Supreme Court dismisses appeal due to absent appellant and vague grounds under Civil Procedure Code.

Απόφαση 627 / 2019 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 627/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Κιουρκτσόγλου - Πετρουλάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Σοφία Ντάντου, Μαρία Τζανακάκη, Αντώνιο Τσαλαπόρτα και Κωνσταντίνο Παναρίτη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 11 Ιανουαρίου 2019, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Εταιρείας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "... ΕΠΕ" και με διακριτικό τίτλο "... ΕΠΕ", που εδρεύει στη ….και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία δεν παραστάθηκε.

Του αναιρεσιβλήτου: ΝΠΔΔ με την επωνυμία "ΤΑΜΕΙΟ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΩΝ ΚΑΙ ΔΑΝΕΙΩΝ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την Μαρία Γεωργιάδη, Πάρεδρο ΝΣΚ, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 29-9-2010 αίτηση της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 6835/2011 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 2071/2012 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 5-11-2014 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο το αναιρεσίβλητο όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Κωνσταντίνος Παναρίτης διάβασε την από 9-11-2018 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της από 5-11-2014 (με αριθμ. καταθ. 23/3-2-2015) αιτήσεως αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 568 παρ. 4 και 576 παρ. 1-3 ΚΠολΔ συνάγεται ότι, σε ερημοδικία στην αναιρετική δίκη, ερευνάται αυτεπαγγέλτως αν ο απολειπόμενος διάδικος επισπεύδει τη συζήτηση ή αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα αν τη συζήτηση επισπεύδει ο αντίδικός του και σε αρνητική περίπτωση κηρύσσεται απαράδεκτη η συζήτηση για όλους τους διαδίκους. Αν ο απολειπόμενος διάδικος επισπεύδει τη συζήτηση, αυτή γίνεται σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι, εφόσον όμως ο πληρεξούσιος που υπέγραψε την κλήση-αίτηση ήταν νόμιμα διορισμένος πληρεξούσιος δικηγόρος του, κατά τα άρθρα 94 παρ. 1, 96 παρ. 1 και 97 παρ. 3 ΚΠολΔ, γεγονός που διαπιστώνεται με αυτεπάγγελτη έρευνα του δικαστηρίου (άρθρο 104 εδ. β' ΚΠολΔ - ΑΠ 453/2011).

Στην προκειμένη περίπτωση, φέρεται προς συζήτηση η από 5-11-2014 αίτηση της εταιρείας με την επωνυμία "... Ε.Π.Ε." κατά του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων για αναίρεση της υπ' αριθμ. 2071/2012 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο παραστάθηκε κατά τη συζήτηση μόνο το αναιρεσίβλητο Ταμείο, ενώ η αναιρεσείουσα εταιρεία δεν παραστάθηκε κατά τη συζήτηση αυτή.

Από τα έγγραφα της δικογραφίας και ειδικότερα από το αντίγραφο της αιτήσεως αναιρέσεως, μετά της επ' αυτής επισημειώσεως της αρμόδιας δικαστικής επιμελήτριας Μ. Γ. - Γ. , που προσκομίζει το αναιρεσίβλητο, αποδεικνύεται ότι τη συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως, για την παραπάνω δικάσιμο, επέσπευσε η απολειπόμενη αναιρεσείουσα.

Από το ίδιο αντίγραφο της αιτήσεως αναιρέσεως αποδεικνύεται ότι το δικόγραφο αυτής υπογράφει ο δικηγόρος Γρηγόριος Τσάτσος, ο οποίος έδωσε την εντολή στην ως άνω δικαστική επιμελήτρια να επιδώσει αντίγραφο της αιτήσεως αναιρέσεως με κλήση προς συζήτηση αυτής κατά την ανωτέρω δικάσιμο στο αναιρεσίβλητο, όπως προκύπτει από τη σχετική έγγραφη εντολή κάτω από την αίτηση αναίρεσης.

Ο εν λόγω δικηγόρος ήταν νόμιμα διορισμένος πληρεξούσιος δικηγόρος της αναιρεσείουσας, όπως προκύπτει από το προσκομιζόμενο με αριθμό …41/19-2-2016 δικαστικό πληρεξούσιο της συμβολαιογράφου Ά. Τ. . Επομένως, εφόσον τη συζήτηση επισπεύδει η απολειπόμενη αναιρεσείουσα, η υπόθεση πρέπει να συζητηθεί σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι (άρθρο 576 παρ. 1 ΚΠολΔ).

Σε εκτέλεση και εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 24 παρ. 2 έως 4 του Συντάγματος, με τις οποίες προβλέπεται η ορθολογική πολεοδομική διαμόρφωση της χώρας, εκδόθηκαν αρχικά ο νόμος 947/1979 και στη συνέχεια ο ν. 1337/1983 "Επέκταση των πολεοδομικών σχεδίων κ.λπ.", με τον οποίο θεσμοθετήθηκε νέα διαδικασία (διαφορετική από τη ρυμοτομία των ν.δ.

της 17-7-1923 και 797/1971) συνολικής διαχείρισης των ακινήτων της οικιστικής περιοχής με την υποχρέωση των ιδιοκτητών να διαθέσουν χωρίς αποζημίωση μέρος του ακινήτου τους ή με υποχρεωτική συμμετοχή αυτών με ολόκληρο το ακίνητό τους έναντι αντιπαροχής άλλου ακινήτου ίσης αξίας. Ειδικότερα με τα άρθρα 8 και 12 του νόμου αυτού ρυθμίζεται η διαδικασία απόκτησης κοινόχρηστων και κοινωφελών χώρων, που εφαρμόζεται στις περιοχές ένταξης ή επέκτασης του σχεδίου και προβλέπεται ο τρόπος υλοποίησης της διαχείρισης με την έκδοση της Πράξεως Εφαρμογής.

Περαιτέρω στην παρ. 7 του άρθρου 12 του ως άνω νόμου 1337/1983, όπως ισχύει μετά την αντικατάστασή της με το άρθρο 4 του ν. 1772/1988 "περί τροποποιήσεως διατάξεων του ν. 1577/1985 (ΓΟΚ) κλπ", ορίσθηκε με την περ. β', ότι "Αμέσως μετά την κύρωση και μεταγραφή την πράξεων εφαρμογής ο οικείος ΟΤΑ, το Δημόσιο ή τα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου, καθώς και κάθε ενδιαφερόμενος, μπορούν να καταλάβουν τα νέα ακίνητα που διαμορφώθηκαν με την πράξη εφαρμογής και περιέρχονται σε αυτούς, με την προϋπόθεση ότι έχουν καταβληθεί οι αποζημιώσεις της προηγούμενης περίπτωσης (α), (η οποία, σημειώνεται, ότι αφορά τις αναφερόμενες στην πράξη εφαρμογής μεταβολές στις ιδιοκτησίες που οφείλεται αποζημίωση και για τη συντέλεση των οποίων πρέπει να ολοκληρωθούν οι διαδικασίες του ν.δ.

από 17-7-1923 και ν.δ. 797/ 1971). Δικαιώματα της επόμενης περιπτώσεως (δ) μετατρέπονται σε ενοχική αξίωση για αποζημίωση...". Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι σε όσες από τις μεταβολές, που επέρχονται στις εμπλεκόμενες ιδιοκτησίες με την πράξη εφαρμογής, προκαλούνται αναγκαστικές αφαιρέσεις ιδιοκτησιών ή τμημάτων αυτών, επιπλέον εκείνων που περιλαμβάνονται στην καθορισμένη έκταση εισφοράς σε γη, με αποτέλεσμα τη δημιουργία υποχρεώσεως αποζημιώσεως προς τους θιγόμενους ιδιοκτήτες τους, δεν αρκεί η μεταγραφή της πράξης εφαρμογής για την ολοκλήρωσή της, αλλά απαιτείται να προηγηθεί ο δικαστικός προσδιορισμός της οφειλόμενης γι' αυτές αποζημίωσης και η καταβολή της ή η δημοσίευση στο ΦΕΚ της παρακατάθεσης αυτής.

Περαιτέρω κατά την περ. δ' της ίδιας παρ. 7 του άρθρου 12 του ν. 1337/1983 "Δένδρα, φυτείες, μανδρότοιχοι, συρματοπλέγματα, φρέατα και άλλες εγκαταστάσεις και κατασκευές, που υπάρχουν νόμιμα σε ιδιοκτησίες που μεταβάλλουν ιδιοκτήτη με την πράξη εφαρμογής, αποζημιώνονται από τον οικείο ΟΤΑ. Το ποσό της αποζημίωσης καθορίζεται από την επιτροπή του π.δ. 5/1986 και καταβάλλεται στο δικαιούχο.

Σε περίπτωση διαφωνίας για την αξία των παραπάνω αποφαίνεται το καθ' ύλην αρμόδιο δικαστήριο με τη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας". Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι για όλα ανεξαιρέτως τα επικείμενα συστατικά (π.χ. κτίσματα, φυτείες κλπ) που υπάρχουν στα εδαφικά τμήματα, τα οποία, σύμφωνα με την πράξη εφαρμογής, περιέρχονται σε άλλον ιδιοκτήτη, οφείλεται στον πρώην ιδιοκτήτη αποζημίωση από τον οικείο ΟΤΑ, ο οποίος για την ανεμπόδιστη υλοποίηση του θεσμού και προς αποφυγή καθυστερήσεων στην ενεργοποίηση της νέας χρήσης γης, μπορεί να την καταβάλει στο δικαιούχο και μετά την κατάληψη των άνω τμημάτων γης.

Η περιέχουσα τις εν λόγω ρυθμίσεις ως άνω διάταξη (άρθρο 12 παρ. 7 του ν. 1337/1983, όπως ισχύει) εντάσσεται μέσα στα πλαίσια του νέου θεσμού της υποχρεωτικής και άνευ αποζημίωσης εισφοράς γης από τους συμμετέχοντες ιδιοκτήτες και εισήχθη προς εξυπηρέτηση του γενικότερου συμφέροντος, δηλαδή της ανάπτυξης του πολεοδομικού (οικιστικού) σχεδιασμού σε εκτέλεση και εφαρμογή των επιταγών του προαναφερθέντος άρθρου 24 παρ. 2-4 του Συντάγματος (ΟλομΑΠ 19/2002, ΑΠ 499/2007).

Αν η κατά τα ανωτέρω αποζημίωση έχει παρακατατεθεί στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων και δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως η γνωστοποίηση της παρακατάθεσης, το ως άνω Ταμείο υποχρεούται στην πληρωμή της αποζημίωσης, αφού προσκομισθεί η αναγνωριστική απόφαση και τα υπόλοιπα απαιτούμενα δικαιολογητικά, η αναγνώριση δε του δικαιούχου της ως άνω αποζημίωσης γίνεται κατά τη διαδικασία του άρθρου 26 του ν. 2882/2001 "Κώδικας Αναγκαστικών Απαλλοτριώσεων Ακινήτων", όπως προκύπτει από το άρθρο 29 παρ. 2, 4, 5 και 12α του ίδιου νόμου, δεδομένου ότι για τα θέματα για τα οποία δεν υπάρχει πρόβλεψη στις παραπάνω διατάξεις του ν. 1337/1983, έχουν εφαρμογή οι διατάξεις του ως άνω ν. 2882/2001.

Στην προκειμένη περίπτωση η αιτούσα εταιρεία περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "... ΕΠΕ" και το διακριτικό τίτλο "... ΕΠΕ" (ήδη αναιρεσείουσα) με την από 29-9-2010 (αριθμ. καταθ. 40648/2010) αίτησή της κατά του καθού η αίτηση Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων (ήδη αναιρεσιβλήτου) ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης ισχυρίσθηκε ότι με την 23/1997 Πράξη Εφαρμογής της πολεοδομικής μελέτης επέκτασης του ρυμοτομικού σχεδίου των περιοχών "Ανθόκηποι και Ομόνοια" του Δήμου …, που εκδόθηκε κατόπιν του από 13-6-1986 π.δ/τος "περί εγκρίσεως της αντίστοιχης πολεοδομικής μελέτης και τροποποίησης του ρυμοτομικού σχεδίου σε συνεχόμενη περιοχή" και κυρώθηκε με την 29/16159/ ΠΕ/1563/27-6-1997 απόφαση του Νομάρχη Θεσσαλονίκης και νομίμως μεταγράφηκε στα βιβλία μεταγραφών … (τομ.

….27 αριθμ. …78), όπως διορθώθηκε με την 23/323 διορθωτική πράξη του ΟΤ 1404, που κυρώθηκε με την 29/οικ20008/21-5-2004 απόφαση του Νομάρχη Θεσσαλονίκης, η οποία νομίμως έχει μεταγραφεί στα βιβλία μεταγραφών της …. (τομ. …68 αριθμ. …20), απαλλοτριώθηκε αναγκαστικά σε εφαρμογή του ρυμοτομικού σχεδίου των άνω περιοχών της ... , λόγω ρυμοτομίας για διαπλάτυνση της οδού ….

σύμφωνα με τους οικείους κτηματολογικούς πίνακες και διαγράμματα της υπ' αριθμ. 23 ΠΕ (αρχική) μεταξύ άλλων και η με αριθμό ... 04 ιδιοκτησία του …04 ΟΤ με αριθμό οικοπέδου 03 αρχικού εμβαδού 2.602,39 τ.μ. και ρυμοτομούμενο τμήμα εμβαδού 660,41 τ.μ. με φερόμενο ιδιοκτήτη την εταιρεία ... ΕΠΕ. Τα στοιχεία αυτά της ίδιας ιδιοκτησίας διορθώθηκαν με την προαναφερθείσα 23/323 διορθωτική ΠΕ του ΟΤ 1404, σύμφωνα με την οποία έχει εμβαδό 2.970,26 τ.μ., ρυμοτομούμενο τμήμα εμβαδού 1086,11 τ.μ., φέρεται δε να ανήκει κατά κυριότητα ως ανταλλάξιμο κτήμα με την έννοια του νόμου και τη σχετική συμφωνία Ελλάδας-Τουρκίας περί ανταλλαξίμων στο Ελληνικό Δημόσιο.

Με επίσπευση του Δήμου ... , που είναι υπεύθυνος για την εφαρμογή των πολεοδομικών σχεδίων και υπόχρεος για την καταβολή των προβλεπόμενων στην Πράξη Εφαρμογής αποζημιώσεων, εκδόθηκαν η με αριθμό 3631/2004 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης και η με αριθμό 105/2005 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης για τον καθορισμό της προσωρινής και της οριστικής τιμής μονάδας αποζημίωσης, αντίστοιχα, εκτός των άλλων, και για την προαναφερθείσα ιδιοκτησία, καθώς και για τα επικείμενα (κτίσματα, διάφορες κατασκευές, δένδρα), που υπήρχαν στο ρυμοτομούμενο τμήμα της ... 04 ιδιοκτησίας και για τα οποία καθορίσθηκε η οριστική τιμή μονάδας αποζημίωσης με την ως άνω εφετειακή απόφαση στο συνολικό ποσό των 528.058,10 ευρώ και ότι με βάση την απόφαση αυτή ο Δήμος ...

συνέταξε το σχετικό πίνακα παρακατάθεσης και παρακατέθεσε, μεταξύ των άλλων, και το παραπάνω ποσό για τα επικείμενα, επί των οποίων είχε αποκλειστικά δικαιώματα η δικαιοπάροχός της "... ΕΠΕ" που συμμετείχε ως διάδικος, όπως και η ίδια (αιτούσα) στις δίκες για τον καθορισμό της προσωρινής και οριστικής τιμής μονάδας αποζημίωσης.

Τέλος ισχυρίσθηκε ότι ως δικαιοπάροχος της ως άνω εταιρείας δικαιούται να εισπράξει την παρακατατεθείσα για τα παραπάνω επικείμενα αποζημίωση, πλην όμως το καθού η αίτηση αρνείται να της την καταβάλει για το λόγο ότι δεν έχει απόφαση αναγνώρισής της ως δικαιούχου της αποζημίωσης, παρόλο που δεν δικαιούται να αναγνωρισθεί δικαστικά ως δικαιούχος της αποζημίωσης για τα επικείμενα, αφού δεν είναι κυρία του ρυμοτομουμένου εδάφους επί του οποίου βρίσκονται τα επίδικα επικείμενα.

Ζήτησε δε να υποχρεωθεί το καθού να της αποδώσει την παρακατατεθείσα αποζημίωση των ως άνω επικειμένων, που ανέρχεται στο ποσό των 528.058,10 ευρώ. Επί της αιτήσεως αυτής εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 6835/2011 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση ως απαράδεκτη για το λόγο ότι δεν αναφέρονται σε αυτήν τα στοιχεία νομιμοποίησης της αιτούσας και ειδικότερα δεν αναφέρεται η δικαστική αναγνώρισή της ως δικαιούχου της αποζημίωσης των απαλλοτριωμένων επικειμένων.

Επί της από 6-4-2011 εφέσεως της αιτούσας κατά της ως άνω πρωτόδικης απόφασης, εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 2071/2012 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης (προσβαλλομένη), με την οποία έγινε δεκτό ότι το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων αποδίδει στον δικαιούχο το ποσό που κατατέθηκε αφού προσκομισθεί σε αυτό τελεσίδικη αναγνωριστική απόφαση, στην προκειμένη όμως περίπτωση δεν έχει προηγηθεί δικαστική αναγνώριση της αιτούσας ως δικαιούχου της αποζημίωσης της εν λόγω απαλλοτρίωσης και συνεπώς δεν δικαιούται να ζητήσει αυτήν από το Τ.Π.

και Δ., το οποίο αποδίδει το ποσό που κατατέθηκε στο δικαιούχο που αναγνωρίσθηκε με την προσκόμιση της τελεσίδικης απόφασης αναγνώρισής του. Με αυτά που δέχθηκε το Εφετείο και απέρριψε την έφεση κατά της ως άνω πρωτόδικης αποφάσεως, που είχε τα αυτά δεχθεί, δεν παραβίασε τις διατάξεις των άρθρων 12 παρ. 7 του ν. 1337/1983, 8 παρ. 1 και 2, 13-25 και 25-27 του ν. 2882/2001 και 17 και 24 του Συντάγματος, καθόσον με τη διάταξη του άρθρου 12 παρ. 7 του ν. 1337/1983 εισάγεται η έννοια της διάσπασης της ακίνητης ιδιοκτησίας σε έδαφος, που αφαιρείται από τον ιδιοκτήτη του ως οφειλόμενη εισφορά σε γη, και σε συστατικά, για τα οποία ο νομοθέτης επέλεξε την ευνοϊκότερη για τους πρώην ιδιοκτήτες του λύση, υποχρεώνοντας τους οικείους ΟΤΑ να καταβάλουν σε αυτούς αποζημίωση, πλην όμως και για την αποζημίωση αυτή, που οφείλεται λόγω της απαλλοτρίωσης των παραπάνω συστατικών, απαιτείται δικαστική αναγνώριση των δικαιούχων αυτής.

Επομένως το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων, το οποίο μόνο με δική του ευθύνη μπορεί να καταβάλει την αποζημίωση στο δικαιούχο και πριν από τη δικαστική του αναγνώριση (άρθρο 8 παρ. 5 του ν. 2882/2001), δεν υποχρεούται να αποδώσει την αποζημίωση αν δεν προσκομισθεί δικαστική απόφαση αναγνώρισης δικαιούχου, όπως δε προαναφέρθηκε, η αναγνώριση των δικαιούχων και για την απαλλοτρίωση αυτή, που είναι πολεοδομική απαλλοτρίωση, γίνεται με τη διαδικασία του άρθρου 26 του ν. 2882/ 2001.

Περαιτέρω οι αξιώσεις από τα ως άνω συστατικά είναι ενοχικές και όχι εμπράγματες, οποίες (εμπράγματες) θα εμπόδιζαν την απόδοσή τους και τη γρήγορη συντέλεση της απαλλοτρίωσης. Οι ρυθμίσεις δε αυτές, όπως και εκείνες που προβλέπονται στο ίδιο άρθρο (12 παρ. 7 ν. 1337/1983) είναι συνταγματικώς θεμιτές διότι δικαιολογούνται από την ανάγκη ταχείας εκκαθαρίσεως των σχετικών διαφορών και αποφυγής της συνεχούς αμφισβητήσεως του επιβληθέντος με την πράξη εφαρμογής νέου ιδιοκτησιακού καθεστώτος της περιοχής.

Είναι, συνεπώς, απορριπτέος ως αβάσιμος ο πρώτος από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως με τον οποίο αποδίδονται στην προσβαλλόμενη απόφαση οι αιτιάσεις ότι εσφαλμένα ερμήνευσε και εφάρμοσε τις πιο πάνω συνταγματικές και ουσιαστικές διατάξεις.

Με τον κατ' ορθότερο χαρακτηρισμό από τους αριθμούς 8 και 11γ' του άρθρ. 559 ΚΠολΔ δεύτερο λόγο αναίρεσης προβάλλεται η αιτίαση ότι κανένας ισχυρισμός της αναιρεσείουσας από τους περιεχόμενους στην αιτήσή της δεν λήφθηκε υπόψη από το Εφετείο (άρθρ. 559. αρ. 8 ΚΠολΔ) και κανένα από τα παρακάτω έγγραφα που προσκόμισε στο πρωτοβάθμιο και δευτεροβάθμιο δικαστήριο μετ' επικλήσεως δεν έλαβε υπόψη, ήτοι:

1) την υπ' αριθμό 6835/2011 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης,

2) την υπ' αριθμό 2071/2012 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης,

3) την με αριθμό κατάθεσης 40648/30-9-2010 αίτηση της ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης επί της οποίας εκδόθηκε η στο στοιχείο 1' αναφερόμενη απόφαση,

4) την με αριθμό 1168/8-4-2011 έφεσή της ενώπιον του Εφετείου Θεσσαλονίκης επί της οποίας εκδόθηκε η στο στοιχείο 2' αναφερόμενη απόφαση,

5) την υπ' αριθμό 105/2005 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης περί καθορισμού οριστικής τιμής μονάδος,

6) τους πίνακες παρακατέθεσης από το Δήμο ... στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων της επίδικης αποζημίωσης με τα υπ' αριθμόν 2897/20-7-2005 και 11183/3-4-2006 γραμμάτια παρακατάθεσης,

7) τα στοιχεία της αρχικής και διορθωτικής πράξης εφαρμογής, ήτοι αποφάσεις Νομάρχη, πιστοποιητικά μεταγραφών, πίνακες και διαγράμματα,

8) το από …29/8/1972 ιδιωτικό συμφωνητικό μίσθωσης του επίδικου ακινήτου από την κοινότητα ... και την υπ' αριθ. …11/1718/21-10-1970 άδεια χρήσεως κοινοτικών κτημάτων, 9

) τις υπ' αριθμόν 4853/71, 4713, 3979/72 άδειες της Πολεοδομίας ….,

10) το υπ' αριθμόν 1274/75 Πρωτόκολλο Καταλήψεως της ΔΑΠ,

11) τα με αριθμούς πρωτοκόλλου …09/19-8-2004, …19/5-7-2004, …68/17-7-2007, ….11/31-7-2009 έγγραφα της Κτηματικής Υπηρεσίας Νομού ….,

12) το …32/30-8-2005 έγγραφο της περιφέρειας της …… και

13) τον υπ' αριθμόν …91/30-7-09 τίτλο κυριότητας της Κτηματικής Υπηρεσίας …. με τον οποίο της παραχωρήθηκε η κυριότητα του επίδικου ακινήτου.

Ο παραπάνω αναιρετικός λόγος από τον αριθμό 8 του άρθρ. 559 ΚΠολΔ, είναι απαράδεκτος λόγω αοριστίας αυτού, αφού δεν αναφέρεται σε αυτόν ποιά είναι τα πράγματα -οι πραγματικοί ισχυρισμοί- που προτάθηκαν από την αναιρεσείουσα, καθώς και γιατί αυτά ήταν ουσιώδη, αλλά και για ποιό λόγο αν αυτά λαμβάνονταν υπόψη από το εκδόν την προσβαλλομένη απόφαση Δικαστήριο θα το οδηγούσαν σε διαφορετική εκτίμηση. Ο ίδιος αναιρετικός λόγος από τον αριθμ. 11γ' ΚΠολΔ προτείνεται αλυσιτελώς και είναι απορριπτέος, καθόσον η αίτηση της αναιρεσείουσας κρίθηκε από την προσβαλλόμενη απόφαση απαράδεκτη και ως εκ τούτου απορριπτέα, καθόσον δεν αναφερόταν σε αυτήν τα στοιχεία νομιμοποίησης της αιτούσας προς άσκησή της, ήτοι η δικαστική της αναγνώριση ως δικαιούχου της αποζημίωσης των απαλλοτριωμένων επικειμένων, και συνεπώς το δικαστήριο δεν υπεισήλθε στην έρευνα της ουσίας της υπόθεσης ώστε να δύναται να προταθεί ο παραπάνω αναιρετικός λόγος της μη λήψης υπόψη αποδεικτικών μέσων (εγγράφων εν προκειμένω) που η αναιρεσείουσα επικαλέστηκε και προσκόμισε. Επομένως ο δεύτερος αναιρετικός λόγος πρέπει να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμος κατά αμφότερες τις αιτιάσεις του.

Κατόπιν όλων αυτών, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί, να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου, που έχει κατατεθεί για την άσκησή της, στο Δημόσιο Ταμείο (άρθρο 495 παρ. 4 ΚΠολΔ, όπως αυτό ίσχυε πριν την τροποποίησή του με το άρθρο τρίτο του άρθρου 1 του ν. 4335/2015) και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα, λόγω της ήττας της, στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, που κατέθεσε προτάσεις και υπέβαλε σχετικό περί τούτου αίτημα (άρθρα 176 και 183 ΚΠολΔ). Θα ορισθεί όμως μειωμένη, σύμφωνα με τα άρθρα 22 του ν. 3693/1957, 9 του ν. 1468/1984 και 63 του ν. 2214/1994, όπως το τελευταίο τροποποιήθηκε και συμπληρώθηκε με το άρθρο 10 του ν. 2526/1997 (ΑΠ 820/2008).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 5-11-2014 (με αριθμ. καταθ. 23/3-2-2015) αίτηση αναιρέσεως κατά της υπ' αριθμ. 2071/2012 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Διατάσσει να εισαχθεί στο Δημόσιο Ταμείο το παράβολο που κατατέθηκε για την ως άνω αίτηση αναίρεσης. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριακοσίων (300) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 19 Απριλίου 2019. ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 7 Ιουνίου 2019.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ