Supreme Court dismisses late appeal for property ownership due to expired two-year limitation period. The appeal was filed after the deadline. The court ruled the appeal inadmissible. The court ruled the appeal inadmissible.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's request for cassation against a first-instance court decision regarding property ownership. The appellant argued for the appeal's admissibility, but the court found it was filed after the expiration of the two-year limitation period applicable to appeals against decisions published after January 1, 2016. Consequently, the court ruled the appeal inadmissible and ordered the appellant to pay the state costs.
Legislator headnote
AI generatedArt. 564 para. 3 of the Code of Civil Procedure; Art. 495 para. 1 and 2 of the Code of Civil Procedure: An appeal filed after the expiration of the two-year limitation period is inadmissible, and the court examines this issue ex officio based on the case file.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 722 / 2020 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 722/2020
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Γ' Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ασπασία Μαγιάκου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Παρασκευή Καλαϊτζή, Λάμπρο Καρέλο, Ανθή Γκάμαρη, Μαρία Μουλιανιτάκη -Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, την 19η Φεβρουαρίου 2020 με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Ε. Β. του Α., συζ. Α. Γ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Αλέξανδρο Καλαβρό
Του αναιρεσίβλητου: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομικών, κατοικοεδρεύοντα στην Αθήνα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την Θεοδώρα Καραχάλιου, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ .
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 13-4-2011 αγωγή της αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Σύρου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 91ΤΜ/2012 ίδιου Δικαστηρίου, 31/2017 του Εφετείου Αιγαίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 27-2-2019 αίτησή της.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.
Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας, ζήτησε να γίνει δεκτή η αίτηση αναίρεσης και να καταδικασθεί το αντίδικο μέρος στη δικαστική δαπάνη .
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Εισάγεται προς συζήτηση η από 27/02/201 αίτηση της ενάγουσας Ε. Β. κατά του εναγομένου Ελληνικού Δημοσίου για αναίρεση της 31/2017 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αιγαίου, που απέρριψε, αντιμωλία των διαδίκων, ως αβάσιμη κατ'ουσίαν την ασκηθείσα από την ενάγουσα και ήδη αναιρεσείουσα έφεση κατά της 91/2012 απόφασης του Πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, Μονομελούς Πρωτοδικείου Σύρου, που, ως ουσιαστικά αβάσιμη, είχε απορρίψει την ένδικη αναγνωριστική της κυριότητας ακινήτου αγωγή της και το αίτημα διόρθωσης εσφαλμένης κτηματολογικής εγγραφής.
Κατά το άρθρο 577 παρ. 1 ΚΠολΔικ το δικαστήριο πρώτα συζητεί για το παραδεκτό της αναίρεσης, κατά δε την παρ. 2 του ίδιου άρθρου, αν η αναίρεση δεν ασκήθηκε νόμιμα ή αν λείπει κάποια προϋπόθεση για να είναι παραδεκτή, ο Άρειος Πάγος την απορρίπτει και αυτεπαγγέλτως. Από την τελευταία αυτή διάταξη προκύπτει ότι το εμπρόθεσμο της άσκησης αναίρεσης, που αποτελεί προϋπόθεση για το παραδεκτό της, ο Άρειος Πάγος το εξετάζει, όχι μόνο κατ' ένσταση, αλλά και αυτεπαγγέλτως, με βάση τα αποδεικτικά έγγραφα που βρίσκονται στη δικογραφία (ΑΠ 739/2019, 853/2018, 434/2018).
Περαιτέρω, με το άρθρο 1 άρθρο τρίτο του ν. 4335/2015 (έναρξη ισχύος 01/01/2016), επήλθαν ριζικές αλλαγές στον ΚΠολΔ, και τροποποιήθηκαν πολλές διατάξεις του τρίτου βιβλίου του ΚΠολΔ (άρθρα 495-590), που αφορούν τα ένδικα μέσα και τις ανακοπές, μεταξύ των οποίων και το άρθρο 564 παρ. 3, στο οποίο ορίσθηκε ότι "Αν η απόφαση δεν επιδόθηκε, η προθεσμία της αναίρεσης είναι δύο (2) έτη και αρχίζει από τη δημοσίευση της απόφασης που περατώνει τη δίκη".
Στην προκείμενη περίπτωση, η κρινόμενη από 27-02-2019 αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε με την κατάθεσή της, κατ' άρθρ. 495 παρ. 1 και 2 ΚΠολΔ, στις 15-03-2019, όπως προκύπτει από την σχετική με αριθμό 10/2019 έκθεση του αρμόδιου γραμματέα του δικαστηρίου, που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, με την τακτική διαδικασία, η οποία δημοσιεύτηκε στις 28/02/2017, όπως τούτο επίσης προκύπτει από την τελευταία σελίδα της εν λόγω απόφασης, της οποίας όμως δεν προκύπτει κοινοποίηση, ούτε η αναιρεσείουσα επικαλείται τούτο.
Συνεπώς, στην προκείμενη υπόθεση, που αφορά αναίρεση, που ασκήθηκε υπό την ισχύ του Ν. 4335/2016 και απευθύνεται κατά απόφασης, που δημοσιεύθηκε μετά την 01-01-2016 και δεν έχει κοινοποιηθεί, ισχύει η διετής αποσβεστική προθεσμία για την άσκηση του ένδικου αυτού μέσου και όχι η τριετής αποσβεστική προθεσμία που όριζε η πιο πάνω διάταξη, πριν την άνω τροποποίησή της .
Από την επόμενη ημέρα της τελεσιδικίας, δηλαδή από 01-03-2017 (δημοσίευση της προσβαλλομένης απόφασης 28-02-2017), άρχισε να τρέχει η διετής αποσβεστική προθεσμία για την άσκηση της αίτησης αναίρεσης (άρθρο 564 παρ. 3 ΚΠολΔ, όπως ισχύει). Η δε διετία συμπληρώθηκε την 1η-03-2019, (ημέρα Παρασκευή) και η αναίρεση κατατέθηκε στις 15-03-2019 ενώπιον του δικάσαντος ως άνω Δικαστηρίου (Εφετείο Αιγαίου), όπως προαναφέρθηκε, δηλαδή, μετά τη συμπλήρωση της διετούς αποσβεστικής προθεσμίας, που ισχύει, κατά τα ανωτέρω, στην ένδικη υπόθεση.
Επομένως, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης έχει ασκηθεί εκπρόθεσμα, ζήτημα που το Δικαστήριο τούτο ερευνά και αυτεπάγγελτα με βάση τα αποδεικτικά έγγραφα της δικογραφίας και, συνακόλουθα, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, λόγω εκπρόθεσμης άσκησης αυτής (με την επισήμανση ότι και ο διαλαμβανόμενος στο αναιρετήριο μοναδικός λόγος αναίρεσης, με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλομένη η από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια, είναι αόριστος , διότι δεν παρατίθεται σ'αυτό και, μάλιστα, ενάριθμα ο φερόμενος ή οι φερόμενοι ως παραβιασθέντες κανόνες του ουσιαστικού δικαίου.
ΑΠ261/2016,120/2017). Επίσης, πρέπει να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου, που έχει κατατεθεί για την άσκηση της αίτησης αναίρεσης, στο Δημόσιο Ταμείο (άρθρο 495 παρ. 3ΚΠολΔ εδάφ. ε' του ΚΠολΔ, όπως ισχύει και εφαρμόζεται στην παρούσα υπόθεση μετά την αντικατάστασή του με το άρθρο 1 άρθρο τρίτο του ν. 4335/2015 που ισχύει, κατ' άρθρ. 1 άρθρο ένατο παρ. 2 και 4 αυτού, για τα ένδικα μέσα που κατατίθενται από 1-1-2016).
Τέλος, πρέπει να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου Ελληνικού Δημοσίου, κατά παραδοχή του σχετικού αιτήματος που το τελευταίο, νόμιμα και βάσιμα, υπέβαλε με τις προτάσεις του (άρθρα 176, 183, 191 παρ.1 ΚΠολΔ.) μειωμένα κατ'άρθρο 22 του ν.3693/1997,κατά τα αναφερόμενα στο διατακτικό ειδικότερα.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 27-02-2019 αίτηση της Ε. Β. για αναίρεση της αριθμ. 31/2017 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αιγαίου.
Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου που έχει κατατεθεί για την άσκηση της αίτησης αναίρεσης στο Δημόσιο Ταμείο. Και
Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριακοσίων (300) ευρώ.
ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 26 Μαΐου 2020.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 24 Ιουνίου 2020.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ