και επομένως έκτοτε έπαψε να υφίσταται ως νομικό πρόσωπο υποκείμενο σε δικαιώματα και υποχρεώσεις.

Μάλιστα, λόγω της παραπάνω αυτοδίκαιης από 1-1-2017 ένταξής του στον Ενιαίο Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης (Ε.Φ.Κ.Α), ο τελευταίος παραστάθηκε κατά τη συζήτηση της υπόθεσης στο ακροατήριο του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου, στη δικάσιμο της 17-11-2017, σύμφωνα με το άρθρο 70 § 9 του νόμου 4387/2016, και συνέχισε την ένδικη εκκρεμή δίκη που αφορούσε διαφορά του εντασσόμενου σ` αυτόν φορέα κύριας ασφάλισης, ήτοι του καθ' ου η ανακοπή ΝΠΔΔ με την επωνυμία "Ενιαίο Ταμείο Ανεξάρτητα Απασχολουμένων-Τομέας Ασφάλισης Νομικών", νομιμοποιούμενο ως οιονεί καθολικός διάδοχος του τελευταίου και κατέστη έτσι αντίδικος της εκκαλούσας, όπως προκύπτει και από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης 7562/2018 απόφασης, στην οποία ρητά αναφέρεται ως εφεσίβλητος διάδικος το ΝΠΔΔ με την επωνυμία "ΕΝΙΑΙΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ (ΕΦΚΑ), ως καθολικός διάδοχος του "ΕΝΙΑΙΟΥ ΤΑΜΕΙΟΥ ΑΝΕΞΆΡΤΗΤΑ ΑΠΑΣΧΟΛΟΥΜΕΝΩΝ (ΕΤΑΑ)-ΤΟΜΕΑΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΝΟΜΙΚΩΝ (ΤΑΝ).

Συνεπώς, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 558 και 566 ΚΠολΔ, και όσα εκτίθενται στη μείζονα σκέψη, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης έπρεπε να απευθυνθεί κατά του ως άνω ΝΠΔΔ με την επωνυμία "Ενιαίος Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης-ΕΦΚΑ" που παραστάθηκε ως καθολικός διάδοχος του αρχικού διαδίκου-καθ' ου η ανακοπή, στη δίκη κατά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, ο οποίος ήταν διάδικος στη δίκη εκείνη και αντίδικος της εκκαλούσας και ήδη αναιρεσείουσας, νομιμοποιούμενος παθητικά στην παρούσα αναιρετική δίκη, και όχι κατά του αρχικού καθ' ου η ανακοπή Ενιαίου Ταμείου Ανεξάρτητα Απασχολουμένων-Τομέας Ασφάλισης Νομικών (Ε.Τ.Α.Α-Τ.Α.Ν.), που είχε ήδη πάψει να υφίσταται λόγω ένταξής του στον ΕΦΚΑ, κατά τη συζήτηση της έφεσης ενώπιον του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου, γεγονός το οποίο και γνώριζε η παριστάμενη στη δίκη εκείνη αναιρεσείουσα καθόσον η εν λόγω μεταβολή επήλθε δυνάμει νόμου.

Επομένως, εφόσον παρά ταύτα η αναιρεσείουσα απηύθυνε την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης κατά του μη υπάρχοντος πλέον κατά το χρόνο άσκησής της (14-10-2019), νομικού προσώπου με την επωνυμία "Ενιαίο Ταμείο Ανεξάρτητα Απασχολουμένων-Τομέας Ασφάλισης Νομικών (Ε.Τ.Α.Α-Τ.Α.Ν.)", αυτή θα πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, λόγω έλλειψης παθητικής νομιμοποίησης, μετά από αυτεπάγγελτη ενέργεια του δικαστηρίου, αλλά και κατ' αποδοχή της ένστασης περί απαραδέκτου της αίτησης αναίρεσης λόγω έλλειψης παθητικής νομιμοποίησης, που προβάλλει το ΝΠΔΔ με την επωνυμία "ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ (e-ΕΦΚΑ), (όπως μετονομάστηκε ο Ε.Φ.Κ.Α), που παραστάθηκε κατά τη συζήτηση της υπόθεσης στο ακροατήριο του παρόντος Δικαστηρίου, ως οιονεί καθολικός διάδοχος ήδη από 1-1-2017, του αναιρεσιβλήτου ΝΠΔΔ με την επωνυμία "ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΝΕΞΆΡΤΗΤΑ ΑΠΑΣΧΟΛΟΥΜΕΝΩΝ (ΕΤΑΑ) -ΤΟΜΕΑΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΝΟΜΙΚΩΝ (ΤΑΝ), με τις προτάσεις του, για το λόγο ότι αυτή (αναίρεση) απευθύνεται κατά νομικού προσώπου που είχε παύσει να υφίσταται κατά το χρόνο άσκησής της.

Και ναι μεν οι προτάσεις κατατέθηκαν εκπρόθεσμα, ήτοι μετά τη συζήτηση και εντός 3 ημερών από αυτήν, πλην όμως η περιεχόμενη σ' αυτές ως άνω ένσταση έλλειψης παθητικής νομιμοποίησης ερευνάται, καθόσον τα θεμελιωτικά περιστατικά της προκύπτουν από αυτεπάγγελτη έρευνα του δικαστηρίου, γιατί ο Άρειος Πάγος, εξετάζει αυτεπαγγέλτως τη συνδρομή των διαδικαστικών προϋποθέσεων άσκησης της αίτησης αναίρεσης, μεταξύ των οποίων και την παθητική νομιμοποίηση (ΚΠολΔ 558) και αν λείπει κάποια απ` αυτές απορρίπτει την αίτηση και αυτεπαγγέλτως ως απαράδεκτη.

Ο ισχυρισμός της αναιρεσείουσας, τον οποίο προβάλει με το σημείωμα που κατέθεσε μετά τη συζήτηση και εντός 3 ημερών από αυτήν, περί αυτοδίκαιης ένταξης του αναιρεσιβλήτου ΝΠΔΔ με την επωνυμία "Ενιαίο Ταμείο Ανεξάρτητα Απασχολουμένων-Τομέας Ασφάλισης Νομικών (Ε.Τ.Α.Α-Τ.Α.Ν.)", στον Ηλεκτρονικό Εθνικό Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης (e-Ε.Φ.Κ.Α), την 1-3-2020, ήτοι μετά την άσκηση της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, είναι αβάσιμος, διότι, ήδη η αυτοδίκαιη ένταξη του αναιρεσιβλήτου στον Ε.Φ.Κ.Α έλαβε χώρα από 1-1-2017 κατά τα αναφερόμενα στη μείζονα σκέψη, ήτοι δύο έτη και πλέον πριν την άσκηση της αίτησης αναίρεσης, και επομένως κατ' αυτού (Ε.Φ.Κ.Α) έπρεπε να στραφεί η τελευταία, ως νομιμοποιούμενου παθητική στην άσκησή της, ενώ κατά την ως άνω ημερομηνία της 1-3-2020 απλώς μετονομάστηκε ο ήδη από 1-1-2017 καθολικός διάδοχος του καθ' ου η ανακοπή, "Ενιαίος Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης (Ε.Φ.Κ.Α.)" σε "Ηλεκτρονικός Εθνικός Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης" (e-Ε.Φ.Κ.Α.).

Κατόπιν αυτών η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη. Τα δικαστικά έξοδα πρέπει να συμψηφιστούν μεταξύ των διαδίκων, καθόσον η ερμηνεία των κανόνων δικαίου, που εφαρμόστηκαν, ήταν ιδιαίτερα δυσχερής (άρθρ. 179 εδ. α', 183 του ΚΠολΔ), σημειουμένου ότι, για τον υπολογισμό των δικαστικών εξόδων δεν τυγχάνει εφαρμογής, στην προκειμένη δίκη, το άρθρο 22 παρ. 1, 2 και 3 του Ν. 3693/1957, που προβλέπει περιορισμένο ύψος αυτών ή υποχρεωτικό συμψηφισμό όταν κάθε διάδικος εν μέρει νικήσει και εν μέρει ηττηθεί, διότι η νομική υπηρεσία του αναιρεσιβλήτου Ταμείου δεν διεξάγεται από το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους (ΑΠ 144/2021, ΑΠ 559/2021, ΑΠ 1203/2019, ΑΠ 589/2015, ΑΠ 294/2014, ΑΠ 1362/2013). Τέλος, πρέπει να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου που κατέθεσε η αναιρεσείουσα στο δημόσιο ταμείο (αρ.495 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 14-10-2019 αίτηση της Π. Τ. του Ν., για αναίρεση της υπ' αριθ. 7562/2018 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την εισαγωγή του παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο. Και ΣΥΜΨΗΦΙΖΕΙ τα δικαστικά έξοδα μεταξύ των διαδίκων.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 21 Απριλίου 2022.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 9 Μαΐου 2022.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ