Supreme Court dismisses appeal for lack of legal basis regarding absent party's right to appeal.

Απόφαση 1643 / 2014 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1643/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Γεράσιμο Φουρλάνο, Εμμανουήλ Κλαδογένη και Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 27 Ιανουαρίου 2014, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Μ. συζύγου Χ. Γ., το γένος Ε. Μ., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ναούμ Τζίφρα.

Του αναιρεσιβλήτου: Χ. Γ. του Δ., κατοίκου ... ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Καζά.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 2-6-2005 ανακοπή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Πειραιώς. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 309/2007 του ίδιου Δικαστηρίου 908/2007 και 65/2012 του Εφετείου Πειραιώς. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 29-6-2012 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Εμμανουήλ Κλαδογένης, ανέγνωσε την από 17-1-2014 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Οι αναφερόμενοι στο άρθρο 544 Κ.Πολ.Δ. δέκα λόγοι αναψηλαφήσεως απαριθμούνται περιοριστικώς, είναι δικονομικού και όχι ουσιαστικού δικαίου και είναι ανεπίτρεπτη η ερμηνευτική διεύρυνσή τους. Ειδικότερα, κατά τον αριθμό 2 του ως άνω άρθρου: "Αναψηλάφηση επιτρέπεται, αν ο διάδικος δεν εκπροσωπήθηκε νόμιμα στην δίκη, εφόσον ύστερα δεν εγκρίθηκε ρητά ή σιωπηρά η διεξαγωγή της δίκης".

Ο λόγος αυτός αφορά τις περιπτώσεις εκπροσωπήσεως προσώπων ανικάνων προς δικαστική παράσταση (ανηλίκων, προσώπων υπο δικαστική συμπαράσταση), συντρέχει δε, όταν τα πρόσωπα αυτά παρέστησαν στην δίκη χωρίς τον νόμιμο αντιπρόσωπό τους ή χωρίς την συναίνεση αυτού ή με ψευδοαντιπρόσωπο (λ.χ. ψευδοεπίτροπο) ή όταν ο νόμιμος εκπρόσωπος δεν είχε εξουσιοδοτηθεί νομίμως, δεν ετήρησε τις νόμιμες διατυπώσεις (λ.χ.

δεν έλαβε την απαραίτητη άδεια) κ.λ.π. Επομένως, αυτός ο οποίος έχει την ικανότητα να είναι διάδικος και να παρίσταται στο δικαστήριο με το δικό του όνομα και ο οποίος δεν παρέστη στο Εφετείο ή εκπροσωπήθηκε στο δικαστήριο αυτό από δικηγόρο, ο οποίος υπέβαλε την δήλωση του άρθρου 242§2 Κ.Πολ.Δ. και δεν παρέστη κατά την συζήτηση, η οποία ήταν υποχρεωτικώς προφορική σύμφωνα με τα άρθρα 524§2 και 528 Κ.Πολ.Δ., ως εκ τούτου δε, δικάσθηκε ερήμην, δεν δικαιούται να ασκήσει αίτηση αναψηλαφίσεως επικαλούμενος την διάταξη του άρθρου 544 αριθ. 2 Κ.Πολ.Δ.

Περαιτέρω, στους προβλεπομένους περιοριστικώς στο άρθρο 544 Κ.Πολ.Δ. λόγους αναψηλαφήσεως δεν περιλαμβάνονται άλλοι, αναλογικώς εφαρμοζόμενοι και προκύπτοντες από τις διατάξεις της Ε.Σ.Δ.Α., η οποία εκυρώθηκε από την Ελλάδα με το Ν.Δ. 53/1974, μεταξύ των οποίων και εκείνη του άρθρου 6 για την "δίκαιη δίκη" (πρβλ.

Α.Π. 909/2011). Επομένως οι πρώτος και τρίτος λόγοι αναιρέσεως, με τους οποίους αποδίδονται στο Εφετείο αντιστοίχως πλημμέλειες από τους αριθμούς 8 και 1 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., ήτοι α1)επειδή η αναιρεσείουσα δικάσθηκε στο Εφετείο ερήμην και σύμφωνα με τις αναφερθείσες διατάξεις των άρθρων 242§2, 524§2 και 528 Κ.Πολ.Δ.

και απερρίφθη η έφεσή της ως ανυποστήρικτη, χωρίς να εξετασθεί ο ισχυρισμός της περί παραβιάσεως του άρθρου 6 της Ε.Σ.Δ.Α. και β1)επειδή το Εφετείο παραβίασε ευθέως το εν λόγω άρθρο, είναι απαράδεκτοι.

Ο εκ του άρθρου 559 αρ. 19 του ΚΠολΔ, λόγος αναιρέσεως, για έλλειψη νόμιμης βάσεως της αποφάσεως, ιδρύεται όταν δεν προκύπτουν σαφώς από το αιτιολογικό της τα περιστατικά, τα οποία είναι αναγκαία για την κρίση του δικαστηρίου, στη συγκεκριμένη περίπτωση, περί συνδρομής των νομίμων όρων και προϋποθέσεων της διατάξεως η οποία εφαρμόσθηκε ή περί της μη συνδρομής τούτων, η οποία αποκλείει την εφαρμογή της, καθώς και όταν η απόφαση έχει ανεπαρκείς ή αντιφατικές αιτιολογίες ως προς τον νομικό χαρακτηρισμό των περιστατικών τα οποία έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Για να στοιχειοθετηθεί ο λόγος αυτός, προϋποτίθεται ότι το δικαστήριο ερεύνησε την ουσία της υποθέσεως και διατύπωσε αποδεικτικό πόρισμα, ώστε δεν ιδρύεται αν το δικαστήριο απέρριψε την αγωγή, ανακοπή, προσφυγή, αίτηση ή τον ισχυρισμό ως απαράδεκτο, αόριστο, μη νόμιμο ή για άλλον τυπικό λόγο (Ολομ.ΑΠ 44/1990, ΑΠ632/2011).

Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο, με την προσβαλλομένη απόφασή του, δεν διατύπωσε αποδεικτικό πόρισμα επί της ουσίας της υποθέσεως, αλλά απέρριψε την αίτηση αναψηλαφήσεως ως μη νόμιμη. Επομένως, ο δεύτερος, εκ του άρθρου 559 αρ. 19 ΚΠολΔ, αντίθετος λόγος αναιρέσεως είναι απαράδεκτος.

Ακολούθως, πρέπει να απορριφθεί η κρινομένη αίτηση, να διαταχθεί, σύμφωνα με το άρθρο 495§4 Κ.Πολ.Δ., η εισαγωγή του παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 29-6-2012 αίτηση της Μ. συζ. Χ. Γ. για αναίρεση της υπ'αριθ. 65/2012 αποφάσεως του Εφετείου Πειραιώς.

Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 5 Μαρτίου 2014.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 25 Ιουλίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ